ระบบ การถอดเสียง ภาษาจีนกลางมาตรฐานแบบเวด (Simplified Wade ) หรือย่อว่าSWเป็นการดัดแปลง ระบบ การถอดเสียงแบบเวด-ไจล์ส (Wade–Giles) ระบบนี้คิดค้นโดยนักภาษาศาสตร์ชาว สวีเดน Olov Bertil Anderson (1920–1993) ^{[ 1 ]}ซึ่งตีพิมพ์ระบบนี้ครั้งแรกในปี 1969 ^{[ 2 ]}ระบบการถอดเสียงแบบเวดใช้การสะกดตามวรรณยุกต์ กล่าวคือ ปรับเปลี่ยนตัวอักษรในพยางค์เพื่อแสดง ความแตกต่าง ของวรรณยุกต์เป็นหนึ่งในสองระบบการถอดเสียงภาษาจีนกลางแบบโรมันที่แสดงวรรณยุกต์ในลักษณะนี้ (อีกระบบหนึ่งคือGwoyeu Romatzyh ) ระบบอื่นๆ ใช้เครื่องหมายกำกับเสียงหรือตัวเลขเพื่อแสดงวรรณยุกต์

หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่แอนเดอร์สันทำกับระบบการถอด เสียงWade–Giles คือการแทนที่เครื่องหมายอะพอสโทรฟีหลังพยัญชนะที่มีลมหายใจด้วย⟨h⟩ ^{[หมายเหตุ 1 ]} การแก้ไขนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้ใช้ในระบบการถอดเสียง Leggeก็ได้รับการนำไปใช้โดยโจเซฟ นีดแฮมใน ชุดหนังสือ Science and Civilisation in China ของเขา ด้วย ตารางด้านล่างแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของการสะกดคำ^{[ 3 ]}

ในขณะที่ Wade–Giles สะกดอักษรย่อต่างกันก่อนสระ[ɹ̩] (เขียนŭใน WG แต่เขียนyใน SW) แต่ Simplified Wade สะกดเหมือนกันทุกที่: ^{[ 4 ]}

เช่นเดียวกับระบบการถอดเสียงภาษาจีนมาตรฐาน เป็นอักษรโรมันส่วนใหญ่ ระบบ Wade แบบง่ายจะใช้r แทน jในระบบ Wade–Giles : WG jih , jê , jên , jêng , jo , jui , jungเป็นต้น จะกลายเป็น SW ry , re , ren , reng , ro , ruei , rungเป็นต้น^{[ 5 ]}

อักษรย่ออื่นๆ ทั้งหมดเหมือนกับในWade– Giles ^{[ 6 ]}

รอบชิงชนะเลิศของ Simplified Wade แตกต่างจากของ Wade–Gilesในลักษณะต่อไปนี้: ^{[ 7 ]}

• ในระบบ Wade–Giles แบบง่าย จะตัด -hออกจากท้ายคำ: WG -ieh , yeh , -üeh , yüeh , êrhกลายเป็น SW -ie , ye , -üe (แต่ดูรายละเอียดเพิ่มเติมด้านล่าง ), yüe (แต่ดู รายละเอียด เพิ่มเติมด้านล่าง ), er

• เซอร์คัมเฟล็กซ์ในรอบชิงชนะเลิศของ Wade–Giles ดรอปในเกม Siimpled Wade: WG ê , -ên , wên , -êng , wêng , êrh กลายเป็น SW e , -en , wen , -eng , weng , er

• เวด–ไจล์สê/oรอบชิงชนะเลิศจะเป็นeในรูปแบบย่อของเวดเสมอ: สำหรับเวด–ไจล์สko , kʻo , ho ; êหรือo ; tê , t`ê , chê , ch`ê , tsê , ts`ê , jê ​​ฯลฯ ตัวย่อเวดมีke , kheเขา; อี ; เต้ , ที่ , เช , chhe , tse , tshe , อีกครั้งฯลฯ

• คำลงท้าย ui/uei ในระบบ Wade–Giles จะเป็น ueiเสมอในระบบ Wade แบบง่าย (ยกเว้นเมื่อมันอยู่เป็นพยางค์เดี่ยวๆ ในกรณีนั้นจะเป็นweiทั้งในระบบ Wade–Giles และ Wade แบบง่าย) ระบบ Wade–Giles เขียนว่าkueiและkʻueiแต่ถ้าไม่ใช่จะ เขียน ว่า -ui ( hui , shui , juiเป็นต้น) ในขณะที่ระบบ Wade แบบง่ายไม่ได้เขียนแค่kueiและkhuei เท่านั้น แต่ยัง เขียน huei , shuei , rueiเป็นต้น ด้วย

• ในขณะที่ระบบการ เขียนWade–Giles เขียนพยางค์[i]เป็นiหรือyiขึ้นอยู่กับตัวอักษร แต่ระบบการเขียน Wade แบบง่ายจะใช้yi อย่างสม่ำเสมอ

• เช่นเดียวกับ Gwoyeu Romatzyh ตัวย่อ Wade ใช้-yสำหรับ Wade–Giles -ihและ-ŭ : WG chih , chʻih , shih , jih , tzŭ , tzʻŭ , ssŭกลายเป็น SW chy , chhy , shy , ry , tsy , tshy , sy

เมื่อมี ü ให้ใช้ตามแบบ Wade–Giles มิฉะนั้น ให้ใช้กฎต่อไปนี้:

• พยางค์ Wade–Giles yuกลายเป็นคุณและ WG yüกลายเป็นyu : WG yu , yü , yüeh , yüan , yünกลายเป็นคุณ , yu , yue , yuan , yun ( yungยังคงเป็นyung )

• Wade–Giles hsüกลายเป็นhsuหรือhsyu : WG hsüehกลายเป็น hsueหรือhsyue ; WG hsüanกลายเป็นhsuanหรือhsyuan ; WG hsünกลายเป็นhsunหรือhsyun ; WG hsüกลายเป็นhsuหรือhsyu .

• ในกรณีอื่นๆ ทั้งหมด Wade–Giles üจะกลายเป็นyuเช่นnyu , lyue , cyu , chyun , chyu , chyue , chyuan

ทั้งภาษากวอเยอโรมาทซีห์และภาษาเวดแบบง่ายใช้การสะกดตามวรรณยุกต์ แต่ในรูปแบบที่แตกต่างกันมาก ในภาษากวอเยอโรมาทซีห์ การสะกดวรรณยุกต์และการสะกดคำท้ายมักจะรวมเข้าด้วยกัน: WG -iaoมีการสะกดพื้นฐานเป็น -iauใน GR ซึ่งกลายเป็น-yauในวรรณยุกต์ที่ 2, -eauในวรรณยุกต์ที่ 3, -iawในวรรณยุกต์ที่ 4 และยังคงเป็น-iauในวรรณยุกต์ที่ 1 – ดังนั้น WG chiao ¹ , chiao ² , chiao ³ , chiao ⁴ จึง กลายเป็น GR jiau , jyau , jeau , jiawมีกฎที่แตกต่างกันสำหรับกรณีต่างๆ: WG pʻin ¹ , pʻin ² , pʻin ³ , pʻin ⁴กลายเป็น GR pin , pyn , piin , pinnแต่ WG sui ¹ , sui ² , sui ³ , sui ⁴กลาย เป็น GR suei , swei , soei , suey

ในระบบ Wade แบบง่ายนั้น วรรณยุกต์ที่ 2, 3 และ 4 จะถูกระบุด้วยตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงตามหลังพยางค์สุดท้ายเสมอ ได้แก่-vสำหรับวรรณยุกต์ที่ 2, -xสำหรับวรรณยุกต์ที่ 3 และ-zสำหรับวรรณยุกต์ที่ 4 ^{[ 8 ]}การสะกดวรรณยุกต์และการสะกดพยางค์สุดท้ายสามารถแยกออกจากกันได้เสมอ ดังนั้น การสะกดวรรณยุกต์ของระบบ Wade แบบง่ายจึงคล้ายกับการเพิ่มตัวเลขที่ท้ายพยางค์

วรรณยุกต์ที่ 1 จะแสดงโดยการไม่มีตัวอักษรตามหลังตัวสุดท้ายเสมอ^{[ 9 ]}ตัวอย่าง:

เมื่อใช้เครื่องหมายอะพอสโทรฟีแนวตั้ง เหนือพยางค์หนึ่งพยางค์ขึ้นไป พยางค์ใดๆ ที่ไม่มีเครื่องหมายอะพอสโทรฟีแนวตั้งจะมีเสียงกลาง: Hànyǔ Pīnyīn lái leคือla̍iv-leใน Simplified Wade ^{[ 10 ]}

เครื่องหมายอะพอสโทรฟีด้านขวาใช้เพื่อระบุการแบ่งพยางค์ในการสะกดที่ไม่ชัดเจน เช่นpiʼaoxสำหรับ WG pi ¹ -ao ³ซึ่งทำให้การสะกดpiaoxมีความหมายที่ชัดเจนเป็น WG piao ^{3 [ 11 ]}เนื่องจากตัวอักษรวรรณยุกต์ จึงจำเป็นต้องใช้เฉพาะเมื่อพยางค์แรกมีวรรณยุกต์ที่ 1 เท่านั้น

• เวด-ไจลส์
• ตารางเวด-ไจลส์
• การเปรียบเทียบระบบการถอดเสียงภาษาจีน
• การสะกดคำในภาษา Gwoyeu Romatzyh

• Anderson, Olov Bertil (1970). ดัชนีคำศัพท์สำหรับระบบการถอดเสียงภาษาจีนมาตรฐานห้าระบบ . ลุนด์ : Studentlitteratur .
• แอนเดอร์สัน, โอลอฟ เบอร์ติล (1973) Konkordans จนถึง fem transkriptionssystem สำหรับ kinesiskt riksspråk ลุนด์ : Studentlitteratur .
• มาล์มควิสต์, NGD (2011) แบร์นฮาร์ด คาร์ลเกรน: ภาพเหมือนของนักวิชาการ . เบธเลเฮม เพนซิลเวเนีย : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยลีไฮ .

• บทวิจารณ์ของ Anderson (1970) ซึ่งอธิบาย Simplified Wade พร้อมตัวอย่าง