พรสวรรค์( กรีกโบราณ : τάλαντον , ทาลันตัน , ละติน: taltum ,ภาษาฮีบรูในพระคัมภีร์ไบเบิล : kikkar כָּכָּר, Ugaritic: kkr (𐎋𐎋𐎗), ^{[ 1 ]}ฟินีเซียน: kkr (𐤒𐤒𐤓), ^{[ 2 ]} Syriac: kakra (ออดคาเดียน: kakkaruหรือgaggaruในอักษรอมาร์นา) [ ^{4 ] ต่อ}มา ใน^{ภาษาอ}ราเมอิก : คินทารา ( קינטרא ‎)) เป็นหน่วยน้ำหนักที่ใช้ในโลกยุคโบราณ มักใช้สำหรับการ^ชั่งน้ำหนัก ทองคำและเงิน

ในพระคัมภีร์ฮีบรูมีการบันทึกไว้ว่าทองคำที่ใช้ในการก่อสร้างสถานศักดิ์สิทธิ์ ( พลับพลา ) ซึ่ง เป็นที่ประดิษฐาน หีบพันธสัญญามีน้ำหนัก 29 ตาลันต์ 730 เชเกล [ ^{5 ] และ}เงิน 100 ตาลันต์ 1,775 เชเกล^{[ 6 ]} (1 ตาลันต์ = 3,000 เชเกล^{[ 7 ]} ) ความมั่งคั่งมหาศาลของกษัตริย์โซโลมอนนั้นได้รับการอธิบายว่าได้รับทองคำ 666 ตาลันต์ต่อปี^{[ 8 ]}

พรสวรรค์ยังถูกกล่าวถึงในส่วนที่เกี่ยวข้องกับโลหะอื่นๆ เช่น งาช้าง^{[ 9 ]}และกำยานใน บทกวีของ โฮเมอร์มักใช้ทองคำเป็นสัญลักษณ์ และเชื่อกันว่ามีน้ำหนักค่อนข้างน้อยประมาณ 8.5 กรัม (0.30 ออนซ์) ซึ่งใกล้เคียงกับเหรียญทองสเตเตอร์หรือ เหรียญดาริก ของ เปอร์เซีย ในยุคหลัง

ในยุคต่อมาของกรีซ หน่วยน้ำหนักนี้หมายถึงน้ำหนักที่มากกว่ามาก ประมาณ 3,000 เท่า หน่วยทาเลนต์ของ แอทติกมีน้ำหนักประมาณ 26.0 กิโลกรัม (57 ปอนด์ 5 ออนซ์) ^{[ 10 ]} คำนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นหน่วยเทียบเท่ากับ kakkaruหรือkikkarในตะวันออกกลางหน่วยทาเลนต์ของบาบิโลนมีน้ำหนัก 30.2 กิโลกรัม (66 ปอนด์ 9 ออนซ์) ^{[ 11 ]}อิสราเอลโบราณรับเอาหน่วยน้ำหนักทาเลนต์ของบาบิโลนมาใช้ แต่ต่อมาได้ปรับเปลี่ยน^{[ 12 ]}หน่วยทาเลนต์ทั่วไปที่มีน้ำหนักมากซึ่งใช้ในสมัยพระวิหารที่สอง มีน้ำหนัก 58.9 กิโลกรัม (129 ปอนด์ 14 ออนซ์) ^{[ 12 ]}หน่วยทาเลนต์ของโรมัน (แบ่งเป็น 100 ลิบร้าหรือปอนด์) มีน้ำหนัก1+1/3ทาเลนต์ของแอตติก ประมาณ 32.3 กก. (71 ปอนด์ 3 ออนซ์) ทาเลนต์ของอียิปต์คือ 80 ลิบร้า [ ^{10 ]}ประมาณ 27 กก. (60 ปอนด์ ^{) [ 10 ]}

พรสวรรค์ของชาวอัคคาเดียนเรียกว่าkakkaru ^{[ 13 ] [ 14 ]}ในภาษาอัคคาเดียน^{[ 15 ]}สอดคล้องกับภาษาฮีบรูในพระคัมภีร์ไบเบิลkikkar כָּכָּר (แปลเป็นภาษากรีก τάladαντον 'talanton' ในพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับ Septuagint , ^{[ 16 ]}ภาษาอังกฤษ 'พรสวรรค์'), Ugaritic kkr (𐎋𐎋𐎗), ^{[ 17 ]}ชาวฟินีเซียนkkr (𐤒𐤒𐤓), ^{[ 18 ]} Syriac kakra (QuQue น้ําQuQuestou), ^{[ 19 ]}และดูเหมือนจะเป็นgaggaruใน แท็บเล็ ตAmarna ^{[ 20 ]}ชื่อนี้มาจากรากศัพท์ของชาวเซมิติกKKRแปลว่า 'เป็นรูปวงกลม' ^{[ 21 ]}หมายถึงมวลทรงกลมที่ทำด้วยทองคำหรือเงิน^{[ 22 ]}หน่วย น้ำหนัก คักคารุหรือทาเลนต์ถูกนำมาใช้ในเมโสโปเตเมียในช่วงปลายสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช และได้รับการกำหนดมาตรฐานในช่วงปลายสหัสวรรษที่ 3 ในช่วงยุคอัคคาเดียน-สุเมเรียน ทาเลนต์ถูกแบ่งออกเป็น 60 มินาโดยแต่ละมินาแบ่งย่อยออกเป็น 60 เชเกล (ตาม ระบบเลขฐาน หกสิบ ของเมโสโปเตเมียทั่วไป ) หน่วยน้ำหนักเหล่านี้ถูกนำมาใช้โดยชาวบาบิโลนชาวสุเมเรียนและชาวฟีนิเชียและต่อมาโดยชาวฮีบรูหน่วยน้ำหนักของชาวบาบิโลนโดยประมาณคือ เชเกล (8.4 กรัม, 0.30 ออนซ์), มินา (504 กรัม, 1 ปอนด์ 1.8 ออนซ์) และทาเลนต์ (30.2 กิโลกรัม, 66 ปอนด์ 9 ออนซ์)

ชาวกรีกรับเอาหน่วยน้ำหนักเหล่านี้มาใช้ผ่านการค้าขายกับชาวฟีนิเชีย พร้อมกับอัตราส่วน 60 มินาต่อ 1 ทาเลนต์ มินาของกรีกในยูโบเอียราว 800 ปีก่อนคริสตกาลมีน้ำหนัก 504 กรัม^{[ 23 ]}มินาอื่นๆ ในลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียน และแม้แต่มินาของกรีกอื่นๆ ก็มีความแตกต่างเล็กน้อยจากค่าของบาบิโลน และแตกต่างกันไปในแต่ละหน่วย พระคัมภีร์กล่าวถึงหน่วยนี้ในบริบทต่างๆ เช่น กษัตริย์ ฮิรามแห่งไทร์ส่งทองคำ 120 ทาเลนต์ให้แก่กษัตริย์โซโลมอนในฐานะส่วนหนึ่งของพันธมิตร^{[ 24 ]}หรือการสร้างเชิงเทียนที่ต้องใช้ทองคำบริสุทธิ์ 1 ทาเลนต์ ^{[ 25 ]}

วิลเลียม ริดจ์เวย์ตั้งข้อสันนิษฐานว่าkakkaru / kikkarเดิมทีเป็นน้ำหนักของสิ่งของที่คนคนหนึ่งสามารถแบกได้ ดังนั้นในหนังสือพงศ์กษัตริย์เราจึงอ่านว่านามาน “ผูกเงินสองทาเลนต์ไว้ในถุงสองใบ พร้อมกับเสื้อผ้าสองชุด และวางไว้บนคนรับใช้สองคนของเขา และพวกเขาก็แบกมันไปต่อหน้าเขา” ^{[ 26 ]}เขาสังเกตว่าในอักษรลิ่มของชาวอัสซีเรีย มีการใช้อักษรภาพหรือสัญลักษณ์เดียวกันสำหรับทั้ง “บรรณาการ” และ “ทาเลนต์” ซึ่งอาจอธิบายได้หากข้าวเป็นหน่วยปกติของบรรณาการ^{[ 27 ]}

ในงานเขียนของโฮเมอร์ คำว่าτάλανταในรูปพหูพจน์บางครั้งใช้กับตาชั่งหรือเครื่องชั่ง^{[ 28 ]}โดยเฉพาะอย่างยิ่งใช้กับตาชั่งที่ซุสใช้ชั่งโชคลาภของมนุษย์ ( อีเลียด 8.69, 19.223, 22.209) คำนี้ยังใช้เป็นหน่วยวัด ซึ่งหมายถึงทองคำเสมอ “จากลำดับของรางวัลในอีเลียด 23.262 และข้อความอื่นๆ น้ำหนักของมันอาจจะไม่มากนัก” ^{[ 29 ]}

ตามที่ Seltman กล่าวไว้ เงินทาเลนต์ดั้งเดิมของโฮเมอร์น่าจะเป็นทองคำที่มีมูลค่าเทียบเท่ากับวัวตัวผู้หรือวัวตัวเมีย^{[ 30 ]}โฮเมอร์บรรยายว่าอคิลลีสตั้งวัวตัวผู้เป็นรางวัลที่ 2 ในการวิ่งแข่ง และทองคำครึ่งทาเลนต์เป็นรางวัลที่ 3 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวัวตัวผู้มีมูลค่าเท่ากับหนึ่ง ทาเลนต์ ^{[ 31 ]}จากคำกล่าวของแหล่งข้อมูลกรีกในยุคหลังที่ว่า "ทาเลนต์ของโฮเมอร์มีมูลค่าเท่ากับดาริก ในยุคหลัง [... เช่น] ดรัคมาแอทติก 2 เหรียญ " และการวิเคราะห์สิ่งของที่พบใน หลุมฝังศพ ของชาวไมซีเนียนทำให้สามารถกำหนดน้ำหนักของทาเลนต์ดั้งเดิมนี้ได้ประมาณ 8.5 กรัม (0.30 ออนซ์) ^{[ 30 ]}ทาเลนต์แอทติกในยุคหลังมีน้ำหนักต่างจากของโฮเมอร์ แต่มีมูลค่าเท่ากับทองแดงเช่นเดียวกับของโฮเมอร์ในทองคำ โดยอัตราส่วนราคาของทองคำต่อทองแดงในยุคสำริดของกรีกคือ 1:3000 ^{[ 30 ]}

เงิน Attic หนึ่งหน่วยเทียบเท่ากับ 60 มินาเอหรือ 6,000 ดรัคมาเอ^{[ 32 ]}

เงินจำนวน หนึ่งที่เรียกว่า "ทาเลนต์น้ำหนักของแอตติก" มีน้ำหนักประมาณ 25.8 กิโลกรัม (57 ปอนด์) ฟรีดริช ฮุลท์ช ประมาณน้ำหนักไว้ที่ 26.2 กิโลกรัม^{[ 33 ]}และเดวาลด์ (1998)ประมาณการไว้ที่ 26.0 กิโลกรัม^{[ 34 ]} เงินจำนวนหนึ่งที่เรียกว่า "ทาเลนต์เงินของแอตติก" มีมูลค่าเท่ากับค่าแรงของคนงาน 9 ปี ตามอัตราค่าจ้างที่ทราบจากปี 377 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 35 ]}ในปี 415 ก่อนคริสต์ศักราช เงินจำนวนหนึ่งที่เรียกว่า "ทาเลนต์เงินของแอตติก" เท่ากับค่าจ้างหนึ่งเดือนของลูกเรือเรือไตร เรม ^{[ 36 ]}ทหารรับจ้างชาวเฮลเลนิสติก มักได้รับค่าจ้าง 1 ดรัคมาต่อวันสำหรับการรับราชการทหาร

เหรียญ ทาเลนต์ของชาว เอจิเนตันมีน้ำหนักประมาณ 37 กิโลกรัม (82 ปอนด์) นักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน ฟรีดริช ฮุลท์ช คำนวณช่วงน้ำหนักได้ 36.15 ถึง 37.2 กิโลกรัม (79.7 ถึง 82.0 ปอนด์) โดยอิงจากการประมาณการ เช่น น้ำหนักของเหรียญเอจิเนตันหนึ่งเมตรี เตสเต็ม และสรุปว่าเหรียญทาเลนต์ของชาวเอจิเนตันมีน้ำหนักเท่ากับน้ำของหน่วยเอฟาห์ ของชาวบาบิโลน คือ 36.29 กิโลกรัม (80.0 ปอนด์) ตามการคำนวณของเขา (เมตรีเตสและเอฟาห์เป็นหน่วยวัดปริมาตร) ^{[ 37 ]}เพอร์ซี การ์ดเนอร์ประมาณการน้ำหนักไว้ที่ 37.32 กิโลกรัม (82.3 ปอนด์) โดยอิงจากน้ำหนักและเหรียญที่มีอยู่^{[ 38 ]}

พรสวรรค์ของ Aeginetan มีมูลค่า 60 Aeginetan minae หรือ 6,000 Aeginetan drachmae

หน่วยวัดน้ำหนักที่ใหญ่ที่สุดที่ใช้กันในยุคปลายสมัยฮิบรู (ประมาณ ค.ศ. 500) คือ ทาเลนต์ ( ภาษาฮิบรู : ככר , kikkar ; ภาษาอาราเมอิก : קינטרא , qintara ) ซึ่งน้ำหนักจะแตกต่างกันไปตามแต่ละยุคสมัย ตามที่ระบุในทัลมุดแห่งเยรูซาเลม ( Sanhedrin 9a, Pnei Moshe Commentary , sv דכתיב בקע לגלגלת ‎) น้ำหนักของเหรียญทาเลนต์ในสมัยของโมเสสเป็นสองเท่าของเหรียญทาเลนต์ในยุคโรมัน ซึ่งมีน้ำหนัก 100 มาเนห์ ( ลิบร้าโรมัน ) หรือ 60 มาเนห์ ( ลิบร้า โรมัน ) ^{[ 39 ]}โดยแต่ละมาเนห์ ( ลิบร้า ) มีน้ำหนัก 25 เซลา^{[ 40 ]} ( เซลา เป็นคำที่ใช้เรียกเชเกลในพระคัมภีร์ไบเบิลของเหรียญกษาปณ์ไทร์ หรือ 'เชเกลแห่งสถานศักดิ์สิทธิ์' ซึ่งมี เดนารีหรือซูซประจำจังหวัด 4 เหรียญ ต่อเซลา หนึ่ง เหรียญ^{[ 41 ]} 25 เซลาเทียบเท่ากับ 100 เดนารี ) ^{[ 40 ] [ 42 ] [ 43 ]}

มาตรฐานการให้เงินบริจาคในช่วงปลายสมัยวิหารที่สองคือ เงินบริจาคจำนวน 60 มาเนห์ (maneh ) ^{[ 44 ] [ 40 ]}ตามที่ นักวิชาการ ทัลมุด กล่าวไว้ เงินทาเลนต์ ( kikkar ) 60 มาเนห์ (ซึ่งผลรวม 60 มาเนห์เท่ากับ 1,500 เซลา หรือ 6,000 เดนาริอุส ( เดนาริอุสในภาษาฮีบรูเรียกว่าzuz ) ^{[ 41 ]}มีน้ำหนัก 150 เดอร์แฮมต่อทุกๆ 25 เซลา^{[ 40 ]}น้ำหนักตามหลักกายวิภาคของแต่ละเดอร์แฮมในเวลานั้นอยู่ที่ 3.20 กรัม^{[ 45 ]}โดยแต่ละเซลาหรือ 'เชเกลแห่งสถานที่ศักดิ์สิทธิ์' มีน้ำหนัก 20.16 กรัม ผลรวมของ เงิน ทา เลนต์ 60 มา เนห์ (หรือ 1,500 เซลา) มีน้ำหนักประมาณ 28.8 กิโลกรัม (63 ปอนด์) ตามที่ Adani กล่าว ในเหรียญเงินที่รู้จักกันในชื่ออินเดียสมัยราชวงศ์โมกุลเหรียญรูปียาผลิตขึ้นในสมัยอาณานิคมอังกฤษ (แต่ละเหรียญมีน้ำหนัก...)11.6638038 กรัม (1 โทลา ) ซึ่งมีน้ำหนักเพียง 91.7% ที่เป็นเงินบริสุทธิ์) หนึ่งทาเลนต์ (ฮีบรูkikkar ) จะเท่ากับเหรียญเงินเหล่านี้ในรูปของโลหะมีค่า 2,343 เหรียญ (27.328 กิโลกรัม (60.25 ปอนด์)) นอกเหนือจากน้ำหนักเพียงเล็กน้อย 12 มาอิน (10.08 กรัม) ^{[ 40 ]}

พรสวรรค์ในฐานะหน่วยวัดมูลค่าถูกกล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่ในคำอุปมาเรื่องพรสวรรค์ของพระเยซู (มัทธิว 25:14–30) ^{[ 46 ]}การใช้คำว่า "พรสวรรค์" ในความหมายว่า "ของขวัญหรือทักษะ" ในภาษาอังกฤษและภาษาอื่นๆ มีต้นกำเนิดมาจากการตีความคำอุปมานี้ในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 ^{[ 47 ] [ 48 ]}ลูกาได้รวมคำอุปมาอีกเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับมินา [ ^{49 ] ตาม}ที่เอพิฟานิอุสกล่าว ไว้ พรสวรรค์เรียกว่ามินา ( maneh ) ในหมู่ชาวฮีบรู และมีน้ำหนักเทียบเท่ากับหนึ่งร้อยเดนารี [ ^{50 ] พรสวรรค์}พบได้ในคำอุปมาอีกเรื่องหนึ่งของพระเยซู^{[ 51 ]} ซึ่งคนรับใช้ที่ได้รับการยกหนี้หนึ่งหมื่นพรสวรรค์ปฏิเสธที่จะยกหนี้ให้คนรับใช้อีกคนหนึ่งที่ติดหนี้เขาเพียงหนึ่งร้อย เดนารี เงิน

ในวิวรณ์ 16:21 มีการใช้หน่วยทาเลนต์เป็นน้ำหนักแทนลูกเห็บที่ตกลงมาจากฟ้าลงมาบนมนุษยชาติเพื่อเป็นการลงโทษในยุคสุดท้าย: “และมีลูกเห็บขนาดใหญ่ตกลงมาจากฟ้าลงมาบนมนุษย์ แต่ละก้อนหนักประมาณหนึ่งทาเลนต์ และมนุษย์ได้กล่าวคำดูหมิ่นพระเจ้าเพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บนั้น เพราะภัยพิบัตินั้นร้ายแรงยิ่งนัก” (ฉบับคิงเจมส์) มีการให้คำจำกัดความที่แตกต่างกันในฉบับแปลต่างๆ:

• NIV : หมายเหตุระบุว่า "พรสวรรค์: 75 หรือ 100 ปอนด์"
• NLT : ข้อความระบุว่า "มีน้ำหนักมากถึงเจ็ดสิบห้าปอนด์"
• ESV : ข้อความระบุว่า "ประมาณหนึ่งร้อยปอนด์ต่อคน"

• เฮโรโดตัส (1998) [440 ปีก่อนคริสตกาล] เดอวาลด์, แคโรลีน (บรรณาธิการ) ประวัติศาสตร์แปลโดย วอเตอร์ฟิลด์, โรบิน สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดISBN 9780192126092.
• ฮุลท์ช, ฟรีดริช (1882) Griechische und Römische Metrologie [ มาตรวิทยากรีกและโรมัน ] (ภาษาเยอรมัน) (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2) ไวด์มันน์เชอ บุชฮันด์ลุง.

• "พรสวรรค์" สารานุกรมอเมริกานาปี 1920
• "พรสวรรค์"  .คู่มืออ้างอิงสำหรับนักศึกษาใหม่  . 1914.