ภาษาวาลลิเซียน

ชาววาลลิเซียน
ชาววาลลิเซียน
ฟากาอูเวีย
ชาวพื้นเมือง	วาลลิสและฟูตูนาประเทศฝรั่งเศส
ผู้พูดภาษาแม่	(อ้างอิง 10,400 ครั้งในปี 2000)
ตระกูลภาษา	ออสโทรเนเซียน มาลายู-โพลินีเซีย โอเชียนิก ชาวโพลินีเซีย โพลินีเซียนิวเคลียร์ ชาววาลลิเซียน; ; ; ; ;
รหัสภาษา
ISO 639-3	wls
กลอตโตล็อก	wall1257
	ภาษาวอลลิเซียนไม่ได้อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ตามระบบการจัดประเภทขององค์การยูเนสโกในแอตลาสแห่งภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลก

ภาษา วัลลิเซียนหรือ ภาษา อูเวียน ( วัลลิเซียน: Fakaʻuvea ) เป็นภาษาโพลินีเซียน ที่พูด กันบน เกาะ วัลลิส (หรือที่รู้จักกันในชื่ออูเวีย) ภาษานี้ยังรู้จักกันในชื่อ ภาษา อูเวียนตะวันออกเพื่อแยกแยะออกจากภาษาอูเวียนตะวันตก ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งพูดกันบนเกาะอูเวีย ที่ อยู่ใกล้กับนิวแคลิโด เนีย เกาะหลังนี้ถูกยึดครองโดยชาวเกาะวัลลิสในศตวรรษที่ 18

ภาษานี้เป็นภาษาพื้นเมืองของเกาะวาลลิส และยังมีการพูดถึงในนิวแคลิโดเนียตั้งแต่ทศวรรษ 1950 เนื่องจากการอพยพของชาววาลลิสจำนวนมาก (โดยเฉพาะในนูเมอาดัมเบอาลาโฟอาและมงต์โดเร ) ^{[ 2 ]}ตามข้อมูลจาก CIA World Factbook มีผู้พูด 7,660 คนในปี 2015 ^{[ 3 ]}อย่างไรก็ตาม ลิฟวิงสตัน (2016) ระบุว่าจำนวนผู้พูดจริงนั้นสูงกว่ามาก (ประมาณ 20,000 คน) แม้ว่าจะยากที่จะนับได้อย่างแม่นยำก็ตาม^{[ 4 ]}

ภาษาที่ใกล้เคียงที่สุดกับภาษาวอลลิเซียนคือภาษาNiuafoʻou ^{[ 5 ]}นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาตองกาแม้จะเป็นส่วนหนึ่งของ สาขาภาษา ซาโมอิกและมีการยืมคำจากภาษาตองกาอย่างกว้างขวางเนื่องจากการรุกรานเกาะของชาวตองกาในศตวรรษที่ 15 และ 16 เกาะอูเวียมีผู้คนอาศัยอยู่เมื่อประมาณ 3,000 ปีที่แล้ว^{[ 6 ]}

ตัวอักษร

พยัญชนะ^{[ 7 ]}
	ริมฝีปาก	ถุงลม	เวลาร์	เส้นเสียง
จมูก	ม	n	ŋ ⟨ g ⟩
พโลซีฟ	พี	ที	เค	ʔ ⟨ ʻ ⟩
เสียงเสียดแทรก	เอฟวี	ส		ชม.
โดยประมาณ		ล

สระ
	ด้านหน้า		กลาง		กลับ
	สั้น	ยาว	สั้น	ยาว	สั้น	ยาว
สูง	ฉัน	iː ⟨ ī ⟩			คุณ	uː ⟨ ū ⟩
กลาง	อี	eː ⟨ ē ⟩			โอ	oː ⟨ ō ⟩
ต่ำ			เอ	aː ⟨ ā ⟩

วาลลิเซียนมีสระ 10 ตัว: สระมาตรฐาน 5 ตัว: /a, e, i, o, u/ และรูปแบบที่ยาวขึ้น: ā, ē, ī, ō, ū ^{[ 7 ]}

การเขียน

ตัวอักษรʻซึ่งแทนเสียงหยุดเส้นเสียง (ดูʻ okina ) ในภาษา Wallisian เรียกว่าfakamoga ( faka : คำนำหน้าแสดงสาเหตุ, moga : ลูกกระเดือก ) ^{[ 8 ]} fakamoga สามารถเขียนด้วยเครื่องหมายอะพอสโทรฟีแบบตรง แบบหยิก หรือแบบหยิกกลับหัว ในทำนองเดียวกัน เครื่องหมายมาครอน ( ภาษา Wallisian: fakaloa, 'ทำให้ยาวขึ้น' ) ใช้เพื่อทำเครื่องหมายสระยาว แต่ไม่ได้เขียนเสมอไป^[⁸^]

ตัวอย่างเช่น: Mālō te maʻuli (สวัสดี) สามารถเขียนได้ว่าMalo te mauli

ภาษาวอลลิเซียนเป็นเพียงภาษาพูดจนกระทั่งมีการติดต่อกับชาวตะวันตก คำศัพท์ภาษาวอลลิเซียนชุดแรกถูกสร้างขึ้นโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสปิแอร์ บาตายงในปี 1840 และได้รับการแก้ไขในปี 1871 แต่ตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในปี 1932 ^{[ 9 ]}นักภาษาศาสตร์ชาวเยอรมัน คาร์ล เรนช์ ใช้ผลงานของบาตายงเป็นพื้นฐานสำหรับพจนานุกรมภาษาวอลลิเซียน-ฝรั่งเศสของเขาในปี 1984 ซึ่งเขาเลือกที่จะไม่ใช้เครื่องหมายมาครง^{[ 9 ]}

คำศัพท์

ความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยเสียง
โฟเนม	โปรโต-โพลินีเซียน	ชาวซามัว	ชาวตองกา	Niuafo'ou ^{[ 5 ]}	ฟูตูนันตะวันออก	ชาววาลลิเซียน	เวสต์ยูเวียน	ภาษาอังกฤษ
/ŋ/	*taŋata ^{[ 10 ]}	ทากาตะ^{[ 10 ]}	ตังกาตะ^{[ 10 ]}	ตังกาตะ^{[ 10 ]}	ทากาตะ^{[ 10 ]}	ทากาตะ^{[ 10 ]}	ทากาตะ^{[ 10 ]}	ผู้ชาย, บุคคล
/s/	*sina ^{[ 11 ]}	สินา^{[ 11 ]}	ฮินะ^{[ 11 ]}		สินา^{[ 11 ]}	ฮินะ^{[ 11 ]}	สินา^{[ 11 ]}	ผมหงอก (ของเส้นผม)
/ti/	*tiale ^{[ 12 ]}	เทียล^{[ 12 ]}	siale ^{[ 12 ]}	siale ^{[ 12 ]}	เทียล^{[ 12 ]}	siale ^{[ 12 ]}	tiale, tiare ^{[ 12 ]}	ดอกไม้ ( การ์เดเนีย ไทเทนซิส )
/k/	*วากะ^{[ 13 ]}	va ʻ a ^{[ 13 ]}	วากะ^{[ 13 ]}	วากะ^{[ 13 ]}	วากะ^{[ 13 ]}	วากะ^{[ 13 ]}	วากะ^{[ 13 ]}	เรือแคนู
/f/	*fafine ^{[ 14 ]}	ฟาฟีน^{[ 14 ]}	เฟฟีน^{[ 14 ]}	ฟาฟีน^{[ 14 ]}	ฟาฟีน^{[ 14 ]}	ฟาฟีน^{[ 14 ]}	ฟาฟีน^{[ 14 ]}	ผู้หญิง
/ʔ/	*matuqa ^{[ 15 ]}	matua ^{[ 15 ]}	motu ʻ a ^{[ 15 ]}	matua ^{[ 5 ]}		matu ʻ a ^{[ 15 ]}		พ่อแม่
/r/	*rua ^{[ 16 ]}	lua ^{[ 16 ]}	ua ^{[ 16 ]}	ua, ^{[ 5 ]} lua	lua ^{[ 16 ]}	lua ^{[ 16 ]}	lua ^{[ 16 ]}	สอง
/ล/	*tolu ^{[ 17 ]}	โทลู^{[ 17 ]}	โทลู^{[ 17 ]}	โทลู^{[ 5 ]}	โทลู^{[ 17 ]}	โทลู^{[ 17 ]}	โทลู^{[ 17 ]}	สาม

ทะเบียน

ในภาษาวาลลิเซียน มีระดับภาษาอยู่สามระดับ ได้แก่ ภาษายกย่อง ซึ่งใช้โดยทั้งสามัญชนและเชื้อพระวงศ์ เชื้อพระวงศ์ใช้ภาษานี้เพราะเป็นภาษาของหัวหน้าเผ่า และสามัญชนใช้เมื่อพูดคุยกับเชื้อพระวงศ์หรือเมื่อพูดคุยกับพระเจ้า ภาษายกย่องยังใช้โดยสามัญชนเมื่อพูดถึงพระเจ้าหรือเกี่ยวกับเชื้อพระวงศ์โดยไม่คำนึงถึงการปรากฏตัวของพวกเขา ภาษาที่สองคือภาษาสามัญชน ซึ่งถือว่าเป็นภาษาวาลลิเซียน "ทั่วไป" และสุดท้ายคือภาษาหยาบคายหรือภาษาดูหมิ่น ตัวอย่างเช่น คำว่า "อยู่" ในระดับภาษายกย่อง ภาษาสามัญชน และภาษาหยาบคาย คือ'afio , nofo , & tagutu ตามลำดับ แต่ละคำใช้ในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน^{[ 18 ]}

ประวัติและการจำแนกประเภท

ภาษา วอลลิเซียนเป็นภาษาโพลินีเซียนที่มาจากภาษาโปรโตโพลินีเซียน^{[ 19 ]}อย่างไรก็ตาม การจัดประเภทของภาษานี้เป็นหัวข้อถกเถียงกันในหมู่นักวิชาการ เนื่องจากมีความใกล้เคียงกับภาษาตองกาบางครั้งภาษาวอลลิเซียนจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มย่อยตองกา (Elbert, 1953) ^{[ 20 ]}แต่นักภาษาศาสตร์รุ่นหลังระบุว่าภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาโพลินีเซียนหลัก ได้แก่ Pawley และ Green (1966), Bruce Biggs (1978) และ Jeffrey Marck (2000) ^{[ 21 ]}

ภาษาที่ใกล้เคียงที่สุดกับภาษา Wallisian คือภาษา Niuafo'ouซึ่งพูดกันบนเกาะNiuafo'ou (ทางตอนเหนือของตองกา กลุ่มเกาะ Niuas) ความเข้าใจระหว่างสองภาษานี้อยู่ในระดับสูงมาก เนื่องจากมีการติดต่ออย่างเข้มข้นระหว่างทั้งสองเกาะจนถึงกลางศตวรรษที่ 20 ^{[ 5 ]}

อิทธิพลจากภาษาอื่นๆ

อิทธิพลจากตองกา

ภาษาวอลลิเซียนมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเรนเนลลีสและยังมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาตองกาเนื่องจากในอดีตเคยมีการรุกรานวอลลิสโดยชาวตองกา ตัวอย่างเช่น รูปอดีตne'eมาจากภาษาตองกาภาษาวอลลิเซียนมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาตองกา ในขณะที่ภาษาฟูตูนันมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับภาษาซามัว มากกว่า

อิทธิพลจากภาษาอังกฤษ

ในช่วงศตวรรษที่ 19 ชาววอลลิสใช้ภาษาอังกฤษแบบพิเจนในการสื่อสารกับพ่อค้า โดยส่วนใหญ่เป็นเพราะชาวพื้นเมืองของวอลลิสและฟูตูนามีการติดต่อกับ เรือล่าวาฬ ของนิวอิงแลนด์บ่อยครั้ง เนื่องจากเรือเหล่านี้มักแวะจอดที่วอลลิสและฟูตูนา ปัจจุบันมีคำศัพท์พิเจนประมาณ 70 คำที่ยังคงใช้กันอยู่บนเกาะวอลลิส อย่างไรก็ตาม ในปี 1937 การระบาดของด้วงมะพร้าวบนเกาะวอลลิสทำให้คู่ค้าของเกาะวอลลิสจำนวนมากซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวอังกฤษหวาดกลัว ตัวอย่างเช่น การค้ากับฟิจิถูกระงับเนื่องจากการระบาด^{[ 22 ]}คำยืมประกอบด้วยอาหารยุโรป ( laisi "ข้าว", suka "น้ำตาล") และสิ่งของ ( pepa "กระดาษ") แต่ยังรวมถึงสัตว์บางชนิด ( hosi "ม้า") ด้วย ^{[ 23 ]}

อิทธิพลจากภาษาอังกฤษเพิ่มมากขึ้นหลังจากกองทัพอเมริกันตั้งฐานทัพบนเกาะในปี 1942 คำยืม เช่นpuna ("ช้อน"), motoka ("รถยนต์" จากmotor car ), famili ("ครอบครัว"), suka ("น้ำตาล"), peni ("ปากกา"), tini ("กระป๋อง") เป็นต้น ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของภาษาวัลลิเซียน

อิทธิพลจากภาษาละติน

เมื่อมิชชันนารีเข้ามา พวกเขานำ คำศัพท์ ภาษาละติน เข้ามามากมาย ส่วนใหญ่ใช้เพื่อจุดประสงค์ทางศาสนา พระเยซูคริสต์ถูกแปลเป็นSesu Kilisitoคำศัพท์อย่างkomunio ("ศีลมหาสนิท"), kofesio ("การสารภาพบาป"), temonio ("ปีศาจ" มาจากdemonio , fr démon ) แต่ก็มีคำศัพท์ที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาด้วย เช่นhola ("เวลา, ชั่วโมง" (ละตินhora ) และhisitolia ("ประวัติศาสตร์" (ละตินhistoria )) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของภาษาวัลลิเซียนในชีวิตประจำวัน อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคำศัพท์ทางศาสนาจะถูกยืมมา มิชชันนารียังพยายามใช้แนวคิดที่มีอยู่แล้วในภาษาวัลลิเซียนและให้ความหมายใหม่ในแบบคริสเตียน ดังนั้นTohi tapu ("หนังสือศักดิ์สิทธิ์") จึงหมายถึงพระคัมภีร์ไบเบิล ในขณะที่aho tapu ("วันศักดิ์สิทธิ์") หมายถึงวันอาทิตย์ และPo Tapu ("คืนศักดิ์สิทธิ์") คือวันคริสต์มาส แนวคิดเรื่องตรีเอกภาพถูกแปลเป็นTahitolu tapuซึ่งแปลตรงตัวว่า "หนึ่ง-สามศักดิ์สิทธิ์" นอกจากนี้ มิชชันนารียังได้นำวันในสัปดาห์เข้ามาใช้ในภาษา โดยใช้รูปแบบทางศาสนาของละตินในการตั้งชื่อวันในสัปดาห์ด้วยคำว่าferia (ถอดเสียงเป็นfelia ) คล้ายกับในภาษาโปรตุเกส

Claire Moyse-Faurieอธิบายว่าในภาษา Wallisian นั้น "คำยืมจะสอดคล้องกับโครงสร้างพยางค์โดยการแทรกสระแทรกเข้าไปในกลุ่มพยัญชนะ และโดยการเพิ่มสระตัวสุดท้ายหรือตัดพยัญชนะตัวสุดท้ายออก" ^{[ 24 ]}

อิทธิพลจากฝรั่งเศส

ภาษาวาล ลิเซียนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาฝรั่งเศสมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสเดินทางมาถึงในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในปี 1961 วาลลิสและฟูตูนาได้กลายเป็นดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศสและภาษาฝรั่งเศสก็เป็นภาษาราชการ ในปัจจุบัน ตามที่นักภาษาศาสตร์หลายท่าน เช่น ดร. คาร์ล เรนช์ กล่าวไว้ ภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ส่งผลกระทบต่อภาษามากนักในตอนแรก แต่ปัจจุบันกำลังเปลี่ยนแปลงภาษาวาลลิเซียนอย่างลึกซึ้ง มีการสร้าง คำศัพท์ใหม่จำนวนมากโดยการถอดเสียงคำภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาวาลลิเซียน เช่น ในคำศัพท์ทางการเมือง คำต่างๆ เช่นFalanise ("ฝรั่งเศส"), Telituale ("ดินแดน"), politike ("การเมือง"), Lepupilika ("สาธารณรัฐ")..., คำศัพท์ทางเทคนิคหลายคำ ( telefoni , televisio ...), อาหารที่ชาวยุโรปนำเข้ามาในวอลลิส ( มะเขือเทศ , tapaka ("ยาสูบ" จากภาษาฝรั่งเศสtabac ), alikole ("แอลกอฮอล์"), kafe ("กาแฟ" จากภาษาฝรั่งเศสcafé )) เป็นต้น ล้วนเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาฝรั่งเศส

ในปี พ.ศ. 2527 Karl Rensch กล่าวว่าคำยืมภาษาฝรั่งเศสเข้ามาในภาษา Wallisian มากขึ้นเรื่อยๆ^{[ 9 ]}ในช่วงปี พ.ศ. 2543 คนหนุ่มสาวเริ่มผสมผสานทั้งสองภาษาในการพูดของพวกเขา^{[ 25 ]}

-อิทธิพลของฝรั่งเศสในอูเวียสามารถเห็นได้จากสื่อและโรงเรียน ภาษาฝรั่งเศสถูกนำมาใช้เป็นภาษาในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตั้งแต่ปี 1961 ซึ่งเป็นการเสริมสร้างอำนาจการปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสเหนือเกาะนี้ ในช่วงปี 1968–1969 เมื่อชาววาลลิเซียนคนใดถูกจับได้ว่าพูดภาษาพื้นเมืองของตนในโรงเรียน พวกเขาจะถูกบังคับให้สวมฝากระป๋องเนื้อกระป๋องเป็นสร้อยคอ แล้วเขียนเรียงความภาษาฝรั่งเศสความยาวหนึ่งชั่วโมงในช่วงสุดสัปดาห์ โดยมีครูสอนภาษาฝรั่งเศสเป็นผู้ตรวจ เมื่อนักเรียนคนต่อไปถูกจับได้ว่าพูดภาษาวาลลิเซียน สร้อยคอก็จะถูกส่งต่อให้นักเรียนคนนั้น แต่ใครก็ตามที่ถือสร้อยคอจะต้องสวมมันไว้จนกว่าจะมีคนอื่นถูกจับได้ว่าพูดภาษาพื้นเมืองที่ถูกกดขี่ของตน^{[ 26 ]}

เนื่องจากอิทธิพลของฝรั่งเศสบนเกาะวาลลิส สื่อประมาณครึ่งหนึ่งจึงเป็นภาษาฝรั่งเศสและมีให้บริการตลอดเวลา ในขณะที่สถานีข่าวและรายการโทรทัศน์บางรายการในภาษาวาลลิสมีให้บริการเพียงสัปดาห์ละครั้ง และมักจะเป็นช่วงปลายสัปดาห์ ซึ่งทำให้ผู้คนไม่อยากดู เนื่องจากพวกเขาได้ดูข่าวไปแล้วในช่วงต้นสัปดาห์ สิ่งนี้ทำให้ผู้คนมีปฏิสัมพันธ์กับภาษาฝรั่งเศสมากขึ้นและรู้สึกท้อแท้ที่จะเรียนภาษาวาลลิส ผู้ปกครองบางคนถึงกับไม่สนับสนุนการเรียนภาษาวาลลิสในโรงเรียนอนุบาลและประถมศึกษา โดยกล่าวว่าภาษานี้เสียเวลาเปล่าที่จะเรียน^{[ 26 ]}

ความสัมพันธ์ระหว่างชาววาลลิเซียนและชาวฟูตูนัน

แม้ว่าจะเป็นภาษาโพลินีเซียนสองภาษาที่แตกต่างกัน แต่ภาษาวัลลิเซียนและภาษาฟูตูนันมีความคล้ายคลึงกันมากพอที่การรู้ภาษาใดภาษาหนึ่งจะทำให้การเรียนรู้อีกภาษาหนึ่งง่ายขึ้นมาก

ชาววอลลิสจำนวนมากมองว่าตนเองเหนือกว่าชาวฟูตูนัน เช่น การตอกย้ำภาพลักษณ์ที่ว่าภาษาวอลลิสนั้นง่าย ในขณะที่ภาษาฟูตูนันนั้นออกเสียงยาก ภาพลักษณ์เหล่านี้เกิดขึ้นจากข้อเท็จจริงที่ว่า เนื่องจากเกาะวอลลิสถูกเลือกให้เป็นศูนย์กลางการบริหารของฝรั่งเศสและเป็นที่ตั้งของบิชอปคาทอลิก เกาะวอลลิสจึงได้รับผลประโยชน์จากฝรั่งเศสมากกว่า และด้วยเหตุนี้ภาษาวอลลิสจึงกลายเป็นภาษาที่มีอำนาจเหนือกว่าภาษาฟูตูนัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากเกาะฟูตูนันขาดทรัพยากรทางการศึกษาที่เกาะวอลลิสสามารถจัดหาได้ในช่วงทศวรรษ 1990 ^{[ 22 ]}โดยทั่วไปแล้ว ชาวฟูตูนันที่มีการศึกษาสูงมักจะพูดได้สามภาษา ได้แก่ ฝรั่งเศส ฟูตูนัน และวอลลิส การพูดได้สามภาษาเท่านั้นที่จะทำให้ชาวฟูตูนันรักษาความภาคภูมิใจของเกาะฟูตูนันไว้ได้ ในขณะเดียวกันก็มีโอกาสที่จะก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและการศึกษาบนเกาะวอลลิส

ประเด็นถกเถียงเรื่องภาษา: ศาสนจักรและฝ่ายบริหารของฝรั่งเศส

ชาวพื้นเมืองของเกาะวาลลิสและฟูตูนาสามารถเข้าใกล้คณะมิชชันนารีคาทอลิกได้มาก เนื่องจากคณะมิชชันนารีได้พักอาศัย เรียนรู้ภาษาพื้นเมืองวาลลิสและฟูตูนา และคณะมิชชันนารีได้สร้างโรงเรียนเพื่อให้การศึกษาแก่เยาวชนและส่งเสริมให้ชายหนุ่มเข้าร่วมเป็นนักบวช ชาวพื้นเมืองของเกาะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหาร เนื่องจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารอยู่ได้เพียงสองถึงสามปีก่อนที่จะย้ายไปที่อื่น ทำให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารมักไม่เรียนรู้ภาษาท้องถิ่น เนื่องจากพวกเขาไม่ค่อยได้ใช้ภาษาเหล่านั้นเพราะได้สัมผัสกับภาษาเป็นระยะเวลาสั้นเมื่อเทียบกับคณะมิชชันนารี อย่างไรก็ตาม การที่ชาวพื้นเมืองใกล้ชิดกับชาวคาทอลิกทำให้ชาวพื้นเมืองเริ่มเรียนรู้คำศัพท์ภาษาละติน ซึ่งพวกเขาเริ่มนำมาใช้ในภาษาของตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบททางศาสนา^{[ 22 ]}

ความแตกแยกนี้ระหว่างคณะสงฆ์และฝ่ายบริหารนั้นเห็นได้ชัดเจนแม้ในฝรั่งเศส ที่ซึ่งกระแสต่อต้านคณะสงฆ์แพร่หลาย นักการเมืองฝรั่งเศสและเจ้าหน้าที่ศาสนจักรต่างก็มีปัญหาในการตกลงกัน ตัวอย่างเช่น คณะสงฆ์มองว่าไม่มีเหตุผลใดที่จะบังคับใช้ภาษาฝรั่งเศสกับชาวพื้นเมืองของวาลลิสและฟูตูนา อย่างไรก็ตาม ปารีสเรียกร้องให้เกาะเหล่านี้เรียนภาษา และได้มีการทำข้อตกลงระหว่างนักการเมืองฝรั่งเศสและศาสนจักรคาทอลิก โดยจะสอนภาษาฝรั่งเศสวันละสองชั่วโมง สัปดาห์ละสี่ครั้ง และตราบใดที่ชั้นเรียนภาษาฝรั่งเศสไม่รบกวนการเรียนวิชาคาทอลิก ในปี 1959 เมื่อเกาะวาลลิสและฟูตูนาเข้าร่วมกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสในฐานะดินแดนโพ้นทะเล ระบบการศึกษาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ศาสนจักรคาทอลิกสูญเสียการควบคุมระบบการศึกษาให้กับนักการเมืองฝรั่งเศส ซึ่งสั่งให้ครูสอนภาษาฝรั่งเศสจากฝรั่งเศสมาสอนภาษาฝรั่งเศสบนเกาะ ครูเหล่านี้ส่วนใหญ่มีประสบการณ์น้อยมากในการสอนภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาที่สอง และการเปลี่ยนแปลงในระบบการศึกษาทำให้เกิดความแตกแยกทางสังคมและภาษา คนรุ่นใหม่กลายเป็นผู้ที่พูดได้สองภาษามากขึ้น ในขณะที่คนรุ่นเก่ามีความรู้ภาษาฝรั่งเศสน้อยมาก ครูชาวฝรั่งเศสบนเกาะวาลลิสและฟูตูนาอยู่ในสถานะที่คล้ายกับผู้บริหารชาวฝรั่งเศส ครูชาวฝรั่งเศสสอนเพียงสองถึงสามปีก่อนที่สัญญาการสอนจะสิ้นสุดลงและพวกเขาจะถูกย้ายไปที่อื่น^{[ 22 ]}

ครูชาวฝรั่งเศสที่มีความคิดเห็นคล้ายคลึงกับบาทหลวงถูกถามเกี่ยวกับประสบการณ์ของพวกเขาเมื่อกลับไปฝรั่งเศส และพวกเขามักจะบอกว่าการสอนภาษาฝรั่งเศสบนเกาะเป็นเรื่องเสียเวลา เพราะมีเพียงไม่กี่คนที่เห็นความจำเป็นที่คนท้องถิ่นจะต้องพูดภาษาฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่ว ในขณะที่การถกเถียงเรื่องวิธีการให้การศึกษาแก่ประชาชนยังคงดำเนินต่อไป ชาววาลลิเซียนตระหนักถึงความสำคัญทางวัฒนธรรมของภาษาของตนและพบความปรารถนาใหม่ที่จะปกป้องภาษาโดยพยายามทำให้ภาษาเป็นมาตรฐาน สร้างสื่อสังคมออนไลน์/ความบันเทิงในภาษาวาลลิเซียนแทนที่จะเป็นภาษาฝรั่งเศส (แม้ว่าสื่อส่วนใหญ่จะมาจากฝรั่งเศสก็ตาม) และทำให้ภาษาวาลลิเซียนเป็นวิชาเรียนในโรงเรียน^{[ 22 ]}

เมื่อมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสเดินทางมาถึงในปี พ.ศ. 2480 เพื่อเผยแพร่ภาษาละติน ชาวพื้นเมืองเริ่มกังวลเกี่ยวกับการสูญเสียวัฒนธรรมวาลลิเซียน ชาวพื้นเมืองบนเกาะวาลลิสเริ่มจัดชั้นเรียนภาษาวาลลิเซียนสำหรับเด็กนักเรียนมัธยมต้น และเมื่อชุมชนได้รับเครื่องส่งสัญญาณ FM และ AM ในปี พ.ศ. 2522 ^{[ 27 ]}ชุมชนก็เริ่มดำเนินการช่องวิทยุเฉพาะในภาษาวาลลิเซียน^{[ 22 ]}

ดูเพิ่มเติม

'อลิกี

บรรณานุกรม

ลิฟวิงสตัน, แอนดรูว์ (2016). อีสต์ ยูเวียน. ไวยากรณ์ฉบับย่อ (PDF) (วิทยานิพนธ์ปริญญาโทสาขาภาษาศาสตร์). มหาวิทยาลัยวอชิงตัน. หน้า 190.
มอยส์-โฟรี, แคลร์ (2016) เต ลี ฟากาอูเวอา - เลอ วาลลิเซียน Les langues du monde (ภาษาฝรั่งเศส) พีตเตอร์ส. พี 276. ไอเอสบีเอ็น 978-90-429-3376-7.

ลิงก์ภายนอก

พจนานุกรมออนไลน์ภาษาฝรั่งเศส-วาลลิเซียน

[

[ 2 ]

[ 3 ]

[ 4 ]

[ 6 ]

[ 18 ]

[ 19 ]

[ 21 ]

[ 23 ]

[ 24 ]

[ 25 ]

[ 26 ]

[ 27 ]

ชาววาลลิเซียน
ฟากาอูเวีย
ชาวพื้นเมือง	วาลลิสและฟูตูนาประเทศฝรั่งเศส
ผู้พูดภาษาแม่	(อ้างอิง 10,400 ครั้งในปี 2000) ^[¹^]
ตระกูลภาษา	ออสโทรเนเซียน มาลายู-โพลินีเซีย โอเชียนิก ชาวโพลินีเซีย โพลินีเซียนิวเคลียร์ ชาววาลลิเซียน
รหัสภาษา
ISO 639-3	`wls`
กลอตโตล็อก	`wall1257`
ภาษาวอลลิเซียนไม่ได้อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ตามระบบการจัดประเภทขององค์การยูเนสโกในแอตลาสแห่งภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลก