เอเตียน บาลิบาร์
เกิด	( 23 เมษายน 1942 )23 เมษายน 2485 อาวาลลอน , เบอร์กันดี , ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง	พีซีเอฟ (1961–1981)
การศึกษา
การศึกษา	École Normale Supérieure Katholieke Universiteit Nijmegen (ปริญญาเอก, 1987)
ที่ปรึกษาทางวิชาการ	หลุยส์ อัลตูสเซอร์
งานปรัชญา
ยุค	ปรัชญาร่วมสมัย
ภูมิภาค	ปรัชญาตะวันตก
โรงเรียน	ปรัชญาภาคพื้นทวีป ลัทธิหลังมาร์กซ์
สถาบันต่างๆ	มหาวิทยาลัยปารีส X มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์มหาวิทยาลัยคิงส์ตันมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ความสนใจหลัก	ปรัชญาการเมือง
แนวคิดที่น่าสนใจ	ความเสมอภาค , การแบ่งแยกสีผิวในยุโรป , การวิพากษ์วิจารณ์แนวคิดสมัยใหม่เกี่ยวกับรัฐชาติ

Étienne Balibar ( / b æ l ɪ ˈ b ɑːr / ; ^{[ 1 ]}ภาษาฝรั่งเศส: [etjɛn balibaʁ] ; เกิด 23 เมษายน 1942) เป็นนักปรัชญา ชาวฝรั่งเศส เขาเคยสอนที่มหาวิทยาลัยปารีส Xที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์และปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำเก้าอี้ครบรอบที่ศูนย์วิจัยปรัชญายุโรปสมัยใหม่ (CRMEP) ที่มหาวิทยาลัยคิงส์ตันและเป็นศาสตราจารย์รับเชิญที่ภาควิชาภาษาฝรั่งเศสและภาษาโรมานซ์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

Balibar เกิดที่Avallon , Yonne , Burgundy ประเทศฝรั่งเศส ใน ^ปีพ.ศ. 2485 เขาเข้าสู่École Normale Supérieureในปี^{พ.ศ. 2503}

ในปี พ.ศ. 2504 บาลิบาร์เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) เขาถูกขับออกจากพรรคในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากวิจารณ์นโยบายการเข้าเมืองของพรรคในบทความ^{[ 3 ]}

บาลิบาร์เข้าร่วมสัมมนาของหลุยส์ อัลตูสเซอร์ เกี่ยวกับ หนังสือ Das Kapitalของคาร์ล มาร์กซ์ในปี 1965 ^{[ 4 ]}สัมมนานี้ส่งผลให้เกิดหนังสือReading Capitalซึ่งเขียนร่วมกันโดยอัลตูสเซอร์และนักศึกษาของเขา บทของบาลิบาร์เรื่อง "ว่าด้วยแนวคิดพื้นฐานของวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์" ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำพร้อมกับบทของอัลตูสเซอร์ในฉบับย่อของหนังสือ (แปลปี 1970) ^{[ 5 ]}จนกระทั่งมีการตีพิมพ์ฉบับแปลสมบูรณ์ในปี 2016 ^{[ 6 ]}

ในปี พ.ศ. 2530 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาปรัชญาจากมหาวิทยาลัยคาทอลิกไนจ์เมเกนในเนเธอร์แลนด์^{[ 2 ]}เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณจากมหาวิทยาลัยปารีสที่ 1ในปี พ.ศ. 2536 บาลิบาร์เข้าร่วมมหาวิทยาลัยปารีสที่ 10-นองแตร์ในฐานะศาสตราจารย์ในปี พ.ศ. 2537 และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย-เออร์ไวน์ในปี พ.ศ. 2543 เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณของมหาวิทยาลัยปารีสที่ 10 ในปี พ.ศ. 2545 ^{[ 2 ]}

ลูกสาวของเขากับนักฟิสิกส์Françoise BalibarคือนักแสดงหญิงJeanne Balibar ^{[ 7 ]}

ในMasses, Classes, Ideas (1994) บาลิบาร์โต้แย้งว่าในDas Kapital (หรือCapital ) ทฤษฎีวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์ขัดแย้งกับทฤษฎีวิพากษ์ที่มาร์กซ์เริ่มพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการวิเคราะห์หมวดหมู่ของแรงงานซึ่งในระบบทุนนิยมกลายเป็นรูปแบบหนึ่งของทรัพย์สินความขัดแย้งนี้เกี่ยวข้องกับการใช้คำว่า "แรงงาน" สองแบบที่แตกต่างกัน คือ แรงงานในฐานะชนชั้นปฏิวัติ (เช่น " ชนชั้นกรรมาชีพ ") และแรงงานในฐานะเงื่อนไขเชิงวัตถุสำหรับการสืบพันธุ์ของระบบทุนนิยม (" ชนชั้นแรงงาน ") ในThe German Ideologyมาร์กซ์รวมความหมายทั้งสองนี้เข้าด้วยกัน และปฏิบัติต่อแรงงานตามคำพูดของบาลิบาร์ว่า "สถานที่แห่งความจริงที่แท้จริง เช่นเดียวกับสถานที่ที่โลกเปลี่ยนแปลงไป..." ^{[ 8 ] : 92}

อย่างไรก็ตาม ในหนังสือทุน (Capital)ความแตกต่างระหว่างความหมายทั้งสองของแรงงานปรากฏชัด หนึ่งในปรากฏการณ์นี้คือการหายไปอย่างแทบจะสิ้นเชิงของคำว่า "ชนชั้นกรรมาชีพ" ในเนื้อหา ดังที่บาลีบาร์ชี้ให้เห็น คำนี้ปรากฏเพียงสองครั้งในฉบับพิมพ์ครั้งแรกของหนังสือทุนซึ่งตีพิมพ์ในปี 1867 ได้แก่ ในคำอุทิศแด่วิลเฮล์ม วูล์ฟและในสองส่วนสุดท้ายเกี่ยวกับ "กฎทั่วไปของการสะสมทุน" สำหรับบาลีบาร์ นี่หมายความว่า "การเกิดขึ้นของรูปแบบปฏิวัติของอัตวิสัย (หรืออัตลักษณ์)... ไม่ใช่คุณสมบัติเฉพาะของธรรมชาติ และด้วยเหตุนี้จึงไม่นำมาซึ่งการรับประกันใดๆ แต่บังคับให้เราต้องค้นหาเงื่อนไขในสถานการณ์เฉพาะที่สามารถเร่งให้เกิดการต่อสู้ทางชนชั้นไปสู่การเคลื่อนไหวของมวลชน..." ยิ่งไปกว่านั้น "[ไม่มีหลักฐาน... ว่ารูปแบบเหล่านี้เหมือนกันเสมอและตลอดไป (เช่น รูปแบบพรรค หรือสหภาพแรงงาน )" ^{[ 8 ] : 147}

ใน "รูปแบบของชาติ: ประวัติศาสตร์และอุดมการณ์" บาลิบาร์วิพากษ์วิจารณ์แนวคิดสมัยใหม่เกี่ยวกับรัฐชาติเขากล่าวว่า เขากำลังศึกษาความขัดแย้งของรัฐชาติเพราะ "การคิดเกี่ยวกับลัทธิเหยียดผิวทำให้เราหวนกลับไปสู่ลัทธิชาตินิยม และลัทธิชาตินิยมนำไปสู่ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์และการจัดหมวดหมู่ของชาติ" ^{[ 9 ] : 329}

บาลิบาร์แย้งว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะระบุจุดเริ่มต้นของชาติ หรือโต้แย้งว่าผู้คนในปัจจุบันที่อาศัยอยู่ในรัฐชาติเป็นลูกหลานของชาติที่เคยมีมาก่อน บาลิบาร์กล่าวว่า เนื่องจากไม่มีรัฐชาติใดที่มีพื้นฐานทางชาติพันธุ์ รัฐชาติทุกรัฐจึงต้องสร้างชาติพันธุ์สมมติขึ้นมาเพื่อสร้างความมั่นคงให้กับประชาชน

“แนวคิดเรื่องชาติที่ไม่มีรัฐ หรือชาติ 'ก่อน' รัฐ จึงเป็นคำที่ขัดแย้งกันเอง เพราะรัฐมักถูกกล่าวถึงในกรอบประวัติศาสตร์ของการก่อตั้งชาติ (แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องอยู่ภายในขอบเขตอาณาเขตก็ตาม) แต่ความขัดแย้งนี้ถูกบดบังด้วยข้อเท็จจริงที่ว่ารัฐชาติ ซึ่งความสมบูรณ์ของรัฐได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งภายในที่คุกคามการอยู่รอด (ความขัดแย้งระดับภูมิภาค และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความขัดแย้งทางชนชั้น) ฉายภาพความสามัชย์ 'ชาติพันธุ์' หรือ 'ประชาชน' ที่มีอยู่ก่อนแล้วภายใต้การดำรงอยู่ทางการเมืองของตน” ^{[ 9 ] : 331}

เพื่อลดความขัดแย้งในระดับภูมิภาค ชนชั้น และเชื้อชาติ รัฐชาติจึงสร้างตำนานต้นกำเนิดที่สร้างภาพลวงตาของความเป็นชาติพันธุ์ร่วมกันในหมู่ประชากรทั้งหมด เพื่อสร้างตำนานต้นกำเนิดเหล่านี้ รัฐชาติจึงค้นหาช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่พวกมัน "ก่อตั้ง" ขึ้นมาเพื่อหาเหตุผลในการดำรงอยู่ นอกจากนี้ พวกเขายังสร้างภาพลวงตาของความเป็นชาติพันธุ์ร่วมกันผ่านชุมชนทางภาษา เมื่อทุกคนสามารถเข้าถึงภาษาเดียวกัน พวกเขารู้สึกราวกับว่าพวกเขามีชาติพันธุ์เดียวกัน บาลิบาร์โต้แย้งว่า "การศึกษาเป็นสถาบันหลักที่สร้างชาติพันธุ์ในฐานะชุมชนทางภาษา" ^{[ 9 ] : 351} นอกจากนี้ ชาติพันธุ์นี้ยังถูกสร้างขึ้นผ่าน "การทำให้ครอบครัวเป็นของรัฐ" ซึ่งหมายความว่ารัฐเข้ามาทำหน้าที่บางอย่างที่โดยปกติแล้วครอบครัวเป็นผู้ทำ เช่น การควบคุมการแต่งงานและการบริหารประกันสังคม ในงานล่าสุดที่ตามมาหลังจากกระแส "ประชานิยม" บาลิบาร์เรียกการรวมองค์ประกอบต่างๆ เหล่านี้ว่า "ทุนนิยมสัมบูรณ์" ^{[ 10 ]}

• 1965: ลิเร เลอ แคปิตัล กับหลุยส์ อัลธูแซร์ และคณะ
• 1974: Cinq Etudes du Matérialismeประวัติศาสตร์
• 1976: Sur La Dictature du Prolétariat .
• 1985: Spinoza และการเมือง .
• 1988: เชื้อชาติ ชาติ และชนชั้นร่วมกับอิมมานูเอล วอลเลอร์ส ไต น์
• 1991: เอคริตส์ เท อัลธูแซร์
• 1992: Les Frontieres De La Démocratie
• 1993: ลา ปรัชญา เดอ มาร์กซ์ .
• 1997: La crainte des Masses: การเมืองและปรัชญา avant et après Marx ( มวลชน ชั้นเรียน แนวคิด ฉบับภาษาฝรั่งเศส พร้อมบทความเพิ่มเติม)
• 1998: ดรอยต์ เดอ ซิเต วัฒนธรรมและการเมืองในประชาธิปไตย
• 1998: John Locke, Identité et différence - L'invention de la conscience (เอกสารของ Balibar เกี่ยวกับ John Locke)
• 2001: นูส, ซิโตเยน เดอยุโรป? Les frontières, l'État, le peuple .
• 2003: โลยุโรป, ลัมเมริเก้, ลา เกร์ Réflexions sur la médiation européenne
• 2548: ยุโรป รัฐธรรมนูญพรมแดน
• 2010: ลาข้อเสนอเดอเลกาลิแบร์เต .
• 2010: ความรุนแรงและพลเรือน: การบรรยายของห้องสมุด Wellek และการเขียนเรียงความทางการเมืองของปรัชญา
• 2011: Citoyen sujet et autres essais d'anthropologie philosophique
• 2555: Saeculum : วัฒนธรรม ศาสนา อุดมการณ์
• 2015: ความรุนแรง ความแพ่ง การปฏิวัติ (ฉบับแก้ไขเกี่ยวกับงานของ Balibar)
• 2016: ยุโรป วิกฤตการณ์และจุดจบ?
• 2016: เด ยูนิเวิร์ลส์ เรียงความและการประชุม
• 2018: Spinoza politique. Le transindividuel (ฉบับภาษาฝรั่งเศสจากต้นฉบับภาษาอิตาลี ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2002)

• 1970: Reading Capital (ลอนดอน: NLB) ร่วมกับ Louis Althusser แปลโดย Ben Brewster
• 1977: ว่าด้วยระบอบเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพ (ลอนดอน: NLB) แปลโดย เกรแฮม ล็อค
• 1991: เชื้อชาติ ชาติ ชนชั้น: อัตลักษณ์ที่ไม่ชัดเจน (ลอนดอนและนิวยอร์ก: เวอร์โซ) ร่วมกับ อิมมานูเอล วอลเลอร์สไตน์ แปลโดย คริส เทอร์เนอร์
• 1994: มวลชน ชนชั้น และความคิด: การศึกษาเกี่ยวกับการเมืองและปรัชญาก่อนและหลังมาร์กซ์ (นิวยอร์กและลอนดอน: รูทเลดจ์) แปลโดย เจมส์ สเวนสัน
• 1995: ปรัชญาของมาร์กซ์ (ลอนดอนและนิวยอร์ก: เวอร์โซ) แปลโดย คริส เทอร์เนอร์
• 1998: สปิโนซาและการเมือง (ลอนดอนและนิวยอร์ก: เวอร์โซ) แปลโดย ปีเตอร์ สโนว์ดอน
• 2002: การเมืองและฉากอีกด้านหนึ่ง (ลอนดอนและนิวยอร์ก: เวอร์โซ) แปลโดย คริสติน โจนส์, เจมส์ สเวนสัน และ คริส เทอร์เนอร์
• 2004: เราคือประชาชนแห่งยุโรปหรือ? ข้อคิดเกี่ยวกับการเป็นพลเมืองข้ามชาติ (พรินซ์ตันและออกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน) แปลโดย เจมส์ สเวนสัน
• 2013: อัตลักษณ์และความแตกต่าง: จอห์น ล็อค และการประดิษฐ์แนวคิดเรื่องจิตสำนึก (ลอนดอนและนิวยอร์ก: เวอร์โซ)
• 2014: ความเสมอภาค: บทความทางการเมือง (เดอร์แฮม, นอร์ทแคโรไลนา: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยดุ๊ก) แปลโดย เจมส์ อิงแกรม
• 2015: ความรุนแรงและความสุภาพ: ขอบเขตของปรัชญาการเมือง (นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย) แปลโดย จี.เอ็ม. กอชการ์เรียน
• 2015: พลเมือง (เคมบริดจ์: โพลิตี) แปลโดย โทมัส สก็อตต์-เรลตัน
• 2017: Citizen Subject: Foundations for Philosophical Anthropology (นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยฟอร์ดแฮม) แปลโดย สตีเวน มิลเลอร์
• 2018: ฆราวาสนิยมและสากลนิยม: สมมติฐานเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับศาสนาและการเมือง (นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย) แปลโดย จี.เอ็ม. กอชการ์เรียน
• 2020: Spinoza, the Transindividual (เอดินบะระ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเอดินบะระ) แปลโดย MGE Kelly

• บันทึกเพิ่มเติมเกี่ยวกับลัทธิคอมมิวนิสต์ ใน: Krisis: Journal for Contemporary Philosophy
• จนกว่าความตายจะพรากเราจากปาเลสไตน์ , ปรัชญา ประชาธิปไตยโลก , 25 ตุลาคม2023
• การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในฉนวนกาซาและผลที่ตามมาต่อความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์ , ปรัชญา ประชาธิปไตยโลก , 19 กันยายน 2024
• “ การแก้ไขแถลงการณ์คอมมิวนิสต์ ” แปลโดย แพทริค คิง, วารสารเดคาลาจส์
• ข้อเสนอแนะสำหรับยุโรปที่ไม่ยึดติดกับโลกาภิวัตน์แบบเดิม
• การอ่านทุน (1968)
• การวิพากษ์ตนเอง: คำตอบสำหรับคำถามจากการปฏิบัติเชิงทฤษฎี (1973)
• ว่าด้วยระบอบเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพ (1977)
• ณ พรมแดนของยุโรป (1999)
• ตุลาคม 1917 หลังจากหนึ่งศตวรรษวิกฤตการณ์และการวิพากษ์วิจารณ์ เล่ม 4 ฉบับที่ 2
• “ ความแตกต่างทางภววิทยา ความแตกต่างทางมานุษยวิทยา และเสรีภาพที่เท่าเทียมกัน ” European Journal of Philosophy, 28(1), หน้า 3–14, https://doi.org/10.1111/ejop.12512
• “ การประพันธ์บทละครของอัลทูสเซอร์และการวิพากษ์วิจารณ์อุดมการณ์ ” การบรรยายอนุสรณ์โรเจอร์ บี. เฮนเคิล ณ มหาวิทยาลัยบราวน์ พรอวิเดนซ์ 7 ตุลาคม 2013

• “ Étienne Balibar ในการสนทนา: มาเยือนลัทธิมาร์กซิสม์แห่งยุโรปอีกครั้ง ”, ทฤษฎี, วัฒนธรรมและสังคม , 36(7–8) หน้า 231–247
• “ การก่อจลาจลที่คลุมเครือ: บทสัมภาษณ์กับ เอเตียน บาลิบาร์ ” วารสารปรัชญา ประชาธิปไตยโลก 15 มกราคม 2021
• “ ประชาธิปไตย การกดขี่ และความเป็นสากล: บทสัมภาษณ์กับ เอเตียน บาลิบาร์ ” สำนักพิมพ์เวอร์โซ 7 ธันวาคม 2017
• “ช่วงเวลาแห่งการถกเถียงอย่างเข้มข้นเกี่ยวกับปรัชญามาร์กซ์”: บทสัมภาษณ์ เอเตียน บาลิบาร์นิตยสารวิวพอยต์ 17 มีนาคม 2015
• “ เอเตียน บาลิบาร์: สังคมนิยมและประชาธิปไตยเป็นแนวคิดที่เกี่ยวโยงกันโดยเนื้อแท้ ” จาโคบิน , 2023

• Stoler, Ann Laura (บรรณาธิการ), Thinking with Balibar: A Lexicon of Conceptual Practice, Fordham University Press, 2020.
• Montag, Warren; Elsayed, Hanan (บรรณาธิการ), Balibar and the Citizen Subject, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเอดินบะระ, 2017.
• เดเลเช่, มาร์ติน, เอเตียน บาลิบาร์. L'illimation démocratique, มิชาลอน, 2014
• เกล, มารี; Lacroix, Justine และ Sardinha, Diogo (บรรณาธิการ), "Pourquoi Balibar ?", Raison Publique, 2014
• Hewlett, Nick, Badiou, Balibar, Rancière: การปลดปล่อยความคิดใหม่ ความต่อเนื่อง 2010
• ลาครัวซ์, จัสติน, ลา pensée française à l'épreuve de l'Europe, Grasset, 2008
• Raynaud, Philippe, L'Extrême gauche plurielle. Entre démocratie Radile et révolution, Autrement, 2006

คลังเอกสาร

• คู่มือเอกสารของ Étienne Balibar หมายเลข MS.C.023 – แผนกเอกสารพิเศษและจดหมายเหตุ ห้องสมุดมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์ รัฐแคลิฟอร์เนีย

อื่น

• บรรณานุกรมที่คัดเลือก (จนถึงปี 1998)
• บทวิจารณ์หนังสือ " เราคือประชาชนแห่งยุโรป? ข้อคิดเกี่ยวกับการเป็นพลเมืองข้ามชาติ "
• Anna-Verena Nosthoff, "ความเสมอภาค: บันทึกเกี่ยวกับความคิดของ Étienne Balibar", การคิดเชิงวิพากษ์ทางกฎหมาย
• Sandro Mezzadra และ Étienne Balibar, พรมแดน, ความเป็นพลเมือง, สงคราม, ชั้นเรียน บทสนทนา (2549)
• การแทรกแซง d'Étienne Balibar และ Moishe Postone – Congrès Marx International V : Altermondialisme / anticapitalisme เททางเลือกสากลที่ไม่เป็นสากล ตุลาคม 2550
• การโต้วาทีกับอลัน บาดิโอ เกี่ยวกับลัทธิสากลนิยม – คำกล่าวเปิดงาน Koehn Event in Critical Theory ปี 2007 การสนทนาระหว่างอลัน บาดิโอ และเอเตียน บาลิบาร์ เกี่ยวกับ "ลัทธิสากลนิยม" มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์ 2 กุมภาพันธ์ 2007
• การบรรยายของ Étienne Balibar เรื่อง"เทพเจ้าสามองค์ของสปิโนซาและรูปแบบการสื่อสาร"ในการประชุมของสถาบันมนุษยศาสตร์เบิร์กเบ็ค หัวข้อ " การคิดกับสปิโนซา: การเมือง ปรัชญา และศาสนา"วันที่ 7 และ 8 พฤษภาคม 2552 (พอดแคสต์)
• เท une phénoménologie de la cruauté – Entretien avec Étienne Balibar
• "ลัทธิบาลิบาริสม์!" ของบรูซ ร็อบบินส์
• การประชุม "คิดอย่างมีแบบบาลิบาร์" ณ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ฤดูใบไม้ร่วง ปี 2014
• Wendy Brown , David Harveyและ Étienne Balibar ที่ London Critical Theory Summer School – Friday Debate 2015 [1]และ Wendy Brown, Costas Douzinas , Stephen Frosh และSlavoj Žižekที่ London Critical Theory Summer School – Friday Debate 2012 [2]