อาจัม

العيم / فرس الكويت [ 1 ]
ตระกูล Marafi ( ภาษาเปอร์เซีย : معرفي ) เป็นหนึ่งในตระกูลพ่อค้า Ajam กลุ่มแรกๆ ที่มาตั้งถิ่นฐานในคูเวต[ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]
ภูมิภาคที่มีประชากรจำนวนมาก
คูเวต[ 5 ]
ภาษา
ภาษาดั้งเดิม: เปอร์เซียคูเวต ภาษา ปัจจุบัน: อาหรับคูเวต
ศาสนา
ส่วนใหญ่เป็น ศาสนาอิสลาม นิกายชีอะห์[ 6 ]ส่วนใหญ่เป็นศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวอิหร่านพลัดถิ่น ( ชาวอิหร่านในสหรัฐอาหรับ เอมิเรตส์ • ชาวอิหร่านในบาห์เรน • ชาวอิหร่านในกาตาร์ • ชาวอิหร่านในอิรัก • ชาวอิหร่านในแคนาดา • ชาวอิหร่านในอเมริกา • ชาว อิหร่านในสหราชอาณาจักร • ชาวอิหร่านในเยอรมนี • ชาวอิหร่านในอิสราเอล • ชาวอิหร่านในตุรกี )

ชาวอาจัมแห่งคูเวต ( ภาษาอาหรับ : عيم الكويت ) ^{[ 7 ] [ 8 ]}หรือที่รู้จักกันในชื่อชาวคูเวตเชื้อสายเปอร์เซียคือพลเมืองคูเวตที่มีเชื้อสายอิหร่าน^{[ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ]}พลเมืองคูเวตนิกายชีอะห์ส่วนใหญ่มีเชื้อสายอิหร่าน^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [19] [ 2 ] [ 20 ]แม้ว่าจะ}มีชาวอาจัมคูเวตบางส่วนที่เป็น^{นิกาย}ซุนนีก็ตาม^{[ 12 ] [ 3 ]}

ในอดีต ชุมชนประสบกับการเหยียดเชื้อชาติและการเลือกปฏิบัติ^{[ 1 ]}ในช่วงกลางถึงปลายศตวรรษที่ 20 คำว่า "Ajam" กลายเป็นคำพ้องความหมายกับครอบครัวชีอะห์ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการเมืองของ อัตลักษณ์ นิกายภายหลังการปฏิวัติอิหร่าน ในปี 1979

ชุมชนอาจัมในคูเวตมีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มชาติพันธุ์อิหร่าน ที่หลากหลาย ได้แก่:

• ชาวลูร์ส : มาจากจังหวัดโลเรสถานและ เมือง บูเชห์ (โดยเฉพาะอำเภอกานาเวห์ )
• ชาวเปอร์เซีย
• ชาวอิหร่าน-อาเซอร์ไบจาน
• อะโชมิส : ตระกูลอัล-กันดารี ( อาหรับ : الكندري ) และอัล-อาวาดี ( อาหรับ : العوصي ) ตระกูลลาเรสตานี^{[ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [หมายเหตุ 1 ]}พวกเขามีแนวโน้มที่จะมีความสัมพันธ์ข้ามชาติที่แน่นแฟ้นกับครอบครัวสุหนี่อาจัมในบาห์เรนและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (โดยเฉพาะดูไบ)
• ชาวบาโลชีอิหร่าน ( ภาษาอาหรับ : البلوشي ): ครอบครัวชาวบาโลชี (ซุนนีและชีอะห์) อพยพไปยังคูเวตเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 ^{[ 25 ] [ 26 ] [ 22 ]}
• ชาวเคิร์ดอิหร่าน
• ชาวอาหรับอิหร่าน^{[ 23 ]}
• Tarakma ( ภาษาอาหรับ : تراكمه ): พวกเขาประกอบเป็น Ajams ส่วนใหญ่ในคูเวต มีต้นกำเนิดมาจากLamerdในจังหวัด Fars ^{[ 27 ] [ 23 ]}
• ชาวคูเวต เชื้อสาย ซัยยิดโดยเฉพาะผู้ที่มาจากตระกูลอัล-มูซาวี^{[ 28 ]}

ในอดีต ท่าเรือเปอร์เซียเป็นแหล่งตอบสนองความต้องการทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่ของคูเวตก่อนยุคน้ำมัน^{[ 2 ] [ 29 ]} Marafi Behbehani เป็นหนึ่งในพ่อค้ากลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในคูเวตในศตวรรษที่ 18 ^{[ 2 ] [ 3 ]}การค้าอาวุธอยู่ภายใต้การควบคุมของพ่อค้า Ajam แต่เพียงผู้เดียว^{[ 3 ] [ 30 ]}

จนกระทั่งถึงช่วงทศวรรษ 1950 ชาวอาจัมส่วนใหญ่ (ทั้งนิกายซุนนีและชีอะห์) อาศัยอยู่ในย่านประวัติศาสตร์ชาร์กในเมืองคูเวต เก่า ^{[ 31 ]}จึงก่อให้เกิดชุมชนภาษาที่รักษา ภาษา เปอร์เซียคูเวต ไว้ ได้หลายชั่วอายุคน^{[ 32 ]}พวกเขาใช้ภาษาเปอร์เซียสื่อสารกัน^{[ 32 ]}และไม่ได้ปะปนกับผู้พูดภาษาอาหรับบ่อยนัก จนกระทั่งการพัฒนาอุตสาหกรรมในเมืองคูเวตที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำมันทำให้ผู้คนกระจัดกระจายไปยังชานเมือง^{[ 32 ]}ชุมชนภาษาดังกล่าวจึงไม่มีอยู่แล้ว ดังนั้นชาวอาจัมจึงต้องเรียนภาษาอาหรับคูเวตเพื่อความอยู่รอดในสภาพแวดล้อมใหม่^{[ 32 ]}

ในยุคก่อนน้ำมัน อะจัมได้นำสิ่งใหม่ๆ มากมายมาสู่สังคมคูเวต^{[ 33 ] [ 34 ]}ตัวอย่างเช่น โรงแรมแห่งแรกในเมืองคูเวตสร้างโดยยูซุฟ เบห์เบฮานี^{[ 33 ] [ 34 ]}โทรศัพท์เครื่องแรกในคูเวตนำเข้ามาโดยเอ็ม. มาอาราฟี^{[ 34 ]}สถานีวิทยุแห่งแรกในคูเวตก่อตั้งโดยเอ็ม. มาอาราฟีในปี 1935 ^{[ 34 ]}และตู้เย็นเครื่องแรกในคูเวตนำเข้าโดยเอ็ม. มาอาราฟีในปี 1934 ^{[ 34 ]}มูราด เบห์เบฮานีเป็นบุคคลแรกที่นำโทรทัศน์มาสู่คูเวตอย่างเป็นทางการ^{[ 33 ]}เขาเป็นผู้ก่อตั้งสถานีโทรทัศน์คูเวต (KTV) ก่อนที่บริษัทจะถูกรัฐบาลโอนเป็นของรัฐ^{[ 35 ]}

ชาวคูเวตส่วนใหญ่จากเกาะไฟลาคามีเชื้อสายอิหร่าน^{[ 36 ]}เดิมทีพวกเขาอพยพมายังไฟลาคาจากชายฝั่งอิหร่าน โดยส่วนใหญ่มาจากเกาะคาร์กและบันดาร์เลงเกห์ [ ^{36 ] คน}เหล่านี้มักถูกเรียกว่าฮูวาลาในกลุ่มประเทศ GCC ^{[ 36 ]}พวกเขาส่วนใหญ่เป็นมุสลิมนิกายซุนนีและพูดภาษาอาหรับได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าก่อนการค้นพบน้ำมัน พวกเขาก็พูดภาษาเปอร์เซียได้อย่างคล่องแคล่วเช่นกัน^{[ 36 ]}การตั้งถิ่นฐานของชาวฮูวาลาที่สำคัญที่สุดในเกาะไฟลาคาเกี่ยวข้องกับ 40 ครอบครัวที่อพยพมาจากเกาะคาร์กของอิหร่านมายังไฟลาคาในช่วงปี 1841–1842 ^{[ 36 ]} การตั้งถิ่นฐานครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1930 หลังจากที่ เรซา ชาห์บังคับใช้กฎหมายเปิดเผยใบหน้า^{[ 36 ]} ครอบครัวชาวคูเวตส่วนน้อยบนเกาะฟาอิลาคาเป็นชาวเปอร์เซียชีอะห์ พวกเขาได้รับการบันทึกว่ามี ฮุเซย์นียาของตนเองและคนรุ่นเก่ามักพูดภาษาอาหรับ ซึ่งแตกต่างจากชาวชีอะห์คูเวตเชื้อสายเปอร์เซียในเมืองคูเวตในขณะนั้น^{[ 36 ]}

ในช่วงทศวรรษ 1950 ผู้อพยพชาวเปอร์เซียรุ่นเก่าประมาณ 40,000–50,000 คนพบว่าจำเป็นต้องรับสัญชาติคูเวตเพื่อรักษาฐานอำนาจทางเศรษฐกิจของตนในคูเวต^{[ 37 ]}ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวเบห์บาฮานีและมาราฟีจึงยังคงมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจอย่างมากในประเทศ^{[ 37 ]}

ในช่วงทศวรรษ 1960 ชุมชนอาจัมถูกโจมตีด้วยแคมเปญความเกลียดชังชาวต่างชาติโดยกลุ่มชาตินิยมอาหรับ^{[ 38 ] [ 39 ] [ 40 ]}อาจัมบางส่วนไม่มีสัญชาติ^{[ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ]}แม้ว่าพลเมืองคูเวตในปัจจุบันจะมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ (ประกอบด้วยทั้งชาวอาหรับและอาจัม) ^{[ 45 ] [ 46 ] [ 47 ]} แต่ เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอาจัมกลับถูกกดขี่และถูกกีดกัน^{[ 48 ]}

ทัศนคติ ต่อต้านการอนุรักษ์ของรัฐบาลคูเวตที่มีต่อ ภาษา เปอร์เซียคูเวตจะนำไปสู่การหายไปของภาษานี้ในสังคมคูเวตในที่สุด ดังที่ Abdulmuhsen Dashti คาดการณ์ไว้^{[ 49 ]}รัฐบาลคูเวตพยายามทำให้การใช้ภาษานี้หมดความชอบธรรมในหลายๆ ด้านเท่าที่จะเป็นไปได้^{[ 49 ]}

ในปี 2551 นักเขียนชาวคูเวต วาลีด อัล-รูไจบ์ ถูกวิพากษ์วิจารณ์^{[ 50 ]}จากการเผยแพร่นวนิยายที่ดำเนินเรื่องในช่วงทศวรรษ 1960 ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับภาษาเปอร์เซีย^{[ 51 ]}และวัฒนธรรมของชุมชน อัล-รูไจบ์ ถือว่าการตอบโต้ดังกล่าวเป็นเครื่องพิสูจน์ถึง "ความเกลียดชังอย่างตาบอดต่อทุกคนที่แตกต่างจากเรา" ^{[ 50 ]}ซีรีส์โทรทัศน์ของคูเวตเรื่อง Karimo พยายามที่จะกล่าวถึงวิกฤตอัตลักษณ์ของชาวคูเวตเชื้อสายอิหร่าน^{[ 48 ]}รายการนี้มีนักแสดงชาวคูเวตที่พูดภาษาเปอร์เซียได้อย่างคล่องแคล่ว^{[ 48 ]}ซึ่งส่งผลให้เกิดวาทกรรมเหยียดเชื้อชาติต่อชุมชนอาจัม^{[ 52 ]}ช่องโทรทัศน์ Alraiโฆษณารายการนี้เป็นภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ^{[ 48 ]}

ในปี 2552 มีการประมาณการว่า 89% ของชาวคูเวตอะจัมที่มีอายุ 40-70 ปีพูดภาษาเปอร์เซียได้อย่างคล่องแคล่วในฐานะภาษาแม่ ในขณะที่ชาวคูเวตอะจัมที่มีอายุ 12-22 ปีพูดภาษาเปอร์เซียได้เพียง 28% เท่านั้น^{[ 53 ]}การถูกกีดกันทางวัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจสร้างแรงจูงใจอย่างมากให้ชาวคูเวตอะจัมละทิ้งภาษาของตนเองเพื่อหันมาใช้ภาษาอาหรับ ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นภาษาที่มีเกียรติ กว่า ^{[ 54 ] [ 10 ]} เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะครอบครัวชาวคูเวตอะจัมต้องการมีสถานะทางสังคมที่สูงขึ้น มีโอกาสที่ดีกว่าในการหางานทำ และ/หรือได้รับการ ยอมรับในเครือข่ายสังคมที่กำหนด ดังนั้นพวกเขาจึงรับเอาลักษณะทางวัฒนธรรมและภาษาของกลุ่มที่มีอำนาจเหนือกว่าทางสังคมที่มีความไม่สมดุลทางอำนาจมากพอที่จะ บูรณา การทางวัฒนธรรมผ่านวิธีการบีบบังคับทั้งภายในและภายนอกกลุ่ม^{[ 10 ]}มีรายงานว่าชาวอาจามคูเวตที่เกิดระหว่างปี 1983 ถึง 1993 มีความเชี่ยวชาญในภาษาของตนเองน้อยมาก ต่างจากชาวอาจามคูเวตรุ่นก่อนๆ^{[ 53 ] [ 54 ] [ 10 ]}ตั้งแต่ช่วงปี 1980 และ 1990 เป็นต้นมา พ่อแม่ชาวอาจามคูเวตจำนวนมากรายงานว่าไม่เต็มใจที่จะถ่ายทอดภาษาเปอร์เซียให้แก่ลูกๆ เนื่องจากจะเป็นอุปสรรคต่อการบูรณาการเข้ากับวัฒนธรรมหลัก^{[ 53 ]}ชาวอาจามรู้สึกกดดันที่จะละทิ้งความสัมพันธ์ที่อาจถูกตีความว่าแสดงถึงการเป็นส่วนหนึ่งของอิหร่าน เนื่องจากภาษาเปอร์เซียมีความหมายเหมือนกับภาษาอิหร่าน และภาษาเปอร์เซียนั้นจริงๆ แล้วเรียกว่า Irani ในภาษาอาหรับคูเวต^{[ 54 ]}ในการสัมภาษณ์หลายครั้งที่ดำเนินการโดยนักศึกษาปริญญาเอก Batoul Hasan เยาวชนชาวอาจามแสดงความลังเลที่จะใช้หรือเรียนภาษาเปอร์เซียเนื่องจากการตีตราและอคติในคูเวต^{[ 54 ] [ 53 ]}

ในปี 2012 ส.ส. มูฮัมหมัด ฮัสซัน อัล-กันดารี เรียกร้องให้มีการ "ดำเนินคดีทางกฎหมายอย่างเด็ดขาด" ต่อโฆษณาการสอนภาษาเปอร์เซียในรูไมธิยา^{[ 55 ]}

องค์การยูเนสโกรับรองภาษาเปอร์เซียคูเวตว่าเป็นภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์^{[ 56 ]}การลดลงของภาษาเปอร์เซียคูเวตสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นเนื้อเดียวกันที่ถูกบังคับของอัตลักษณ์ชาติของคูเวตและการลดทอนความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ภาษา และวัฒนธรรมในหมู่พลเมืองคูเวต^{[ 40 ] [ 57 ]}ซึ่งแตกต่างจากบาห์เรนและดูไบที่พลเมืองอาจัมยังคงพูดภาษาของตน (รวมถึงคนรุ่นใหม่ที่สุด) ^{[ 58 ]}

ชาวอาจามแห่งคูเวตยังคงรักษาประเพณีทางวัฒนธรรมและเอกลักษณ์เฉพาะตัวบางประการที่ทำให้พวกเขาแตกต่างจากกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ ในสังคมคูเวต นวนิยายเรื่อง "Mustique" ของ Waleed Al-Rujaib ในปี 2008 เน้นไปที่วัฒนธรรมของพวกเขาในช่วงทศวรรษ 1960 ^{[ 59 ] [ 31 ]}

ชุมชน Ajam มีประเพณีการทำอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ เช่นmarag sabzi , mahyawa , ^{[ 60 ]} nakhi และ bajella ^{[ 61 ]}ชาว Ajam มีชื่อเสียงเป็นพิเศษในการทำขนมปัง โดยเฉพาะขนมปังอิหร่าน^{[ 62 ] [ 63 ] [ 61 ]} ปลาซูไบ ดีของอิหร่านเป็นอาหารหลัก^{[ 62 ]}อาหารอื่นๆ ของชาว Ajam หลายอย่างได้รับอิทธิพลมาจากอาหารอิหร่าน สมัยใหม่ โดยเฉพาะของหวาน ขนม และของว่าง^{[ 64 ] [ 61 ] [ 62 ]}

ชาว Ajam แห่งคูเวตมีชื่อเสียงในเรื่องhabbānซึ่งเป็นเครื่องดนตรีประเภทปี่ที่ใช้ในอิหร่านตอนใต้และบริเวณชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย^{[ 65 ] [ 66 ]}ในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 ค่ายเพลง Al-Nazaer ของคูเวตได้เผยแพร่เพลงหลากหลายประเภทในภาษาเปอร์เซียคูเวต^{[ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ]}แม้แต่นักดนตรีชาวคูเวตที่ไม่ใช่ชาว Ajam บางคนก็ยังเผยแพร่เพลงในภาษาเปอร์เซียคูเวต เช่น วง Miami Band (Ferqat Miami) ^{[ 73 ] [ 74 ]}

กิดดู ( ภาษาเปอร์เซีย : گِدو , โรมันไนซ์ :  Giddu ) เป็นวิธีการสูบที่คล้ายคลึงกับบารากุ ของอิหร่าน ( ภาษาเปอร์เซีย : قلیان , โรมันไนซ์ :  Qalyoon ) มาก โดยไม่มีการเติมน้ำหวาน และฐานทำจากเครื่องปั้นดินเผา (ไม่ใช่แก้ว) ในอดีตทั้งชายและหญิงต่างก็สูบกิดดู ซึ่งแตกต่างจากบรรทัดฐานทางเพศที่เข้มงวดของอาระเบียการสูบกิดดูได้รับการยอมรับทางสังคมในหมู่สตรีชาวอะจัมมาโดยตลอด

ชาวชีอะห์คูเวตส่วนใหญ่มีเชื้อสายอิหร่าน^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 2 ] [ 19 ] [ 20 ]}ชาวชีอะห์มีวัฒนธรรม ความเชื่อ ขนบธรรมเนียม และพิธีกรรมที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเห็นได้จากความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างหลุมฝังศพของชาวซุนนีและชาวชีอะห์ในสุสานแห่งชาติของคูเวต^{[ 75 ]}

ชาวคูเวตเชื้อสายอิหร่านจำนวนมากนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี เช่น ตระกูล อัล-กันดารีและอัล-อวาดี (หมายเหตุ: คำว่า Evaz ในภาษาเปอร์เซีย "عوض" ออกเสียงว่า "Awadh" ในภาษาอาหรับ) ซึ่งมีบรรพบุรุษเป็นชาวลาเรสตานี^{[ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ]}พวกเขามักมีสายสัมพันธ์ข้ามชาติที่แน่นแฟ้นกับตระกูลอจามนิกายซุนนีในบาห์เรนและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (โดยเฉพาะดูไบ) ตระกูล บาโลชีอิหร่าน (ทั้งนิกายซุนนีและชีอะห์) อพยพมายังคูเวตเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 ^{[ 25 ] [ 26 ] [ 22 ]}

ในยุคก่อนน้ำมัน คำว่า Ajam หมายถึงทั้ง ครอบครัว ชาวซุนนีและชีอะห์เชื้อสายอิหร่านในคูเวต^{[ 12 ] [ 76 ]}ในศตวรรษที่ 20 คำว่า Ajam กลายเป็นคำพ้องความหมายกับครอบครัวชาวชีอะห์ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการเมืองของอัตลักษณ์นิกายภายหลังการปฏิวัติอิหร่าน ในปี 1979

ภาษาเปอร์เซียคูเวตเป็นการผสมผสานระหว่างภาษาเปอร์เซีย หลากหลายรูปแบบ และภาษาอาโชมีซึ่งเคยใช้พูดกันในคูเวตในอดีต^{[ 77 ] [ 78 ] [ 79 ]}ภาษานี้ได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นในเขตชาร์กอันเก่าแก่ของเมืองคูเวต^{[ 10 ]}โรงเรียนฮุสเซนียัต มาราฟี เป็นหนึ่งในโรงเรียนฮุสเซนียัตที่เก่าแก่ที่สุดในคูเวต เนื่องจากก่อตั้งขึ้นในปี 1905 และการอ่านในโรงเรียนแห่งนี้เริ่มแรกใช้ภาษาเปอร์เซีย^{[ 80 ]}

ปัจจุบัน ชาวอาจามพูดภาษาอาหรับคูเวตแต่เชื่อกันว่าพวกเขาออกเสียงคำภาษาคูเวตต่างๆ ไม่ถูกต้อง^{[ 81 ]} ดังนั้นจึงมีสำเนียงอาจามของภาษาอาหรับคูเวต ซึ่งบางครั้งก็ถูกล้อเลียนในสื่อ ล่าสุด ฟาเจอร์ อัล-ซาอีดบุคคลในวงการสื่อได้เลียนแบบสำเนียงอาจามของฮัสซัน จาวฮาร์อย่าง เย้ยหยัน ^{[ 82 ]}

สำเนียงย่อยของอิหร่าน ได้แก่Larestani , Khonji, Bastaki และ Gerashi มีอิทธิพลต่อคำศัพท์ของภาษาอาหรับคูเวต^{[ 83 ]}

• อาห์เหม็ด มูซา มิรซานักฟุตบอล
• อับบาส อัลโมห์รีนักวิชาการศาสนา
• อาลี มักซีดนักฟุตบอล
• อับดุลฮุสเซน อับดุลเรธานักแสดงชาย
• อับดุลกาฟอร์ ฮัจจิเอห์นักเศรษฐศาสตร์และนักการเมือง
• อาห์เหม็ด ลารีนักการเมือง
• อับดุล-ฮามิด ดาชตีนักกฎหมายและนักการเมือง
• อับบาส กาลีนักกีฬาโอลิมปิก
• อาหมัด อับดุลกาฟูร์ นักฟุตบอล
• อัดนาน ซาฮิด อับดุลซาหมัดนักการเมือง
• อาลี อัล-อิห์กอกีนักวิชาการศาสนา
• อาลี อับดุลเรดานักฟุตบอล
• อาหมัด โจฮาร์นักแสดง
• อับดุลลาห์ อัล-บูลูชีนักฟุตบอล
• อับดุลอาซิซ อัล-บูลูชีนักฟุตบอล
• บาชาร์ อัล-ชัตตินักร้องนักแต่งเพลงชื่อดัง จาก รายการ Star Academy
• ดาวูด มาราฟีนักเศรษฐศาสตร์และนักการเมือง
• เอ็มม่า ชาห์นักร้อง
• กาดีร์ อะซีรีนักการเมือง
• ฮาเลมา โบลันด์พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักแสดง
• ฮัสซัน จาวฮาร์นักการเมือง
• ฮุสเซน อัล-มูซาวีนักฟุตบอล
• ฮาเมด ซาเดกนักวิ่งระยะสั้น
• ฮาเลมา โบลันด์พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักแสดง
• ฮาหมัด อัล-นาคีนักกิจกรรมและบล็อกเกอร์
• อิบติฮัล อัล-คาติบนักวิชาการฆราวาส
• เจนัน บูเชห์รีนักการเมือง
• คาเซม เบห์เบฮานีนักภูมิคุ้มกันวิทยาและศาสตราจารย์เกษียณอายุเจ้าหน้าที่องค์การอนามัยโลก
• ลารา ดาสตีนักกีฬาโอลิมปิก
• มาห์ดี ดาสตีนักฟุตบอลอาชีพ
• โมฮัมหมัด อัล-โมซาวีนักกีฬาโอลิมปิก
• โมฮัมหมัด อัชคานานีนักบาสเกตบอลมืออาชีพ
• มาห์มูด ดาชตินักฟุตบอล
• โมฮัมหมัด มูราด [ ^{85 ] ช่าง ภาพ}สัตว์ป่าผู้ได้รับรางวัล
• โมฮัมเหม็ด คารัมนักฟุตบอล
• มูฮัมหมัด บากิร อัล-มูห์รี , อยาตุลลอฮ์
• มาชารี อัล-บัลลัมนักแสดง
• โมฮาเหม็ด จาร์ราห์ นักฟุตบอล
• ไม อัล บาลูชีนักแสดงหญิง
• Najeeba Hayatนักออกแบบรองเท้าสุดหรู
• นัสเซอร์ อับดุลนักกิจกรรมออนไลน์
• โรลา ดาชตินักการเมือง
• ราวัน บิน ฮุสเซนนักแสดง นักร้อง และผู้มีอิทธิพลในโซเชียลมีเดีย
• สุไลมาน กาบาซาร์ดนักกีฬากระโดดน้ำโอลิมปิกปี 1976
• ซามีร์ ซาอิดนักฟุตบอล
• ซามี อัล-ลันกาวีนักฟุตบอล
• ซารา อัคบาร์ผู้ร่วมก่อตั้งและอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท Kuwait Energy
• เชฮับ คันคูนนักฟุตบอล
• ซาเลห์ อาชูร์นักการเมือง
• ซาร่าห์ เบห์เบฮานีนักเทนนิส
• ซามี อัล-ลันกาวีนักฟุตบอล
• สุไลมาน อับดุลกาโฟร์นักฟุตบอล
• Thuraya Al-Baqsamiศิลปินและนักเขียนสมัยใหม่
• ยาเซอร์ อัล-ฮาบิบนักบวชศาสนา
• ซาห์รา มาร์วัน ศิลปินและนักเขียนผู้ได้รับรางวัล
• ซาอิด อัชคานานีนักแข่งรถ
• มาห์มูด บูเชห์รีนักแสดงชาวอิหร่านที่อาศัยอยู่ในคูเวต (มารดาเป็นชาวคูเวต)

• 
  เอมา ชาห์
• 
  ฮาเลมา โบลันด์
• 
  อิบติฮัล อัล-คอติบ
• 
  เจนัน บูเชห์รี
• 
  อโยตัลลอฮ์ มูฮัมหมัด บากิร อัล-มูห์รี
• 
  โมฮาเหม็ด อัล โมซาวี
• 
  อับดุลฮุสเซน อับดุลเรซา
• 
  มิรซา อาลี มูซา อิห์กากี
• 
  ธูรายา บักซามี
• 
  มารัม บาลูชี/บาลูชี
• 
  อามัล อัล-อวาดี
• 
  ฮานาดี อัล-คันดารี
• 
  ฮินด์ อัล-บาลูชี

• พ่อค้าอะจามแห่งคูเวต: ชุมชนข้ามชาติ (ค.ศ. 1896–1950)
• การเปลี่ยนเส้นทางในอ่าวเปอร์เซีย: การขยายตัวข้ามชาติของเครือข่ายผู้อพยพชาวอิหร่าน ประมาณปี 1900-1940
• การอพยพของชาวชีอะห์จากภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านไปยังคูเวต: ปัจจัยผลักดันและดึงดูดในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าและต้นศตวรรษที่ยี่สิบ
• คูเวตและอิหร่าน: ความสัมพันธ์ระหว่างกันในยุคก่อนการค้นพบน้ำมัน
• ระหว่างการศึกษาสมัยใหม่และการศึกษาแบบดั้งเดิม: โรงเรียน 'Ajam แห่งบาห์เรนและคูเวต
• ใต้ท้องเรือ: บทสนทนาทางทะเลว่าด้วยการค้าและการเดินเรือ – มุมมองจากอิหร่านและคูเวต
• การรักษาภาษาหรือการเปลี่ยนแปลงภาษา? การศึกษาเชิงชาติพันธุ์วิทยาเกี่ยวกับการใช้ภาษาเปอร์เซียในกลุ่มอาจัมชาวคูเวต: กรณีศึกษา
• อุดมการณ์ อัตลักษณ์ และทุนทางภาษา: การวิเคราะห์ทางสังคมภาษาศาสตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางภาษาในกลุ่มอาจัมแห่งคูเวต

• ความสัมพันธ์ระหว่างอิหร่านและคูเวต
• ชาวอิหร่านพลัดถิ่น
• ชาวต่างชาติในคูเวต

• กลุ่มชาติพันธุ์: อะจามแห่งคูเวต – พรมแดนที่เป็นมิตร