อนา สโทรเฟ (จากภาษากรีก : ἀναστροφή , anastrophē , "การหันกลับหรือการหมุนวน") เป็นสำนวนโวหาร ที่ เปลี่ยน ลำดับคำปกติของประธานกริยาและกรรม

อนาสโทรฟีเป็นคำย่อยของแอนติเมตาโบเลโดยที่อนาสโทรฟีจะสลับตำแหน่งคำเพียงคำเดียวในประโยค ตัวอย่างเช่นประธาน-กริยา- กรรม ("ฉันชอบมันฝรั่ง") อาจเปลี่ยนเป็นกรรม-ประธาน-กริยา ("มันฝรั่งที่ฉันชอบ") ^{[ 1 ] [ 2 ]}

เนื่องจากภาษาอังกฤษมีลำดับคำตามธรรมชาติที่แน่นอน การเปลี่ยนแปลงคำจึงเน้นคำหรือวลีที่ถูกย้ายตำแหน่ง ตัวอย่างเช่น ชื่อของ ขบวนการวางผังเมือง "City Beautiful " เน้นคำว่า "beautiful" ในทำนองเดียวกัน ในประโยค "This is the forest primeval" จากบทกวี "Evangeline " ของHenry Wadsworth Longfellowการเน้นคำอยู่ที่คำว่า "primeval"

หากการเน้นเสียงที่เกิดจากการสลับตำแหน่งคำไม่ใช่ปัญหาการสลับตำแหน่งคำที่มีความหมายเหมือนกัน ก็เหมาะสมอย่างยิ่ง

อนาสโทรฟี (Anastrophe) เป็นเรื่องปกติใน บทกวี ภาษากรีกและละติน โบราณ เช่น ในบรรทัดแรกของมหากาพย์เอนีอิด (Aeneid )

Arma virumque cano, Troiæ qui primus ab oris

("ข้าพเจ้าขับขานบทเพลงสรรเสริญอาวุธและบุรุษผู้ซึ่งเป็นคนแรกที่มาจากชายฝั่งเมืองทรอย")

ในตัวอย่างนี้คำนามในรูปกรรมวาจกTroiæ ("แห่งทรอย") ถูกแยกออกจากคำนามที่มันควบคุม ( oris , "ชายฝั่ง") ในลักษณะที่ค่อนข้างผิดปกติในงานเขียนร้อยแก้วภาษาละติน อันที่จริง ความยืดหยุ่นของลำดับคำในภาษาละตินอนุญาตให้ "แห่งทรอย" สามารถตีความได้ว่าขยายความ "อาวุธ" หรือ "ชายคนนั้น" แต่โดยทั่วไปแล้วจะไม่ตีความเช่นนั้น

อนาสโทรฟี (Anastrophe) ยังพบได้ในบทกวีภาษาอังกฤษด้วย เช่นในบทที่สามของบทกวีเรื่อง The Rime of the Ancient Marinerของซามูเอล เทย์เลอร์ โคลริด จ์ :

เขาใช้มือผอมๆ ของเขาจับตัวเด็กไว้

เขากล่าวว่า "มีเรือลำหนึ่ง"

"หยุดนะ! ปล่อยมือฉัน ไอ้คนแก่บ้า!"

ไม่นานนักมือของเขาก็ปล่อยลง

ลำดับคำในประโยค "his hand dropt he" ไม่ใช่ลำดับคำที่ใช้กันทั่วไปในภาษาอังกฤษ แม้แต่ใน ภาษาอังกฤษ โบราณที่โคลริดจ์พยายามเลียนแบบก็ตาม นอกจากนี้ การใช้กลวิธีนี้มากเกินไป หากการเน้นย้ำไม่จำเป็นหรือไม่ตั้งใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อจุดประสงค์ของการสัมผัสคล้องจองหรือจังหวะ มักถูกมองว่าเป็นข้อบกพร่อง เช่น การแต่งบทกวีที่ดูไม่ลงตัวในบทสวด ของสเติร์นโฮลด์และฮอปกิน ส์

แผ่นดินโลกทั้งหมดเป็นของพระเจ้า รวมทั้งทุกสิ่ง

ร้านค้าและเฟอร์นิเจอร์ของเธอ;

ใช่งานทั้งหมดเป็นของเขาและทั้งหมด

ที่คงอยู่ได้ในนั้น :

เพราะพระองค์ทรงวางรากฐานไว้อย่างมั่นคง

ยืนหยัดอยู่เหนือทะเล

และวางไว้ใต้กระแสน้ำท่วม

ไหลอยู่ใต้พื้นดิน

อย่างไรก็ตาม กวีบางคนมีรูปแบบที่พึ่งพาการใช้การสลับคำอย่างมาก เจอ ราร์ด แมนลีย์ ฮอปกินส์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษในด้านการใช้กลวิธีนี้ ซึ่งทำให้บทกวีของเขาสามารถถูกล้อเลียนได้ ง่าย :

ความหวังยึดมั่นในพระคริสต์ เปรียบเสมือนกระจกสะท้อนจิตใจ

เพื่อจะเลียนแบบพระลักษณะอันงดงามของพระองค์ให้มากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อการสลับตำแหน่งคำ (anastrophe) ดึงคำวิเศษณ์มาไว้ที่ส่วนหัวของประโยค เช่น เพื่อเน้นย้ำ คำกริยาก็จะถูกดึงตามไปด้วย ทำให้เกิดการสลับตำแหน่งระหว่างคำกริยาและประธาน:

" ผมไม่เคยพบขีดจำกัดของศักยภาพในการถ่ายภาพเลย ขอบฟ้าทุกแห่ง เมื่อไปถึงแล้ว ก็มักเผยให้เห็นขอบฟ้าอีกแห่งที่เชื้อเชิญอยู่ไกลออกไป" ( ดับเบิลยู. ยูจีน สมิธ )

ใน บทกวี " Mending Wall " ของRobert Frostประโยคเปิดของบทกวีเริ่มต้นด้วยคำนามที่เป็นกรรม แต่การสลับตำแหน่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ซึ่งสร้างความตึงเครียดที่ถูกต่อต้านตลอดทั้งบทกวี^{[ 3 ] [ 4 ]}

"มีบางสิ่งที่ไม่ชอบกำแพง..."

ตัวอย่างทางวัฒนธรรมที่โด่งดังของการใช้คำที่มีความหมายตรงข้ามกับคำจริง (anastrophe) คือโยดาจาก ซีรีส์ สตาร์ วอร์ส “เจ้าทรงพลังยิ่งนัก ข้าสัมผัสได้ถึงด้านมืดในตัวเจ้า”

• ไฮเปอร์บาตอน

• Smyth, Herbert Weir (1920). ไวยากรณ์ภาษากรีก . เคมบริดจ์ แมสซาชูเซตส์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด. หน้า  673–674 . ISBN 0-674-36250-0.{{cite book}}:ปัญหาความไม่เข้ากันของหมายเลข ISBN / วันที่ ( ขอความช่วยเหลือ )

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับอนาสโทรฟี

• สำนวนโวหาร:อนาสโต รเฟ
• https://modernamericanpoetry.org/criticism/lawrence-raab-mending-wall เก็บถาวรเมื่อ 2021-09-13 ที่Wayback Machine