การวางคำนามไว้เคียงข้างกัน (Apposition)เป็น โครงสร้าง ทางไวยากรณ์ที่ใช้คำสองคำ ซึ่งโดยปกติจะ เป็น วลีคำนามมาวางไว้เคียงข้างกัน โดยคำหนึ่งทำหน้าที่ระบุอีกคำหนึ่งในลักษณะที่แตกต่างออกไป คำสองคำนั้นเรียกว่า "วางเคียงข้างกัน" (in apposition) และคำที่ทำหน้าที่ระบุอีกคำหนึ่งเรียกว่า คำนามที่ใช้แทนคำนาม (Appositive ) การระบุคำนามที่ใช้แทนคำนามนั้นต้องพิจารณาถึงวิธีการใช้คำเหล่านั้นในประโยค

ตัวอย่างเช่น ในประโยคเหล่านี้ วลี"Alice Smith and my sister"อยู่ในตำแหน่งที่ขยายความ โดยวลีที่ขยายความนั้นจะใช้ตัวเอียง:

• อลิซ สมิธน้องสาวของฉันชอบลูกอมเจลลี่บีน
• อลิซ สมิธน้องสาวของฉันชอบลูกอมเจลลี่บีน

ตามธรรมเนียมแล้ว คำขยายความจะถูกเรียกด้วยชื่อภาษาละติน ว่า appositioซึ่งมาจากคำภาษาละตินad ("ใกล้") และpositio ("ตำแหน่ง") แม้ว่าปัจจุบันจะใช้ชื่อภาษาอังกฤษกันทั่วไปมากกว่าก็ตาม

การวางคำนามทับซ้อน (Apposition) เป็นสำนวนโวหารประเภทหนึ่งมักเกิดขึ้นเมื่อตัดคำกริยา (โดยเฉพาะคำกริยาแสดงความเป็นอยู่) ในอนุประโยคสนับสนุนออก เพื่อให้ได้วลีบรรยายที่สั้นลง ทำให้การวางคำนามทับซ้อนมักทำหน้าที่เป็นเหมือนคำเสริมที่ทำให้ประโยคไม่ต่อเนื่องหรือเป็นสำนวนที่ทำให้ประโยคขาดความต่อเนื่อง ตัวอย่างเช่น ในวลี "ภรรยาของฉันเป็นศัลยแพทย์โดยการฝึกฝน ..." จำเป็นต้องหยุดชั่วคราวก่อนคำอธิบายเพิ่มเติมในวงเล็บว่า "เป็นศัลยแพทย์โดยการฝึกฝน"

ส่วนขยายที่จำกัดความหมายจะให้ข้อมูลที่จำเป็นต่อการระบุวลีที่ขยายความ มันจะจำกัดหรือชี้แจงวลีนั้นในลักษณะสำคัญบางประการ เช่น ความหมายของประโยคจะเปลี่ยนไปหากตัดส่วนขยายนั้นออกไป ในภาษาอังกฤษ ส่วนขยายที่จำกัดความหมายจะไม่คั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาค ประโยคด้านล่างใช้ส่วนขยายที่จำกัดความหมาย ในที่นี้และที่อื่นๆ ในส่วนนี้ วลีที่เกี่ยวข้องจะถูกทำเครื่องหมายเป็นวลี ที่ขยายความ^Aหรือวลีที่ขยายความ^P

• เพื่อนของฉัน^พี. อลิซ สมิธ^เอ.ชอบเยลลี่บีนส์ – ฉันมีเพื่อนมากมาย แต่ฉันขอพูดถึงเฉพาะเพื่อนที่ชื่ออลิซ สมิธ เท่านั้น
• เขาชอบรายการโทรทัศน์^{เรื่อง}The Simpsons ^–มีรายการโทรทัศน์มากมาย แต่เขาชอบรายการนั้นเป็นพิเศษ

คำขยายที่ไม่จำกัดความหมายให้ข้อมูลที่ไม่สำคัญต่อการระบุวลีที่ขยายความหมาย มันให้ข้อมูลที่ไม่จำเป็น และความหมายที่สำคัญของประโยคจะไม่เปลี่ยนแปลงหากลบคำขยายความหมายออก ในภาษาอังกฤษ คำขยายความหมายที่ไม่จำกัดความหมายมักจะคั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาค^{[ 1 ]} ประโยคด้านล่างใช้คำขยายความหมายที่ไม่จำกัดความหมาย

• อลิซ สมิธพี^{เพื่อน}ของฉัน^เอชอบเยลลี่บีน – ความจริงที่ว่าอลิซเป็นเพื่อนของฉันนั้นไม่จำเป็นต่อการระบุตัวตนของเธอ
• ฉันไปเที่ยวแคนาดา^P ประเทศที่สวยงาม^A – ไม่จำเป็นต้องใช้ส่วนขยาย (ที่ว่ามันสวยงาม) เพื่อระบุว่าเป็นแคนาดา
• เธอ^(P) เป็นคนแรกที่มาถึงบ้าน^Aและไขกุญแจประตูหน้าบ้าน

วลีเดียวกันสามารถเป็นส่วนขยายความหมายแบบจำกัดความในบริบทหนึ่ง และเป็นส่วนขยายความหมายแบบไม่จำกัดความในอีกบริบทหนึ่งได้:

• พี่ชายของฉัน^{ชื่อ พี.} นาธาน^เอ.อยู่ที่นี่ – ข้อจำกัด: ฉันมีพี่ชายหลายคน และคนชื่อนาธานอยู่ที่นี่
• พี่ชายของฉัน^พีชื่อนาธาน^เออยู่ที่นี่ – ไม่จำกัดความหมาย: ฉันมีพี่ชายเพียงคนเดียว และขอเอ่ยชื่อเขาว่า นาธาน

หากมีข้อสงสัยว่าส่วนขยายนั้นไม่ใช่ส่วนขยายแบบจำกัดความ การใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบจำกัดความจะปลอดภัยกว่า ในตัวอย่างข้างต้น ประโยคแรกที่เป็นส่วนขยายความยังคงถูกต้องแม้ว่าจะมีพี่ชายเพียงคนเดียวก็ตาม

อนุประโยคสัมพัทธ์ไม่จำเป็นต้องเป็นส่วนขยายความหมายเสมอไป

• น้องสาวของฉัน^พีอลิซ สมิธ^เอชอบเยลลี่บีน – ส่วนขยายความคือวลีนามอลิซ สมิธ
• พี่สาวของฉัน^พีซึ่งเป็นแพทย์ชื่อ อลิซ สมิธ^เอชอบเยลลี่บีนส์ – ส่วนขยายความคือวลีคำนามที่มีอนุประโยคสัมพัทธ์ย่อยแพทย์ชื่อ อลิซ สมิธ
• น้องสาวของฉัน ชื่ออลิซ สมิธ ชอบเยลลี่บีน – ไม่มีส่วนขยายขยาย มีอนุประโยคสัมพัทธ์: ชื่อของเธอคืออลิซ สมิธ

ตัวอย่างการใช้คำนำหน้าคำนามเป็นศูนย์ :

• อากาธา คริ ส^ตี้นักเขียนชาวอังกฤษผู้ประพันธ์นวนิยายและเรื่องสั้นแนวลึกลับเกือบหนึ่งร้อยเรื่อง^เกิดในปี ค.ศ. 1891