หนังสืออินบัม ( The Book of Inbam ) เดิมชื่อกามัตตุปปาล ( Kāmattuppāl ) ( ภาษาทมิฬ : காமத்துப்பால்) หรือในรูปแบบภาษาทมิฬที่กระชับกว่าคือ อินบัตตุปปาล ( Iṉbattuppāl ) ( ภาษาทมิฬ : இன்பத்துப்பால், แปลตรงตัวว่า "การแบ่งความรัก") หรือที่รู้จักกันในชื่อหนังสือแห่งความรักเล่มที่สามหรือหนังสือเล่มที่ 3ในฉบับแปล เป็นเล่มที่สามจากสามเล่มของวรรณกรรมกุรัล (Kural literature ) ซึ่งประพันธ์โดยนักปรัชญาชาวอินเดียโบราณ นามว่า วัล ลูวาร์ (Valluvar ) เขียนด้วย รูปแบบบทกวีสอง บรรทัด (distich ) ภาษา ทมิฬชั้นสูงมี 25 บท แต่ละบทประกอบด้วยบทกวี 10 บท หรือคู่บทกวี รวมทั้งหมด 250 บท ซึ่งทั้งหมดกล่าวถึงความรักของมนุษย์ คำว่าอินบัมหรือกามัมซึ่งหมายถึง 'ความสุข' สอดคล้องกับคุณค่าประการที่สามจากสี่คุณค่าโบราณของ อินเดีย ได้แก่ ธรรมะอรรถะกามะและโมกษะอย่างไรก็ตาม แตกต่างจากกามสูตรซึ่งกล่าวถึงวิธีการมีเพศสัมพันธ์ต่างๆ หนังสืออินบัมได้อธิบายถึงคุณธรรมและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับความรักในชีวิตสมรสระหว่างชายและหญิง หรือคุณธรรมของแต่ละบุคคลภายในความสัมพันธ์อันใกล้ชิด โดยมีอรรถะหรือธรรมะเป็นพื้นฐาน^{[ 1 ] [ 2 ]}

อินบัม (Inbam)เป็น คำภาษา ทมิฬที่ตรงกับ คำภาษา สันสกฤตว่า 'กาม' (kama) และปาล (pāl)หมายถึง 'การแบ่ง' อินบัมเป็นหนึ่งในสี่เป้าหมายที่ไม่ขัดแย้งกันของชีวิตมนุษย์ในปรัชญาอินเดียที่เรียกว่าปุรุษารถะ (Puruṣārthas ) ซึ่งอีกสามเป้าหมายได้แก่อรหัม ( aṟam) ( ธรรมะ ), ปุรุล ( poruḷ) ( อรรถะ ) และวีฑุ ( veedu ) ( โมกษะ ) ^{[ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}แนวคิดเรื่องอินบัมพบได้ในบทกวีที่เก่าแก่ที่สุดบางส่วนใน^{พระเวท [} 7 ] ^{[ 8 ]อุปนิษัท[} 9 ] ^{และมหากาพย์}เช่นมหาภารตะ^{[ 10 ]}แม้ว่า ในวรรณกรรมร่วมสมัยบางครั้งคำ ว่า inbamจะสื่อถึงความปรารถนาทางเพศและความโหยหา^{[ 11 ]}แต่ในความหมายที่กว้างกว่านั้น คำว่า inbam หมายถึงความปรารถนา ความต้องการ ความหลงใหล ความโหยหา ความสุขทางประสาทสัมผัส ความเพลิดเพลิน ทางสุนทรียภาพในชีวิต ความรักใคร่ หรือความเสน่หา ไม่ว่าจะมีความหมายทางเพศหรือไม่ก็ตาม^{[ 12 ] [ 13 ] [ 14 ]}คำนี้ยังหมายถึงความเพลิดเพลินทางประสาทสัมผัส ความดึงดูดทางอารมณ์ และความสุขทางสุนทรียภาพ เช่น จากศิลปะ การเต้นรำ ดนตรี การวาดภาพ ประติมากรรม และธรรมชาติ^{[ 15 ] [ 16 ]}คำว่า inbamในรูปแบบภาษาสันสกฤตkamaพบได้ทั่วไปในภาษาอินเดียทุกภาษา

อินบัมถือเป็นเป้าหมายที่สำคัญและดีต่อสุขภาพของชีวิตมนุษย์เมื่อดำเนินไปโดยไม่ละทิ้งเป้าหมายอีกสามประการ ได้แก่อารัมหรือธรรมะ (ชีวิตที่มีคุณธรรม เหมาะสม และมีศีลธรรม) ปอรุลหรืออรรถะ (ความมั่งคั่งทางวัตถุ ความมั่นคงทางรายได้ ปัจจัยยังชีพ) และวีฑุหรือโมกษะ (การหลุดพ้น การปลดปล่อย การบรรลุศักยภาพสูงสุดของตนเอง) ^{[ 6 ] [ 10 ] [ 17 ] [ 18 ]}

แม้ว่าคำภาษาทมิฬinbamจะหมายถึงความสุข แต่ Valluvar เลือกที่จะเรียกหนังสือเล่มนี้ว่าKāmattuppālแทนที่จะเป็น Inbattuppālตามหลัก trivargaของ Puruṣārtha ^{[ 19 ]}

The Book of Inbam talks about the emotions gone through by a man and a woman when they fall in love with each other.^[2][20] It covers the emotions of love both in the pre-marital and the post-marital states.^[21][22] With 25 chapters, the Book of Inbam is the smallest of the three books of the Kural text.

As with Books I and II of the Kural text, the author did not group the chapters under any subdivisions.^[23] However, the ten medieval commentators, who were the first to write commentaries about the Tirukkural, divided the Book of Inbam variously between two and three portions.^[1] For example, while Parimelalhagar's division consists of two parts, other medieval scholiasts have divided the Book of Inbam into three portions.^[23] Parimelalhagar's two-part division includes Kalavu and Karpu. However, Manakkudavar goes to the extent of dividing the book into five: Kurinji, Mullai, Marudham, Neidhal, and Paalai, in accord with the Sangam practice that divides the land into said five divisions. Kaalingar and Mosikeeranar divide Book III into three parts: masculine sayings (Chapters 109 to 115), feminine sayings (Chapters 116 to 127), and common sayings (which includes both masculine and feminine sayings; Chapters 128 to 133). While some of the medieval commentators consider couplets 6, 7, 9, and 10 of Chapter 115 as feminine sayings, Kaalingar considers these as masculine ones and goes on to elaborate accordingly. Pari Perumal divides Book III into three, likening it to the Kamasutra text. However, modern scholars such as M. V. Aravindan oppose this idea of comparing Kural's Book III with Kamasutra.^[24]

The Book of Inbam follows the earlier bardic agam genre of the Tamil literary tradition, wherein the human emotional states and attitudes are classified with natural features of the Tamil regions—a unique feature of the Sangam poetry derived from the Tolkappiyam—wherein the five Tamil landscapes, known as tinai, are compared to the human states of emotions:^[25]

• Kurinchi (mountain): Unification of lovers
• Palai (arid terrain): Separation
• Mullai (pastoral tracts): Patient waiting
• Neythal (seashore): Pining
• Marutham (riverine tracts): Sulking

It is generally accepted by scholars that of all the three books of the Kural, the Book of Inbam is where the poetic genius of Valluvar attains its greatest height.^[26] This is possibly because the traditions of early classical literature of the Sangam poetry continue to remain strong in the domain of "pleasure." Unlike in the two other books of the Kural text, in the Book of Inbam Valluvar falls in line with the established poetic tradition of the Sangam love anthologies in terms of style, diction, and structural unity.^[27] According to T. P. Meenakshisundaram, every couplet of the Book of Inbam may be considered a "dramatic monologue of the agam variety."^[28] According to CzechIndologistKamil Zvelebil, true poetry in the Tirukkural appears in the Book of Inbam, where "the teacher, the preacher in Valluvar has stepped aside, and Valluvar speaks here almost the language of the superb love-poetry of the classical age":^[29]

"Shall I draw back, or yield myself, or shall both mingled be,

When he returns, my spouse, dear as these eyes to me." (Kural 1267)^[30]

"Withdraw, it burns; approach, it soothes the pain;

Whence did the maid this wondrous fire obtain?" (Kural 1104)^[31]

"A double witchery have glances of her liquid eyes;

One glance is glance that brings me pain; the other heals again." (Kural 1091)^[32]

In the words of Pattu M. Bhoopathi, "[i]t is not the word, or the phrase or the meter that essentially contributes to the grandeur of the presentation of the situational sequence but the echoed voice, the mood and the articulation that suggestively individuates the situational element of the love or the lover in each of the couplets."^[33] He further states, "Here in Kamattupal Valluvar intuitively anticipates much earlier in time the Keats' concept of 'A thing of beauty is a joy for ever'."^[33]

หัวข้อเรื่องความสุขที่คัมภีร์อินบัมกล่าวถึงนั้น นักวิชาการมักนำไปเปรียบเทียบกับกามสูตร เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม แนวทางของกุรัลในเรื่องนี้แตกต่างจากกามสูตรอย่างสิ้นเชิง ซึ่งกามสูตรเน้นเรื่องอีรอสและเทคนิคแห่งความพึงพอใจทางเพศ ด้วยทัศนคติที่ดีงาม คัมภีร์อินบัมจึงยังคงมีความโดดเด่นในฐานะบทกวีที่ชื่นชมความรักของมนุษย์ที่เบ่งบาน ดังที่อธิบายไว้ในแนวคิดเรื่องความใกล้ชิดในยุคสังคัม ซึ่งรู้จักกันในชื่อ อะกัมในวรรณกรรมทมิฬ^{[ 2 ] [ 20 ]}ตามคำกล่าวของซเวเลบิล ในขณะที่กามสูตรและวรรณกรรมอีรอสภาษาสันสกฤตในยุคต่อมาทั้งหมดเป็นศาสตรานั่นคือ การวิเคราะห์เรื่องเพศอย่างเป็นกลางและเป็นวิทยาศาสตร์ คัมภีร์อินบัมเป็น "ภาพบทกวีของอีรอสความรักในอุดมคติ และสถานการณ์อันน่าทึ่ง" ^{[ 29 ]}

คัมภีร์กุรัลแตกต่างจากงานเขียนอื่นๆ ตรงที่ยึดหลักจริยธรรม ซึ่งน่าประหลาดใจที่เป็นจริยธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ แม้กระทั่งในคัมภีร์แห่งความรัก^{[ 34 ]}ตามที่อัลเบิร์ต ชไวเซอร์ กล่าวไว้ ในขณะที่กฎของมนูยังคงยอมรับการยืนยันโลกและชีวิตควบคู่ไปกับการปฏิเสธ คัมภีร์กุรัลกลับมองว่าการปฏิเสธโลกและชีวิตนั้น "เหมือนเมฆที่อยู่ไกลออกไปบนท้องฟ้า" ซึ่งเห็นได้ชัดในคัมภีร์อินบัมที่ยกย่องความรักทางโลก^{[ 35 ]}ตามที่โกปาลกฤษณะ คานธีกล่าว คัมภีร์อินบัมช่วยกำหนดช่วงเวลาของวรรณกรรมกุรัลได้ เนื่องจาก "บรรยายถึงวีรบุรุษว่าเป็นชายผู้รักหญิงคนเดียวและไม่มีนางสนม ซึ่งสอดคล้องกับทัศนะของวัลลูวาร์เกี่ยวกับศีลธรรมส่วนบุคคล" ^{[ 36 ]}

แม้ว่างานของขงจื๊อจะมีปรัชญาร่วมกันกับหนังสือสองเล่มแรกของคัมภีร์กุรอาน^{[ 37 ]}แต่หัวข้อเรื่องความรักในชีวิตสมรสที่อธิบายไว้ในคัมภีร์อินบัมนั้นกลับไม่มีอยู่ในงานของขงจื๊อเลย^{[ 38 ] [ 39 ]}

ในบรรดาหนังสือสามเล่มของกุรัล หนังสืออินบัมมีการแปลน้อยที่สุด^{[ 40 ]}เหตุผลหลักคือผู้แปลหลายคน โดยเฉพาะผู้แปลที่ไม่ใช่ชาวอินเดีย เข้าใจผิดมานานแล้วว่าเนื้อหาของหนังสือเล่มนี้คล้ายกับกามสูตรของวัตสยานะ และคิดว่าไม่เหมาะสมที่จะแปลหลังจากศึกษาหนังสือสองเล่มก่อนหน้าของกุรัลเกี่ยวกับคุณธรรมและการปกครอง^{[ 41 ]}ผู้แปลชาวยุโรปในยุคแรกหลายคน รวมถึงคอนสแตนติอุส โจเซฟ เบสชี ฟรานซิส ไวท์ เอลลิส วิลเลียมเฮนรี ดรูว์และเอ็ดเวิร์ด จิวิตต์ โรบินสันมีความเข้าใจผิดเช่นนี้^{[ 41 ]}ตัวอย่างเช่น ดรูว์กล่าวว่า "แม้แต่จิตใจที่บริสุทธิ์ที่สุดก็ไม่สามารถอ่านส่วนที่สามได้อย่างสบายใจ และไม่สามารถแปลเป็นภาษาใดๆ ในยุโรปได้โดยไม่ทำให้ผู้แปลต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง" ^{[ 42 ]}ต่อมาผู้แปลชาวตะวันตก เช่นสัตคุรุ ศิวายะ สุบรามุนิยะ สวามีก็หลีกเลี่ยงการแปลหนังสือกุรัลเล่มที่สามเช่นกัน^{[ 43 ]}

อย่างไรก็ตาม นักวิชาการรุ่นหลังหลายคนในศตวรรษที่ 19 ตระหนักว่าคัมภีร์อินบัมเป็นเพียงการแสดงออกเชิงกวีของอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับความรักในชีวิตสมรสของมนุษย์ และเริ่มแปลคัมภีร์นี้ด้วย ตัวอย่างเช่นปันดูรัง สาดาชิว เสเนนักแปลภาษามาแรทีในศตวรรษที่ 20 ของกุรัล กล่าวว่า "การแปลคัมภีร์นี้มีอยู่ในภาษาฮินดีในชื่อ 'ทมิฬเวท' แต่มีเพียงสองส่วนคือ 'ธรรมะ' (อารตตุปปัล) และ 'อรรถะ' (โภรุตปัล) ส่วนที่สามที่กล่าวถึง 'กาม' (กามัตตุปปัล) ถูกตัดออกไป อันที่จริงในส่วนนี้ไม่มีอะไรที่สามารถกล่าวได้ว่าลามกหรือหยาบคาย มันเป็นส่วนที่ดีมาก ฉันได้แปลส่วนนั้นทั้งหมด" ^{[ 44 ]}

ในปี 2019 มีการแปลหนังสืออินบัมเป็นภาษาอังกฤษฉบับพิเศษในรูปแบบบทกวีสมัยใหม่โดย Pattu M. Bhoopathi ^{[ 45 ]}ในปี 2023 Meena Kandasamyได้แปลหนังสืออินบัมเป็นภาษาอังกฤษจากมุมมองของสตรีนิยม ภายใต้ชื่อ The Book of Desireโดยอ้างว่าเป็น "สิ่งเดียวที่คุณสามารถอ่านให้คนรักฟังบนเตียงได้" และเรียกข้อความกุรัลว่า "หัวใจของอารยธรรมทมิฬ" ^{[ 46 ]}

Mayilai Srini Govindarasanar นักวิชาการชาวทมิฬได้นำหนังสือ Inbam มาใช้เป็นละครละครเรื่องKamathupaal Naadagam (แปลว่า "ละครของ Kamathupaal") ^{[ 47 ]}

• อารัม (หนังสือของกุรัล)
• ปอรุล (หนังสือคุรัล)

• Tirukkural: Work by Tiruvalluvar from Encyclopaedia Britannica