กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 2 นาที

ปลายแหลม (กายวิภาคศาสตร์)

คั สป์ (cusp) คือส่วนที่แหลม ยื่นออกมา หรือนูนขึ้น ใน สัตว์ มักใช้หมายถึงส่วนที่นูนขึ้นบนส่วนยอดของ ฟัน แนวคิดนี้ยังใช้กับกลีบของลิ้นหัวใจทั้งสี่ด้วย ลิ้นหัวใจ ไม ทรัล ซึ่งมีสอง...

ปลายแหลม (กายวิภาคศาสตร์)

1. ฟัน 2. เคลือบฟัน 3. เนื้อฟัน 4. โพรงฟัน 5. โพรงฟัน ชั้นใน 6. โพรงรากฟัน 7. ซีเมนต์ 8. ส่วนยอด ฟัน 9. ปุ่มฟัน 10. ร่องฟัน 11. คอฟัน 12. รากฟัน 13. รอยแยก รากฟัน 14. ปลาย รากฟัน 15. รูปลายรากฟัน 16. ร่องเหงือก 17. เนื้อเยื่อรอบฟัน 18. เหงือก 19. ช่องว่างระหว่างฟัน 20. ขอบเหงือก 21. กระดูกเบ้าฟัน 22. เอ็นยึดปริทันต์ 23. กระดูกเบ้าฟัน 24. หลอดเลือดและเส้นประสาท 25. ฟัน 26. ปริทันต์ 27. กระดูกเบ้าฟันผ่านช่องทาง

คัสป์ (cusp)คือส่วนที่แหลม ยื่นออกมา หรือนูนขึ้น ในสัตว์มักใช้หมายถึงส่วนที่นูนขึ้นบนส่วนยอดของฟันแนวคิดนี้ยังใช้กับกลีบของลิ้นหัวใจทั้งสี่ด้วยลิ้นหัวใจไมทรัลซึ่งมีสองคัสป์เรียกอีกอย่างว่าลิ้นหัวใจไบคัสปิด และลิ้นหัวใจไตรคัสปิดมีสามคัสป์

ในมนุษย์

ปุ่มฟัน (cusp) คือ ส่วนที่นูนขึ้นมาจากด้านบดเคี้ยว หรือด้านตัดของฟันฟันเขี้ยวหรือที่เรียกว่าฟันเขี้ยว (cuspids)แต่ละซี่จะมีปุ่มฟันเพียงปุ่มเดียว ในขณะที่ฟัน กรามน้อย หรือที่เรียกว่า ฟันกรามสองปุ่ม (bicuspids ) แต่ละซี่จะมีสองปุ่ม ฟันกรามโดยปกติจะมีปุ่มฟันสี่หรือห้าปุ่ม ในบางกลุ่มประชากร ฟัน กรามบนโดยเฉพาะฟันกรามซี่แรกจะมีปุ่มฟันที่ห้าอยู่บน ปุ่มฟันด้านหน้า-ด้านหลัง (mesiolingual cusp) ซึ่งเรียกว่า ปุ่มฟัน ของคาราเบลลี (Cusp of Carabelli )

อีกหนึ่งลักษณะเฉพาะของฟันกรามบนซี่แรก คือ ฟันกรามบนแบบ 'อูโต-แอซเทก' ซึ่งเป็นส่วนที่นูนออกมาบนปุ่มฟันด้านแก้ม พบได้เฉพาะในชนพื้นเมืองอเมริกันอินเดียน โดยพบมากที่สุดในรัฐแอริโซนา ชื่อนี้ไม่ใช่ศัพท์ทางทันตกรรม แต่มาจากกลุ่มภาษาถิ่นของชนพื้นเมืองอเมริกันอินเดียน

ปุ่มฟันบนฟันกรามของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่มเทอเรียน

ฟันกรามบนขวา แสดงให้เห็นปุ่มฟันหลักทั้งสี่ปุ่มของฟันกรามบน

ฟันกรามบนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่มเทอเรียนมีปุ่มฟันหลักอยู่สี่ปุ่ม

ไฮโปโคน

ไฮโปโคนพบอยู่ทางด้านลิ้นส่วนปลายของฟัน มันพอดีกับร่องของฟันล่างและเป็นการปรับตัวเพื่อการบดและฉีกอาหารโดยรวมโดยใช้พื้นผิวฟันด้านบดเคี้ยว (ด้านเคี้ยว) ในระหว่างการสบฟันหรือการเคี้ยวความแข็งแรงของมันเกิดจากความหนาของเคลือบฟันซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละสายพันธุ์ของโฮมินิด ไฮโปโคนดูเหมือนจะวิวัฒนาการขึ้นอย่างอิสระมากกว่ายี่สิบครั้งในกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่แตกต่างกันในช่วงยุคซีโนโซอิก[ 1 ]

เมตาโคน

เมตาโคน (Metacone) คือปุ่มฟันบน ของ ฟันกรามบนในโฮมินิด (Hominids ) พบได้ใน บริเวณด้าน แก้มและด้านหลังของฟัน สันระหว่างปุ่มฟันเหล่านี้เป็นการปรับตัวเพื่อใช้ในการหั่นอาหารขณะสบฟันหรือเคี้ยว

พาราโคน

ส่วนหน้าสุดของยอดฟันทั้งสามยอดของฟันกรามบนดั้งเดิม ซึ่งในรูปแบบที่สูงกว่านั้นจะเป็นยอดฟันหลักด้านหน้าและด้านนอก

โปรโตโคน

โปรโตโคนเป็นส่วนประกอบของฟันกรามบนใน สัตว์มี กระดูกสันหลังกลุ่มรกและสัตว์มีถุงหน้าท้อง[ 2 ]พบได้ในบริเวณเมซิโอลิงกัวลของฟัน สันระหว่างปุ่มฟันเป็นการปรับตัวเพื่อตัดอาหารระหว่างการสบฟันหรือการเคี้ยว

ดูเพิ่มเติม

บรรณานุกรม

  • แอช, เมเจอร์ เอ็ม.; เนลสัน, สแตนลีย์. กายวิภาคศาสตร์ สรีรวิทยา และการสบฟันของวีลเลอร์ฉบับที่ 8

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ ปลายแหลม (กายวิภาคศาสตร์)

คั สป์ (cusp) คือส่วนที่แหลม ยื่นออกมา หรือนูนขึ้น ใน สัตว์ มักใช้หมายถึงส่วนที่นูนขึ้นบนส่วนยอดของ ฟัน แนวคิดนี้ยังใช้กับกลีบของลิ้นหัวใจทั้งสี่ด้วย ลิ้นหัวใจ ไม ทรัล ซึ่งมีสอง...

ในมนุษย์

ปุ่มฟัน (cusp) คือ ส่วนที่นูนขึ้นมาจากด้านบดเคี้ยว หรือ ด้านตัด ของฟัน ฟัน เขี้ยว หรือที่เรียกว่า ฟันเขี้ยว (cuspids) แต่ละซี่จะมีปุ่มฟันเพียงปุ่มเดียว ในขณะที่ ฟัน กรามน้อย หรือที่เรียกว่า ฟันกรามสองปุ่ม (bicuspids ) แต่ละซี่จะมีสองปุ่ม...

ปุ่มฟันบนฟันกรามของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่มเทอเรียน

ฟันกราม บนของ สัตว์ เลี้ยงลูกด้วยนม กลุ่มเทอเรียน มีปุ่มฟันหลักอยู่สี่ปุ่ม

ไฮโปโคน

ไฮ โปโคน พบอยู่ทางด้านลิ้นส่วนปลายของฟัน มันพอดีกับร่องของฟันล่างและเป็นการ ปรับตัว เพื่อการบดและฉีกอาหารโดยรวมโดยใช้พื้นผิวฟันด้านบดเคี้ยว (ด้านเคี้ยว) ในระหว่าง การสบฟัน หรือ การเคี้ยว ความแข็งแรงของมันเกิดจากความหนาของ เคลือบฟัน...