การทดสอบการแพร่กระจายแบบดิสก์คู่เป็นการทดสอบการแพร่กระจายแบบดิสก์ชนิดหนึ่ง(เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของสารต้านจุลชีพ โดยวางดิสก์ที่ชุบด้วยสารนั้นลงบนจานเพาะเชื้อแบคทีเรียเพื่อดูว่าสารต้านจุลชีพในดิสก์สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียได้หรือไม่^{[ 1 ]} )

การทดสอบการทำงานร่วมกันของแผ่นดิสก์คู่ ( DDST ) ใช้แผ่นดิสก์สองแผ่นนี้บนสารละลายวุ้นที่เพาะเลี้ยง โดยแต่ละแผ่นจะเคลือบด้วยสารละลายต้านจุลชีพที่แตกต่างกัน^{[ 2 ]}

การทดสอบนี้ได้รับการแนะนำให้เป็นมาตรฐานโดยสถาบันมาตรฐานทางคลินิกและห้องปฏิบัติการในปี 2547 สำหรับการใช้งานต่อต้านMRSA [ ^{3 ] โดย}ทั่วไปการทดสอบความต้านทานคลินดาไมซินแบบเหนี่ยวนำจะดำเนินการในสายพันธุ์ของStaphylococcus , β-hemolytic streptococci และStreptococcus pneumoniaeที่แสดง ความต้านทานต่อ อิริโทรไมซินและความไวต่อคลินดาไมซิน^{[ 4 ]}ในการทดสอบ ความต้านทาน คลินดา ไมซิน จะเลือกสายพันธุ์แบคทีเรีย Staphylococcus aureusบางสายพันธุ์ที่มีความต้านทานตามธรรมชาติต่ออิริโทรไมซินเพื่อเพาะเลี้ยงบนเจล แผ่นดิสก์ต้านจุลชีพสองแผ่นประกอบด้วยอิริโทรไมซินและคลินดาไมซิน และวาง ห่างกัน 25 มม. เมื่อทดสอบStaphylococcusและห่างกัน 15  มม. สำหรับStreptococcusเรียกว่าการทดสอบ D-zoneหรือ การ ทดสอบDหากเกิดรูปทรง 'D' รอบแผ่นดิสก์คลินดาไมซิน (ซึ่งแตกต่างจากโซนยับยั้งที่เป็นวงกลม) แสดงว่าเชื้อแยกนั้นดื้อต่อคลินดาไมซิน^{[ 5 ]}ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากอิริโทรไมซินกระตุ้น ยีน erm ของแบคทีเรีย ทำให้แบคทีเรียดื้อต่อคลินดาไมซิน (ฟีโนไทป์ MLS-B) ^{[ 6 ] [ 7 ]}

• Megged O, Assous M, Weinberg G, Schlesinger Y (2013). "การดื้อยาคลินดาไมซินที่เหนี่ยวนำได้ในสเตรปโตค็อกซีชนิด β-hemolytic และ Streptococcus pneumoniae" Isr. Med. Assoc. J . 15 : 27– 30. PMID 23484235 . 
• Steward C. และคณะ การทดสอบการเหนี่ยวนำให้เกิดการดื้อยาคลินดาไมซินในเชื้อ Staphylococcus aureus ที่ดื้อยาอิริโทรไมซิน วารสารจุลชีววิทยาคลินิก เมษายน 2548