พายผลไม้มีไส้เป็นผลไม้ ที่ปรุงสุกหรือไม่ปรุง สุกก็ได้ และอาจมีฝาปิดหรือไม่ก็ได้

ในพาย ผลไม้ ผลไม้อาจจะสุกหรือไม่สุกก็ได้ การเตรียมพายผลไม้แบบไม่สุกวิธีหนึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการนำผลไม้ไปคลุกกับน้ำเชื่อมร้อนเพื่อทำเป็นน้ำตาลเคลือบก่อนที่จะนำไปใส่ในแป้งพายแล้วนำไปแช่เย็น การเคลือบด้วยน้ำตาลจะช่วยให้ผลไม้คงรูปทรงได้นานขึ้น^{[ 1 ]}พ่อครัวหลายคนที่ทำพายผลไม้โดยใช้ไส้ที่สุกแล้วก็ต้องคำนึงถึงการรักษารูปทรงของผลไม้ด้วยเช่นกัน เมื่อผลไม้ได้รับความร้อน ผนังเซลล์จะแตกตัวและปล่อยน้ำออกมา การเติมน้ำตาลในระหว่างการปรุงอาหารจะช่วยชะลอกระบวนการนี้ ดังนั้น พ่อครัวอาจจะชะลอการเติมน้ำตาลจนกว่าจะปรุงผลไม้ได้เนื้อสัมผัสที่ต้องการ^{[ 2 ]}

การเติมน้ำตาลไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องการปล่อยน้ำ น้ำที่ปล่อยออกมาจากผลไม้สามารถเจือจางไส้ และเมื่ออบพาย น้ำอาจเดือดและไหลออกมาจากภาชนะและเปลือกพาย ทำให้เกิดคราบเหนียวในเตาอบ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้Monroe Boston Strauseแนะนำให้เคลือบผลไม้หั่นด้วยน้ำตาลแล้ววางไว้ในตะแกรงเหนืออ่างล้างจานเป็นเวลาสองสามชั่วโมง น้ำผลไม้จะไหลลงในภาชนะ ซึ่งจะทำให้ข้นขึ้นและต้มซ้ำๆ เพื่อสร้างน้ำเคลือบที่เขาราดลงบนผลไม้ก่อนอบ^{[ 2 ] [ a ]}

พายผลไม้ผลิตในระดับอุตสาหกรรมโดยผู้ผลิตเช่นSara Leeในโรงงานที่สามารถผลิตพายได้หลายหมื่นชิ้นต่อวัน^{[ 4 ]}ปริมาณไส้ที่ใส่ในพายแต่ละชิ้นขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น ชนิดของผลไม้ (พายที่มีรสชาติเข้มข้น เช่น เชอร์รี่ จะมีไส้น้อยกว่าพายที่ทำจากผลไม้เช่นบลูเบอร์รี่หรือแอปเปิล) และกลุ่มเป้าหมาย (พายที่วางตลาดเป็นผลิตภัณฑ์ "พรีเมียม" มักจะมีไส้มากกว่า) ^{[ 5 ]}เพื่อรักษาความสม่ำเสมอของไส้ในพายผลไม้ ผู้ผลิตในระดับอุตสาหกรรมมักจะเติมแป้งแว็กซ์ซึ่งจะก่อตัวเป็นเจลหรือเพสต์ที่อ่อนนุ่มและข้น ทำให้ไส้ด้านในข้นขึ้น แป้งชนิดนี้ถูกเลือกใช้มากกว่าแป้งชนิดอื่นๆ เนื่องจากมีลักษณะใสและอัตราการตกผลึกช้า^{[ 6 ]}

ในภาษาอังกฤษแบบบริติช พายผลไม้จะมีลักษณะปิด ต่างจากทาร์ตผลไม้ที่มีหน้าเปิด ความแตกต่างนี้ไม่ปรากฏในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน^{[ 7 ]}ซึ่งทาร์ตโดยทั่วไปจะเป็นขนมอบชิ้นเล็กๆ ที่มีไส้หวานและมีหน้าเปิด^{[ 8 ]}

พายผลไม้พัฒนามาจากพายเนื้อและพายปลาในศตวรรษที่ 16 ^{[ 7 ]}ในฝรั่งเศสในช่วงเวลานั้น พายผลไม้มักเสิร์ฟในช่วงท้ายของมื้ออาหาร โดยมีผลไม้ เช่น แอปเปิล^{[ 9 ]}สูตรพายผลไม้ปรากฏในAmerican Cookery ซึ่งเป็น ตำราอาหารเล่มแรกที่ตีพิมพ์โดยผู้เขียนชาวอเมริกัน^{[ 10 ]}ในหนังสือเล่มนี้Amelia Simmons ผู้เขียนแนะนำให้ผู้ปรุงอาหารหลีกเลี่ยงการใส่เครื่องเทศ และแนะนำไส้ต่างๆ เช่น ลูกพลัม ลูกเกด แบล็กเบอร์รี และแอปเปิล โดยแอปเปิลมีอยู่ในสองสูตร คำแนะนำเกี่ยวกับปริมาณน้ำตาลนั้นไม่แม่นยำ บางครั้งระบุเป็นอัตราส่วน บางครั้งก็ละเว้นไปทั้งหมด^{[ 11 ]}

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับพายผลไม้

• รายชื่อพาย ทาร์ต และฟลาน
• พายในอาหารอเมริกัน

• Ayto, John (2002). สารานุกรมอาหารและเครื่องดื่มจาก A ถึง Z.อ็อกซ์ฟอร์ด, ออกซ์ฟอร์ดเชียร์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. ISBN 0-19-280352-2.
• คอร์ริเฮอร์, เชอร์ลีย์ (2008). BakeWise: วิธีการและเหตุผลของการอบขนมที่ประสบความสำเร็จ พร้อมสูตรอาหารกว่า 200 สูตร . ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์. หน้า  409–415 . ISBN 978-1-4165-6078-4.
• สเตฟลีย์, คีธ; ฟิตซ์เจอรัลด์, แคธลีน (2004). อาหารก่อตั้งของอเมริกา: เรื่องราวของการทำอาหารในนิวอิงแลนด์ . แชปเพิลฮิลล์, นอร์ทแคโรไลนา และลอนดอน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา. ISBN 0-8078-2894-7.
• ฟลานดริน, ฌอง-หลุยส์ (2007) [ในภาษาฝรั่งเศสปี 2002 ในชื่อL'Ordre des mets ] การจัดอาหาร: ประวัติศาสตร์การจัดโต๊ะอาหารในฝรั่งเศสแปลโดย จอห์นสัน, จูลี อี. เบิร์กลีย์ และลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียISBN 978-0-520-23885-5.
• Matz, Samuel A (1992). เทคโนโลยีและวิศวกรรมเบเกอรี่ . Springer. ISBN 978-0-442-30855-1.