ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียค่อนข้างมีความเป็นเอกภาพเมื่อเทียบกับ ภาษา อังกฤษแบบอังกฤษและอเมริกันรูปแบบหลักของภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียนั้นเกิดจากความแตกต่างทางสังคมและวัฒนธรรมมากกว่าภูมิภาค โดยแบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก ได้แก่ ภาษาอังกฤษทั่วไป ภาษาอังกฤษแบบกว้าง และภาษาอังกฤษแบบผู้ฝึกฝน

มี ภาษาครีโอลที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐานอยู่หลายภาษาในออสเตรเลียซึ่งแตกต่างจากภาษาอังกฤษอย่างมาก ภาษาเหล่านี้ไม่ถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาอังกฤษ แต่ถือว่าเป็นภาษาที่แยกต่างหาก ตัวอย่างที่โดดเด่น ได้แก่ ภาษา ครีโอลช่องแคบทอร์เรสซึ่งพูดกันในหมู่เกาะช่องแคบทอร์เรสแหลมเคปยอร์กตอนเหนือ และชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของปาปัวภาษา Norfukซึ่งพูดโดยชาวเกาะนอร์ฟอล์ก บางกลุ่ม และภาษาครีโอลออสเตรเลียซึ่งพัฒนาขึ้นในและรอบๆ บริเวณซิดนีย์ในยุคแรกของการตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรป และปัจจุบันมีอยู่เฉพาะในพื้นที่ชนบทของดิน แดนทางเหนือ เท่านั้น

นักภาษาศาสตร์ระบุว่าภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียมี 3 รูปแบบหลัก ได้แก่แบบกว้างแบบทั่วไปและแบบมีวัฒนธรรม [ ^{2 ] ซึ่ง}เป็นส่วนหนึ่งของความต่อเนื่องที่สะท้อนถึงความแตกต่างของสำเนียง และอาจสะท้อนถึงชนชั้นทางสังคม การศึกษา และภูมิหลังในเมืองหรือชนบทของผู้พูด แต่ก็ไม่เสมอไป^{[ 3 ]}

• ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียที่กว้างขวางนั้นเป็นที่รู้จักและคุ้นเคยสำหรับผู้พูดภาษาอังกฤษทั่วโลก แพร่หลายทั่วประเทศ แต่พบได้ทั่วไปโดยเฉพาะในพื้นที่ชนบท ในออสเตรเลีย บางครั้งสำเนียงนี้เรียกว่า Strine /ˈstɹɑɪn/ (หรือ "Strayan" /ˈstɹæɪən/ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่า Australian ) และผู้พูดสำเนียงนี้อาจถูกเรียกว่าOcker [ ^{4 ] การ}ทดสอบแสดงให้เห็นว่าผู้พูดสำเนียง Broad มีแนวโน้มที่จะ กลืน เสียงพยางค์และละ เสียงพยัญชนะ มากกว่า มีแนวโน้มที่จะใช้พยัญชนะอ่อนหรือการออกเสียงที่จำกัด ( ช่วง เสียง แคบ ) มีแนวโน้มที่จะพูดช้า (พูดเนิบๆ ) และยิ่งไปกว่านั้น ยังมีแนวโน้มที่จะออกเสียงขึ้นจมูกมากกว่า สระควบมักจะออกเสียงยาวกว่าด้วย ^{[ 5 ]}ตามแนวชายฝั่งตะวันออก มีความสัมพันธ์โดยประมาณระหว่างละติจูดและสำเนียง โดยยิ่งอยู่ทางเหนือมากเท่าไหร่ สำเนียงก็จะยิ่งขึ้นจมูก/กว้างมากขึ้นเท่านั้น การออกเสียงขึ้นจมูกนั้นเห็นได้ชัดเจนแล้วที่ ชายแดน รัฐนิวเซาท์เวลส์ /ควีนส์แลนด์ตัวอย่างของผู้ที่มีสำเนียงนี้ได้แก่สตีฟ เออร์วิน ,พอล โฮแกนและอดีตนายกรัฐมนตรีจูเลีย กิลลาร์ด [ ^{6 ] [ 7 ] บ็อบ}ฮอว์กและจอห์น ฮาวาร์ด ^{[ 8 ]}
• ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไปเป็นสำเนียงออสเตรเลียที่พบได้บ่อยที่สุด^{[ 9 ] [ 10 ]}โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตเมืองของออสเตรเลีย และใช้เป็นภาษามาตรฐานสำหรับภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และโฆษณาของออสเตรเลีย นักภาษาศาสตร์บางคนโต้แย้งว่าภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไปในปัจจุบันมีความคล้ายคลึงกับสำเนียงออสเตรเลียพื้นฐานที่เกิดขึ้นในช่วงต้นยุคอาณานิคมในศตวรรษที่ 19 [ ^{11 ] ฮิ}วจ์ แจ็กแมน , โรส ไบร์น , เรเบล วิลสัน , คริส เฮมส์เวิร์ธและเอริค บานาใช้สำเนียงนี้
• ในอดีตสำเนียงภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียที่ได้รับการขัดเกลา (Cultivated Australian English) ถูกมองว่าเป็นสำเนียง ที่มีเกียรติบ่งบอกถึงชนชั้นทางสังคมหรือการศึกษาที่สูง นอกจากนี้ การศึกษาในปี 1989 รายงานว่า ผู้พูดภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียที่ได้รับการขัดเกลาได้รับการจัดอันดับสูงกว่าผู้พูดภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไป (Broad Australian English) ในด้านสติปัญญา ความสามารถ ความน่าเชื่อถือ ความซื่อสัตย์ และสถานะทางสังคม ^{[ 12 ]}ในทางกลับกัน ผู้พูดภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไปได้รับการจัดอันดับสูงกว่าในแง่ของอารมณ์ขันและความช่างพูด คล้ายกับสิ่งที่พบในการศึกษาในปี 1975 ที่เปรียบเทียบสำเนียงท้องถิ่นของอังกฤษกับสำเนียงมาตรฐาน (Received Pronunciation หรือ RP) ^{[ 12 ]}ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียที่ได้รับการขัดเกลายังมีความคล้ายคลึงกับสำเนียงมาตรฐานและสำเนียง " Transatlantic " ที่เรียนรู้มา รวมถึงสำเนียงชนชั้นสูงทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาด้วย ในช่วงไม่กี่รุ่นที่ผ่านมา การใช้งานลดลงอย่างมาก ^{[ 9 ] [ 10 ]}อย่างไรก็ตาม การใช้ [ɛɪ]ใน "face" และ [aɪ]ใน "price" ที่ได้รับการขัดเกลาได้ถูกนำมาใช้ในการพูดของผู้พูดภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไปบางคน [ɪi]สำหรับ FLEECEก็อยู่ในช่วงสำเนียงออสเตรเลียทั่วไปเช่นกัน เนื่องจากเสียงสระ /iː/ ที่ออกเสียงต่อเนื่อง นั้นมีความแปรผันได้ ผู้ที่พูดสำเนียงออสเตรเลียแบบมีวัฒนธรรม ได้แก่เคท บลานเช็ตต์ ,ลิซ่า เจอร์ราร์ด ,เจฟฟรีย์ รัชและอดีตนายกรัฐมนตรีมัลคอล์ม เฟรเซอร์

ภาษาอังกฤษอะบอริจินออสเตรเลีย หมายถึงสำเนียงภาษาอังกฤษออสเตรเลียที่ใช้โดยชาวอะบอริจินออสเตรเลียจำนวนมาก ประกอบด้วยรูปแบบต่างๆ ที่พัฒนาแตกต่างกันในแต่ละส่วนของออสเตรเลีย และกล่าวกันว่ามีความต่อเนื่องกัน ตั้งแต่รูปแบบที่ใกล้เคียงกับภาษาอังกฤษมาตรฐานออสเตรเลียไปจนถึงรูปแบบที่ไม่เป็นมาตรฐาน มีลักษณะเฉพาะของสำเนียง ไวยากรณ์ คำศัพท์และความหมาย รวมถึงการใช้ภาษา สำเนียงนี้ไม่ควรสับสนกับภาษาครีโอลออสเตรเลียซึ่งไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาอังกฤษออสเตรเลีย แต่เป็นภาษาที่แยกต่างหากซึ่งมีผู้พูดมากกว่า 30,000 คน บนหมู่เกาะช่องแคบทอร์เรส มี การพูดสำเนียงเฉพาะที่เรียกว่าภาษาอังกฤษช่องแคบทอ ร์เรส ซึ่งส่วนที่ไกลที่สุดคือภาษาครีโอลช่องแคบทอร์เรส^{[ 13 ]}

ภาษาถิ่นตามกลุ่มชาติพันธุ์และวัฒนธรรมเป็นสำเนียงที่หลากหลายในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียที่พูดโดย กลุ่มชน กลุ่มน้อยซึ่งมีพื้นฐานภาษาที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ^{[ 14 ]}การอพยพจากเอเชียจำนวนมากส่งผลให้ความหลากหลายและการแสดงออกถึงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของผู้คนในบริบทของออสเตรเลียเพิ่มมากขึ้น^{[ 15 ]}ภาษาถิ่นตามกลุ่มชาติพันธุ์และวัฒนธรรมเหล่านี้มีลักษณะของภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียทั่วไปที่ลูกหลานของผู้อพยพนำมาใช้ ผสมผสานกับลักษณะภาษาที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษบางประการ เช่น ภาษาในกลุ่มแอฟริกา-เอเชียและภาษาเอเชีย^{[ 13 ]}

ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 และ 1970 เมืองใหญ่ๆ เช่น ซิดนีย์และเมลเบิร์น ได้รับผู้อพยพจำนวนมากจากยุโรปใต้และตะวันออกกลาง (ชาวอิตาลี กรีก เลบานอน มอลตา โครเอเชีย มาซิโดเนีย ตุรกี ฯลฯ) และคนรุ่นที่สองของผู้อพยพเหล่านี้ก็อาจมีสำเนียงที่แตกต่างออกไป คล้ายกับที่ลูกหลานของผู้อพยพจากชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกามี " สำเนียงเจอร์ซีย์ "

ภาษาอังกฤษแบบจีน-ออสเตรเลียมีคำอุทานอเนกประสงค์ว่า "aiyah!"/"aiyoh!" (ช่างน่าเสียดาย! – มาจากภาษาจีนกลาง / กวางตุ้ง ) และบางครั้งจะจบประโยคด้วย "lah" (มาจากภาษาซิงลิช ) ^{[ 16 ]}

ภาษาอังกฤษแบบเลบานอนออสเตรเลีย (LAusE) ได้รับการกำหนดให้เป็นภาษาถิ่นใหม่ของภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย^{[ 17 ]}โดยทั่วไปแล้วผู้พูดภาษานี้จะเป็นชาวออสเตรเลียเชื้อสายเลบานอนมีลักษณะคล้ายคลึงกับสำเนียงออสเตรเลียทั่วไป โดยภาษาถิ่นนี้มีพื้นฐานมาจากลักษณะทางเสียงและการออกเสียงในคำพูดของนักศึกษาชายชาวเลบานอนออสเตรเลียรุ่นเยาว์ในซิดนีย์ ซึ่งพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแรกและใช้ภาษาอาหรับพื้นถิ่นด้วย เมื่อเปรียบเทียบกับภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียมาตรฐาน นักศึกษาเหล่านี้มีความแตกต่างเล็กน้อยในเรื่องการเคลื่อนไหวของสระ พร้อมด้วยการออกเสียงและจังหวะเวลาที่โดดเด่น^{[ 17 ] [ 18 ]}

ชาวออสเตรเลียเชื้อสายตะวันออกกลางอื่นๆ โดยเฉพาะในเขตซิดนีย์ (จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2549 ชาวออสเตรเลียเชื้อสายเลบานอน 72.8% อาศัยอยู่ในซิดนีย์) ก็มีสำเนียงที่คล้ายคลึงกัน ในหมู่ชาวออสเตรเลีย เชื้อสายอาหรับ คำต่างๆ เช่น "shoo" (เป็นไงบ้าง) และ "yallah" (ไปกันเถอะ/ลาก่อน) คำว่า " Habib " มีความหมายคล้ายกับคำว่า "mate" (หมายถึงเพื่อน) แต่ก็อาจเป็นคำดูถูกสำหรับผู้ชายที่แสดงออกอย่างก้าวร้าว – คนประเภทที่หมกมุ่นกับการดึงดูดความสนใจของผู้หญิง รถแต่งซิ่ง (หมายถึงรถที่ดัดแปลงหรือแต่งซิ่ง) และดนตรีเสียงดัง^{[ 16 ]} นอกจากนี้ยังมีการใช้คำว่า " wallah " ซึ่งหมายถึง "ฉันสาบานต่อพระเจ้า" หรือ "จริงเหรอ!"

แม้ว่าจะมีลักษณะค่อนข้างเหมือนกัน แต่ความแตกต่างในระดับภูมิภาคของภาษาอังกฤษออสเตรเลียก็มีความน่าสนใจ สำเนียงภาษาอังกฤษที่พูดในรัฐทางตะวันออก ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรส่วนใหญ่ แตกต่างจากสำเนียงที่พูดในรัฐเซาท์ออสเตรเลียแทสเมเนียและเวสเทิร์นออสเตรเลีย อยู่ บ้าง^{[ 19 ] [ 20 ]}สำเนียงที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือภาษาอังกฤษช่องแคบทอร์เรสซึ่งพูดโดยชาวเกาะช่องแคบทอร์เรส ภาษาอังกฤษช่องแคบทอร์เรส ซึ่งแตกต่างจากภาษาครีโอลช่องแคบทอร์เรส พัฒนาขึ้นแยกต่างหากจากภาษาอังกฤษออสเตรเลียทั่วไป แต่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาอังกฤษออสเตรเลียทั่วไป

ภาษาอังกฤษในแต่ละภูมิภาคสามารถแยกแยะได้จากคำศัพท์และระบบเสียง โดยแต่ละสำเนียงท้องถิ่นจะรับคำศัพท์จากแหล่งต่างๆ เช่น ภาษาอังกฤษแบบบริติช ไอริช และอเมริกัน รวมถึงภาษาของชน พื้นเมืองดั้งเดิม ดังนั้นความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างสำเนียงท้องถิ่นจึงอยู่ที่คำศัพท์ ส่วนลักษณะทางเสียงของแต่ละภูมิภาคอาจสืบทอดมาจากรูปแบบการตั้งถิ่นฐานที่แตกต่างกัน หรืออาจพัฒนาขึ้นในท้องถิ่นนั้นๆ

ชื่อเรียกแก้วเบียร์แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ อย่างไรก็ตาม ในช่วงปี 2000 ขนาดของแก้วที่ใช้กันจริงนั้นลดลงอย่างมาก ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ชุดว่ายน้ำเรียกว่าswimmersหรือcossieและในรัฐควีนส์แลนด์เรียกว่าtogsในพื้นที่ชายแดน เช่น บริเวณ ทวีดเฮดส์ - โกลด์โคสต์คำเรียกอาจแตกต่างกันไป ในพื้นที่อื่นๆ ส่วนใหญ่ใช้คำว่าbathersสิ่งที่เด็กนักเรียนในออสเตรเลียส่วนใหญ่เรียกว่ากระเป๋า บางคนในควีนส์แลนด์เรียกว่า "port" นอกจากนี้ เนื้อแปรรูปที่เรียกว่า "devon" ในชายฝั่งตะวันออกเรียกว่า "polony" ในชายฝั่งตะวันตก ในขณะที่ในออสเตรเลียตอนกลาง (รัฐเซาท์ออสเตรเลียและนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี) ใช้คำว่า "fritz"

ภาษาอังกฤษของชาวแทสเมเนียมีความแตกต่างจากคำศัพท์บนแผ่นดินใหญ่มากมาย รวมถึงคำว่า "cordial" ที่ใช้เรียกเครื่องดื่มอัดลม^{[ 21 ] [ 22 ]}คำศัพท์ของชาวแทสเมเนียยังคงรักษาคำศัพท์จากภาษาถิ่นอังกฤษโบราณที่สูญหายไปแล้ว เช่นJerry (หมอก), nointer (เด็กซุกซน) และ yaffler (คนปากมาก น่ารำคาญ) ซึ่งมาจากคำโบราณที่ใช้เรียกนกหัวขวานเขียวคำในภาษาถิ่นนอร์ฟอล์ก "rummum" (คนแปลก คนประหลาด) ได้กลายเป็น "rum'un" (คนเกเร นิสัยประหลาด) ^{[ 23 ]}

ความแตกต่างในระดับภูมิภาคหลายอย่างเกิดจากความหลงใหลในกีฬาของชาวออสเตรเลียและความแตกต่างในประเพณีที่ไม่เกี่ยวกับภาษาจากรัฐหนึ่งไปยังอีกรัฐหนึ่ง: คำว่าฟุตบอลหมายถึงรูปแบบกีฬาฟุตบอลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในรัฐหรือภูมิภาคต่างๆ หรือแม้แต่กลุ่มชาติพันธุ์ภายในภูมิภาคเหล่านั้นชาววิกตอเรียเริ่มเกมออสเตรเลียนฟุตบอลด้วย การยก บอลขึ้น ชาว เวสเทิร์นออสเตรเลีย เริ่มด้วยการกระดอน บอลลง ชาวนิวเซาท์เวลส์และชาวควีนส์แลนด์เริ่มเกมรักบี้ลีกหรือรักบี้ยูเนียนฟุตบอลด้วยการเตะเปิดเกมเช่นเดียวกับนักฟุตบอลทั่วประเทศออสเตรเลีย

ตั้งแต่ปี 2004 องค์กรกำกับดูแลระดับชาติสำหรับฟุตบอล ( สหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลีย ) ได้ส่งเสริมการใช้คำว่า "ฟุตบอล" แทนคำว่า "ซอคเกอร์" สื่อหลายแห่งได้นำการใช้คำนี้มาใช้^{[ 24 ] [ 25 ]}ในขณะที่บางแห่งยังคงใช้คำว่า "ซอคเกอร์" ต่อไป^{[ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] อย่างไรก็ตามการใช้}คำว่า "ฟุตบอล"เพื่อหมายถึงฟุตบอลออสเตรเลียหรือรักบี้ลีกขึ้นอยู่กับประเภทกีฬาหลักของแต่ละรัฐ ยังคงเป็นมาตรฐานการใช้งานในออสเตรเลีย ในทุกที่ มักจะได้ยินการใช้ชื่อเฉพาะหรือชื่อเล่นของประเภทกีฬา ("ซอคเกอร์", "ลีก", "ยูเนี่ยน" หรือ "ออสซี่รูลส์") เพื่อแยกแยะความหมาย

คำว่า"footy" ในภาษาแสลง นั้น โดยทั่วไปมักหมายถึงกีฬาฟุตบอลออสเตรเลียนรูลส์ (วิกตอเรีย เซาท์ออสเตรเลีย เวสเทิร์นออสเตรเลีย แทสเมเนีย และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี) หรือรักบี้ลีก (นิวเซาท์เวลส์ และควีนส์แลนด์) ตัวอย่างที่โด่งดังในวัฒนธรรมสมัยนิยม ได้แก่รายการ The Footy Showและ FootyTAB ซึ่งเป็นส่วนงานการพนันของ NSW TAB

สำหรับชาวออสเตรเลียหลายคน คำกริยาbarrack (หรือคำนามbarracker ที่ใช้ควบคู่กัน ) ใช้เพื่อแสดงถึงการติดตามทีมหรือสโมสร คำว่า barrack มีต้นกำเนิดมาจากภาษาอังกฤษแบบบริติช แม้ว่าในสหราชอาณาจักรในปัจจุบันมักจะหมายถึงการเยาะเย้ยหรือดูหมิ่นทีมหรือผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามก็ตาม สำนวน "root (หรือ rooting) for a team" ที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา ไม่ได้ใช้กันโดยทั่วไปในออสเตรเลีย ( rootเป็นคำสแลงที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ในออสเตรเลีย) ^{[ 31 ]}

มีการใช้คำเรียกชนชั้นทางสังคมหรือวัฒนธรรมย่อย ที่แตกต่างกันไปตามภูมิภาค ในรัฐควีนส์แลนด์ คำว่า bogan ยังถูกเรียกว่า bevan ด้วย อย่างไรก็ตาม คำเรียกที่แตกต่างกันเหล่านี้ได้ถูกแทนที่ด้วยคำว่า bogan เกือบทั้งหมดแล้ว ในรัฐแทสเมเนียบางครั้งใช้คำว่า Chigger และ Ravo ซึ่งมาจากย่านชานเมืองที่มีฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำอย่างChigwellและRavenswoodถึงแม้ว่าคำว่า bogan ก็เป็นที่เข้าใจได้เช่นกัน^{[ 21 ]}

ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียได้นำคำศัพท์จากภาษาของชนพื้นเมืองอะบอริจินและชาวเกาะช่องแคบทอร์เรสมาปรับใช้ โดยมักใช้กับชื่อสถานที่ (เช่นCanberra , Wollongong , Geelong ) หรือชื่อสัตว์ (เช่นkangaroo , kookaburra , barramundi ) และชื่อพืช (เช่นwaratah , kurrajong ) ตัวอย่างการยืมคำที่น่าสนใจคือ "hard yakka" ซึ่งหมายถึงงานหนัก (มาจากภาษา Yagara "yaga" ซึ่งหมายถึงงาน)

ความแตกต่างระหว่าง/ɐː/และ/æ/

มีความแปรผันในระดับภูมิภาคอย่างมีนัยสำคัญในแง่ของขอบเขตที่การแยกเสียง trap–bathได้เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อน/nd/ (โดยเฉพาะคำต่อท้าย-mand ), /ns/ , /nt/ , /ntʃ/และ/mpəl / ในคำต่างๆ เช่นchance , plant , branch , sampleและdemandชาวออสเตรเลียส่วนใหญ่ใช้/æː/ (เช่นเดียวกับhand ) อย่างไรก็ตาม บางคนใช้/ɐː/ (เช่นเดียวกับcart ) ในคำเหล่านี้ โดยเฉพาะในรัฐเซาท์ออสเตรเลีย ซึ่งมีลำดับเวลาและรูปแบบการตั้งถิ่นฐานที่แตกต่างจากส่วนอื่นๆ ของประเทศ ในบางส่วนของรัฐวิกตอเรียและเซาท์ออสเตรเลีย คำ ว่า castleออกเสียงคล้องจองกับhassleมากกว่าparcelนอกจากนี้ บางคนอาจใช้/æː/ในgrasp , gasp , plaqueและrasp [ ^{32 ]}ตารางด้านล่างแสดงเปอร์เซ็นต์ของผู้พูดจากเมืองหลวงต่างๆ ที่ออกเสียงคำด้วย^/ ɐː/แทนที่จะเป็น/æ / ^{[ 33 ]}

การจัดตำแหน่งสระประสมให้อยู่ตรงกลาง

ในภาษาอังกฤษแบบเวสเทิร์นออสเตรเลียสระควบกลางในnearและsquareมักจะออกเสียงเป็นสระควบเต็ม[iə]หรือ[ia]และ[eə]หรือ[ea]ตามลำดับ ในขณะที่ในรัฐทางตะวันออก สระควบกลางเหล่านี้อาจออกเสียงเป็นสระเดี่ยว (โดยไม่ต้องขยับขากรรไกร) [iː]และ[eː]ตามลำดับ^{[ 34 ]}

การเปล่งเสียง L

เมื่อ เสียง /l/ปรากฏที่ท้ายคำก่อนการหยุดชั่วคราวและก่อนพยัญชนะ บางครั้งมันจะฟังดูเหมือนเสียงสระมากกว่าเสียงพยัญชนะ นี่เป็นเพราะเสียง/l/เกิดจากการออกเสียง สองแบบที่แตกต่างกัน การออกเสียงแบบหนึ่งคล้ายกับการออกเสียงสระ และอีกแบบหนึ่งคล้ายกับการออกเสียงพยัญชนะทั่วไป เมื่อเสียง/l/ปรากฏที่ท้ายคำก่อนการหยุดชั่วคราวและก่อนพยัญชนะอื่น การออกเสียงพยัญชนะอาจถูกบดบังด้วยการออกเสียงสระ ทำให้เสียง/l/ฟังดูเหมือน/ʊ / ^{[ 35 ]}

แนวโน้มที่ เสียง /l/ บาง เสียงจะกลายเป็นสระนั้นพบได้บ่อยในภาษาอังกฤษของรัฐเซาท์ออสเตรเลียมากกว่าในรัฐอื่นๆ ตัวอย่างเช่น คำว่า Milkในรัฐเซาท์ออสเตรเลียมีเสียง/l/ ที่ออกเสียงเป็นสระ ทำให้ออกเสียงเป็น[mɪʊ̯k]ในขณะที่ในรัฐอื่นๆ เสียง/l/จะออกเสียงเป็นพยัญชนะ^{[ 36 ]}

การควบรวมเงินเดือน-ขึ้นฉ่าย

ในรัฐวิกตอเรีย ผู้พูดหลายคนออกเสียง/æ/และ/e/ในลักษณะที่แตกต่างจากผู้พูดในรัฐอื่นๆ ผู้พูดรุ่นใหม่จากรัฐวิกตอเรียหลายคนออกเสียงสระตัวแรกในคำว่า"celery" และ "salary"เหมือนกัน ทำให้ทั้งสองคำฟังดูเหมือน "salary" ผู้พูดเหล่านี้มักจะพูดว่า "halicopter" แทนที่จะเป็น "helicopter" และออกเสียงชื่อเมืองหลวง ( Melbourne ) ว่า[ˈmæɫbən]^ⓘสำหรับผู้พูดภาษาวิคตอเรียนรุ่นเก่าบางคน คำว่า "celery" และ "salary" ก็ออกเสียงเหมือนกัน แต่จริงๆ แล้วทั้งสองคำออกเสียงเหมือน "celery" ผู้พูดเหล่านี้จะออกเสียงคำต่างๆ เช่น "alps" เป็น "elps" ^{[ 37 ] [ 38 ]}

ความแปรผันใน/ʉːl/

สระในคำเช่น "pool", "school" และ "fool" แตกต่างกันไปตามภูมิภาค^{[ 36 ]}

• ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย
• คำศัพท์ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย
• สัทวิทยาภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย
• สำเนียงท้องถิ่นของผู้พูดภาษาอังกฤษ