คำคุณศัพท์ในภาษาเยอรมันจะอยู่หน้าคำนามเช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษและโดยปกติจะไม่ขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับใน ภาษา ฝรั่งเศสและภาษาอินโด-ยุโรป อื่นๆ คำคุณศัพท์ จะมีการผัน เมื่ออยู่หน้าคำ นาม (แต่ต่างจากในภาษาฝรั่งเศสตรงที่ จะไม่ผันเมื่อใช้เป็นคำคุณศัพท์บอกลักษณะ ) กล่าวคือ คำคุณศัพท์จะลงท้ายด้วยคำที่ขึ้นอยู่กับเพศ กรณีและจำนวนของวลีคำนาม

คำคุณศัพท์ในภาษาเยอรมันใช้คำลงท้ายที่แตกต่างกันไปในแต่ละสถานการณ์ โดยหลักแล้ว คำคุณศัพท์จะต้องให้ข้อมูลเกี่ยวกับกรณี เพศ และจำนวน หากคำนำหน้าคำนามไม่ได้ให้ข้อมูลเหล่านั้น

ตารางนี้แสดงรายการคำลงท้ายต่างๆ เรียงตามลำดับ เพศชาย เพศหญิง เพศกลาง และพหูพจน์ สำหรับการผันคำนามในแต่ละกรณี ตัวอย่างเช่น "X e X e" หมายถึง " ein, ein e , ein, ein e " และ "mrm n" หมายถึง " gut em , gut er , gut em , gut en "

ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างบางส่วน:

• การผันคำที่ชัดเจนเนื่องจากไม่มีคำนำหน้า:

Guter Mann, gutes Kind, gute Frau และgute Menschen

ชายที่ดี เด็กที่ดี หญิงที่ดี และผู้คนที่ดี

• คำที่ผันผสมกันเนื่องจากตามหลังคำนำหน้าคำนามที่ไม่เจาะจง:

Er ist ein guter Mann, es ist ein gutes Kind, sie ist eine gute Frau und sie sind keine guten Menschen.

เขาเป็นคนดี เขา/เธอเป็นเด็กดี เธอเป็นผู้หญิงดี แต่พวกเขาไม่ใช่คนดีโดยรวม

• การผันคำอ่อนเนื่องจากตามหลังคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ:

Der gute Mann, das gute Kind, die gute Frau และ die guten Menschen

ชายผู้ดี เด็กผู้ดี หญิงผู้ดี และประชาชนผู้ดี

• ไม่มีการผันคำเนื่องจากไม่ได้อยู่หน้าคำนาม:

Der Mann คือลำไส้ , das Kind คือลำไส้ , Die Frau คือลำไส้ และ ตายMenschen sind gut

ชายคนนั้นดี เด็กคนนั้นดี หญิงคนนั้นดี และประชาชนทุกคนก็ดี

การผันคำนามแบบเข้มข้นจะใช้เมื่อไม่มีคำนำหน้าคำนามเลย หรือเมื่อคำนามนำหน้าด้วยคำหรือวลีที่ไม่สามารถผันได้ เช่นein bisschen , etwasหรือviel ("เล็กน้อย, บางส่วน, มาก/เยอะ") นอกจากนี้ยังใช้เมื่อคำคุณศัพท์นำหน้าด้วยคำคุณศัพท์ปกติ ( เช่นคำที่ไม่มีคำนำหน้าคำนาม) อีกคำหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การผันคำนามแบบเข้มข้นจะใช้ในกรณีต่อไปนี้:

• เมื่อไม่มีการใช้คำนำหน้า
• เมื่อปริมาณถูกระบุโดย
  • etwas (บางส่วน; บ้าง), mehr (เพิ่มเติม)
  • weenig- (น้อย), viel- (มาก; มากมาย), mehrer- (หลาย; มากมาย), einig- (บางส่วน)
  • ตัวเลข (มากกว่าหนึ่ง กล่าวคือไม่มีคำลงท้าย) โดยไม่มีคำนำหน้าคำนาม^{[ 1 ]}
  • วลีที่ไม่สามารถแปลงได้: ein paar (สองสาม; สองสาม), ein bisschen (นิดหน่อย; นิดหน่อย)

คำลงท้ายของคำคุณศัพท์จะคล้ายกับ คำลงท้ายของ คำนำหน้าคำนามยกเว้นคำลงท้ายของคำคุณศัพท์ " -en " ในรูปเอกพจน์กรรมวาจกของเพศชายและเพศกลาง ( หมายเหตุ : เดิมทีรูปเอกพจน์กรรมวาจกของเพศชายและเพศกลางคือ " -es " ตามที่คาดไว้ แต่คำลงท้ายที่อ่อนกว่า " -en " เริ่มเข้ามาแทนที่ในศตวรรษที่สิบเจ็ด และกลายเป็นที่นิยมในช่วงกลางศตวรรษที่สิบแปด^{[ 2 ]} )

การผันคำแบบผสมจะใช้เมื่อคำคุณศัพท์นำหน้าด้วยคำนำหน้าคำนามไม่เจาะจง ( ein- , kein- ) หรือคำกำหนดความเป็นเจ้าของ

หมายเหตุ: ความเห็นที่แพร่หลายคือ การผันคำแบบผสมนั้นไม่ใช่การผันคำที่แท้จริง แต่เป็นเพียงการผันคำแบบอ่อนที่มีการเพิ่มเติมเล็กน้อยเพื่อชดเชยการขาดคำลงท้ายแสดงเพศชายในรูปประธาน และคำลงท้ายแสดงเพศกลางในรูปประธานและกรรม

ใช้การผันคำแบบผสมหลังจาก:

• บทความไม่มีกำหนดein- , kein- , eine, keine
• ตัวกำหนดความเป็นเจ้าของ "mein-", "dein-", "sein-", "ihr-" เป็นต้น

คำลงท้ายของรูปประธานและกรรมเอกพจน์เหมือนกับในรูปผันคำแบบเข้มงวด ส่วนรูปอื่นๆ จะลงท้ายด้วย " -en "

การผันคำแบบอ่อนจะใช้เมื่อมีคำบ่งชี้อยู่แล้ว ( เช่น der [die, das, des, den, dem], jed-, jen-, manch-, dies-, solch-และwelch- ) คำบ่งชี้เหล่านั้นได้ให้ข้อมูลที่จำเป็นส่วนใหญ่แล้ว ดังนั้นคำลงท้ายของคำคุณศัพท์จึงง่ายกว่า

คำลงท้ายเหล่านี้สามารถใช้ได้กับการเปรียบเทียบทุกระดับ (ปกติ เปรียบเทียบ และขั้นสูงสุด)

การผันคำแบบอ่อนใช้หลังจาก:

• บทความที่แน่นอน (der, die, das ฯลฯ )
• derselb- (เหมือนกัน), derjenig- (อันหนึ่ง)
• dies- (นี่), jen- (นั่น), jeglich- (ใดๆ), jed- (ทุกๆ) ซึ่งผันคำคล้ายกับคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ
• manch- (บางส่วน), solch- (เช่น), welch- (ซึ่ง) ซึ่งผันตามหลักไวยากรณ์คล้ายกับคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ
• ทั้งหมด (all)
• beide (ทั้งคู่)

คำลงท้ายห้าคำในรูปประธานและรูปกรรมจะลงท้ายด้วย-eส่วนคำลงท้ายอื่นๆจะ ลงท้ายด้วย -en

คำบอกปริมาณหลายคำไม่ได้มีการผันคำเสมอไป:

• นิชท์, เวนิก, เอตวาส, วิเอล และเกนุก

"wenig" และ "viel" สามารถใส่ในรูปพหูพจน์ได้ โดยลงท้ายตามปกติ: viele/wenige Kinder

รูปแบบพื้นฐานของคำคุณศัพท์คือ รูปแบบ บอกเล่า : รากคำคุณศัพท์ที่เติมคำลงท้ายที่เหมาะสม

schön (รูปประโยคบอกเล่าพื้นฐาน)

das schöne Lied ("เพลงอันไพเราะ")

รูปแบบเปรียบเทียบพื้นฐานประกอบด้วยคำหลักและคำต่อท้าย-erเมื่อผันแล้ว จะเติมคำต่อท้ายคุณศัพท์ที่เหมาะสมเข้าไป

schöner (แบบฟอร์มเปรียบเทียบพื้นฐาน)

das schönere Lied ("เพลงที่ไพเราะยิ่งขึ้น")

รูปแบบภาคแสดงของขั้นสูงสุด นั้น แท้จริงแล้วคือวลีบุพบทโดยจะเติมคำต่อท้าย-stและ คำ ลงท้ายคุณศัพท์-enเข้ากับคำหลักแล้วนำคำว่าamมาไว้ข้างหน้า

am schönsten ("สวยที่สุด")

ฉันพบว่า Haus am Schönsten เสียชีวิตแล้ว ("ฉันพบว่าบ้านหลังนี้ (จะ) สวยที่สุด")

รูป คุณศัพท์ขั้น สูงสุดจะเติม "st" ต่อท้ายรากศัพท์เปรียบเทียบ แล้วจึงเติมคำลงท้ายคุณศัพท์ตามธรรมเนียม

das schönste Lied

รูปแบบนี้สามารถวางไว้ในตำแหน่งภาคแสดงได้ โดยใช้คำคุณศัพท์ลงท้ายที่เหมาะสม:

Dieses Haus ist das schönste ("บ้านหลังนี้สวยที่สุด")

สำหรับรายชื่อคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับคำคุณศัพท์ภาษาเยอรมัน โปรดดูหมวดหมู่คำคุณศัพท์ภาษาเยอรมันในWiktionaryซึ่งเป็นพจนานุกรมฟรี

• เฮลมุท ริชเตอร์. "การผันคำแบบเยอรมัน" . สืบค้นเมื่อ5 กุมภาพันธ์ 2551 .
• " บทเรียนการลงท้ายคำคุณศัพท์ภาษาเยอรมันของ ดร.ที "