เช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ คำกริยาในภาษาเยอรมันจะถูกผันตามการใช้งาน การเปลี่ยนแปลงของคำกริยาขึ้นอยู่กับบุคคล (อัตลักษณ์) และจำนวนของประธานในประโยค รวมถึงขึ้นอยู่กับกาลและอารมณ์ของคำกริยาด้วย

รูปแบบการอ้างอิงของคำกริยาภาษาเยอรมันคือรูปกริยาไม่ผัน ซึ่งโดยทั่วไปประกอบด้วยรูปกริยาเปล่าๆ โดยเติม-(e)nต่อท้าย ในการผันกริยาปกติ จะต้องตัดส่วนนี้ออกและแทนที่ด้วยคำลงท้ายแบบอื่น: รากศัพท์: mach-

• ทำ; machen
  • I do; ich mach e
  • เขาทำ; เอ่อ มัคที
  • ฉันทำแล้ว; ich mach te
  • เขาทำ; er mach te

โดยทั่วไปแล้ว รูปแบบกริยาที่ไม่เป็นไปตามกฎของภาษาเยอรมันมีขึ้นเพื่อให้การออกเสียงง่ายและชัดเจนยิ่งขึ้น โดยมีเพียงเสียงสระตรงกลางคำเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงไปในลักษณะที่ไม่คาดคิด (แม้ว่าส่วนท้ายคำอาจแตกต่างกันเล็กน้อยเช่นกัน) การเปลี่ยนแปลงนี้มักเป็นการย้ายเสียงสระไปยังเสียงที่ออกเสียงไปข้างหน้าในปากมากขึ้น กระบวนการนี้เรียกว่าอุมเลาต์ (umlaut) ในภาษาเยอรมันอย่างไรก็ตาม กริยาจำนวนหนึ่งรวมถึงsein (เป็น) เป็นกริยาที่ไม่เป็นไปตามกฎอย่างสมบูรณ์ เช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษที่I amและI wasออกเสียงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

• รู้; wissen (รากศัพท์: wiss- wuss-)
  • ฉันรู้; ich w e ißหรือ weiss (การเปลี่ยนสระ; -eหายไป) (ไม่ปกติ)
  • ฉันรู้; ich w u ss te (มีการเปลี่ยนแปลงสระ; นอกนั้นปกติ)
• ร้องเพลง; singen
  • ฉันร้องเพลง; ich sing e (ปกติ)
  • ฉันร้องเพลง; ich s a ng (การเปลี่ยนสระ; -teหายไป)

สำหรับกาลกริยาภาษาเยอรมันหลายๆ กาล กริยาหลักจะอยู่ในรูปกริยาไม่ผันหรือกริยาช่อง 3 (ซึ่งปกติขึ้นต้นด้วยge- ) ที่เหมือนกันไม่ว่าประธานจะเป็นอะไรก็ตาม จากนั้นจึงเชื่อมกับกริยาช่วยที่ผันตามกาล ซึ่งคล้ายกับไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ แม้ว่ากริยาหลักมักจะอยู่ท้ายประโยคก็ตาม ในตัวอย่างทั้งสองด้านล่าง กริยาช่วยเป็นกริยาไม่ปกติ

• ฉันซื้อหนังสือIch kaufe das Buch.
• ฉันจะซื้อหนังสือเล่มนี้ฉันหมายถึง Buch kaufen .
  • เธอจะซื้อหนังสือเล่มนี้Sie wird das Buch kaufen .
• ฉันซื้อหนังสือเล่มนี้แล้วฉันฮาเบดาสบุคเกคอฟต์ .
  • เธอซื้อหนังสือเล่มนี้ แล้ว Sie hat das Buch gekauft .

กาลและอารมณ์ต่อไปนี้เกิดจากการผันคำกริยาโดยตรง:

• Present – ​​Präsens
• Preterite – Präteritum (ในงานเก่าเรียกว่าImperfekt )
• คำสั่ง – Imperativ
• สมบูรณ์แบบ – Perfekt ( กริยาช่อง 3ไม่เปลี่ยนแปลงตามประธาน)
• เงื่อนไข I และ II – Konjunktiv

ด้านล่างนี้คือแบบแผนการผันคำกริยาภาษาเยอรมัน ซึ่งก็คือชุด ตารางการผันคำ กริยาสำหรับคำกริยาปกติที่ เป็นแบบอย่าง และสำหรับ คำกริยาไม่ปกติที่พบบ่อยที่สุดบาง คำ รวมถึงคำกริยาช่วยไม่ปกติด้วย

คำกริยาภาษาเยอรมันมีรูปแบบที่หลากหลายสำหรับประธานต่างๆ ซึ่งบ่งบอกถึงจำนวนและสถานะทางสังคม:

• สรรพนาม บุรุษที่หนึ่งเอกพจน์: 'ฉัน'; ich
• สรรพนาม บุรุษที่สองแบบไม่เป็นทางการ: 'คุณ' (ใช้กับเพื่อน); du
• สรรพนามบุรุษที่สองแบบไม่เป็นทางการ: 'คุณ' (ใช้กับเพื่อน); Du (รูปแบบที่อาจใช้ในจดหมาย ซึ่งใช้เรียกขานกันทุกประเภทตามธรรมเนียม)
• สรรพนามบุรุษที่สองแบบสุภาพ: 'คุณ'; Sie (ขึ้นต้นด้วยตัวS ใหญ่ )
• บุคคลที่สาม : 'เขา', 'เธอ', 'มัน' (er, sie, es)โดยใช้รูปแบบเดียวกันสำหรับทั้งสามคำ
• สรรพนามบุรุษที่หนึ่งพหูพจน์: 'เรา'; wir
• สรรพนามบุรุษที่สองพหูพจน์: ihr
• สรรพนามบุรุษที่สามพหูพจน์: 'they'; sie (ไม่ต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่)

ประธานของประโยคไม่จำเป็นต้องเป็นสรรพนามเหล่านี้ แต่สามารถเป็นอะไรก็ได้ที่มีบุคคลและจำนวนเดียวกัน ตัวอย่างเช่น ในประโยคDer Ball ist rund. ("ลูกบอลกลม") และEs ist rund. ("มันกลม") กริยาอยู่ในรูปเดียวกัน คือ บุรุษที่สาม เอกพจน์

ในภาษาเยอรมัน รูปสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง บุรุษที่สามพหูพจน์ และบุรุษที่สองพหูพจน์แบบสุภาพนั้นเหมือนกันสำหรับคำกริยาทุกคำในทุกกาล คำว่า " sie"ในบุรุษที่สองใช้เพื่อกล่าวถึงบุคคลที่มีสถานะสูงกว่าหนึ่งคนขึ้นไป

โดยสรุปเกี่ยวกับกาล อารมณ์ และลักษณะกริยาในภาษาเยอรมัน:

• กาลปัจจุบันของภาษาเยอรมันตรงกับทั้งกาลปัจจุบันของภาษาอังกฤษ ("I walk to work every day") และกาลปัจจุบันต่อเนื่อง ("I am walking to work right now") ซึ่งภาษาเยอรมันมาตรฐานไม่มีคำที่เทียบเท่าโดยตรง (ดูตัวอย่างภาษาพูดด้านล่าง) วิธีการสร้างประโยคคล้ายกับกาลปัจจุบันของภาษาอังกฤษ โดยการผันคำกริยาที่เกี่ยวข้องให้ตรงกับประธานโดยตรง
• กาลสมบูรณ์ ( เช่น ฉันไปทำงานแล้ว หรือบางครั้งเรียกว่าpresent perfect ) ส่วนใหญ่สร้างขึ้นจากรูปกริยาปัจจุบันกาลที่เหมาะสมของ 'to have' ( haben ) และคำกริยาช่อง 3 ของกริยาที่เกี่ยวข้องวางไว้ท้ายประโยค เช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ กริยาไม่ต้องการกรรมบางคำที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวหรือการเปลี่ยนแปลงจะใช้ 'to be' ( sein ) แทนhabenซึ่งอาจขึ้นอยู่กับความหมายที่แท้จริงของประโยค ทั้งhabenและseinใช้ในรูปปัจจุบันกาล และเป็นกริยาที่ไม่เป็นไปตามกฎ
  • 'He has read the book': Er hat das Buch gelesen . (แปลตรงตัวว่า "เขาอ่านหนังสือเล่มนั้นจบแล้ว")
  • 'He has gone to the cinema': Er ist ins Kino gegangen. (แต่แปลตรงตัวว่า "He is into the cinema gone.")
• กริยาอดีตกาล ( I closed the door; usually evaluated when speaking) สร้างขึ้นจากกริยาเช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ กริยาอาจเป็นกริยาปกติหรือกริยาไม่ปกติก็ได้
• กริยาอดีตกาลสมบูรณ์ ( I had read the book, when... ) สร้างขึ้นในลักษณะเดียวกับในภาษาอังกฤษ คือเหมือนกับกริยาอดีตกาลสมบูรณ์ทุกประการ ยกเว้นว่าใช้รูปกริยาอดีตกาลของhabenหรือseinแทนที่จะเป็นรูปกริยาปัจจุบันกาล
  • เขาอ่านหนังสือ แล้ว เอร์ฮัตเต ดาสบุค เกเลเซน .
  • เขาไปดูหนังแล้วEr warในKino gegangen
• กาลอนาคต ( ฉันจะอ่านหนังสือหรือฉันกำลังจะอ่านหนังสือ ) สร้างขึ้นจากรูปกาลปัจจุบันที่เหมาะสมของคำกริยาwerden (กลายเป็น) และเช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ คือรูปกริยาไม่ผันของคำกริยาที่เกี่ยวข้อง
  • ฉันจะอ่านหนังสือ : Ich werde das Buch lesen
  • ข้อผิดพลาดคลาสสิกแต่หลีกเลี่ยงได้ง่ายที่ผู้พูดภาษาอังกฤษที่กำลังเรียนภาษาเยอรมันมักทำคือการใช้ " Ich will"ซึ่งจริงๆ แล้วหมายความว่า"ฉันต้องการ "
• ประโยคคำสั่ง ( เงียบ!เปิดประตู! ) เกิดจากการผันคำกริยาโดยตรง และจะแตกต่างกันไปตามจำนวนและสถานะของบุคคลที่ถูกสั่งสอน ซึ่งต่างจากภาษาอังกฤษที่ใช้คำกริยาไม่ผันรูปเสมอ
  • เงียบ ๆ : เซย์รูฮิก! (เมื่อพูดกับบุคคลคนเดียว); แต่เซี่ยนซีรูฮิก!เมื่อพูดกับผู้มีอำนาจSeiและSeienต่างก็เกิดจากsein (เป็น)
• ประโยคเงื่อนไข ( I would do it ) สามารถสร้างได้จากwürden ( would ) และคำกริยาในรูป infinitive ที่เกี่ยวข้อง โดยวางไว้ท้ายประโยค
  • ฉันจะรักเธอฉันคิดอย่างนั้น sie lieben .
• นอกจากนี้ยังมี รูปแบบเงื่อนไขเพิ่มเติม (เรียกว่าKonjunktiv I & IIสำหรับปัจจุบันและอดีต) ซึ่งเทียบเท่ากับรูปแบบในภาษาอังกฤษ เช่นIf I were richหรือIf I loved him (แต่ก็รวมถึงIt would be great ด้วย ) และมีอยู่สำหรับทุกคำกริยาในปัจจุบันและอดีต มักจะหลีกเลี่ยงการใช้กับคำกริยาที่ไม่ค่อยได้ใช้ สำหรับเงื่อนไขในอนาคตจะใช้ รูปแบบเงื่อนไขของ werden กับคำกริยาไม่ผัน
  • ถ้าฉันรวย ; เวนน์ อิค ไรช์ แวร์, ...
  • ถ้าฉันมีเงินมากกว่านี้เวนน์ ich mehr Geld hätte , ...
  • มันคงจะวิเศษมากเป็นแฟนตาซี​
• ประโยคกรรมวาจก ( It is done ) สามารถสร้างได้ในทุกกาล โดยสร้างจากคำกริยาช่อง 3 และรูปที่เหมาะสมของคำกริยาwerden (to become) ^{[ 1 ]}
  • สนามหญ้ากำลังถูกตัด ; Der Rasen wird gemäht (แปลตรงตัวว่า " สนามหญ้ากำลังถูกตัด ")
  • สนามหญ้าถูกตัดแล้ว; Der Rasen wurde gemäht. (แปลตรงตัวว่า " สนามหญ้าถูกตัดแล้ว/กำลังถูกตัด ")
  • สนามหญ้าถูกตัดหญ้าแล้วเดอร์ ราเซน เป็น gemäht geworden
  • สนามหญ้าจะถูกตัดหญ้าแดร์ ราเซน วิร์ด เจมาห์ เวอร์เดน. (ใช้คำกริยาwerdenสองครั้งในหนึ่งประโยค แต่ก็ยังค่อนข้างถูกต้อง)
  • สนามหญ้าจะถูกตัดหญ้าแดร์ ราเซน เวือร์เด เจมาห์ เวอร์เดน
• คำกริยาภาษาเยอรมันหลายคำสามารถแปลงเป็นชื่อของอาชีพ คำคุณศัพท์ และคำนามที่มาจากคำกริยาซึ่งอธิบายกระบวนการ (เช่น คำว่า " ทำความสะอาด" ในภาษาอังกฤษ กลายเป็น"คนทำความสะอาด " " ชายคนนั้นทำความสะอาดหน้าต่าง"และ"กระบวนการทำความสะอาด ") โดยทั่วไปแล้ว คำเหล่านี้จะใช้รูปแบบที่แน่นอน โดยมีคำลงท้ายเช่น-enและ-ungภาษาเยอรมันแบบไม่เป็นทางการ โดยเฉพาะใน แถบ ไรน์แลนด์และรูห์รใช้คำนามที่มาจากคำกริยาเหล่านี้กับseinเพื่อสร้างกริยาปัจจุบันต่อเนื่องชนิดหนึ่งที่เรียกว่าrheinische Verlaufsform :
  • ฉันกำลังทำงาน; “ อิช บิน อัม อาร์ไบเตน ”
  • Arbeitenไม่ใช่คำกริยาเหมือนในภาษาอังกฤษ แต่เป็นคำนาม ดังนั้นจึงต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ การแปลตรงตัวคือ " ฉันกำลังทำงานอยู่ "
• วิธีการพูดแบบไม่เป็นทางการในการแสดงถึงการกระทำในอนาคตคือการใช้กริยาปัจจุบันกาลร่วมกับคำคุณศัพท์ เช่นtomorrowซึ่งแสดงว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นในอนาคต:
  • พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อของชำมอร์เกนคอฟอิก เลเบนสมิทเทล (แท้จริงแล้วพรุ่งนี้ฉันจะซื้อของชำ )

ตารางต่อไปนี้แสดงเฉพาะกริยาในรูปปัจจุบันแบบง่ายเท่านั้น กล่าวคือ กริยาที่เกิดจากการผันกริยาโดยตรง

ในภาษาพูดทั่วไป การเติม-eในรูปคำสั่งเอกพจน์มักจะหายไปเกือบทุกครั้ง แต่ในภาษามาตรฐานอาจจะหายไปหรือไม่ก็ได้ เช่นlieb!หรือliebe! , sag!หรือsage!

การเติม-eในคำกริยาเอกพจน์บุรุษที่หนึ่งในปัจจุบันกาล มักจะคงไว้ในรูปแบบการเขียนปกติ ( ich liebe, ich sage ) แต่ในภาษาพูดอาจหายไปได้ ( ich lieb', ich sag' ) โดยส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นในกลางประโยค และเกิดขึ้นน้อยลงหากคำกริยานั้นอยู่ท้ายประโยค

สำหรับคำกริยาที่ มีรากศัพท์ลงท้ายด้วยเสียงเสียดแทรก (s, ß, z, ss, x) จะเปลี่ยนคำลงท้าย -st เป็น -t ตัวอย่างเช่นlosen ^{[ 2 ]}

เมื่อรากคำกริยาลงท้ายด้วย-elหรือ-erส่วน ท้าย-enจะถูกตัดออกและแทนที่ด้วย-n

เมื่อรากคำกริยาลงท้ายด้วย-t จะมีการเติม -e- ไว้ข้างหน้าคำลงท้าย ส่วนใหญ่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดกลุ่มพยัญชนะขนาดใหญ่

คำกริยาบางคำจะเปลี่ยนสระในรากศัพท์เมื่อใช้กับรูปเอกพจน์บุรุษที่สองและบุรุษที่สาม โดยปกติแล้วจะเป็นไปตามรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งในสามรูปแบบดังนี้:

• e → ie
• e → i
• a → ä

คำกริยาบางคำจะเปลี่ยนสระในรากศัพท์เมื่ออยู่ในรูปอดีตกาลแบบบอกเล่าและแบบกริยาแสดงความปรารถนา การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มีลักษณะเฉพาะสำหรับแต่ละคำกริยา

ในกริยาช่วย สระในรากคำจะเปลี่ยนไปสำหรับการผันกริยาทุกรูปแบบของกาลปัจจุบันเอกพจน์ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละกริยา นอกจากนี้ ส่วนท้ายคำจะหายไปสำหรับการผันกริยาบุคคลที่หนึ่งและบุคคลที่สามของกาลปัจจุบันเอกพจน์

ในภาษาเยอรมัน คำบุพบทและคำนำหน้าขยายความมักถูกเติมเข้ากับคำกริยาเพื่อเปลี่ยนความหมาย คำกริยาที่เกิดขึ้นจากวิธีนี้จะแบ่งออกเป็นคำกริยาที่แยกคำนำหน้าได้ ซึ่งจะแยกคำนำหน้าออกได้ในบางสถานการณ์ และคำกริยาที่แยกคำนำหน้าไม่ได้ ซึ่งจะแยกคำนำหน้าออกได้ การผันคำกริยาจะเหมือนกับคำกริยาหลัก และตำแหน่งของคำนำหน้าสำหรับทั้งคำกริยาที่แยกคำนำหน้าได้และแยกคำนำหน้าไม่ได้เป็นไปตามรูปแบบมาตรฐาน ผลของคำนำหน้าที่มีต่อคำกริยานั้นคาดเดาได้ยากมาก ดังนั้นโดยปกติแล้วความหมายของคำกริยาใหม่แต่ละคำจึงต้องเรียนรู้แยกต่างหาก (ดูคำกริยาภาษาเยอรมันสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับความหมายของคำนำหน้าทั่วไป)

กริยาที่แยกส่วนได้จะแยกคำนำหน้าออกในรูปปัจจุบันกาล อดีตกาล และคำสั่ง โดยคำนำหน้าจะไปอยู่ท้ายประโยค ส่วนคำกริยาช่องที่ 3 (past participle) จะใช้คำนำหน้าต่อท้ายคำกริยาช่องที่ 3 ปกติ ขณะที่คำกริยาไม่ผัน (infinitive) จะคงคำนำหน้าไว้ในกรณีที่ใช้ เช่น ในรูปเงื่อนไขและอนาคตกาล

• nehmen — “ที่จะใช้” (กริยาที่ไม่สม่ำเสมอ)
  • Er nimmt das Buch — เขากำลังหยิบหนังสือเล่มนี้ (การเปลี่ยนแปลงสระ)
  • Er hat das Buch genommen — เขาเอาหนังสือเล่มนั้นไปแล้ว (การเปลี่ยนสระและ การเติม -enเป็นเรื่องปกติในคำกริยาที่ไม่เป็นไปตามกฎ)
  • Er wird das Buch nehmen - เขาจะหยิบหนังสือเล่มนี้ (อนาคตกาล)
• ซูเนห์เมน — เพิ่มขึ้น (หรือน้ำหนักขึ้น)
  • Es nimmt schnell zu — มันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
  • Es hat schnell zugenommen — มันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
  • Es wird schnell zunehmen — มันจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว (ใช้คำว่า increase ในรูปกริยาไม่ผัน เนื่องจากเป็นกาลอนาคต)

กริยาที่ไม่สามารถแยกออกจากกันได้จะคงคำนำหน้าไว้เสมอ ส่วนกริยาช่อง 3 จะมีคำนำหน้าแทนที่ge-แต่จะยังคงความไม่ปกติใดๆ ของกริยาช่อง 3 ของคำกริยาหลักเอาไว้

• kaufen — “ซื้อ” (กริยาปกติ)
  • Ich kaufe es — ฉันซื้อมัน
  • Ich habe es gekauft - ฉันซื้อมันแล้ว
• verkaufen — ขาย
  • Ich ver kaufe es — ฉันขายมัน
  • Ich habe es ver kauft — ฉันขายไปแล้ว (ปกตินอกเหนือจากver-เปลี่ยนge- )

คำกริยาหลายคำสามารถแยกออกจากความหมายหนึ่งได้ แต่ไม่สามารถแยกออกจากความหมายอื่นได้ ตัวอย่างเช่นübersetzenหมายถึง "แปล" ซึ่งเป็นคำกริยาที่ไม่สามารถแยกออกจากความหมายได้ แต่หมายถึง "ข้ามฟาก" ซึ่งเป็นคำกริยาที่สามารถแยกออกจากความหมายได้

• บทเรียนการผันคำกริยาภาษาเยอรมันบทเรียนไวยากรณ์เกี่ยวกับการผันคำกริยาภาษาเยอรมัน
• การผันคำกริยาภาษาเยอรมันออนไลน์การผันคำกริยาภาษาเยอรมันออนไลน์ฟรี