Gottschee ( ออกเสียงว่า[ɡɔˈtʃeː] , ^{[ 1 ] [ 2 ]}สโลเวเนีย : Kočevsko ) หมายถึงอดีตภูมิภาคที่พูดภาษาเยอรมันในCarniolaซึ่งเป็นดินแดนในราชวงศ์ของจักรวรรดิฮับส์บูร์กเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์และประเพณีของLower Carniolaซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศสโลเวเนียภูมิภาคนี้เคยเป็นเขตปกครอง ดัชชี เขต และเทศบาลในช่วงเวลาต่างๆ ของประวัติศาสตร์ คำนี้มักหมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์และภาษา ทั้งหมด โดยไม่คำนึงถึงเขตแดนทางการปกครอง^{[ 3 ] [ 4 ]}ปัจจุบัน Gottschee ส่วนใหญ่ตรงกับเทศบาล Kočevje ผู้ตั้งถิ่นฐานชาว ^{เยอรมัน}ดั้งเดิมของภูมิภาคนี้เรียกว่า Gottschee Germans ^{[ 5 ] [ 6 ]}หรือGottscheers [ ^{7 ] และ ภาษา}ถิ่นเยอรมันของพวกเขาเรียกว่า Gottschee German ^{[ 8 ]}หรือGottscheerish [ ^{9 ]}

พื้นที่ Gottschee ครอบคลุมพื้นที่รูปวงรีโดยประมาณระหว่างละติจูด 45° 46′ เหนือ และ 45° 30′ เหนือ และลองจิจูด 14° 36′ ตะวันออก และ 15° 9′ ตะวันออก นักภูมิศาสตร์แบ่งพื้นที่นี้ออกเป็นเจ็ดภูมิภาคตามหุบเขา (จากตะวันตกไปตะวันออก): ^{[ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ]}

• ที่ราบซูเชน ( Suchener Hochtal ) ทางตะวันตกสุด โดยมีเขตเทศบาลเมือง Obergras และ Suchen (ก่อนปี 1933)
• เขตพื้นที่ตอนใน ( Hinterland ) ทางทิศตะวันตก ประกอบด้วยเทศบาลต่างๆ ได้แก่ Göttenitz, Hinterberg, Masern, Morobitz, Rieg และ Tiefenbach;
• เขตตอนบน ( Oberland ) ในพื้นที่ตอนกลาง ประกอบด้วยเทศบาล Lienfeld, Mitterdorf และ Seele รวมทั้งเมือง Gottschee ( Stadt Gottschee )
• เขตล่าง ( Unterland ) ในพื้นที่ตอนกลางทางใต้ ประกอบด้วยเทศบาล Graflinden, Mösel, Schwarzenbach และ Unterlag;
• เขตป่าไม้ ( วอลเดน ) ในพื้นที่ตอนกลางทางเหนือ ซึ่งประกอบด้วยเทศบาลอัลต์ลาก เอเบนทัล ลังเกนตัน และมัลเกิร์น;
• เขต Tschermoschnitz ( Moschnitze, Mosche ) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีเขตเทศบาล Pöllandl, Stockendorf และ Tschermoschnitz;
• ฝั่งล่าง ( Untere Seite ) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วยเทศบาลเนสเซลทาลและอุนเทอร์ดอยท์เชา

ภูมิภาค Gottschee ได้รับการมอบให้แก่เคานต์แห่ง Ortenburgโดยสังฆราชแห่ง Aquileiaเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1277 ^{[ 14 ] : 280 [หมายเหตุ 1 ]}ดินแดนนี้ได้รับการตั้งถิ่นฐานโดยชาวนาชาวเยอรมันจากCarinthiaและEast Tyrolระหว่างปี ค.ศ. 1330 ถึง 1400 การตั้งถิ่นฐานแห่งแรกในดินแดนนี้ที่ปรากฏในเอกสารลายลักษณ์อักษรคือMooswald ( ภาษาสโลเวเนีย : Mahovnik ) ซึ่งปรากฏในจดหมายจากพระสังฆราช Bertramเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1339 ^{[ 16 ] [ 17 ]}จดหมายฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1363 กล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานของGottschee ( Kočevje ), Pölland ( Kočevske Poljane ), Kostel , Ossilnitz ( Osilnica ) และGöttenitz ( Gotenica ) ^{[ 18 ]}เมือง Gottschee ได้รับ สถานะเป็น เมืองตลาดในปี ค.ศ. 1377 ^{[ 19 ]}

เมื่อราชวงศ์ออร์เทนบูร์กสิ้นสุดลงในปี 1418 ^{[ 20 ]}พื้นที่กอตเช่จึงตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเคานต์แห่งเซลเยในปี 1420 ^{[ 14 ] : 280} เมื่อราชวงศ์เซลเยสิ้นสุดลงในปี 1456 ดินแดนนี้จึงตกอยู่ภายใต้การควบคุมของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ดยุกแห่งคาร์นิโอลาจักรพรรดิเฟรเดอริกที่ 3ทรงยกฐานะเมืองกอตเช่ให้เป็นเมืองในปี 1471 ^{[ 19 ]}

ช่วงปลายศตวรรษที่ 15 เป็นช่วงเวลาแห่งความไม่สงบใน Gottschee มีการโจมตีของออตโตมันหลายครั้งในภูมิภาคนี้ (ในปี 1469, 1471, 1476, 1480, 1491, 1507, 1528, 1546, 1559, 1561, 1564, 1578 และ 1584) ^{[ 21 ]}ส่วนหนึ่งเป็นการตอบสนองต่อความเสียหายจากการโจมตีของออตโตมันที่จักรพรรดิเฟรเดอริกที่ 3 พระราชทานสิทธิให้ชาว Gottschee ขายสินค้าออกนอกอาณาเขตในปี 1492 นอกจากนี้ยังมีการลุกฮือของชาวนา 6 ครั้งในดินแดนนี้ เริ่มตั้งแต่ปี 1515 และสิ้นสุดในปี 1662 ^{[ 14 ] : 281}

ในปี ค.ศ. 1507 แม็กซิมิเลียนที่ 1ได้จำนองดินแดนกอตเช (ภาษาเยอรมัน: Herrschaft Gottschee , ภาษาสโลเวเนีย : Kočevsko gospostvo ) ให้แก่เคานต์ยอร์ก ฟอน ทูร์น^{[ 22 ]}ดินแดนนี้ถูกซื้อโดยฮันส์ อุงนาดในปี ค.ศ. 1524 และต่อมาถูกจำนองให้แก่เคานต์แห่งบลาไกของ โครเอเชีย ในปี ค.ศ. 1547 ^{[ 23 ]}ในปี ค.ศ. 1574 กอตเชขยายจากภูเขาสเนชนิกทางทิศตะวันตกสุดไปยังบลาตนิก ปรี ชาร์โมชนิ ยาห์ ทางทิศตะวันออก และจากเซชและกอร์นยา โทปลา เรเบอร์ทางทิศเหนือไปยังบริเวณใต้บอสลิวา โลกาและโอซิลนิกาทางทิศใต้^{[ 24 ]}ในปี ค.ศ. 1619 ดินแดนนี้ถูกซื้อโดยตระกูลคิสล์^{[ 14 ] : 281}

ดินแดนนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเทศมณฑล Gottschee (ภาษาเยอรมัน: Grafschaft Gottschee , ภาษาสโลเวเนีย : Kočevska grofija ) ในปี 1623 ในปี 1641 Wolf Engelbert von Auerspergได้ซื้อเทศมณฑล Gottschee จากเคานต์ Georg Zwickl-Khisl ในราคา 84,000 ฟลอริน Engelbert ได้ละทิ้งปราสาทที่ทรุดโทรมที่ Friedrichstein และสร้างปราสาทใหม่ในเมือง Gottschee ซึ่งคงอยู่จนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจาก Gottschee เป็นเทศมณฑล Engelbert จึงกลายเป็นเคานต์ด้วย^{[ 14 ] : 281 [ 25 ]}เนื่องจากเขาเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทในปี 1673 เทศมณฑลจึงตกเป็นของJohann Weikhard แห่ง Auersperg น้องชายของเขา ซึ่งได้เป็นเจ้าชายแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี 1653 เขาได้รวม Gottschee กับที่ดินใกล้เคียงบางส่วนเข้าเป็นอาณาเขตเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1774 จักรพรรดิโจเซฟที่ 2 ได้ออกสิทธิบัตรอนุญาตให้ผู้อยู่อาศัยใน Gottschee County ขายผลไม้ตระกูลส้มและน้ำมัน และจักรพรรดิได้ออกสิทธิบัตรยืนยันสิทธิในการค้าขายเร่ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1785 ^{[ 14 ] : 281}

ในปี ค.ศ. 1791 จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 ได้ยกฐานะดินแดนนี้ให้เป็นดัชชีแห่งก็อตเช (ภาษาเยอรมัน: Herzogtum Gottschee , ภาษาสโลเวเนีย : Kočevska Vojvodina ) และแต่งตั้งคาร์ล โจเซฟ อันตอน ฟอน อาวเออร์สเปอร์ก เป็นดยุคแห่งก็อตเช^{[ 14 ] : 281}

ในช่วงเวลาอันสั้นของจังหวัดอิลลีเรียกอตต์ชีเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดินโปเลียนฝรั่งเศสภายใต้การจัดระเบียบนี้ ในช่วงแรกเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดลูบลิยานา (ภาษาฝรั่งเศส : province de Laybach ) ตั้งแต่ปี 1809 ถึง 1811 และต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคาร์นิโอลา ( ภาษา ฝรั่งเศส : province de Carniole ) ตั้งแต่ปี 1811 ถึง 1814 กอตต์ชีถือเป็นเขตการปกครองแยกต่างหากภายใต้การจัดระเบียบนี้^{[ 26 ]}ชาวกอตต์เชียร์ก่อกบฏต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศสในช่วง กบฏ กอตต์เชียร์ปี 1809โดยสังหารฟอน กัสปารินี ผู้บัญชาการเขตโนโว เมสโต^{[ 27 ]}เมื่อจังหวัดอิลลีเรียล่มสลาย กอตต์ชีจึงกลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์กภายในราชอาณาจักรอิลลีเรีย

เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิลลิเรียฮับส์บูร์ก Gottschee จึงเป็นส่วนหนึ่งของเขต Novo Mesto (เยอรมัน: Neustädtler Kreis ) ^{[ 28 ]}อาณาจักรอิลลิเรียสืบต่อโดยขุนนางคาร์นีโอลา ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ในปี พ.ศ. 2392

ภายในดัชชีแห่งคาร์นิโอลา ได้มีการจัดตั้งเขตการปกครอง Gottschee แยกต่างหาก (ภาษาเยอรมัน: Bezirk GottscheeหรือGerichtsbezirk Gottschee ) เขตนี้มีพื้นที่ประมาณ 860 ตารางกิโลเมตร⁽ 330 ตารางไมล์) และประกอบด้วยชุมชนทั้งหมด 177 แห่ง (รวมถึงชุมชนที่มีเชื้อสายสโลวีเนียและชุมชนที่ถูกทิ้งร้างก่อนปี 1941) ^{[ 29 ]}เขต Gottschee มีอาณาเขตติดกับ (ตามเข็มนาฬิกา) เขต Ribnica ( Reifnitz ), Žužemberk ( Seisenberg ), Novo Mesto ( Rudolfswerth ), Metlika ( Mötling ) และ Črnomelj ( Tschernembl ) ดินแดนที่เป็นของชาวเยอรมันทั้งหมดหรือมีเชื้อสายสโลวีเนีย-เยอรมันผสมกันนั้น ขยายเข้าไปในเขตใกล้เคียงทั้งหมด^{[ 14 ] : ตารางที่ 16} เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2412 เขต Kočevje ทั้งหมดมีบ้าน 3,473 หลังและประชากร 18,432 คน เมื่อหักชุมชนชาวสโลเวเนียใน Osilnica ( Osiunitz ) และ Kostel ออกไป จะเหลือบ้านทั้งหมด 2,966 หลังและประชากร 15,520 คนในดินแดนที่มีชาวเยอรมันเป็นส่วนใหญ่ในเขตนั้นเอง เมื่อรวมบ้านและประชากรชาวเยอรมันจากชุมชนที่อยู่ติดกับเขตเข้าไปด้วย จะได้บ้านทั้งหมด 4,161 หลังและประชากร 21,301 คนในพื้นที่ Gottschee ที่มีวัฒนธรรมเยอรมัน^{[ 14 ] : 275} Czörnig ประมาณการจำนวนประชากรชาวเยอรมันทั้งหมดใน Gottschee ในปี พ.ศ. 2421 โดยคำนึงถึงการเติบโตของประชากรและผู้ชายที่ทำงานนอกบ้าน ว่ามีประมาณ 25,000 คน^{[ 14 ] : 276}

ในปี พ.ศ. 2449 ทนายความและนักการเมืองชาวโรมาเนียเชื้อสายออสเตรีย-ฮังการีAurel Popoviciได้เสนอให้จัดระเบียบออสเตรีย-ฮังการีใหม่เป็นสหรัฐออสเตรียที่ยิ่งใหญ่ แต่ไม่ ประสบความสำเร็จ ^{[ 30 ]}ข้อเสนอของ Popovici รวมถึง Gottschee เป็นเขตปกครองตนเองแยกต่างหากภายในรัฐ Carniola ที่เสนอ

กอตต์ชีถูกผนวกเข้ากับยูโกสลาเวีย (ซึ่งรู้จักกันในชื่อราชอาณาจักรเซอร์เบีย โครเอเชีย และสโลวีเนียจนถึงปี 1929) ในฐานะส่วนหนึ่งของดินแดนคาร์นิโอลาที่มีอยู่ก่อนสงคราม ชาวเยอรมันในกอตต์ชีรับการจัดระเบียบใหม่นี้ด้วยความลังเลใจอยู่บ้าง ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1918 นักบวชชาวเยอรมันในกอตต์ชีได้กล่าวถึงรัฐใหม่ที่เสนอว่าเป็น "การทรยศ" และส่งจดหมายไปยังบิชอปอันตอน โบนาเวนตูรา เยกลิช ในลูบลิยานาเพื่อประณามแผนการดังกล่าว^{[ 31 ]}ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2461 มีการเตรียมข้อเสนอสำหรับการประชุมสันติภาพปารีสเพื่อให้ Gottschee กลายเป็นสาธารณรัฐอิสระ (ภาษาเยอรมัน: Republik Gottschee ) ภายใต้การคุ้มครองของอเมริกา โดยอ้างอิงจากประชากรชาวเยอรมัน Gottschee จำนวนมากในสหรัฐอเมริกา^{[ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ]}และมีการจัดการเดินขบวนของชาวเยอรมัน Gottschee เพื่อเรียกร้องเอกราชในนิวยอร์กในเดือนมกราคม พ.ศ. 2462 ^{[ 36 ]}นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอที่ไม่ประสบความสำเร็จในการจัดตั้งสาธารณรัฐ Gottschee โดยได้รับการสนับสนุนจากอิตาลี^{[ 37 ]}ในปี พ.ศ. 2463 สื่อสโลวีเนียได้กล่าวถึงข้อเสนอสำหรับสาธารณรัฐ Gottschee ว่าเป็นการปลุกปั่นของคอมมิวนิสต์^{[ 38 ]}

ภายใต้รัฐธรรมนูญปี 1921 ภูมิภาคดั้งเดิมถูกยกเลิก และ Gottschee กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดลูบลิยานา ( สโลวีเนีย : Ljubljanska oblast ) ตั้งแต่ปี 1922 ถึง 1929 หลังจากที่จังหวัดถูกยกเลิก Gottschee ก็เป็นส่วนหนึ่งของDrava Banovina ( Dravska banovina ) ที่ใหญ่กว่าตั้งแต่ปี 1929 ถึง 1941 ภายในเขต Kočevje ( สโลวีเนีย : Srez Kočevje ) ขนาดใหญ่มาก ^{[ 39 ]}ชุมชนท้องถิ่นหรือเทศบาลขนาดเล็ก ( občina ) จำนวน 22 แห่งครอบคลุมพื้นที่ Gottschee เป็นส่วนใหญ่จนถึงปี 1933 โดยยังคงรูปแบบการจัดระเบียบในศตวรรษที่ 19 ต่อไป การตั้งถิ่นฐานของ Gottschee หลายแห่งอยู่นอกเขต Kočevje ^{[ 40 ]}ในปี 1933 การปฏิรูปการบริหารของยูโกสลาเวียได้สร้างเทศบาลขนาดใหญ่ ( občina ) ที่จัดตั้งขึ้นภายในเขต ( srez ) เขต Kočevje เป็นเขตที่ใหญ่ที่สุดใน Drava Banovina ซึ่งทอดยาวจากVeliki Ločnikทางเหนือไปจนถึงชายแดนโครเอเชียทางใต้^{[ 41 ]}อาณาเขต Gottschee ประกอบด้วยเทศบาลขนาดใหญ่ 11 แห่ง ซึ่งไม่ได้อยู่ในเขต Kočevje ทั้งหมด^{[ 42 ]}

ในช่วงเวลานี้ แรงกดดันทางการเมืองและการกลืนกลายทางวัฒนธรรมต่อชนกลุ่มน้อยชาวเยอรมันทำให้ชาวเยอรมันใน Gottschee จำนวนมากอพยพออกไป: โรงเรียนมัธยมปลายภาษาเยอรมันถูกปิดในปี 1918 ภาษาเยอรมันถูกยกเลิกเป็นวิชาเลือกในโรงเรียนในปี 1925 สมาคมธุรกิจ วัฒนธรรม และกีฬาของชาวเยอรมันส่วนใหญ่ถูกยุบ และมีการบังคับให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านและผู้คนเป็นภาษาสโลเวเนีย ในปี 1941 ประชากรชาวเยอรมันใน Gottschee ลดลงเหลือเพียงประมาณ 12,500 คน^{[ 20 ]}ชาวเยอรมันส่วนใหญ่หนีกลับไปยังออสเตรียหรืออพยพไปยังสหรัฐอเมริกา (ส่วนใหญ่ไปยังนิวยอร์กซิตี้หรือคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ) ^{[ 43 ]}

หลังจากการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1939 ยูโกสลาเวียวางตัวเป็นกลางในตอนแรก แต่หลังจากรัฐประหารในปี 1941 ก็ได้หันมาใช้ท่าทีต่อต้านฝ่ายอักษะ อย่างแข็งขัน ซึ่งนำไปสู่การรุกรานและการยึดครองราชอาณาจักรโดยเยอรมนีและอิตาลี ครอบครัวก็อตต์เชียร์อยู่ในเขตยึดครองของอิตาลีหลังจากการยอมจำนนของยูโกสลาเวีย ซึ่งฮิตเลอร์ไม่อาจยอมรับได้นโยบายทางเชื้อชาติของนาซีระบุว่าชาวเยอรมันเหล่านี้จะต้องถูกนำตัวกลับเข้าสู่ไรช์ นาซีจึงจัดตั้งสาขาของสำนักงานการตั้งถิ่นฐานใหม่ ( Volksdeutsche Mittelstelleหรือ "VoMi") ที่เมืองมาริบอร์เพื่อจุดประสงค์นี้

แม้ว่าผู้นำชุมชน Gottscheer บางคนจะยอมรับลัทธิสังคมนิยมแห่งชาติและเรียกร้อง "ความช่วยเหลือ" และ " การส่งตัวกลับ " ไปยังไรช์ก่อนการรุกรานของเยอรมนีในปี 1941 แต่ Gottscheer ส่วนใหญ่ไม่มีความสนใจที่จะรวมตัวกับเยอรมนีที่ยิ่งใหญ่กว่าหรือเข้าร่วมกับนาซี^{[ 44 ]}พวกเขาได้รวมเข้ากับสังคมกับเพื่อนบ้านชาวสโลเวเนีย มักจะแต่งงานกันเองในหมู่ชาวสโลเวเนียและกลายเป็นผู้ที่พูดได้สองภาษาในขณะที่ยังคงรักษาภาษาและประเพณีเยอรมันไว้ตั้งแต่พวกเขามาถึงภูมิภาคนี้ในช่วงปลายศตวรรษที่ 14

อย่างไรก็ตามการโฆษณาชวนเชื่อ และ อุดมการณ์นาซีได้แพร่หลาย และ VoMi เริ่มวางแผน "การย้ายถิ่นฐาน" (การขับไล่โดยบังคับ) ของ Gottschee จากKočevjeซึ่งอยู่ในเขตยึดครองของอิตาลีไปยัง "Ranner Dreieck" หรือ สามเหลี่ยม BrežiceในLower Styriaซึ่งเป็นภูมิภาคที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อหุบเขาแม่น้ำซาวาตอนล่างตั้งอยู่ระหว่างจุดบรรจบของแม่น้ำ Krka , SotlaและSava

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ชาวสโลวีเนียประมาณ 46,000 คนใน ภูมิภาคสามเหลี่ยม เบรซิเซถูกเนรเทศไปยังเยอรมนีตะวันออกโดยบังคับเพื่อเข้ารับการทำให้เป็นเยอรมันหรือถูกบังคับใช้แรงงานเพื่อรองรับ "ผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่" ชาวก็อตต์ชี ก่อนหน้านั้นไม่นาน มีความพยายามโฆษณาชวนเชื่ออย่างโจ่งแจ้งต่อทั้งชาวก็อตต์ชีและชาวสโลวีเนีย โดยสัญญาว่าชาวสโลวีเนียจะได้รับที่ดินทำกินในเยอรมนีเทียบเท่ากับที่ดินที่สละไป ชาวก็อตต์ชีได้รับหนังสือเดินทางของไรช์และการขนส่งไปยังหุบเขาซาวาตอนล่างหลังจากที่ชาวสโลวีเนียถูกบังคับให้ออกไป ชาวก็อตต์ชีส่วนใหญ่ออกจากบ้านของตนเนื่องจากการบีบบังคับและการข่มขู่ เนื่องจาก VoMi กำหนดเส้นตายไว้ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2484 สำหรับการเคลื่อนย้ายครั้งใหญ่ของทั้งสองกลุ่ม ชาวก็อตต์ชีถูกขับไล่ออกจากที่ตั้งถิ่นฐานทั้งหมด 167 แห่งในปี พ.ศ. 2484 และ พ.ศ. 2485 ^{[ 29 ]}

การขับไล่ถูกจัดระเบียบเป็นกลุ่มการตั้งถิ่นฐานใหม่ 25 กลุ่ม (ภาษาเยอรมัน: Stürme ) โดยมีหมายเลข Go 1 ถึง Go 25 และตั้งชื่อตามชุมชนหลัก: ^{[ 45 ] [ 46 ]}

แม้ว่าตั้งแต่การมาถึงจนถึงสิ้นสุดสงคราม ชาวนา Gottschee จะถูกกองกำลังพลพรรคของJosip Broz Tito คุกคามและสังหาร แต่ชาวเยอรมันเชื้อสาย Gottschee จำนวน 56 คนที่ไม่ต้องการออกจากบ้านของตน ตัดสินใจเข้าร่วมกองกำลังพลพรรคสโลวีเนียและต่อสู้กับชาวอิตาลีในจังหวัดลูบลิยานาร่วมกับเพื่อนบ้านชาวสโลวีเนียของพวกเขา^{[ 47 ] [ 48 ]}

ความพยายามที่จะย้ายถิ่นฐานของครอบครัวก็อตต์เชียร์เป็นความล้มเหลวที่มีค่าใช้จ่ายสูงสำหรับระบอบนาซี เนื่องจากต้องใช้กำลังคนเพิ่มเติมเพื่อปกป้องชาวนาจากกองกำลังต่อต้าน ชาวสโลเวเนียที่ถูกเนรเทศถูกนำตัวไปยังค่ายหลายแห่งในแซกโซนีที่ซึ่งพวกเขาถูกบังคับให้ทำงานในฟาร์มของเยอรมันหรือในโรงงานที่ดำเนินการโดยอุตสาหกรรมของเยอรมันตั้งแต่ปี 1941 ถึง 1945 แรงงานบังคับไม่ได้ถูกกักขังอยู่ในค่ายกักกันของนาซีอย่างเป็นทางการเสมอไป แต่ส่วนใหญ่มักอยู่ในอาคารร้างที่พวกเขาใช้เป็นที่นอนจนกว่าจะถึงเวลาทำงานในวันถัดไป ในช่วงปลายสงคราม ค่ายเหล่านี้ได้รับการปลดปล่อยโดยกองทัพอเมริกันและกองทัพแดง และผู้ลี้ภัยที่ถูกส่งตัวกลับประเทศก็กลับไปยังยูโกสลาเวีย ใน ภายหลัง

ชะตากรรมของชาวเมืองก็อตต์ชีที่ถูกย้ายถิ่นฐานก็ไม่ได้ดีขึ้นมากนัก และในบางกรณีกลับแย่ลงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ระบอบนาซีในภูมิภาคนี้ก็ล่มสลายลงเมื่อทหารและเจ้าหน้าที่ต่างพากันหลบหนีไป

หลังสงคราม โจเซฟ บรอซ ติโต เข้าควบคุมยูโกสลาเวีย และชาวเยอรมันก็อตชีไม่ได้รับการต้อนรับให้กลับไปยังบ้านของพวกเขา ซึ่งหลายแห่งถูกทำลาย พวกเขาถูกย้ายไปอยู่ในค่ายผู้พลัดถิ่นในออสเตรีย ซึ่งมักอยู่ในสภาพที่ไม่ดี ส่งผลให้ชาวเยอรมันก็อตชีจำนวนมากเดินทางไปยังอเมริกาเหนือ และมีชุมชนชาวเยอรมันก็อตชีอยู่ในควีนส์ นิวยอร์ก; คลีฟแลนด์ โอไฮโอ; และโทรอนโต แคนาดา^{[ 49 ]}

ตารางนี้แสดงรายชื่อหมู่บ้านในเขต Gottschee ในศตวรรษที่ 19 โดยอ้างอิงจากแผนที่ในผลงานของ Mitja Ferenc (ปี 2007, 2011–2013)

• Thomas F. Bencin. Gottschee: ประวัติศาสตร์ของชุมชนชาวเยอรมันในสโลวีเนียตั้งแต่ศตวรรษที่สิบสี่ถึงศตวรรษที่ยี่สิบ วิทยานิพนธ์ปริญญาโท ปี 1995 ลุยส์วิลล์ รัฐโคโลราโด: สมาคมวิจัยและลำดับวงศ์ตระกูล Gottscheer ปี 2003
• โจเซฟ เออร์เกอร์. Jubiläums-Festbuch der Gottscheer 600-Jahrfeier: aus Anlaß des 600-jährigen Bestandes des Gottscheer Landes. Gottschee: Pavlicek, 1930. (ภาษาเยอรมัน)
• มิทยา เฟเรนซ์ . โคเชฟสกา: izgubljena kulturna dediščina kočevskih Nemcev; = Gottschee: Das verlorene Kulturerbe der Gottscheer Deutschen. ลูบลิยานา: Zavod Republike Slovenije za varstvo naravne in kulturne dediščine, 1993
• แฮร์เบอร์ อ็อตเตอร์ชเตดท์ Gottschee, verlorene Heimat deutscher Waldbauern, 1962. (ภาษาเยอรมัน)
• เพ็ทชัวเออร์, อีริช. 1980. ดาส ยาร์ฮุนเดอร์บุค เดอร์ ก็อตเชียร์ คลาเกนฟูร์ท: แฮร์มันน์ ลูสติค(เยอรมัน)
• เชมิตช์, คาร์ล (แปลโดย เอดิธ เฮโรลด์) (1976). นี่คือ Gottschee . คลาเกนฟูร์ท/กราซ: จัดพิมพ์เอง
• ซดราฟโก โตรฮา (2004) โคเชฟสกี้ เนมชี – ปาร์ติซานี; = Gottschee ชาวเยอรมัน – พลพรรค [Pokrajinski muzej Kočevje, Arhiv Slovenije] ลูบลิยานา: สโลเวนสโก โคเชวาร์สโก ดรูชตโว ปีเตอร์ คอสเลอร์ไอเอสบีเอ็น 961-91287-0-2
• จอห์น ชิงเคิล. ระฆังไม่ดังอีกต่อไป: อัตชีวประวัติของผู้เขียนและประวัติศาสตร์และชะตากรรมของระฆังก็อตต์ชีแห่งสโลวีเนียISBN 978-1478274742

• www.gottschee.atเว็บไซต์ของสมาคม Gottscheer
• www.gottschee.deข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวเยอรมัน Gottscheer
• www.gottschee.com ถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2550 บน เว็บไซต์ Wayback Machineซึ่งมีตัวอย่างเสียงนิทานพื้นบ้านจาก Gottscheers ในสหรัฐอเมริกา
• เว็บไซต์ของสมาคมมรดกและลำดับวงศ์ตระกูลก็อตต์เชียร์ (GHGA) "ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และบันทึกทางลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูลก็อตต์เชียร์และก็อตต์ชี (ค.ศ. 1330–1941)"
• สมาคมปีเตอร์ คอสเลอร์ ประเทศสโลวีเนีย

45°38′23″เหนือ14°51′41″ตะวันออก / 45.63972°เหนือ 14.86139°ตะวันออก / 45.63972; 14.86139