อิซาโกเก(ภาษากรีก : Εἰσαγωγή , Eisagōgḗ ; / ˈaɪsəɡoʊdʒi / )หรือ "บทนำสู่หมวดหมู่ของอริสโตเติล"ซึ่งเขียนโดย ปอ ร์ฟีรีเป็นภาษากรีกและแปลเป็นภาษาละตินโดยโบเอทิอุสเป็นตำรามาตรฐานด้านตรรกศาสตร์อย่างน้อยหนึ่งพันปีหลังจากการเสียชีวิตของเขา ปอร์ฟีรีแต่งขึ้นในซิซิลีระหว่างปี 268–270 และส่งไปยังคริสซาอเรียม ตามที่นักวิจารณ์โบราณทั้งหมด เช่นแอมโมเนียสเอเลียสและดาวิดกล่าวไว้ งานเขียนนี้รวมถึงการจัดหมวดหมู่แบบลำดับชั้นที่มีอิทธิพลอย่างมากของสกุลและชนิดจากสสารโดยทั่วไปลงมาถึงปัจเจกบุคคล ซึ่งรู้จักกันในชื่อต้นไม้ของปอร์ฟีรีและบทนำที่กล่าวถึงปัญหาของ สากล

งานแปลของโบเอทิอุส เป็นภาษาละตินกลายเป็นตำราเรียนมาตรฐานในยุคกลางของมหาวิทยาลัย วิชาการ ในยุโรป ซึ่งเป็นการวางรากฐานสำหรับการพัฒนาทางปรัชญาและศาสนศาสตร์ในยุคกลางเกี่ยวกับตรรกศาสตร์และปัญหาเรื่องสากลนักเขียนหลายคน เช่น โบเอทิอุสเองอเวโรเอส ปีเตอร์อาเบลาร์ดและดันส์ สก็อตัส ได้ เขียนคำอธิบายเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ นักเขียนคนอื่นๆ เช่นวิลเลียมแห่งอ็อกแฮมได้นำไปรวมไว้ในตำราเรียนตรรกศาสตร์ ของตนด้วย

การแปลภาษาละตินที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งปัจจุบันไม่เหลืออยู่แล้วนั้น จัดทำโดยไกอุส มาริอุส วิกตอรินัสในศตวรรษที่ 4 โบเอทิอุ สได้ใช้การแปลนี้เป็นหลักในการแปลของเขา การแปลภาษาซีเรียที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบนั้น จัดทำขึ้นในศตวรรษที่ 7 โดยอะทานาซิอุสที่ 2 บัลโดโยพระสังฆราชแห่งอันติโอค นอกจากนี้ยังมีการแปลภาษา อาร์เมเนียคลาสสิกในยุคแรกๆของงานชิ้นนี้ด้วย^{[ 1 ]}

บทนำนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอาหรับโดยอิบนุ อัล-มุคัฟฟาอ์จาก ฉบับภาษา ซีเรียคโดยใช้ชื่อภาษาอาหรับว่าอิซากูจีซึ่งยังคงเป็นตำราตรรกศาสตร์เบื้องต้นมาตรฐานในโลกมุสลิม มายาวนาน และมีอิทธิพลต่อการศึกษาด้านเทววิทยา ปรัชญา ไวยากรณ์ และนิติศาสตร์ นอกจากการดัดแปลงและสรุปเนื้อหาของงานนี้แล้ว งานอิสระหลายชิ้นเกี่ยวกับตรรกศาสตร์โดยนักปรัชญามุสลิมก็ใช้ชื่อว่าอิซากูจี เช่นกัน การอภิปรายเรื่อง อุบัติเหตุของปอร์ฟีรีได้จุดประกายการถกเถียงกันมายาวนานเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้อุบัติเหตุและสาระสำคัญ^{[ 2 ]}

คำ ที่สามารถกล่าว อ้างได้ (ละติน: praedicabilis , สิ่งที่สามารถกล่าวหรือยืนยันได้ บางครั้งเรียกว่าquinque vocesหรือห้าคำ ) ในตรรกศาสตร์เชิงวิชาการ เป็น คำที่ใช้กับการจัดประเภทความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้ระหว่างภาคแสดงกับประธานรายการที่นักตรรกศาสตร์ในสมัยนั้นให้ไว้และนักตรรกศาสตร์ในยุคกลางโดยทั่วไปนำมาใช้ มีพื้นฐานมาจากการจัดประเภทสี่ประการดั้งเดิมของอริสโตเติล ( Topics , a iv. 101 b 17–25): นิยาม ( horos ), ประเภท ( genos ), คุณสมบัติ ( idion ), และลักษณะเฉพาะ ( sumbebekos ) การจัดประเภทของนักตรรกศาสตร์เชิงวิชาการ ซึ่งได้มาจาก Isagogeฉบับของ Boëthius ได้ปรับเปลี่ยนการจัดประเภทของอริสโตเติลโดยแทนที่นิยาม ( horos ) ด้วยความแตกต่าง ( diaphora ) และชนิด ( eidos ) วิธีการนิยามโดยdiairesisหรือการแยกความแตกต่างนั้น เป็นที่รู้จักและนำมาใช้โดยอริสโตเติล

ในตำราเรียนยุคกลาง แผนผังต้นไม้ของพอร์ฟีเรียนซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง ได้แสดงให้เห็นถึงการจัดหมวดหมู่สารอย่างมีเหตุผลของเขา จนถึงทุกวันนี้ อนุกรมวิธานยังคงได้รับประโยชน์จากแนวคิดในแผนผังต้นไม้ของพอร์ฟีเรียนในการจัดหมวดหมู่สิ่งมีชีวิต: ดูที่คลาดิสติกส์

งานเขียนชิ้นนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการถกเถียงในยุคกลางเกี่ยวกับสถานะของสิ่งที่เป็นสากลปอร์ฟีรีเขียนไว้ว่า:

ในขณะนี้ ผมขอละเว้นที่จะกล่าวถึงสกุลและชนิด ไม่ว่าพวกมันจะดำรงอยู่หรือไม่ พวกมันเป็นเพียงแนวคิดที่บริสุทธิ์และโดดเดี่ยวหรือไม่ หากดำรงอยู่ พวกมันมีรูปร่างหรือไม่มีรูปร่าง หรือพวกมันแยกออกจากหรืออยู่ในวัตถุที่รับรู้ได้ และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ปัญหาประเภทนี้เป็นปัญหาที่ลึกซึ้งมาก และต้องการการศึกษาค้นคว้าที่กว้างขวางกว่านี้

αὐτίκα περὶ τῶν γενῶν τε καὶ εἰδῶν τὸ μὲν εἴτε ὑφέστηκεν εἴτε καὶ ἐν μόναις ψιлαῖς ἐπινοίαις κεῖται εἴτε καὶ ὑφεστηκότα σώματά ἐστιν ἢ ἀσώματα καὶ πότερον χωριστὰ ἢ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ περὶ ταῦτα ὑφεστῶτα, παραιτήσομαι лέγειν βαθυτάτης οὔσης τῆς τοιαύτης πραγματείας καὶ ἄллης μείζονος δεομένης ἐξετάσεως. ^{[ 3 ]}

แม้ว่าเขาจะไม่ได้กล่าวถึงปัญหาดังกล่าวเพิ่มเติม แต่การกำหนดกรอบความคิดของเขานั้นถือเป็นส่วนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในงานของเขา เนื่องจากคำถามเหล่านี้เป็นพื้นฐานของการถกเถียงในยุคกลางเกี่ยวกับสถานะของสิ่งสากล สิ่งสากลมีอยู่ในจิตใจหรือในความเป็นจริง? ถ้ามีอยู่ในความเป็นจริง สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่มีกายภาพหรือไม่? ถ้าเป็นสิ่งที่มีกายภาพ สิ่งเหล่านั้นมีอยู่แยกต่างหากจากวัตถุทางกายภาพหรือไม่ หรือเป็นส่วนหนึ่งของวัตถุเหล่านั้น?

• บาร์นส์, โจนาธาน (2003). บทนำสู่บทนำโดยพอร์ฟีรี. สำนักพิมพ์แคลเรนดอน (ฉบับแปลสมัยใหม่ของอิซาโกเก )
• คิง, แดเนียล (2010). การแปลภาษาซีเรียคที่เก่าแก่ที่สุดของหมวดหมู่ของอริสโตเติล: ข้อความ การแปล และคำอธิบายบริลล์
• “พอร์ฟีรี อิซาโกเก แปล” . Corpus scriptorum latinorum (ในภาษาละติน) เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2546 สืบค้นเมื่อ2008-05-03 .
• Pearse, R. "Porphyry, บทนำ (หรือ Isagoge) เกี่ยวกับหมวดหมู่ตรรกะของอริสโตเติล คำนำฉบับออนไลน์ " ต้นฉบับสืบค้นเมื่อ2008-05-03
• Porphyry, IsagogeแปลโดยOctavius ​​Freire Owen (1853)
• MS 484/15 Commentum super libro Porphyrii Isagoge; สถานการณ์ decim ของ OPenn