จอย ลาดิน (เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2504) เป็นกวีชาวอเมริกันและอดีตผู้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์เดวิดและรูธ ก็อตเทสแมน สาขาภาษาอังกฤษที่วิทยาลัยสตรีสเติร์นมหาวิทยาลัยเยชีวา [ ^{1 ] [ 2 ] เธอ}เป็นศาสตราจารย์ข้ามเพศคนแรกที่เปิดเผยตัวตนในสถาบันยิวออร์โธดอกซ์^{[ 3 ]}

ลาดินเกิดที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก โดยมีพ่อแม่ชื่อโลลาและเออร์วิง ลาดิน ครอบครัวของเออร์วิง ลาดินเป็นนักจัดระเบียบแรงงานที่มีความเชื่อมโยงกับสหภาพแรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าสตรีระหว่างประเทศพ่อแม่ของเธอซึ่งมาจากครอบครัวชาวยิวที่ไม่เคร่งศาสนา ยังคงไม่เคร่งศาสนาตลอดช่วงวัยเด็กของลาดิน อย่างไรก็ตาม แม่ของลาดินสนับสนุนให้ลาดินไปโบสถ์ยิวและโรงเรียนฮิบรูเพื่อสร้างอัตลักษณ์ความเป็นยิว ลาดินกล่าวว่าการที่เธอไม่ได้รับการศึกษาด้านศาสนายิว อย่างเข้มแข็งนั้น เป็นเพราะความเชื่อมโยงของเธอกับศาสนาและเทววิทยา^{[ 4 ]}

ลาดินได้อธิบายถึงสัญชาตญาณความเป็นเด็กผู้หญิงของเธอตั้งแต่อายุยังน้อย โดยมองว่าอัตลักษณ์เพศชายที่กำหนดให้เธอเป็น "ของปลอม" ตั้งแต่ยังเด็ก^{[ 5 ]} เมื่ออายุแปดขวบ เธอเริ่มเรียกตัวเองว่า "ผู้รักสันติ" เพื่อหลีกเลี่ยงการเล่นและการกีฬาที่ก่อให้เกิดการต่อสู้^{[ 6 ]}

เมื่ออายุ 16 ปี ลาดินเข้าเรียนที่วิทยาลัยซาราห์ ลอว์เรนซ์ โดยเรียนวิชาเอกด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์และสังคมศาสตร์ หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี 1982 เธอได้ย้ายไปซานฟรานซิสโกกับภรรยา และทำงานเป็นเสมียนกฎหมาย สิบปีต่อมา ลาดินตัดสินใจที่จะทำงานด้านกวีนิพนธ์อย่างเต็มเวลา จึงเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ แอมเฮิร์สต์ เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาโทด้านศิลปกรรมศาสตร์ (MFA) ในฐานะส่วนหนึ่งของทุนการศึกษา เธอได้สอนวิชาหนึ่งและพบว่าตนเองรักการสอน หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี 1995 เธอได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันเพื่อรับปริญญาเอกด้านวรรณคดีอังกฤษ เธอสำเร็จการศึกษาจากพรินซ์ตันในปี 2000 ^{[ 4 ] [ 1 ]}

เธอได้รับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันในปี 2000 ปริญญาโทสาขาการเขียนเชิงสร้างสรรค์ จากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ แอมเฮิร์สต์ ในปี 1995 และปริญญาตรี จากวิทยาลัยซาราห์ ลอว์เรนซ์ ในปี 1982 ในปี 2007 ลาดินได้รับตำแหน่งอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยเยชีวา และหลังจากนั้นได้ประกาศการเปลี่ยนเพศของเธอ ส่งผลให้เธอถูกพักงานโดยได้รับค่าจ้างเป็นเวลา 18 เดือน ด้วยความช่วยเหลือจากทนายความจากLambda Legalลาดินจึงกลับมาทำงานที่มหาวิทยาลัยเยชีวาในปี 2008 ^{[ 7 ]}

ณ ปี 2018 ลาดินได้ตีพิมพ์หนังสือบทกวีไปแล้วเก้าเล่ม (บางเล่มตีพิมพ์ภายใต้ชื่อเดิมของเธอ)

• อนาคตกำลังพยายามบอกอะไรบางอย่างกับเรา (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow, 2017) ^{[ 8 ]}
• ดอกไม้ไฟในสุสาน ( สำนักพิมพ์ Headmistress Press , 2017) ^{[ 9 ]}
• การปลอมตัว (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2015)
• นิยามของความสุข (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2012)
• บทเพลงสดุดี (วิปฟ์ แอนด์ สต็อก, 2010)
• Coming To Life (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2010)
• การอพยพ (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2009)
• หนังสือของแอนนา (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2007)
• ทางเลือกอื่นนอกเหนือจากประวัติศาสตร์ (สำนักพิมพ์ Sheep Meadow Press, 2003)

ในปี 2013 ลาดินได้ตีพิมพ์บทกวีชุดหนึ่งที่สร้างขึ้นจากคำและวลีที่พบในนิตยสารสำหรับผู้หญิงยอดนิยม บทกวีเหล่านี้ เช่น "Ready To Know" เชื่อมโยงประสบการณ์ทางเพศของทั้งผู้หญิงข้ามเพศและผู้หญิงซิสเจนเดอร์เข้ากับ "กลไกทุนนิยมสินค้าของการผลิตความเป็นหญิง " ^{[ 10 ]}ผลงานนี้เกิดขึ้นเมื่อลาดินมอบ "งานเขียน" ให้ตัวเองเพื่อมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์กับวาทศิลป์ "วิธีการ" ของความเป็นหญิงกระแสหลัก^{[ 11 ]}

ในปี 2020 Ladin ได้รับมอบหมายจากPoets.orgให้เป็นส่วนหนึ่งของ Project 19 ซึ่งเป็นการร่วมรำลึกครบรอบ 100 ปีของการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 19 กับวง ดุริยางค์ฟิลฮาร์โมนิกแห่งนิวยอร์ก โดยมีการว่าจ้างกวีหญิง 19 คนและนักแต่งเพลงหญิง 19 คนให้แต่งบทกวี ^{[ 12 ]}สำหรับบทกวีชุดนี้ เธอได้เขียนบทกวีชื่อ A Bridge on Account of Sex: A Trans Woman Speaks to Susan B. Anthony on the 100th Anniversary of the 19th Amendment ^{[ 13 ]}

ในปี 2012 เธอได้ตีพิมพ์บันทึกความทรงจำชื่อThrough the Door of Life: A Jewish Journey Between Genders ^{[ 14 ]}ในหนังสือเล่มนี้ เธออ้างว่าเธอเป็น "คนหัวโบราณ – เป็นคนข้ามเพศแบบธรรมดาๆ มากกว่าจะเป็นคนเปลี่ยนรูปร่างแบบหลังสมัยใหม่" ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ทำให้นักวิจารณ์นำบันทึกความทรงจำของเธอไปเปรียบเทียบกับของเคท บอร์นส ไตน์ ^{[ 15 ]}บันทึกความทรงจำของเธออธิบายถึงชีวิตครอบครัว การเปลี่ยนแปลง และความเชื่อทางศาสนาของเธอ รวมถึงการรับรู้ของเธอที่ว่า "วิกฤตอัตลักษณ์ทางเพศได้ทำลายชีวิตสมรสของเธอ" ในปี 2012 Through the Door of Lifeได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขา "ชีวประวัติ อัตชีวประวัติ บันทึกความทรงจำ" ของรางวัล National Jewish Book Awards ^{[ 16 ]}

Ladin ได้เขียนบทความมากมาย โดยส่วนใหญ่เกี่ยวกับวรรณกรรมอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ^{[ 4 ]}

ลาดินได้แสดงความคิดเห็นบ่อยครั้งในสาขาวรรณกรรมและกวีนิพนธ์ เกี่ยวกับคนข้ามเพศ ลาดินยึดถือจุดยืนที่ไม่ยึดติดกับอัตลักษณ์ กล่าวคือ เธอไม่เชื่อว่าวรรณกรรมเกี่ยวกับคนข้ามเพศจำเป็นต้องเกี่ยวกับประสบการณ์ของคนข้ามเพศ หรือเขียนโดยคนข้ามเพศ^{[ 17 ]}

ใน "Trans Poetics Manifesto" ของเธอ Ladin นิยามบทกวีทรานส์ว่าเป็น "เทคนิคที่ทำให้ภาษาบทกวีสะท้อนความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ไม่มั่นคง และขัดแย้งกันระหว่างร่างกายและจิตวิญญาณ ตัวตนทางสังคมและจิตใจ ซึ่งผู้ที่มองตนเองว่าเป็นคนข้ามเพศประสบพบเจออย่างเฉียบพลัน ชัดเจน และเปลี่ยนแปลงชีวิต" ^{[ 18 ]} Ladin ได้โต้แย้งว่าบทกวี โดยเฉพาะรูปแบบบทกวี抒情 อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการนำเสนอประสบการณ์ของคนข้ามเพศ^{[ 17 ]}

ในปี 2018 ลาดินได้ตีพิมพ์หนังสือวิชาการเล่มแรกของเธอชื่อThe Soul of the Stranger: Reading God and Torah from a Transgender Perspective ( สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยแบรนเดียส ) ^{[ 19 ]}หนังสือของเธอเสนอการตีความพระ คัมภีร์ โทราห์ในมุมมองของคน ข้ามเพศ เพื่อโต้แย้งว่า แม้การตีความแบบดั้งเดิมของปฐมกาลและเรื่องราวในพระคัมภีร์อื่นๆ จะเน้นย้ำความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างชายและหญิง แต่ “พระเจ้าไม่ได้ทรงให้ความสำคัญกับเพศ” หรือทวิภาวะทางเพศโดยเฉพาะ^{[ 20 ]}การตีความของลาดินกลับมองว่าระบบปิตาธิปไตยทางศาสนายิวเป็นผลมาจากบรรทัดฐานทางสังคม ไม่ใช่จากข้อความศักดิ์สิทธิ์เอง ในการเบี่ยงเบนจากวิธีการอ่านเชิงวิชาการแบบดั้งเดิม The Soul of Stranger ยังรวมถึงการสะท้อนความคิดส่วนตัวและการอ่านอย่างละเอียดอีกด้วย^{[ 21 ]}

ลาดินมีลูกสามคนจากการแต่งงานครั้งก่อนกับนักเขียนคริสติน เบนเวนูโต^{[ 22 ]}ปัจจุบันเธอแต่งงานใหม่กับเอลิซาเบธ เดนลิงเกอร์^{[ 4 ] [ 6 ]}

ในฤดูร้อนปี 2021 เธอออกจากมหาวิทยาลัยเยชิวาเนื่องจากอาการป่วย^{[ 2 ]}