ศิลาจารึกอักษรรูนชิ้นนี้ตั้งอยู่ที่โอเดนสลุนดา เคยถูกบันทึกไว้ในระหว่างการสำรวจศิลาจารึกอักษรรูนของสวีเดนในศตวรรษที่ 17 แต่ได้หายไปแล้ว ศิลาจารึกนี้จัดอยู่ในประเภทแกะสลักอักษรรูนแบบ RAK ซึ่งถือเป็นรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุด และใช้สำหรับการจารึกที่มีแถบอักษรรูนที่มีปลายตรงโดยไม่มีหัวงูหรือหัวสัตว์ใดๆ ติดอยู่

ศิลาจารึกรูนนี้เป็นก้อนหินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่กาเดอร์สตา แต่ได้หายไปแล้ว คาดว่าน่าจะเป็นศิลาจารึกรูนรูปแบบ Pr4 ซึ่งรู้จักกันในชื่อรูปแบบ Urnesในรูปแบบนี้ แถบตัวอักษรจะลงท้ายด้วยรูปหัวงูหรือหัวสัตว์ร้ายที่วาดในลักษณะด้านข้าง

ศิลาจารึกนี้เป็นจารึกยุคแรกแกะสลักในรูปแบบศิลาจารึก RAK โดยมีไม้กางเขนอยู่เหนือแถบข้อความ ตั้งอยู่ใน Ubby และสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงบิดา ชายผู้นี้เคยเข้าร่วมการเดินทางของชาวไวกิ้งทั้งทางตะวันตกและทางตะวันออก^{[ 6 ]}

ศิลาจารึกรูนชิ้นนี้แกะสลักในรูปแบบรูนสโตนแบบ Pr1 ตั้งอยู่ที่ทิบบิล ดูเหมือนว่าจะสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตในขบวนผู้ติดตามของหัวหน้าเผ่าไวกิ้ง เฟรย์เกียร์ รูปแบบ Pr1 ยังเป็นที่รู้จักในชื่อรูปแบบริงเกอริกและการจัดประเภทนี้ใช้สำหรับจารึกที่แสดงภาพหัวงูที่ติดอยู่กับแถบตัวอักษรรูนในลักษณะด้านข้าง แต่ว่างูหรือสัตว์ร้ายนั้นไม่ได้ยาวและมีรูปแบบเฉพาะตัวมากเท่ากับในรูปแบบเออร์เนส

ศิลาจารึกนี้พบในโคลสตา (สะกดว่า Kålsta ก็ได้) ในศตวรรษที่ 17 ผู้ช่วยคนหนึ่งของโยฮันเนส บูเรอุส เป็นผู้ค้นพบศิลา จารึก นี้ และเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงคฤหาสน์^{[ 9 ]}หลังจากหายไป 100 ปี ก็ถูกค้นพบอีกครั้งในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ^{[ 9 ]}

หินก้อนนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งเพราะสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่สมาชิกคนหนึ่งขององครักษ์ส่วนพระองค์ของกษัตริย์เดนมาร์ก-อังกฤษ ซึ่งก็คือÞingaliðซึ่งประกอบด้วยนักรบชั้นยอดที่ส่วนใหญ่มาจากสแกนดิเนเวีย^{[ 9 ]}หน่วยชั้นยอดนี้ดำรงอยู่ระหว่างปี 1016 ถึง 1066 ^{[ 10 ]}ศิลาจารึกรูนอีกก้อนหนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายผู้เสียชีวิตในกองทหารเดียวกันนี้ พบได้ในSödermanlandซึ่งก็คือ ศิลาจารึกรู นRåby ^{[ 11 ]}

ศิลาจารึก Kolsta แกะสลักด้วยรูปแบบศิลาจารึก Pr3 และมีอายุไม่เก่ากว่ากลางศตวรรษที่ 11 ตามที่ระบุไว้โดยการใช้รูนจุดและการใช้รูน ansuzสำหรับหน่วยเสียง o ^{[ 10 ]}

ศิลาจารึกนี้พบที่โบสถ์กาซิงเก แกะสลักในรูปแบบศิลาจารึก Fp ซึ่งเป็นการจัดประเภทแถบข้อความที่มีหัวงูหรือหัวสัตว์ร้ายติดอยู่ โดยมองจากด้านบน ศิลาจารึกนี้สร้างขึ้นโดยสตรีสองคนเพื่อรำลึกถึงสามีและบิดาของพวกเธอ เขาได้เข้าร่วมในการเดินทางสำรวจทางตะวันตก อาจจะร่วมกับพระเจ้าคานูตมหาราช

ศิลาจารึกนี้ได้รับการบันทึกไว้ในระหว่างการสำรวจศิลาจารึกของชาวสวีเดนในศตวรรษที่ 17 ว่าตั้งอยู่ในเมืองวัลสตาด ต่อมาพบชิ้นส่วนของศิลาจารึกอยู่ในกำแพงของโรงเก็บของในลานบ้าน และอีกชิ้นหนึ่งอยู่ใต้กระท่อม ลานบ้านดังกล่าวพร้อมกับบ้านเรือนใกล้เคียงหลายหลังถูกทำลายในปี 1880 ปัจจุบันถือว่าศิลาจารึกนี้สูญหายไปแล้ว ศิลาจารึกนี้จัดอยู่ในประเภทที่อาจเป็นศิลาจารึกแบบ RAK และถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บุตรชายที่เสียชีวิตทางทิศตะวันตก

ศิลาจารึกรูนนี้พบที่ฮัสส์โล (ปัจจุบันคือฮัสส์เล) และแกะสลักด้วยอักษรรูนแบบ Pr1 สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บุตรชายที่เสียชีวิตระหว่างการเดินทางทางตะวันตก

ศิลาจารึก Kjulaเป็นศิลาจารึกที่มีชื่อเสียงซึ่งแกะสลักในรูปแบบศิลาจารึก Pr1 ตั้งอยู่ใน Kjula บนถนนสายเก่าระหว่างEskilstunaและSträngnäsซึ่งเป็นที่ตั้งของสภาท้องถิ่น ด้วย ^{[ 16 ]}

จารึกนี้กล่าวถึงชายคนหนึ่งชื่อ สปโยต ("หอก") ผู้ซึ่งมีส่วนร่วมในสงครามครั้งใหญ่ในยุโรปตะวันตก เชื่อกันว่าจารึกนี้ถูกขุดขึ้นโดยตระกูลขุนนางเดียวกันกับจารึกรามซุนด์ที่อยู่ใกล้เคียง และศิลาจารึกโบรในอุปแลนด์นักวิชาการชาวสแกนดิเนเวียหลายท่าน เช่นโซฟัส บักเก , เอริก เบรตและเอเลียส เวสเซนได้กล่าวถึงศิลาจารึกนี้และขอบเขตของสงครามที่สปโยตอาจมีส่วนร่วม สปโยต ซึ่งหมายถึง "หอก" เป็นชื่อที่ไม่เหมือนใคร และอาจเป็นชื่อที่เขาได้รับในฐานะนักรบ

ข้อความใช้คำว่าvestarlaสำหรับ "ทางทิศตะวันตก" โดยไม่ได้ระบุตำแหน่ง ศิลาจารึกไวกิ้งอีกสี่แผ่นก็ใช้คำนี้เช่นกัน ได้แก่ Sö 137, Sö 164, Sö 173 และ Sm 51 ^{[ 17 ]}

นี่คือหนึ่งในศิลาจารึกอักษรรูนที่อาสปาและจัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกอักษรรูนแกะสลักแบบ RAK มีการแกะสลักทั้งอักษรรูนแบบมีกิ่งยาวและอักษรรูนแบบไม่มีก้านในแถวสุดท้าย คำทุกคำยกเว้นคำสุดท้ายเขียนด้วยอักษรรูนแบบไม่มีก้าน

ศิลาจารึกนี้จัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกแบบ RAK อย่างไม่เป็นทางการ และตั้งอยู่ที่เอิสเตอร์เบอร์กา ประกอบด้วยอักษรรูนทั้งแบบมีกิ่งยาวและแบบไม่มีก้านสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่บิดาที่พำนักอยู่ในทิศตะวันตกเป็นเวลานาน

ศิลาจารึกนี้พบที่ Spånga และไม่เพียงแต่มีอักษรรูนกิ่งยาว เท่านั้น แต่ยังมีอักษรรูนรหัสที่ทำจากทั้งอักษรรูนกิ่งสั้นและอักษรรูนที่ไม่มีก้านอีกด้วย ลวดลายประดับเป็นรูปเรือ โดยเสากระโดงเรือเป็นรูปไม้กางเขนที่ประณีต เป็นศิลาจารึกเพียงชิ้นเดียวที่มีทั้งข้อความและสัญลักษณ์ที่อ้างถึงเรือ^{[ 21 ]}สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายคนหนึ่งที่เข้าร่วมในการเดินทางไปทางตะวันตกซึ่งเขาถูกฝังไว้ และกล่าวถึงเขาอย่างกล้าหาญในบทกวีสัมผัสอักษรหรือร้อยแก้ว^{[ 21 ]}ศิลาจารึกนี้เป็นของปรมาจารย์อักษรรูนชื่อ Traen ^{[ 22 ]}

ในหมู่บ้าน Tystberga มีหินตั้งสามก้อน^{[ 23 ]}สองก้อนเป็นหินรูนที่เรียกว่า Sö 173 และSö 374โดยก้อนสุดท้ายมีรูปไม้กางเขน^{[ 23 ]}จารึกทั้งสองมาจากศตวรรษที่ 11 และกล่าวถึงครอบครัวเดียวกัน^{[ 23 ]}น่าจะหมายถึงการเดินทางของชาวไวกิ้งทั้งไปทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออก^{[ 23 ]} Sö 173 เป็นหนึ่งในหินรูนเพียงสองก้อน (อีกก้อนหนึ่งคือ U 802) ที่รู้จักกันซึ่งมีการตกแต่งเป็นรูปหัวสัตว์รูนทั้งในมุมมองนก (Fp) และมุมมองด้านข้าง (Pr) ^{[ 24 ]}

ลูคัส แกบบ์เป็นผู้บรรยายถึงสถานที่นี้เป็นครั้งแรกในระหว่างการทบทวนอนุสรณ์สถานยุคก่อนประวัติศาสตร์ทั่วประเทศที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 17 ^{[ 23 ]}ในทุ่งหญ้าที่บ้านพักของรัฐที่ทิสต์เบอร์กา มีหินแบนวางอยู่พร้อมอักษรรูน และข้างๆ กันนั้นมีหินแบนอีกก้อนหนึ่งที่เอียงอยู่^{[ 23 ]}นอกจากนี้ ยังมีหินสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยหินขนาดเล็กหลายแถว ซึ่งแกดด์บรรยายว่าเป็น "สุสานขนาดค่อนข้างใหญ่" ^{[ 23 ]}ไม่ไกลจากหินเหล่านั้น ยังมีหลุมฝังศพแบบทางเดิน ขนาดใหญ่สองแห่ง ยาวประมาณ 20 ก้าว^{[ 23 ]}

มีภาพวาดหินที่ไม่มีกากบาทจากศตวรรษที่ 17 ซึ่งสร้างโดยJohan HadorphและJohan Peringskiöld [ ^{23 ] ภาพ}วาดนี้ช่วยให้นักวิชาการสามารถสร้างส่วนที่เสียหายขึ้นใหม่ได้^{[ 23 ]}หินรูนถูกยกขึ้นใหม่โดยRichard Dybeckในปี 1864 ^{[ 23 ]}ในปี 1936 Ivar Schnellได้ตรวจสอบหินก้อนนี้ และเขาสังเกตเห็นว่ามีหินขนาดใหญ่อยู่ข้างๆ^{[ 23 ]}เมื่อหินก้อนนี้ถูกยกขึ้น พวกเขาก็พบว่ามันก็เป็นหินรูนเช่นกัน และน่าจะเป็นหินก้อนเดียวกับที่ Lukas Gadd เคยอธิบายไว้ว่าเป็น "หินสี่เหลี่ยม" ^{[ 23 ]}ในบริเวณใกล้เคียง Schnell พบหินที่ถูกทำลายโดยไม่มีรูน ซึ่งน่าจะเป็นหินที่เอนเอียงที่ Gadd อธิบายไว้^{[ 23 ]}เนื่องจากหินทั้งสามก้อนจะขัดขวางการเกษตร จึงถูกตั้งขึ้นใหม่ในระยะห่าง 60 เมตร ข้างถนน^{[ 23 ]}วงหินและอนุสาวรีย์อื่นๆ ที่ Gadd บรรยายไว้นั้นไม่สามารถพบได้อีกต่อไป^{[ 23 ]}

เกี่ยวกับชื่อของผู้สนับสนุนหินนั้น อักษรรูนmaniสามารถตีความได้สองวิธี เนื่องจากข้อความรูนิกไม่เคยใช้อักษรรูนซ้ำกันสองตัวติดกัน^{[ 23 ]}ความเป็นไปได้หนึ่งคือหมายถึงMáni ซึ่งหมายถึง ดวงจันทร์ และอีกทางเลือกหนึ่งคือชื่อผู้ชายManniซึ่งมาจากmaðr ("ผู้ชาย") ^{[ 23 ]}อักษรรูนmus:kiaนั้นท้าทายกว่า และการตีความแบบเก่าที่ว่ามันคือMus-Geaนั้นถูกปฏิเสธในปัจจุบัน^{[ 23 ]}มันน่าจะเป็นการตั้งชื่อจากmyskiaซึ่งหมายถึง "มืดลง" เหมือนตอนพระอาทิตย์ตกดิน และนักวิชาการคนหนึ่งได้เสนอแนะว่ามันอาจหมายถึง "พระอาทิตย์ตก" และ "พลบค่ำ" และหมายถึงสีผม เป็นต้น^{[ 23 ]}ทฤษฎีที่สองคือชื่อนี้หมายถึงค้างคาว[ ^{23 ] นอกจาก}นี้ยังมีการถกเถียงกันว่าเป็นชื่อผู้ชายหรือชื่อผู้หญิง แต่ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่คิดว่าหมายถึงผู้หญิง^{[ 23 ]}ชื่อMyskiaปรากฏในจารึกรูนที่สอง Sö 13 จาก Gatstugan และอาจหมายถึงบุคคลเดียวกัน^{[ 23 ]}จารึกนี้สะท้อนถึงรูน m ( ) จากชื่อของผู้สนับสนุนในรูปทรงของลิ้นงูสองตัว^{[ 25 ]}

ส่วนสุดท้ายของจารึกที่ไม่มีเครื่องหมายกากบาทนั้นทั้งผิดปกติและมีปัญหาบางส่วน^{[ 23 ]}คำว่าystarlaหากไม่มีบริบทอาจตีความได้ทั้ง "ไปทางทิศตะวันตก" และ "ไปทางทิศตะวันออก" แต่เนื่องจากมี คำว่า austarlaปรากฏขึ้นในภายหลังในจารึก จึงเห็นพ้องกันว่าystarlaหมายถึง "ไปทางทิศตะวันตก" ^{[ 23 ]}เป็นเรื่องผิดปกติ แต่ไม่ใช่เรื่องแปลก ที่อักษรรูน y ( ) แทนเสียง v ^{[ 23 ]}เหตุผลเพิ่มเติมสำหรับการตีความนี้คือข้อเท็จจริงที่ว่ามันจะทำให้ส่วนสุดท้ายของจารึกสามารถตีความได้ว่าเป็นบทกวีในรูปแบบฉันทลักษณ์fornyrðislag [ ^{23 ] ซึ่ง}จะอธิบายการใช้อักษรรูน เนื่องจากvestarlaอนุญาตให้มีการสัมผัสอักษรกับum vaʀit [ ^{23 ] ไม่}ทราบว่าเขาหมายถึง Hróðgeirr (Roger) หรือ Holmsteinn แต่ส่วนใหญ่คิดว่า Holmsteinn เป็นคนที่ไปทางทิศตะวันตก^{[ 23 ]}การลงท้ายพหูพจน์-uในรูปกริยาdouแสดงให้เห็นว่าทั้ง Hróðgeirr และ Holmsteinn เสียชีวิตในการเดินทางของ Ingvar ^{[ 23 ]}

ศิลาจารึกรูนนี้ในรูปแบบรูนสโตน Fp ตั้งอยู่ในโซรุนดา สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงบิดาที่เสียชีวิตในการเดินทางทางสงครามที่นำโดยผู้บัญชาการชื่อกุดเว เอริก เบรตแย้งว่าเป็นการเดินทางเดียวกันกับที่กล่าวถึงในศิลาจารึกรูนสโตนกรินดาและเป้าหมายที่รายงานไว้คืออังกฤษและแซกโซนี^{[ 27 ]}

ศิลาจารึกนี้ตั้งอยู่ใน Södra Beteby และอาจเป็นหนึ่งในศิลาจารึก Hakon Jarlไม่เพียงแต่พบศิลาจารึกนี้ในฟาร์มเท่านั้น แต่ยังพบเหรียญอังกฤษหลายร้อยเหรียญอีกด้วย^{[ 29 ] พบ}เหรียญเพนนีแองโกล-แซกซอนในยุคนี้ในสวีเดนมากกว่าในอังกฤษเนื่องจากDanegelds ^[ 29 ^]

Omeljan Pritsakโต้แย้งว่า Hakon คนนี้คือคนเดียวกับที่ถูกกล่าวถึงบนศิลาจารึก Broและ Ulf บุตรชายของเขาอยู่ในทางตะวันตก กล่าวคือในอังกฤษ^{[ 30 ]} Hakon Jarl ชาวสวีเดนคนนี้จึงน่าจะเป็นHákon Eiríksson ชาวนอร์เวย์ ^{[ 30 ]}

ศิลาจารึกอักษรรูนนี้ถูกค้นพบในซานเนอร์บี แต่ถูกย้ายไปยังสวนของคฤหาสน์สเตอริงเก ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่เคียงข้างศิลาจารึกอักษรรูน Sö 320สลักด้วยอักษรรูนแบบ RAK

ศิลาจารึกนี้ถูกพบที่โบสถ์ Ekeby และถูกย้ายเข้าไปในระเบียงโบสถ์ในปี 1961 สลักด้วยรูปแบบศิลาจารึก RAK กล่าวถึงการเสียชีวิตของชายคนหนึ่งชื่อ Kyela ซึ่งเสียชีวิตขณะเข้าร่วมการเดินทางไปทางทิศตะวันตกภายใต้หัวหน้าเผ่าชื่อ Væringr Erik Brate ถือว่า Væringr คนนี้คือคนที่ถูกกล่าวถึงในศิลาจารึก Ög 111 ด้านล่าง^{[ 33 ]}

Ög 83 เป็นหนึ่งในศิลาจารึกรูนของ Högbyและจัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกรูนแบบ Pr1-Pr2 อย่างคร่าวๆ ในรูปแบบนี้ หัวงูหรือหัวสัตว์ร้ายที่ปลายแถบข้อความจะถูกวาดในลักษณะด้านข้าง แต่หัวงูหรือหัวสัตว์ร้ายนั้นจะไม่ยาวและมีลักษณะเฉพาะตัวมากเท่ากับในรูปแบบ Urnes ศิลาจารึกนี้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงบุตรชายที่เสียชีวิตทางทิศตะวันตก

จารึกนี้ในรูปแบบศิลาจารึกรูน Fp ตั้งอยู่บนกำแพงโบสถ์ Landeryd สร้างขึ้นโดยชายชื่อ Væringr เพื่อระลึกถึงพี่ชายที่เคยรับใช้Canute มหาราช Erik Brate ถือว่า Væringr คนนี้เป็นคนเดียวกับที่กล่าวถึงในศิลาจารึกรูน Ög 68 ข้างต้น [ ^{33 ] กางเขน}อยู่ใน รูป แบบRingerike ^{[ 36 ]}

ศิลาจารึกนี้จากช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 11 ถูกค้นพบในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 ในกำแพงสุสาน ห่างจากประตูโบสถ์ Kullerstad ประมาณ 40 เมตร^{[ 38 ]}ด้านที่สลักหันเข้าด้านใน ศิลาจารึกตั้งอยู่ข้างทางเข้าโบสถ์ ทำจากหินแกรนิตสีแดงอ่อน สูง 1.84 เมตร (1.55 เมตรเหนือพื้นดิน) และ กว้าง 84 เซนติเมตร ความยาวของอักษรรูนอยู่ระหว่าง 12 ถึง 15  เซนติเมตร ฮาคอนสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงกุนนาร์ บุตรชายของเขา และทั้งสองคนยังเป็นที่รู้จักจากศิลาจารึกÖg 162ที่สะพานกุนนาร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากโบสถ์ไปทางเหนือประมาณครึ่งกิโลเมตร จารึกบน Ög 162 ระบุว่าฮาคอนตั้งชื่อสะพานเพื่อรำลึกถึงกุนนาร์ บุตรชายของเขา ศิลาจารึกที่ค้นพบที่โบสถ์น่าจะเป็นอนุสรณ์สถานหลัก แต่ระบุว่ามีอนุสรณ์สถานอย่างน้อยสองแห่งที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงกุนนาร์ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าศิลาจารึกทั้งสองชิ้นเป็นอนุสรณ์คู่ที่สะพานของกุนนาร์ และน่าจะสร้างโดยช่างสลักอักษรรูนคน เดียวกัน ^{[ 38 ]}

ศิลาจารึกนี้ตั้งอยู่ที่ Härlingstorp สลักด้วยรูปแบบศิลาจารึก RAK และสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตบนเส้นทางตะวันตก มีเพียงศิลาจารึกไวกิ้งอีกสองชิ้น DR 330 และ 334 เท่านั้นที่ใช้วลีi vikinguซึ่งแปลตรงตัวว่า "ในแบบไวกิ้ง" และเมื่อรวมกับคำว่า "บนเส้นทางตะวันตก" อาจบ่งชี้ว่าเขาเสียชีวิตในช่วงสงครามในอังกฤษ^{[ 40 ]}

ศิลาจารึกนี้ตั้งอยู่ในสุสานของโบสถ์ดาลุม สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พี่น้องสองคน คนหนึ่งเสียชีวิตทางทิศตะวันออก และอีกคนหนึ่งเสียชีวิตทางทิศตะวันตก

ศิลาจารึกนี้พบที่มหาวิหาร Växjöใกล้กำแพงด้านตะวันตก เรียกกันทั่วไปว่า " ศิลาของโทกิ ไวกิ้ง " ( Toke Vikings sten ) สร้างขึ้นโดยชายคนหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า "ไวกิ้ง" และจัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกแบบ Pr2 ซึ่งรู้จักกันในชื่อแบบ Ringerike ค้นพบในปี 1813 ใต้ปูนปลาสเตอร์ในกำแพงของมหาวิหาร จารึกเริ่มต้นที่หัวงู และจารึกถูกแกะสลักในแถบวงกลมที่ตามด้านข้างของหินจนถึงตัวxคำอธิษฐานอ่านจากล่างขึ้นบนในสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านขวา อักษรรูนtykiพบอยู่เหนือหัวงูในสี่เหลี่ยมผืนผ้าตรงกลาง ในขณะที่อักษรรูนuikikrพบในสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านซ้าย ฉายาไวกิ้ ง บ่งชี้ว่าโทกิได้เข้าร่วมในการเดินทางของไวกิ้ง และน่าจะใช้เพื่อแยกแยะเขาจากชายคนอื่นๆ ที่ชื่อโทกิในภูมิภาคนี้^{[ 43 ]}

ศิลาจารึกอักษรรูนรูปแบบ RAK นี้ตั้งอยู่ที่เมืองทูน่า สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ Özurr ผู้ซึ่งรับใช้กษัตริย์นามว่า Harald ซึ่งน่าจะเป็นกษัตริย์Harold Harefootแห่ง อังกฤษ ^{[ 45 ] [ 46 ]}การรับใช้ในฐานะskipariหรือ "กะลาสี" บนเรือยาวของกษัตริย์ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง และ Özurr จึงเป็นส่วนหนึ่งของข้าราชบริพารของกษัตริย์^{[ 45 ]} þingalið ศิลาจารึกอักษรรูนอื่นๆ ที่ใช้ชื่อskipariได้แก่ DR 82 ใน Sønder Vinge, DR 218 ใน Tågerup, DR 275 ใน Solberga, DR 363 ใน Sturkö, DR 379 ใน Ny Larsker, Sö 171ใน Esta และSö 335ใน Ärja ^{[ 47 ]}บนศิลาอักษรรูนนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรรูนได้ใช้อักษรรูนผูกเพื่อรวมอักษรรูน sและอักษรรูน k เข้า ด้วย กันในskipari ^{[ 48 ]}ตามประเพณีท้องถิ่น เคยมีการค้นพบ "เหรียญโบราณ" ใกล้กับศิลา และเหรียญเหล่านี้อาจเป็นค่าตอบแทนของ Özur จากการรับใช้ในอังกฤษ^{[ 45 ]}

ศิลาจารึกนี้ตั้งอยู่ใกล้กำแพงด้านนอกเก่าของสุสานโบสถ์ฟอร์เชดา ถูกค้นพบในปี 1866 ระหว่างการบูรณะโบสถ์ จัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกแกะสลักแบบ RAK และสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตทางทิศตะวันตก ( vestarla )

ศิลาจารึกนี้ตั้งอยู่ที่โบสถ์ Hablingboศิลาจารึกนี้ถูกค้นพบในปี 1988 ขณะทำการขุดค้นหลุมฝังศพในสุสานของโบสถ์ จากนั้นจึงถูกย้ายไปยังหอคอยของโบสถ์^{[ 51 ]} ศิลาจารึก นี้ถูกจัดประเภทเป็นศิลาจารึกที่แกะสลักในรูปแบบ Pr3 และสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตขณะเดินทางไปทางตะวันตกกับvikingumหรือชาวไวกิ้ง จารึกนี้ถือเป็นการใช้คำว่า Vikings ในรูปพหูพจน์ในยุคแรกๆ ในสวีเดน แม้ว่าจะมีการใช้คำนี้บนU 617ที่ Bro และบนศิลาจารึกไวกิ้ง DR 216 จากเดนมาร์ก ด้วย ^{[ 51 ]}

ศิลาจารึกอักษรรูนชิ้นนี้ จัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกอักษรรูนแกะสลักแบบ RAK โดยมีบันทึกไว้ในการสำรวจศิลาจารึกอักษรรูนในศตวรรษที่ 17 โดยโอเล เวิร์มว่าตั้งอยู่ที่อุปปาคราแต่ต่อมาได้ถูกย้ายไปประมาณ 200 เมตร ในช่วงศตวรรษที่ 19 ไปยังสเตนโชกการ์ด

ศิลาจารึกรูนชิ้นนี้จากศตวรรษที่ 11 ถูกค้นพบที่โบสถ์ Gårdstånga ในปี 1867 (พร้อมกับDR 331 ) แต่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ "เนินเขาศิลาจารึกรูน" ในเมืองลุนด์จัดอยู่ในประเภทศิลาจารึกรูนแกะสลักแบบ RAK แม้ว่าอักษรรูนจะเสียหายไปบ้าง แต่ก็อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายทั้งสองโดยใช้คำว่าfelagaหรือ "หุ้นส่วน" ซึ่งเกี่ยวข้องกับfélagที่หมายถึงหุ้นส่วนทางการค้าหรือการร่วมทุนทางการเงิน

ศิลาจารึกนี้แกะสลักในรูปแบบศิลาจารึก RAK และเป็นส่วนหนึ่งของอนุสาวรีย์ Västra Strö ซึ่งประกอบด้วยหินตั้ง ห้าก้อน และศิลาจารึกสองก้อน คือ DR 334 และDR 335อนุสาวรีย์อยู่ในสภาพดีเมื่อ Ole Worm บันทึกไว้ในปี 1643 แต่การสำรวจในปี 1876 พบว่าหินทั้งหมดล้มลงยกเว้นเพียงก้อนเดียว อนุสาวรีย์ได้รับการบูรณะในปี 1932 โดย Lund Kulturenจารึกบน DR 334 เชื่อกันว่าแกะสลักโดยช่างแกะสลักรูนคนเดียวกันกับที่แกะสลัก DR 335 ซึ่งเป็นอนุสรณ์แก่เจ้าของเรือที่เสียชีวิต ศิลาจารึกอนุสรณ์ทั้งสองยังได้รับการสนับสนุนจากชายคนเดียวกันคือ Faðir ซึ่งบน DR 334 ได้จารึกถึง Ôzurr น้องชายที่เสียชีวิตของเขา ซึ่งเสียชีวิตใน i wikinguหรือในการจู่โจมหรือการเดินทางของชาวไวกิ้ง^{[ 55 ]}มีการเสนอแนะว่าชายทั้งสามคนอาจมีส่วนร่วมในการจู่โจมหรือการเดินทางครั้งนี้^{[ 55 ]}

หินก้อนนี้เป็นที่รู้จักในท้องถิ่นในชื่อVästra Ströstenen 1