คัมภีร์ห้าเล่มหรือเมกิลลอตห้าเล่ม ( ภาษาฮีบรู : חמש מגילות [χaˈmeʃ meɡiˈlot] , Hamesh MegillotหรือChomeish Megillos ) เป็นส่วนหนึ่งของเคตูวิม ("งานเขียน") ซึ่งเป็นส่วนหลักที่สามของทานาค ( พระคัมภีร์ฮีบรู ) ^{[ 1 ]}คัมภีร์ห้าเล่มนี้ได้แก่บทเพลงแห่งบทเพลงหนังสือรูธหนังสือคร่ำครวญปัญญาจารย์และหนังสือเอสเธอร์หนังสือพระคัมภีร์ห้าเล่มนี้ค่อนข้างสั้นและถูกจัดกลุ่มไว้ด้วยกันในประเพณีของชาวยิว^{[ 2 ]}

หลักฐานแรกเริ่มที่ระบุว่าม้วนหนังสือทั้งห้าเล่มนี้ถูกจัดกลุ่มไว้ด้วยกันนั้นอยู่ในMidrash Rabba Midrashนี้รวบรวมขึ้นจากหนังสือปัญจาภิธานและม้วนหนังสือทั้งห้าเล่ม^{[ 3 ]}

เมกิลลอต ("ม้วนหนังสือ") ทั้งห้าเล่มนี้จะถูกอ่านต่อหน้าสาธารณชนในธรรมศาลาตลอดทั้งปีในชุมชนชาวยิวหลายแห่ง^{[ 4 ]}ในฉบับพิมพ์ทั่วไปของทานาคห์จะปรากฏตามลำดับที่อ่านในธรรมศาลาในวันหยุด (เริ่มต้นด้วยเทศกาลปัสคา) ^{[ 2 ] : หน้า 226}

บทเพลงแห่งบทเพลง ( ภาษาฮีบรู : שיר השירים Shir ha-Shirim ) จะถูกอ่านในที่สาธารณะในบางชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวยิวอัชเคนาซีในวันสะบาโตของเทศกาลปัส คา ใน ชุมชน ชาวยิวมิ ซราฮีส่วนใหญ่ จะมีการอ่านบทเพลงนี้ในที่สาธารณะทุกสัปดาห์ในช่วงเริ่มต้นของวันสะบาโต นอกจากนี้ยังมีธรรมเนียมปฏิบัติที่แพร่หลายในการอ่านบทเพลงนี้ในตอนท้ายของพิธีเซเดอร์ในเทศกาลปัสคาด้วย

ในพิธีกรรมของชาวเซฟาร์ดี จะมีการอ่านบทนี้ก่อนพิธีมินชาในช่วงบ่ายของวันที่เจ็ดของเทศกาลปัสคา (วันที่แปดนอกอิสราเอล) ^{[ 4 ]}ชาวยิวชาวอิตาลีจะอ่านบทนี้ในพิธีมาอารีฟ (การสวดมนต์เย็น) ของวันแรกและวันที่สองของเทศกาลปัสคา

หนังสือรูธ ( רות ) จะถูกอ่านในบางชุมชน โดยเฉพาะในหมู่ชาวยิวอัชเคนาซี ก่อนการอ่านพระคัมภีร์โทราห์ในเช้าวันชาโวออตส่วนชุมชนอื่นๆ จะอ่านในพิธีทิกกุนในตอนกลางคืน หรือไม่ก็ไม่อ่านเลย

หนังสือบทคร่ำครวญ ( איכה EikhahหรือKinnot ) จะถูกอ่านในคืนวันทิชา บีอาฟในชุมชนชาวยิวทุกแห่ง

หนังสือปัญญาจารย์ ( קהלת Kohelet ) จะถูกอ่านออกเสียงในที่สาธารณะในบางชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวยิวอัชเคนาซี ในวันสะบาโตของเทศกาลสุคคตส่วนในชุมชนอื่นๆ นั้นจะไม่มีการอ่านเลย

หนังสือเอสเธอร์ ( אסתר ) จะถูกอ่านในชุมชนชาวยิวทุกแห่งในวันปูริมการอ่านต่อหน้าสาธารณชนจะทำสองครั้ง คือในเย็นวันปูริมและอีกครั้งในเช้าวันรุ่งขึ้น

เมื่ออ่านในธรรมศาลา หนังสือทั้งห้าเล่มนี้จะถูกขับร้องด้วยการขับร้องตามทำนอง (ดูด้านล่าง) ในชุมชนส่วนใหญ่ เอสเธอร์^{[ 5 ]}เป็นหนังสือเล่มเดียวที่มีคำอวยพรทั้งก่อนและหลัง แต่บางชุมชนได้นำธรรมเนียมของวิลนา กาออน มาใช้ โดยกล่าวคำอวยพรก่อนหนังสือ เมกิลลอตอีกสี่ เล่ม ด้วย

ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น มีเพียงสองเล่มจากหนังสือเมกิลลอต เท่านั้น ที่ชุมชนชาวยิวทุกแห่งนิยมอ่านกัน คือ เอสเธอร์ในวันปูริม และบทคร่ำครวญในวันทิชา บีอาฟ การอ่านหนังสืออีกสามเล่มที่เหลือในเทศกาลแสวงบุญทั้งสามเทศกาลนั้นแพร่หลาย แต่ก็ไม่ได้แพร่หลายไปทั่ว การอ่านหนังสือเหล่านี้เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาในหมู่ชาวยิวแอชเคนาซี แต่ ชาวยิว เซฟาร์ด บางกลุ่ม ไม่ได้เชื่อมโยงหนังสือทั้งสามเล่มนี้กับเทศกาลทั้งสาม

เครื่องหมายการขับร้องซึ่งเป็นแนวทางในการขับร้องข้อความที่เขียนไว้ในข้อความที่พิมพ์ของคัมภีร์ห้าเล่มนั้น มาจากชุดเครื่องหมายเดียวกันกับโน้ตในHumash (ปัญจาภิธาน) อย่างไรก็ตาม ทำนองที่ใช้อ่านจะแตกต่างกันไปตามคัมภีร์แต่ละเล่ม เอสเธอร์อ่านด้วยทำนองที่ร่าเริงกว่า^{[ 5 ]}เมื่อเทียบกับทำนองที่เศร้าของบทคร่ำครวญ ตามธรรมเนียมแล้ว ปัญญาจารย์ รูธ และเพลงสดุดี จะอ่านด้วยทำนองที่รื่นเริงเหมือนกัน

คำว่าเมกิลลาห์มักใช้กับหนังสือเอสเธอร์ แม้ว่าจะใช้กับเล่มอื่นๆ ด้วยก็ตาม คำว่าเมกิลลาห์ยังใช้ในเชิงล้อเล่น โดยหมายถึงเรื่องราวที่ยาว^{[ 6 ]}

หนังสือFive Smooth Stones for Pastoral WorkของEugene H. Petersonตรวจสอบการประยุกต์ใช้ Megillot กับเทววิทยาการดูแลผู้คนในศาสนา คริสต์ ^{[ 7 ]}

• โทราห์
• โจนาห์อ่านหนังสือในช่วงวันยมคิปปูร์

• กาเบรียล เอช. โคห์น (2016). พรมทอแห่งข้อความ: การสำรวจเมจิลล็ อตทั้งห้าISBN 978-1-5926-4398-1.