Miang kham

A platter of Miang kham ingredients
Type	Snack
Place of origin	Mainland Southeast Asia
Region or state	Thailand, Laos
Associated cuisine	Thailand and Laos
Media: Miang kham

Miang kham (Thai: เมี่ยงคำ, pronounced[mîaŋkʰām]; Lao: ໝ້ຽງຄຳ, pronounced[mȉaŋkʰám]; pronounced[mìaŋkʰâm]; Northern Thai: ᨾ᩠᩶ᨿᨦᨤᩴᩣ, pronounced[mi᷇aŋkʰām]) is a traditional Southeast Asian snack from Thailand and Laos. It was introduced to the Siamese court of King Rama V by Princess Dara Rasmi.^[1] In Laos, most people call it miang. The name miang kham translates to 'one bite wrap', from miang ('food wrapped in leaves') and kham ('a bite').

Miang kham mostly consists of raw fresh leaves of lolot pepper (Thai: ชะพลู, RTGS: chaphlu) or purple coraltree (Thai: ทองหลาง, RTGS: thonglang)^[2] that are filled with roasted coconut shavings and the following main ingredients chopped or cut into small pieces:

• Shallots
• Fresh red or green bird's eyechili peppers
• Ginger
• Garlic
• Key lime (Citrus × aurantiifolia), including the peel
• Chopped unsalted peanuts or cashew nuts
• Small dried shrimps

Miang kham is a snack food that originated in the Lao regions of Thailand, originally using pickled tea leaves (called miang in the northern Thai language).^[1][3] The dish is mentioned in Epic of the Verse of Foods, a book written by King Rama II.^[4] In Thailand, Miang kham is usually eaten with family and friends. It is also popular in the Central Region of Thailand. This dish is mostly eaten during the raining season for it is then that cha phlu leaves are abundantly available, as it grows new leaves and shoots.

Before wrapping the filled leaves are topped with palm syrup or sugar cane syrup which often has been cooked with lemongrass, galangal, ginger and fish sauce.^[5]

In Laos, Miang kham is called Miang. Although a variety of Miang exists throughout the country, there are two popular main types: Miang Lao (or Miang Padaek) and Miang Luang Prabang (or Miang khao). Miang Lao uses dipping sauces made with fermented fish sauce (Padaek), or pieces of the fermented fish, which provides an intense flavor. There are a selection of vegetables, herbs and spices, and types of leaves used for wrapping, including lolot leaves, Chinese kale, lettuce, cabbage, spinach and perilla leaves. In some regions, Miang is often folded in cooked cabbage leaves (Lao: ກະລໍ່າປີ kaalampii).

เมี่ยงหลวงพระบางใช้ข้าวเหนียวบดแทนน้ำจิ้ม โดยทำเป็นการนำข้าวเหนียวบดมาปั่นในเครื่องปั่นอาหาร แล้วเติมน้ำซุปปรุงรสลงไป จากนั้นตักข้าวเหนียวบดใส่ลงในใบลอตหรือผักกาดหอม ห่อรวมกับผัก สมุนไพร และเครื่องเทศ แล้วเสิร์ฟ หรืออีกวิธีหนึ่ง เพื่อความสะดวก บางคนอาจผสมสมุนไพรและเครื่องเทศบางส่วนลงในข้าวเหนียวบดก่อนระหว่างการปั่น ขนมขบเคี้ยวลาวชนิดนี้ขายในช่วงเทศกาล ในตลาด และริมถนนในประเทศลาว^{[ 6 ]}เมี่ยงสามารถดัดแปลงให้เป็นอาหารมื้อหลักได้ เช่น การเพิ่มเนื้อปลาย่างและเส้นหมี่ลาว (เส้นข้าวปูน ) เป็นส่วนประกอบ

เมี่ยงปลาเป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่เพิ่มเนื้อปลาทอดลงไปนอกเหนือจากส่วนผสมมาตรฐาน

• ในอาหารราชสำนักไทยภาคกลาง มีรูปแบบการห่อที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งปรับให้เข้ากับอาหารนั้นๆ เพื่อแสดงถึงความสวยงามและสถานะทางสังคม เช่น เมี่ยงเกรียบบัว หรือ เมี่ยงคำบัวหลวง

เมี่ยงคำบัวหลวง (ไทย: เมี่ยงคำบัวหลวง) เป็นอาหารว่างที่มีต้นกำเนิดมาจากอาหารราชสำนักไทยในภาคกลางของประเทศไทย เมี่ยงคำบัวหลวง (อาหารเรียกน้ำย่อยขนาดพอดีคำห่อด้วยกลีบดอกบัว) มักรับประทานกับครอบครัวและเพื่อนฝูง โดยส่วนใหญ่จะรับประทานเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยหรือของว่างระหว่างมื้ออาหาร ชื่อ "เมี่ยงคำ" หมายถึง "ห่อขนาดพอดีคำ" มาจากคำว่า เมี่ยง (ของว่างห่อด้วยใบโลด ) และ คำ (คำเดียว) ในประเทศไทย (เมี่ยงคำ, 2018) โดยปกติแล้ว เมี่ยงคำบัวหลวงสามารถใช้วัสดุห่อได้หลายชนิด เช่นใบโลดและใบชาดอง ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากภาคเหนือของประเทศไทย

เมื่อพูดถึง "ดอกบัว" คนส่วนใหญ่อาจนึกถึงดอกบัวที่ใช้ถวายพระสงฆ์และพระพุทธเจ้า อันที่จริง กลีบดอกบัวสามารถรับประทานได้และมีประโยชน์ทางโภชนาการมากมาย เช่น มีไฟเบอร์สูง ช่วยล้างพิษและบำรุงสุขภาพ นอกจากนี้ยังสามารถนำมาปรุงเป็นเครื่องเคียงที่ดีได้ เช่น ส่วนผสมของเมี่ยงคำบัวหลง (เมี่ยงคำบัวหลง, 2012) ^{[ 7 ]}ร่วมกับส่วนผสมอื่นๆ เช่น หอมแดง พริก ขิง กระเทียม มะนาว น้ำตาลมะพร้าว (เมี่ยงคำบัวหลง อาหารว่างไทยแบบดั้งเดิมเพื่อสุขภาพที่ดี, 2012) ^{[ 8 ]}

• การเคี้ยวหมาก

Wikimedia Commons has media related to Miang kham.