ถ้ำนาเนฆัตและจารึก
नाणेघाट  ( มราฐี )
ถ้ำนานาฆัต
ภูมิศาสตร์และจารึกนาเนฆัต
ถ้ำนาเนฆัต ที่ตั้งของถ้ำนาเนฆัตและจารึกในประเทศอินเดีย แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย ถ้ำนาเนฆัต ถ้ำนาเนฆัต (รัฐมหาราษฏระ) แสดงแผนที่ของรัฐมหาราษฏระ
19°17′31.0″เหนือ73°40′33.5″ตะวันออก / 19.291944°N 73.675972°E / 19.291944; 73.675972
พิมพ์	ถ้ำ เส้นทางการค้า
ที่ตั้ง	รัฐมหาราษฏระประเทศอินเดีย
ภูมิภาค	เทือกเขาเวสเทิร์นกัตส์
ประวัติศาสตร์
สร้าง	ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
สร้างโดย	ราชินี ราชวงศ์ Satavahana - Naganika
หมายเหตุเว็บไซต์
วัสดุ	หินธรรมชาติ
ระดับความสูง	750 เมตร (2,460 ฟุต)
การจัดการ	กรมสำรวจโบราณคดีแห่งอินเดีย

นาเนฆัตหรือเรียกอีกอย่างว่านานาฆัตหรือนานาฆัต ( IAST : Nānāghaṭ) เป็นช่องเขาใน เทือกเขา เวสเทิร์ นฆัตส์ ระหว่าง ชายฝั่ง โกนกันและเมืองโบราณจุนนาร์บนที่ราบสูงเดคคาน ช่องเขานี้อยู่ห่างจากเมืองปูเน ไปทางเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) และ ห่าง จาก เมืองมุมไบไปทางตะวันออกประมาณ 165 กิโลเมตร (103 ไมล์) ใน รัฐ มหา ราษ ฏระประเทศอินเดีย^{[ 1 ]}เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการค้าโบราณ และมีชื่อเสียงจากถ้ำขนาดใหญ่ที่มีจารึกภาษาสันสกฤตในอักษรพราห์มีและภาษาอินโด-อารยันยุคกลาง^{[ 2 ]}จารึกเหล่านี้มีอายุระหว่างศตวรรษที่ 2 ถึงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช และจัดอยู่ในยุคราชวงศ์สัตวาหนา^{[ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]}จารึกเหล่านี้โดดเด่นตรงที่เชื่อมโยง เทพเจ้า ในศาสนาเวทและศาสนาฮินดูกล่าวถึง พิธีกรรม srauta ของศาสนาเวทบางส่วน และชื่อที่ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับราชวงศ์ Satavahana โบราณ^{[ 4 ] [ 6 ]}จารึกเหล่านี้มีสัญลักษณ์ตัวเลขที่เก่าแก่ที่สุดในโลกสำหรับ "2, 4, 6, 7 และ 9" ซึ่งคล้ายกับตัวเลขในยุคปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวเลขที่พบในอักษร Nagari และอักษรฮินดู-อาหรับสมัยใหม่^{[ 5 ] [ 7 ] [ 8 ]}

ช่องเขา Nanaghat ทอดยาวข้ามเทือกเขา Western Ghats ผ่านเส้นทางเดินป่าโบราณที่ปูด้วยหินไปยังที่ราบสูง Nanaghat ช่องเขานี้เป็นเส้นทางสำคัญที่เร็วที่สุดที่เชื่อมต่อท่าเรือชายฝั่งตะวันตกของอินเดีย ได้แก่Sopara , KalyanและThanaกับศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในNasik , Paithan , Ter และอื่นๆ ตามข้อมูลของกรมสำรวจโบราณคดีแห่งอินเดีย^{[ 9 ]}ใกล้กับยอดเขามีถ้ำขนาดใหญ่ที่มนุษย์สร้างขึ้นในสมัยโบราณ บนผนังด้านหลังของถ้ำมีจารึกหลายชุด ทั้งแบบยาวและแบบสั้น จุดสูงสุดและถ้ำสามารถเข้าถึงได้โดยทางถนนผ่านทางหลวงหมายเลข 60 หรือ 61 แหล่งโบราณคดีถ้ำอยู่ห่างจากเมืองปูเนไปทางเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) และห่างจากเมืองมุมไบไปทางตะวันออกประมาณ 165 กิโลเมตร (103 ไมล์) ^{[ 1 ]}ถ้ำ Nanaghat อยู่ใกล้กับแหล่งโบราณคดีสำคัญอื่นๆ ตัวอย่างเช่น อยู่ห่างจาก กลุ่มถ้ำพุทธศาสนาเถร วาดเลนยาตรีและเนินดินประมาณ 200 แห่งที่ขุดพบใกล้จุนนาร์ซึ่งส่วนใหญ่มาจากช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชและศตวรรษที่ 3 หลังคริสต์ศักราช ประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) สถานีที่ใกล้ที่สุดที่จะไปถึงนาเนฆัตคือสถานีกัลยาน ซึ่งอยู่บนสายกลาง^{[ 9 ]}

ในรัชสมัยของราชวงศ์สาตวาหนะ (ประมาณ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 190 ปีหลังคริสต์ศักราช) ช่องเขานาเนฆัตเป็นหนึ่งในเส้นทางการค้าที่เชื่อมต่อชุมชนชายฝั่งโกนกันกับที่ราบสูงเดคคานผ่านจุนนาร์^{[ 1 ]}ตามตัวอักษร ชื่อนาเนหมายถึง "เหรียญ" และฆัตหมายถึง "ช่องเขา" ชื่อนี้ตั้งขึ้นเนื่องจากเส้นทางนี้เคยใช้เป็นด่านเก็บค่าผ่านทางจากพ่อค้าที่ข้ามเนินเขา ตามที่ชาร์ลส์ อัลเลนกล่าว มีหินแกะสลักที่มองจากระยะไกลแล้วดูเหมือนเจดีย์ แต่จริงๆ แล้วเป็นภาชนะหินแกะสลักสองชิ้นตั้งอยู่ริมถนนเพื่อเก็บค่าผ่านทาง^{[ 11 ]}

การศึกษาเกี่ยวกับจารึกถ้ำนาเนฆัตเริ่มต้นขึ้นหลังจากวิลเลียม ไซค์สพบจารึกเหล่านั้นขณะเดินป่าในช่วงฤดูร้อนปี 1828 ^{[ 12 ] [ 13 ]}เขาไม่ใช่ทั้งนักโบราณคดีหรือนักจารึกศาสตร์ แต่ได้รับการฝึกฝนมาในฐานะนักสถิติ และเขาสันนิษฐานว่ามันเป็นวัดถ้ำพุทธ เขาไปเยี่ยมชมสถานที่หลายครั้งและคัดลอกภาพ (วาดด้วยมือ) ของแผงอักษรที่เขาเห็นทางด้านซ้ายและด้านขวาของผนัง จากนั้นเขาได้นำเสนอผลงานต่อสมาคมวรรณกรรมบอมเบย์ในปี 1833 ภายใต้ชื่อจารึกของถ้ำพุทธใกล้จูนูร์ [ ^{12 ] ซึ่ง}ต่อมาได้ตีพิมพ์ร่วมกับจอห์น มัลคอล์มในปี 1837 ^{[ 14 ]}ไซค์สเชื่อว่าจารึก "พุทธ" ของถ้ำแสดงให้เห็นร่องรอยความเสียหายทั้งจากสภาพอากาศและจากการที่ใครบางคนสลักอย่างหยาบๆ เพื่อลบหลู่^{[ 11 ]}เขายังคิดว่าจารึกนั้นไม่ได้สร้างโดยช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญ แต่เป็นคนที่รีบร้อนหรือไม่ระมัดระวัง^{[ 11 ]}ไซค์สยังสังเกตเห็นว่าเขาเห็นที่นั่งหินแกะสลักตามผนังรอบถ้ำทั้งหมด ซึ่งน่าจะเป็นเพราะถ้ำนี้ตั้งใจให้เป็นจุดพักหรือที่พักพิงสำหรับผู้ที่เดินทางข้ามเทือกเขาเวสเทิร์นกาตส์ผ่านช่องเขาเนเนกาต^{[ 10 ] [ 11 ] [ 12 ]}

ไซค์สเสนอว่าจารึกนี้เป็นภาษาสันสกฤตโบราณ เนื่องจากอัตราการแพร่หลายทางสถิติของตัวอักษรบางตัวในจารึกนี้ใกล้เคียงกับอัตราการแพร่หลายของตัวอักษรเดียวกันในจารึกภาษาสันสกฤตโบราณที่รู้จักกันในขณะนั้น^{[ 12 ] [ 16 ]}ข้อเสนอนี้ได้รับความสนใจจากเจมส์ พรินเซปผู้ซึ่งความก้าวหน้าในการถอดรหัสอักษรพราห์มีนำไปสู่การแปลจารึกในที่สุด สิ่งที่ไซค์สคาดเดาไว้หลายอย่างนั้นถูกต้อง จารึกนาเนฆัตที่เขาค้นพบนั้นเป็นหนึ่งในจารึกภาษาสันสกฤตที่เก่าแก่ที่สุด^{[ 11 ]}เขาเข้าใจผิดในการสันนิษฐานว่ามันเป็นจารึกพุทธศาสนา เพราะการแปลชี้ให้เห็นว่ามันเป็นจารึกฮินดู^{[ 17 ]}จารึกนาเนฆัตเป็นต้นแบบของอักษรเทวนาครี ที่ประณีต ซึ่งปรากฏขึ้นในภายหลัง^{[ 11 ]}

Georg Bühlerได้ตีพิมพ์ฉบับแรกของการแทรกและการแปลที่สมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2426 ^{[ 18 ]}ก่อนหน้านั้น Bhagvanlal Indraji ได้แปลบางส่วนในบทความเกี่ยวกับ เหรียญ กษาปณ์และตั้งข้อสังเกตว่าจารึก Naneghat และจารึกบนเหรียญให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับตัวเลขโบราณ^{[ 18 ] [ 19 ]}

จารึกนี้เชื่อว่าเป็นของราชินีแห่ง ราชวงศ์ สัตวาหนา พระนามของพระนางคือนายานิกาหรือนาคานิกา ซึ่งน่าจะเป็นพระมเหสีของพระเจ้าสัตการ์นีรายละเอียดบ่งชี้ว่าพระนางน่าจะเป็นพระราชมารดา ผู้ทรงอุปถัมภ์ถ้ำนี้หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ เนื่องจากจารึกบรรยายรายละเอียดมากมายเกี่ยวกับชีวิตร่วมกันของทั้งสองพระองค์และพระโอรสของพระนางที่ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่^{[ 4 ]}

จารึกถ้ำนาเนฆัตได้รับการกำหนดอายุโดยนักวิชาการในช่วงศตวรรษสุดท้ายของสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช นักวิชาการส่วนใหญ่กำหนดอายุไว้ที่ต้นศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช บางคนกำหนดไว้ที่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช และบางคนกำหนดไว้ที่ก่อนหน้านั้น^{[ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]} Sircar กำหนดอายุไว้ที่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 20 ]} Upinder Singh และ Charles Higham กำหนดอายุไว้ที่ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 21 ] [ 22 ]}

บันทึกนาเนฆัตมีความสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้เทพเจ้าในศาสนาเวทเช่นพระธรรมอินทราพระจันทร์และพระอาทิตย์ถูกกล่าวถึงในที่นี้ การกล่าวถึงสัมการณะ ( บาลารามา) และวสุเทวะ (กฤษณะ) บ่งชี้ถึงการแพร่หลายของประเพณีภควตะ ในศาสนา ฮินดูในราชวงศ์ สัตวาหนา

พบจารึกนานาฆัตยาวสองอันบนผนังด้านซ้ายและด้านขวา ขณะที่ผนังด้านหลังมีจารึกขนาดเล็กอยู่ด้านบนเหนือตำแหน่งที่รูปปั้นขนาดเท่าคนจริงแปดรูปที่หายไปน่าจะตั้งอยู่ก่อนที่ใครบางคนจะสับและนำออกไป^{[ 11 ]}

จารึกบนผนังด้านซ้าย อักษรพราห์มี

1. สิธัง ... โน ธัมมะสะ นะโม อิดาสะ นะโม สังคังสะนะ-วาสุเดวานัง จันทา-สุทานัง มหิมาวะตานัง ชะตุงัง กัน โลกาปาลานัง ยะมะ-วรุณะ-กุเบระ-วาสะวานัง นะโม กุมารวรสะ เวดิสิริสะ ระโน
2. ......วีระสะ ซูรสะ อะประติหตกะสะ ทาคินาปฏปะติโน ระโน สิมุกสาตะวาหะนะสะ ซุนฮายะ ......
3. มา ..... พลาย มหาราฐิโน อังคิยะ กุลวัฒนะสะ สะคะระกิริวะระยะยะ ปะทาวิยะ ปะทมะวีระสะ วาสะ ... ยา วะ อลาหะ ......สะละสุ ..ยะ มหาโต มหา ...
4. .... สฏกณิ สิริสฺภาริยา เทวสะ ปุทาสะ วะระทส กามาทส ธนทส เวดิสิริ-มาตุ สะติโน สิริมะตะสะ จะ มาตุยะ สีมา .... ปัทมยา .....
5. วาริยะ ....... อานาควรทะยินิยะ มาโสปะวาสินิยะ คหฏาปาสายะ ชะริทพฺรหมะจริยายะ ทิฆะวะรัตยานังญาสุงทายายะ ยะญาหุตาดูพะนะสุขาังธายะนิยะ .......
6. รายาสะ ........ ยะเนะฮิ ยีฐัง วาโน | อกาเทยะ-ยัมโน ดาคินา ดินา กาโว บาระสะ 12 อโส จะ 1 อนารภนิโย ยันโน ดาคินา เดนุ .........
7. ...... ดะคินายา ดินา กาโว 1700 หฐี 10 .....
8. ...... ดัง ..... ศาสตะรายะ วาสาลธี 289 กุภีโย รูปปามะยิโย 17 ภี ......
9. .......... ริโกะ ยันโน ดาคินาโย ดินา กาโว 11,000 อาซา 1,000 ปาสปะโก ..............
10. ............. 12 กามะวาโร 1 ดาคินา กาฮาปานา 24,400 ปาสปะโก กาฮาปานา 6,000 | ราชาสุยะ-ยัมโณ ..... สกาฏัง

อักขระที่หายไปไม่ตรงกับจำนวนจุด บูห์เลอร์ได้เผยแพร่เวอร์ชันที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น^{[ 18 ]}

1. สิทธัม^{[หมายเหตุ 1 ]}แด่ธรรมะบูชาพระอินทร์บูชาพระสัมกรรณะและพระวาสุเทวะ [ ^{หมายเหตุ 2 ]}ผู้สืบเชื้อสายจากพระจันทร์ (" จันทรา ") ผู้ทรงพระบารมี และแด่ผู้พิทักษ์โลกทั้งสี่ (" โลกปาละ ") ได้แก่ยมวรุณกุเบระและวาสวะสรรเสริญพระเวทศรี เจ้าชายผู้ประเสริฐที่สุด ( กุมาร )! ^{[หมายเหตุ 3 ]}แห่งพระมหากษัตริย์
2. ....ของวีรบุรุษผู้กล้าหาญ ผู้ปกครองโดยปราศจากผู้ต่อต้าน เจ้าเมืองทักษิณาปฐ์พระเจ้าสิมุกาแห่งราชวงศ์สาตวะหนะ ......
3. โดย ..... ธิดาแห่งมหาราธี ผู้ขยายเผ่าพันธุ์อัมคิยา วีรบุรุษคนแรกแห่งแผ่นดินที่ล้อมรอบด้วยมหาสมุทรและภูเขาอันงดงามที่สุด....
4. ภรรยาของ...ศรี พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทานบุตรชาย พร ความปรารถนา และความมั่งคั่ง พระมารดาของเยดิสรี และพระมารดาของศักติ ผู้ทรงเกียรติ ...
5. ใครเป็นผู้ให้ . . . นากาวาราดายินิยาผู้ ประเสริฐที่สุด ^{[หมายเหตุ 4 ]}ผู้ซึ่งอดอาหารตลอดทั้งเดือน ผู้ซึ่งมีฤๅษีอยู่ในบ้านของเธอ ผู้ซึ่งรักษาพรหมจรรย์ ผู้ซึ่งคุ้นเคยกับพิธีกรรมการเริ่มต้น คำปฏิญาณ และการถวายเครื่องบูชา การสังเวยที่หอมกรุ่นด้วยธูป...
6. โอ้พระราชา ........ มีการถวายเครื่องบูชา คำอธิบาย - เครื่องบูชาอัคนยาเธยะ มีการถวายทักษิณา ^{[หมายเหตุ 5 ]}เป็นวัว 12 ตัวและม้า 1 ตัว - เครื่องบูชาอันวารัมภานิยะ มีการถวายทักษิณาเป็นวัวนม.....
7. ...... มีการมอบ ของกำนัลซึ่งประกอบด้วยวัว 1,700 ตัว และช้าง 10 ตัว
8. .... 289.....หม้อใส่น้ำเงิน 17 ใบ.....
9. ..... ในพิธีบูชาแบบริกะ มีการถวาย เครื่องบูชาเป็นวัว 11,000 ตัว และม้า 1,000 ตัว
10. ......12 . . หมู่บ้านที่ยอดเยี่ยม 1 แห่งดักชินา 24,400 คาร์ชาปานาผู้ชมและคนรับใช้ 6,001 คาร์ชาปานา ราชา ........ เกวียน^{[ 26 ]}

เทพเจ้าแห่งนาเนฆัต

เทพทั้งสองสัมคาร์ชานและวาสุเทวะบนเหรียญกษาปณ์ของAgathocles of Bactriaประมาณ 190-180 ปีก่อนคริสตศักราช^{[ 27 ] [ 28 ]}

1. [โอม สรรเสริญ] พระธรรม [พระเจ้าแห่งสรรพสัตว์] สรรเสริญพระอินทร์สรรเสริญพระสัมการศนะและพระวาสุเทวะผู้สืบเชื้อสายจากพระจันทร์ผู้ทรงพระบารมี และสรรเสริญเทพผู้พิทักษ์ทั้งสี่แห่งโลก คือยม วรุณ กุเบระ และวาสวะขอสรรเสริญพระเวทศรีเจ้าชายผู้ประเสริฐที่สุด! แห่งพระมหากษัตริย์
2. ....ของวีรบุรุษผู้กล้าหาญ ผู้ซึ่งการปกครองปราศจากผู้ต่อต้าน ของพระเจ้าแห่งเดคคานพระเจ้าสิมุกา องค์แรกแห่งราชวงศ์สาตวาหนา......
3. โดย ..... ธิดาแห่งมหาราธี ผู้ขยายเผ่าพันธุ์อัมคิยา วีรบุรุษคนแรกแห่งแผ่นดินที่ล้อมรอบด้วยมหาสมุทรและภูเขาอันงดงามที่สุด....
4. (ผู้ซึ่งเป็น) ภรรยาของ...ศรี พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทานบุตรชาย พร (ความสมหวัง) ความปรารถนา และทรัพย์สมบัติ (ผู้ซึ่งเป็น) มารดาของเยดิสรี และมารดาของศักติผู้ทรงเกียรติ...
5. ใครเป็นผู้ถวาย...รูปเคารพงู (เทพเจ้า) อันประเสริฐที่สุด ผู้ซึ่งอดอาหารตลอดทั้งเดือน ผู้ซึ่งแม้แต่ในบ้านของเธอก็ใช้ชีวิตราวกับนักพรต ผู้ซึ่งรักษาพรหมจรรย์ ผู้ซึ่งคุ้นเคยกับพิธีกรรมการเริ่มต้น คำปฏิญาณ และเครื่องบูชา การสังเวยที่หอมกรุ่นด้วยธูป...
6. โอ้พระราชา... มีการถวายเครื่องบูชา รายละเอียด - มีการถวายเครื่องบูชาอัคนยาเธยะ (Agnyadheya) โดยมี การถวายเครื่องบูชา (Dakshina ) ประกอบด้วยวัว 12 ตัวและม้า 1 ตัว; - มีการถวายเครื่องบูชาอันวารัมภานิยะ (Anvarambhaniya) โดยมีการถวายเครื่องบูชา ( Dakshina ) ประกอบด้วยวัวนม...
7. ...... มีการมอบ ของกำนัลซึ่งประกอบด้วยวัว 1,700 ตัว และช้าง 10 ตัว
8. .... (289?).....หม้อใส่น้ำเงิน 17 ใบ.....
9. ..... ในพิธีบูชาแบบริกะ มีการถวายเครื่องบูชา ( ดักชินา ) ประกอบด้วยวัว 11,000 ตัว และม้า 1,000 ตัว
10. ......12 . . หมู่บ้านที่ยอดเยี่ยม 1 แห่งดักชินา (ประกอบด้วย) คาร์ชาปานา 24,400 แห่ง (ของขวัญสำหรับ) ผู้ชมและคนรับใช้ (ประกอบด้วย) คาร์ชาปานา 6,001 แห่ง ราชา [สุยะ-การบูชายัญ]........ รถเข็น^{[ 26 ]}

จารึกบนผนังด้านขวา อักษรพราห์มี

1. ..ธันญากิริทังสปยุตัง สะปะโต 1 อโส 1 อสรโท 1 กาวีนัง 100 อสะเมโธ บิติโย ยี่โธ ดาคินาโย ดินา อโส รุปาลัมคาโร 1 สุวัณณ ..... นิ 12 ดะคินา ดินา คาฮาพะนา 14,000 กาโม 1 หฐิ ........ ดาคินา ดินา
2. กาโว ... สกาฏัง ดันญากิริฏัง สปยุตัง ...... โอวาโย ยัมโณ ..... 17 เดนุ .... วายะ +สฏระ สะ
3. .......... 17 aca .... na ..la ya ..... pasapako dino ..... dakhinā dinā su ... pīni 12 tesa rupālankāro 1 dakhinā kāhāpanā 10,000 ... 2
4. ......กาโว 20,000 ภะคละ-ทะสะระโต ยัมโน ยี่โฮ ดาคินา ดินา กาโว 10,000 | gargatirato yaño yiṭho dakhinā ..... pasapako paṭā 301 gavāmayanaṃ yaṃño yiṭhodakhinā dinā gāvo 1100 | ............ gāvo 1100 pasapako kāhāpanā +pṭā 100 atuyāmo yaṃño .....
5. ........ กาวามายนัง ยโน ดาคินา ดินา กาโว 1100 | อังกิราซามะยานัง ยัมโน ยี่โฮ ดาคินา กาโว 1,100 | ทา ............ ดาคินา ดินา กาโว 1100 | สะตาติรตัง ยัมโญ ........ 100 ......... ยโญ ดะคินา กาโว 110 อังกิระสะเตรโต ยัมโน ยิโณ ดาคินา กาโว
6. ........ gāvo 1,002 chaṃdomapavamanatirato dakhinā gāvo 100 | อังกิราสะฏิราโต ยัมโน ยี่โฮ ดาคินา ....... ราโต ยิณโญ ดาคินา ดินา ....... ถึง ยัมโน ยี่โห ดาคินา ......... ยัมโน ยิมโช ดาคินา ดินา กาโว 1000 | ............
7. ........... นา +สยัม .......... ดาคินา ดินา กาโว .......... ทา ........ อังกิราซามะยานัง ชวาสะ ........ ดาคินา ดินา กาโว 1,000 ........... ดาคินา ดินา กาโว 1,001 เทราซา ...
8. ........ เทราซาราโต ซา ......... อาเก ดาคินา ดินา กาโว ......... ดาซาราโต มา .......... ดินา กาโว 1,001 u ........... 1,001 ดา ...........
9. ........ ยโญ ดาคินา ดินา .........
10. .......... ดาคินาดินา ..........

อักขระที่หายไปไม่ตรงกับจำนวนจุด บูห์เลอร์ได้เผยแพร่เวอร์ชันที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น^{[ 18 ]}

1. ...ใช้สำหรับขนส่งธัญพืชกองโต, ชุดชั้นดี 1 ชุด, ม้า 1 ตัว, รถม้า 1 คัน, โค 100 ตัว มีการถวายม้าบูชาครั้งที่สอง; มีการให้ทักษิณาเป็น ม้า 1 ตัวประดับด้วยเงิน, ทองคำ 12 ชิ้น...... มีการให้ทักษิณาอีก 14,000 (?) คาร์ชาปานา , ช้าง 1 ตัวในหมู่บ้าน... มีการให้ทักษิณา
2. ....วัว, รถที่ใช้ขนส่งเมล็ดพืชกองโต..... การบูชายัญโอวายา.......... วัวนม 17 ตัว (?)
3. ........ 17 ....... ของขวัญมอบให้แก่ผู้ชม.... มีการมอบ เงินบริจาค 12..... เครื่องประดับเงิน 1 ชิ้น ให้แก่พวกเขามีการมอบเงินบริจาคประกอบด้วยเหรียญกษาปณะ 10,000 เหรียญ............
4. ..... วัว 20,000 ตัว (?) ; มีการประกอบพิธีบูชายัญภาคละ - ทศรถะมีการถวายทักษิณา วัว 10,001 ตัว; มีการประกอบพิธีบูชายัญการ์กาตรีราตรา ...... ของขวัญแก่ผู้ชมและคนรับใช้ ชุด 301 ชุด; มีการประกอบพิธีบูชากาวะมายานะ มีการถวาย ทักษิณาวัว 1,101 ตัว, พิธีบูชายัญ .... ทักษิณาวัว 1,100 ตัว (?) ของขวัญแก่ผู้ชมและคนรับใช้ . . การ์ศปณะ ชุด 100 ชุด; พิธีบูชายัญอัปโตริยามะ .....
5. ..... ;มีการถวายบูชา Gavamayana และ ถวาย ทายาทเป็นวัว 1,101 ตัว; มีการถวายบูชา Angirasamayana และ ถวาย ทายาทเป็นวัว 1,101 ตัว; ถวายทายาทเป็นวัว 1,101 ตัว; มีการถวายบูชา Satatirata ...... 100 ......... ; ......มีการถวายบูชา และถวายทายาทเป็นวัว 1,100 ตัว; มีการถวายบูชา Angirasatriratra และถวายทายาทเป็นวัว .... ตัว ....
6. ........ วัว 1,002 ตัว; มีการถวายเครื่องบูชา Chhandomapavamanatriratra และมีการ มอบ dakshina .... ; มีการถวายเครื่องบูชา ....... ratra และมีการมอบ dakshina; มีการถวายเครื่องบูชา ...... tra และมีการ มอบ dakshina ... ; มีการถวายเครื่องบูชา ..... และมีการมอบdakshina วัว 1,001 ตัว
7. .......... ; มีการให้ ทักษิณา ..... วัว ........; อังคิรสามายานะ อายุหกปี ....... มีการให้ทักษิณาวัว 1,000 ตัว ..... ได้รับวัว 1,001 ตัว สิบสามตัว ........
8. ........... ในวันตรอกศาราตรี ......... มีการถวาย เครื่องบูชาเป็นวัว ......... ในวันทศาราตรี .... ในพิธีบูชายัญ ...... มีการถวาย เครื่องบูชาเป็นวัว 1,001 ตัว....
9. ^{[ 29 ]}

1. ใช้สำหรับขนส่งธัญพืชกองโต, ชุดชั้นดี 1 ชุด, ม้า 1 ตัว, รถม้า 1 คัน, โค 100 ตัว มีการถวายม้าบูชาครั้งที่สอง; มีการให้ ทักษิณา (ประกอบด้วย) ม้า 1 ตัวประดับด้วยเงิน, ทองคำ 12 ชิ้น...... มีการให้ทักษิณา (อีกครั้ง) (ประกอบด้วย) คาร์ชาปานา 14,000 (?) เหรียญ , ช้าง 1 ตัวจากหมู่บ้าน... มีการให้ทักษิณา
2. ....วัว, รถที่ใช้ขนส่งเมล็ดพืชกองโต..... การบูชายัญโอวายา.......... วัวนม 17 ตัว (?)
3. ........ 17 ....... มีการมอบของขวัญให้แก่ผู้ชม.... มีการมอบ ทักษิณา (ประกอบด้วย) เครื่องประดับเงิน 12..... 1 ชุด และ มีการมอบ ทักษิณาอีก 10,000 คาร์ชาปานา............
4. ..... วัว 20,000 ตัว(?) ; มีการประกอบพิธีบูชาBhagala - Dasharatha และมีการถวาย เครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 10,001 ตัว; มีการประกอบพิธีบูชา Gargatriratra ...... ของขวัญสำหรับผู้ชมและคนรับใช้ (ประกอบด้วย) ชุด 301 ชุด; มีการประกอบพิธี Gavamayana และ มีการถวาย เครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 1,101 ตัว, พิธีบูชา .... เครื่องบูชา(ประกอบด้วย) วัว 1,100 ตัว (?) ของขวัญสำหรับผู้ชมและคนรับใช้ (ประกอบด้วย) . . Karshapanas, ชุด 100 ชุด; มีการประกอบพิธีบูชา Aptoryama.....
5. ..... ;มีการประกอบพิธีบูชา Gavamayana และ มีการถวาย เครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 1,101 ตัว; มีการประกอบพิธีบูชา Angirasamayana และมีการถวายเครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 1,101 ตัว; (มีการถวาย เครื่องบูชา ) (ประกอบด้วย) วัว 1,101 ตัว; มีการประกอบพิธีบูชา Satatirata ...... 100 ......... ; ......มีการประกอบพิธีบูชา และถวายเครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 1,100 ตัว; มีการประกอบพิธีบูชา Angirasatriratra และถวายเครื่องบูชา (ประกอบด้วย) .... วัว ....
6. ........ วัว 1,002 ตัว; มีการถวายเครื่องบูชา Chhandomapavamanatriratra และมี การถวาย dakshina .... ; มีการถวายเครื่องบูชา ....... ratra และ มีการถวาย dakshina ; มีการถวายเครื่องบูชา ...... tra และมีการถวายdakshina ... ; มีการถวายเครื่องบูชา ..... และ มีการถวาย dakshina (ประกอบด้วย) วัว 1,001 ตัว
7. .......... ; มีการมอบ ทักษิณา (ประกอบด้วย) ..... วัว ........; อังคิรสามายานะ ระยะเวลาหกปี ....... มีการมอบ ทักษิณา (ประกอบด้วย) วัว 1,000 ตัว ..... (ค่าธรรมเนียมบูชายัญ) ได้รับการมอบ (ประกอบด้วย) วัว 1,001 ตัว สิบสามตัว ........
8. ........... ในงานฉลองเทศกาลตรโยคลาสราตรี ......... มีการถวาย เครื่องบูชา (ประกอบด้วย) .... วัว ......... ในงานฉลองเทศกาลทศราตรี .... ในพิธีบูชายัญ ...... มีการถวาย เครื่องบูชา (ประกอบด้วย) วัว 1,001 ตัว....
9. ^{[ 29 ]}

จารึกของกษัตริย์

ผนังด้านหลัง มีจารึกรัชกาล (ซ้าย) ด้านขวา: ส่วนหนึ่งของจารึก " สิมุกะ " (ภาพถ่ายและการถู) ใน อักษรพราห์ มียุคต้น : 𑀭𑀸𑀬𑀸 𑀲𑀺𑀫𑀼𑀓 𑀲𑀸𑀢𑀯𑀸𑀳𑀦𑁄 𑀲𑀺𑀭𑀺𑀫𑀢𑁄 Rāyā Simuka - Sātavāhano sirimato "พระเจ้าสิมุกะ สัตวาหนา ผู้ทรงเกียรติ" ^{[ 30 ]}

ผนังด้านหลังของถ้ำมีช่องที่มี รูปแกะ สลักนูน ต่ำขนาดเท่าคน จริงแปดรูป รูปแกะสลักเหล่านี้หายไปแล้ว แต่มีจารึกอักษรพราห์มีอยู่ด้านบนซึ่งช่วยในการระบุรูปแกะสลักเหล่านี้^{[ 21 ]}

1. รายาสิมุกกะ - สตะวาหะโน สิริมาโต
2. Devi-Nayanikaya rano cha
3. Siri- Satakanino
4. กุมาโร ภยา ........
5. (ไม่ชัดเจน)
6. มหาราธี ทรานาคายิโร.
7. คุมาโร ฮาคุซิริ
8. กุมาโร สัตวาหาโน

จารึกนานาฆัตถือเป็นการค้นพบครั้งสำคัญ ตามที่Georg Bühler กล่าวไว้ว่า "จารึกนี้จัดอยู่ในกลุ่มเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของอินเดียตะวันตก และในบางแง่มุมก็มีความน่าสนใจและสำคัญมากกว่าจารึกถ้ำอื่นๆ ทั้งหมดรวมกัน" ^{[ 15 ] [ 24 ]}

จารึกกล่าวถึงทั้งบาลารามา ( สัมกรษาณะ ) และวาสุเทวะ-กฤษณะพร้อมกับเทพเจ้าเวท ได้แก่ อินทรา สุริยะ จันทรา ยม วรุณะ และกุเบระ^{[ 11 ]}ซึ่งเชื่อมโยงประเพณีเวทกับศาสนาฮินดู^{[ 31 ] [ 32 ] [ 33 ]}เนื่องจากจารึกนี้สลักบนหินและมีอายุราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช จึงเชื่อมโยงความคิดทางศาสนาในศตวรรษหลังเวทในช่วงปลายสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช กับความคิดที่พบในตำราที่ไม่น่าเชื่อถือและมีความแปรปรวนสูง เช่น ปุราณะซึ่งมีอายุในช่วงครึ่งหลังของสหัสวรรษที่ 1 หลังคริสต์ศักราช จารึกนี้เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่น่าเชื่อถือ ซึ่งให้ชื่อและความเจริญรุ่งเรืองแก่ราชวงศ์สัตวาหนา^{[ 11 ] [ 32 ] [ 10 ]}

จารึกนาเนฆัตมีความสำคัญต่อการศึกษาประวัติศาสตร์ของตัวเลข^{[ 8 ]}แม้จะเสียหาย แต่จารึกเหล่านี้กล่าวถึงตัวเลขอย่างน้อย 30 แห่ง^{[ 34 ]}พวกมันนำเสนอสัญลักษณ์ตัวเลขที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่รู้จักสำหรับ "2, 4, 6, 7 และ 9" ซึ่งคล้ายกับตัวเลขในยุคปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอักษรนาครี สมัยใหม่ [ ^{5 ] [ 35 ] ค่าตัวเลขที่ใช้ในถ้ำนาเนฆัตยืนยันว่าค่าจุดยังไม่ได้รับการ พัฒนา}ในอินเดียในช่วงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 7 ] [ 36 ]}

จารึกนี้ยังเป็นหลักฐานและแสดงให้เห็นว่าแนวคิดเวทได้รับการเคารพนับถืออย่างน้อยในภาคเหนือของภูมิภาคเดคคานก่อนศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ยืนยันว่าการบูชายัญเวทยังคงเป็นที่นิยมในหมู่ราชวงศ์อย่างน้อยจนถึงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 31 ] [ 6 ]}ถ้ำนาเนฆัตยังเป็นหลักฐานว่าราชวงศ์ฮินดูได้สนับสนุนการสร้างประติมากรรมตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช และประเพณีการสร้างมูรติ (ประติมา) ขนาดเท่าคนจริงแบบฆราวาสก็เป็นที่นิยมในเวลานั้นแล้ว^{[ 10 ] [ 37 ] [หมายเหตุ 6 ]}

ตามที่ Susan Alcock กล่าว จารึก Naneghat มีความสำคัญในการกำหนดลำดับเวลาของผู้ปกครองและราชวงศ์ของจักรวรรดิ Satavahanaจารึกนี้ถือว่ามีอายุหลัง จารึก ถ้ำ NasikของKanhaซึ่งมีอายุระหว่าง 100-70 ปีก่อนคริสตกาล ดังนั้น จารึก Naneghat จึงช่วยให้สามารถระบุตำแหน่งของ Satakarni I ได้หลังจากเขา และ Satavahanas เป็นราชวงศ์ฮินดูที่มีราชวงศ์ประกอบพิธีกรรมบูชายัญตามแบบเวทหลายครั้ง^{[ 38 ]}

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับนาเนกัต

• วัดฮินดู
• ถ้ำคานเฮรี