ปาปิรัส75

ต้นฉบับพันธสัญญาใหม่
1B9 ด้านหน้า, ลูกา 14:3-14
ชื่อ	พี. บอดเมอร์ XIV–XV
เข้าสู่ระบบ	𝔓 75
ข้อความ	ลูกา 3:18–24:53 + ยอห์น 1–15 (ส่วนต่างๆ อย่างละเอียด)
วันที่	ประมาณ ค.ศ. 200-225, 175–225 (มาร์ตินและคัสเซอร์), ปลายศตวรรษที่ 3 ถึงต้นศตวรรษที่ 4 (ออร์ซินี), ศตวรรษที่ 4 (นองบรี)
สคริปต์	กรีก
พบ	ปาเบาประเทศอียิปต์
ขณะนี้ที่	หอสมุดวาติกันกรุงโรม
อ้างอิง	วี. มาร์ติน, อาร์. แคสเซอร์, ปาไพรัส บอดเมอร์ XIV–XV
ขนาด	26 ซม. × 13 ซม. ( 10+(1/4 นิ้ว×  5 นิ้ว)
พิมพ์	ประเภทข้อความอเล็กซานเดรียน
หมวดหมู่	ฉัน
บันทึก	ใกล้กับ𝔓 66 , B , 0162 มาก

ปาปิรัส 75หรือที่รู้จักกันในชื่อปาปิรัสบอดเมอร์XIV – XVหรือ ปาปิรัสฮันนา 1 เป็น ต้นฉบับพันธ สัญญาใหม่ภาษา กรีกยุคแรก ที่เขียนบนปาปิรัสซึ่งมีข้อความจากพระวรสารลูกา 3:18–24:53 และยอห์น 1:1–15:8 ^{[ 1 ] : 101} มีการกำหนดหมายเลขด้วยสัญลักษณ์𝔓 ⁷⁵ในระบบ การนับหมายเลขของ เกรกอรี-อาลันด์ สำหรับต้นฉบับ พันธสัญญาใหม่^{[ 1 ] : 101} โดยทั่วไปแล้วถือว่าปาปิรัสนี้เป็นปาปิรัส "ที่สำคัญที่สุด" ของพันธสัญญาใหม่ที่ค้นพบมาจนถึงปัจจุบัน^{[ 1 ] : 244}

จากการศึกษารูปแบบการเขียนเปรียบเทียบ ( อักษรโบราณ ) ได้มีการกำหนดอายุของต้นฉบับนี้ไว้ตามประเพณีในศตวรรษที่ 3 ^{[ 1 ] : 101} แม้ว่าการศึกษาล่าสุดบางชิ้นได้เสนอข้อโต้แย้งให้พิจารณาช่วงเวลาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 4 ไม่ใช่แค่ศตวรรษที่ 3 เท่านั้น^{[ 2 ] : 437 [ 3 ]}เป็นเพราะการกำหนดอายุตามประเพณีในยุคแรกๆ ทำให้ต้นฉบับนี้ได้รับการประเมินค่าสูง และข้อเท็จจริงที่ว่าข้อความของมันคล้ายคลึงกับCodex Vaticanus (B)ใน ศตวรรษที่ 4 อย่างมาก ^{[ 2 ] : 405–407}

ต้นฉบับเป็นหนังสือโบราณ (รูปแบบที่มาก่อนหนังสือ สมัยใหม่ ) ทำจากกระดาษปาปิรัสใน รูป แบบ เล่มเดียว ( เล่มเดียวคือชุดของหน้ากระดาษที่วางซ้อนกัน แล้วพับครึ่งเพื่อสร้างเป็นหนังสือ) ขนาด27 ซม. × 13 ซม. ( 10+1/2นิ้ว  × 5 นิ้ว) มีระหว่าง 38 ถึง 45 บรรทัดต่อหน้า [ ^{4 ] ประกอบด้วย}ข้อความส่วนใหญ่ของพระวรสารลูกาและสิบห้าบทแรกของพระวรสารยอห์น [ ^{2 ] : 405} เดิมทีมีประมาณ 144 หน้า เหลือรอดมา 102 หน้า ซึ่ง 20 หน้าเป็นชิ้นส่วน ^{[ 5 ] : 58 [ 6 ] : 194}

กระดาษปาปิรัสมีคุณภาพเรียบเนียนและละเอียด โดยด้านหลัง (ด้านที่มีลายเส้นแนวตั้ง) เรียบเนียนเกือบเท่าด้านหน้า (ด้านที่มีลายเส้นแนวนอน) และให้ความรู้สึกเหมือนผ้าลินินทอมือ^{[ 6 ] : 195} การเขียนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ที่ชัดเจนและระมัดระวัง^{[ 5 ] : 58} พร้อมกับ𝔓 ⁴ , 𝔓 ⁷⁵เป็นหนึ่งในต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดของพระวรสารลูกา [ ^{7 ] ซึ่งมี เนื้อหา}ส่วนใหญ่ของลูกา 3:18–24:53 ^{[ 7 ] [ 8 ]}คุณลักษณะที่ผิดปกติของคัมภีร์เล่มนี้คือ เมื่อพระวรสารลูกาจบลง พระ วรสารยอห์นจะเริ่มต้นในหน้าเดียวกัน^{[ 6 ] : 194} มีการใช้สเตาโรแกรม (⳨) ในลูกา 9:23, 14:27 และ 24:7 ^{[ 9 ]}

ข้อความนี้ถือเป็นตัวแทนของประเภทข้อความอเล็กซานเดรีย : ประเภทข้อความคือกลุ่มของต้นฉบับที่แตกต่างกันซึ่งมีข้อความอ่านที่เฉพาะเจาะจงหรือเกี่ยวข้องโดยทั่วไปร่วมกัน ซึ่งแตกต่างกันระหว่างกลุ่มต่างๆ และด้วยเหตุนี้ ข้อความอ่านที่ขัดแย้งกันจึงสามารถแยกกลุ่มต่างๆ ออกจากกันได้ ซึ่งจะนำมาใช้ในการกำหนดข้อความต้นฉบับที่ตีพิมพ์ มีสามกลุ่มหลักที่มีชื่อเรียก ได้แก่อเล็กซานเด รี ยตะวันตกและไบแซนไทน์ [ ^{5 ] : 205-230} นักวิจารณ์ข้อความและนักวิชาการพระคัมภีร์เคิร์ต อาลันด์จัดให้อยู่ในหมวดที่ 1ของระบบการจำแนกประเภทข้อความต้นฉบับพันธสัญญาใหม่ของเขา^{[ 1 ] : 101} ต้นฉบับหมวดที่ 1 อธิบายว่าเป็นต้นฉบับ "ที่มีคุณภาพพิเศษมาก กล่าวคือ ต้นฉบับที่มีสัดส่วนของข้อความยุคแรกสูงมาก ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นข้อความต้นฉบับดั้งเดิม ซึ่งไม่ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในความบริสุทธิ์ในต้นฉบับใดต้นฉบับหนึ่ง" ^{[ 1 ] : 335}

ข้อความนี้ใกล้เคียงกับ Codex Vaticanus (B) มากกว่าCodex Sinaiticus ( א ‎ ) ความสอดคล้องระหว่าง𝔓 ⁷⁵และ B คือ 92% ในยอห์น^{[ 6 ] : 211–212 และ} 94% ในลูกา^{[ 10 ]}สอดคล้องกับ𝔓 ¹¹¹ [ ^{11 ]}

ตามที่ Aland กล่าวไว้𝔓 ⁷⁵เป็นกุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ข้อความดั้งเดิมของพันธสัญญาใหม่^{[ 12 ]}แต่เมื่อเร็วๆ นี้ Brent Nongbri นักอักษรศาสตร์และนักวิชาการประวัติศาสตร์ศาสนาได้โต้แย้งว่า แม้ว่าจะไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่𝔓 ⁷⁵จะอยู่ในช่วงปลายศตวรรษที่ 2 หรือต้นศตวรรษที่ 3 ออกไปได้อย่างเด็ดขาด แต่การขยายช่วงเวลาให้ครอบคลุมถึงศตวรรษที่ 4 ก็มีความเป็นไปได้เช่นกัน (หรืออย่างที่เขากล่าวว่า "หากไม่ใช่มีความเป็นไปได้มากกว่า") ^{[ 2 ] : 437} ดังนั้น ความคล้ายคลึงกันของข้อความใน𝔓 ⁷⁵และCodex Vaticanusอาจอธิบายได้ดีกว่าโดยพิจารณาว่าทั้งสองเป็นผลผลิตของการแก้ไขข้อความประเภทหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 4 ^{[ 2 ]}

ต้นฉบับขาดบทเรื่องหญิงชั่วช้าซึ่งโดยปกติจะอยู่ในฉบับแปลที่ยอห์น 7:53–8:11 การละเว้นนี้ได้รับการสนับสนุนโดย: 𝔓 ⁶⁶ א ‎ BA ^(vid) C ^(vid) L N T W X Δ Θ Ψ 0141 0211 3 9* 22 33 72 96 97 106 108 123 131 139 157 179 * 249 250 253 565 1241 1333 1424 2768 aflq sy ly pbo bo ^pt ; หรือ Hier ^mss ; บวกกับตามที่ Tischendorf กล่าวไว้ อย่างน้อย 50 รายการอื่น ๆ (ดูหลักฐานต้นฉบับที่ขัดแย้งกับ PdA ) ^{[ 13 ] [ 14 ] : 322}

ลูกา 8:21

αυτον (เขา ) – 𝔓 ⁷⁵ 705 บ

αυτους (พวกเขา ) – ต้นฉบับส่วนใหญ่ ^{[ 14 ] : 213}

ลูกา 11:4

αллα ρυσαι ημας απο του πονηρου (แต่ช่วยเราให้พ้นจากความชั่วร้าย )

ละเว้น – 𝔓 ⁷⁵ א ‎ * ^{, 2b} BL ƒ 1 ⁷⁰⁰ vg sy ^s sa, ^bo bt

รวมถึง – ต้นฉบับส่วนใหญ่^{[ 14 ] : 230}

ลูกา 16:19

Ανθρωπος δε τις ην πлουσιος, ονοματι Ν[ιν]ευης, και ενεδιδυσκετο (มีเศรษฐีคนหนึ่งชื่อ N[in]eue สวมชุดตัวเอง ) – 𝔓 ⁷⁵ 36 37 sa

Ανθρωπος δε τις ην πлουσιος, και ενεδιδυσκετο (มีเศรษฐีคนหนึ่งสวมชุดตัวเอง ) – ต้นฉบับส่วนใหญ่ ^{[ 15 ] [ 14 ] : 214}

( กลุ่มคนที่ไม่ทราบวันเวลาจะมีευρον δε τινες και του πлουσιου εν τισιν αντιγραφοις τουνομα Νινευης γεγομενον ( และใน ^บางสำเนาก็พบชื่อเศรษฐีที่ถูกเรียกว่านีนะวาห์ )) ^{16 ]}

ลูกา 22:43–44

ละเว้น – 𝔓 ⁷⁵ א ^{‎ 2a}A B N T W 579 ë 844 sy ^s sa bo ^pt

รวมถึง – ต้นฉบับส่วนใหญ่^{[ 14 ] : 278}

ลูกา 23:34

ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔлεγεν· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γὰρ οἴδασιν τί ποιοῦσιν (และพระเยซูตรัสว่า พระบิดายกโทษให้พวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไร )

ละเว้น – 𝔓 ⁷⁵ א ^{‎ 2a}B D ^* W Θ 070 579 1241 a d sy ^s sa bo ^pt

รวมถึง – ต้นฉบับส่วนใหญ่^{[ 14 ] : 283}

ลูกา 24:26

βασιлειαν (ราชอาณาจักร ) – 𝔓 ⁷⁵ *

δοξαν ( glory ) – ต้นฉบับส่วนใหญ่ ^{[ 14 ] : 289}

ยอห์น 10:7

ο ποιμην } (คนเลี้ยงแกะ ) – 𝔓 ⁷⁵ส.อ

η θυρα (ประตู ) – ส่วนใหญ่ ^{[ 14 ] : 332}

คัมภีร์นี้ถูกค้นพบในช่วงทศวรรษ 1950 และเคยเป็นของมาร์ติน บอดเมอร์ นักสะสมหนังสือชาวสวิส และก่อนหน้านี้ถูกกำหนดให้เป็น P. Bodmer XIV–XV ต่อมาถูกขายในปี 2006 และบริจาคให้กับหอสมุดวาติกัน ซึ่งปัจจุบันเรียกต้นฉบับนี้ว่า "Hanna Papyrus 1 (Mater Verbi)" ^{[ 17 ]}ประวัติก่อนการค้นพบนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าคัมภีร์นี้ถูกสร้างขึ้นและใช้งานในอียิปต์^{[ 6 ] : 195–196} หลักฐานนี้มาจากชิ้นส่วนของกระดาษปาปิรัสที่ติดอยู่ด้านหลังของซองหนังของคัมภีร์ ซึ่งมีการเขียนด้วยอักษรคอปติก^{[ 6 ] : 196} ลักษณะการเขียนและการใช้paragraphosเพื่อระบุการเปลี่ยนผู้พูด ยังชี้ให้เห็นถึงที่มาของอียิปต์อีกด้วย^{[ 6 ] : 196} ปัจจุบันคัมภีร์นี้ถูกเก็บรักษาไว้ในหอสมุดวาติกัน (Hanna Papyrus 1) ในกรุงโรม^{[ 4 ]}

โดยใช้ระเบียบวิธีทางอักษรศาสตร์โบราณ ต้นฉบับนี้ได้รับการกำหนดอายุไว้ที่ 175–225 CE โดยบรรณาธิการคนแรกของต้นฉบับ ได้แก่ Victor Martin และ Rodolphe Kasser ^{[ 2 ] : 408} พวกเขาเปรียบเทียบลายมือกับต้นฉบับ P.Oxy. XXI 2293, P.Oxy. XXII 2322, P.Oxy. XXIII 2362, P.Oxy. XXIII 2363 และ P.Oxy. XXII 2370 ^{[ 2 ] : 408} อย่างไรก็ตาม ในปี 2016 Nongbri ชี้ให้เห็นว่าต้นฉบับทั้งหมดเหล่านี้ได้รับการกำหนดอายุโดยวิธีการวิเคราะห์ลายมือเปรียบเทียบแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ในการ กำหนดอายุของ𝔓 ⁷⁵มาร์ตินและคาสเซอร์ยังดึงความสนใจไปที่ต้นฉบับที่มีการกำหนดวันที่อย่างเป็นรูปธรรมอีกสองฉบับ (P.Flor. I 61 และ P.FuadUniv. 19) แต่นองบรีชี้ให้เห็นว่าอักษรของชิ้นงานทั้งสองชิ้นนี้ไม่ได้มีลักษณะที่คล้ายกับอักษรของ 𝔓 75 จริงๆ[ 2 ^{] เขาโต้แย้งว่า}การเปรียบเทียบที่มีการกำหนดวันที่ใกล้เคียงที่สุดสำหรับอักษรของ𝔓 ⁷⁵คือ P.Herm. 4 และ 5 ซึ่งมาจากคลังเอกสารในศตวรรษที่สี่ นองบรียังชี้ให้เห็นถึง ลักษณะ ทางด้านคัมภีร์ของ𝔓 ⁷⁵ซึ่งสอดคล้องกับต้นฉบับที่มีการกำหนดวันที่อย่างแน่ชัดในศตวรรษที่สี่^{[ 2 ]}

เอริค จี. เทอร์เนอร์เสนอการกำหนดอายุทางเลือกในช่วงปี 225–275 [ ^{18 ]}อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ให้ข้อมูลเปรียบเทียบทางอักขรวิทยาใดๆ สำหรับการกำหนดอายุนี้^{[ 2 ] : 413} ปัจจุบัน INTF กำหนดอายุไว้ที่ 200–225 CE ^{[ 4 ]}อย่างไรก็ตาม ฐานข้อมูลหนังสือโบราณของ Leuven กำหนดให้𝔓 ⁷⁵มีอายุอยู่ในช่วง "ค.ศ. 275-325" ^{[ 19 ]}

• รายชื่อเอกสารปาปิรัสพันธสัญญาใหม่
• ปาปิรัสบอดเมอร์

• V. Martin, R. Kasser, Papyrus Bodmer XIV–XV: Evangiles de Luc et Jean , เล่มที่ 1 1, Papyrus Bodmer XIV: Evangile de Luc คน 3–24 ; ฉบับที่ 2, Papyrus Bodmer XV: Evangile de Jean chap. 1–15 , โคโลญนี-เจนีวา: Biblioteca Bodmeriana, 1961.
• อลันด์, เคิร์ต (2009) นอยเออ นอยเตสตาเมนลิเช่ ปาปิริที่ 3 การศึกษาพันธสัญญาใหม่22 (4): 375– 96. ดอย : 10.1017/S0028688500010080 . S2CID  170642717 .

• Waltz, Robert B. ต้นฉบับพันธสัญญาใหม่: ปาปิรัส, ปาปิรัส𝔓 ⁷⁵ .
• เอกสารปาปิรัสบอดเมอร์ 14–15 มาถึงวาติกันแล้ว (เข้าถึงจากเว็บอาร์ไคฟ์เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2025)
• ภาพถ่ายดิจิทัลของ𝔓 ⁷⁵ที่CSNTM
• ภาพสีของ𝔓 ⁷⁵ในห้องสมุดดิจิทัลวาติกัน