ควิรินัส
พระเจ้าแห่งรัฐโรมัน
สมาชิกของกลุ่มไตรภาคโบราณ
เดนาริอุสวาดภาพ Quirinus ไว้ด้านหลังและเซเรสก็ขึ้นครองราชย์ที่ด้านหลัง ซึ่งเป็นการรำลึกถึงโดยคนหาเงินในคริสตศักราช 56 ของCerealiaที่นำเสนอโดยไกอัสเมมมิอุส รุ่นก่อนๆ ว่าเป็นเด็กไร้คนขับ[ 1 ]
ชื่ออื่นๆ	คูรินัส, คอรินัส, เคอรินัส, เควรินัส
ศูนย์กลางลัทธิขนาดใหญ่	ควิรินัลฮิลล์
ที่อยู่อาศัย	ควิรินัลฮิลล์
สัญลักษณ์	เครา เครื่องแต่งกายทางศาสนาและทหาร
เพศ	ชาย
เทศกาลต่างๆ	ควิรินาเลีย
คอนซอร์ต	เฮอร์ซิเลีย-โฮรา

ใน เทพปกรณัม และศาสนาโรมันควิริ นัส ( / k w ɪ ˈ r aɪ n ə s / kwi- RY -nəs , ^{[ 2 ]}ภาษาละติน: [kᶣɪˈriːnʊs] ) เป็นเทพเจ้าในยุคแรกของรัฐโรมันในสมัยออกัสตัส ควิรินัสยังเป็นฉายาของยานัสมาร์สและจูปิเตอร์อีก ด้วย ^{[ 3 ]}

ชื่อของเทพเจ้า Quirinus ถูกบันทึกไว้ในแหล่งข้อมูลโรมันหลายแหล่ง เช่นCurinus , Corinus , Querinus , QueirinusและQVIRINOรวมถึงในรูปแบบที่ไม่สมบูรณ์ เช่นIOVI. CYRIN[O] [ ^{4 ] ชื่อ}นี้ยังปรากฏเป็นนามสกุลของเฮอร์คิวลีสเช่นHercules Quirinus ^{[ 5 ]}

ชื่อQuirīnusน่าจะมาจากภาษาละตินquirīsซึ่งเป็นชื่อของพลเมืองโรมันในยามสงบ เนื่องจากทั้งquirīsและQuirīnusเกี่ยวข้องกับผู้อพยพชาวซาบีนที่เข้ามาในโรมในตำนานโบราณ จึงอาจเป็นคำยืม^{[ 6 ]}ความหมายว่า "ผู้ถือหอก" (Sabine quiris , 'หอก', ดูJanus Quirinus ) หรือมาจากเมืองCures ของชาวซาบีน ได้รับการเสนอโดยOvidในFasti 2.477-480 ของเขา ^{[ 7 ]}

นักวิชาการบางคนตีความชื่อนี้ว่าเป็นคำย่อของ*co-viri-nus ("เทพเจ้าแห่งผู้ชุมนุม" เทียบกับcūria < *co-viria ) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก*co-wironos ในยุคก่อนหน้า ซึ่งมาจากคำนามภาษาโปรโตอินโด-ยุโรป* wihₓrós ("มนุษย์") ^{[ 8 ] [ 9 ] [ 10 ]}นักภาษาศาสตร์Michiel de Vaanโต้แย้งว่ารากศัพท์นี้ "ไม่น่าเชื่อถือในเชิงเสียงและไม่น่าเชื่อถือในเชิงความหมายมากนัก" ^{[ 6 ]}

ในศิลปะ โรมันยุคแรก ควิรินัสถูกวาดภาพเป็นชายมีเคราสวมเสื้อผ้าทางศาสนาและทางทหาร อย่างไรก็ตาม เขาแทบจะไม่ถูกวาดภาพในศิลปะโรมัน ยุคหลังเลย เนื่องจากกระบวนการทำให้เป็นกรีกเทศกาลสำคัญของเขาคือ เทศกาล ควิรินาเลียซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์^{[ 11 ]}

พระสงฆ์แห่ง Quirinus คือFlamen Quirinalisเป็นหนึ่งในสามของ patrician flamines maiores (" นักฟลาเมน หลัก ") ซึ่งมีความสำคัญเหนือกว่าPontifex Maximus ^{[ 12 ]}

ควิรินัสอาจเป็น เทพเจ้าแห่งสงคราม ของชาวซาบีน แต่เดิม ชาวซาบีนมีถิ่นฐานอยู่ใกล้กับบริเวณที่ต่อมากลายเป็นกรุงโรมและได้สร้างแท่นบูชาให้กับควิรินัสบนเนินเขาควิรินาลิส หรือเนินเขาควิรินาลิสซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดเนินเขาของกรุงโรมเมื่อชาวโรมันเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณนั้น ลัทธิบูชาควิรินัสก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบความเชื่อในยุคแรกของพวกเขา เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนอิทธิพลจากวัฒนธรรมกรีกคลาสสิกในภายหลัง

เมื่อถึงสมัยกวีเอนเนียสในศตวรรษที่ 2 ^{[ 13 ]} Quirinus ถือเป็นกษัตริย์องค์แรกในตำนานที่ศักดิ์สิทธิ์โรมูลุส^{[ 14 ] [ 15 ]}

ในชีวประวัติของโรมูลัสพลูตาร์คเขียนว่า ไม่นานหลังจากที่ผู้ก่อตั้งกรุงโรมหายตัวไปภายใต้สถานการณ์ที่บางคนมองว่าน่าสงสัย ขุนนางโรมันชื่อโพรคูลัส จูลิอุสรายงานว่าโรมูลัสมาหาเขาขณะที่เขากำลังเดินทาง เขาอ้างว่าโรมูลัสสั่งให้เขาบอกเพื่อนร่วมชาติว่าตัวเขาเอง โรมูลัส คือ ควิรินัส^{[ 16 ]}เรื่องราวนี้น่าจะเกิดขึ้นก่อนศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 17 ]}

นักประวัติศาสตร์ Angelo Brelich โต้แย้งว่า Quirinus และRomulusเดิมทีเป็นเทพเจ้าองค์เดียวกัน ซึ่งถูกแยกออกเป็นวีรบุรุษผู้ก่อตั้งและเทพเจ้าเมื่อศาสนาโรมันกลายเป็นศาสนาที่ไม่เกี่ยวข้องกับเทพปกรณัม เพื่อสนับสนุนข้อนี้ เขาชี้ให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องของทั้ง Romulus และ Quirinus กับข้าวสเปลต์ผ่านทางFornacaliaหรือStultorum Feriaeตามที่ Ovid กล่าวไว้ในFasti ^{[ 11 ]}

วันสุดท้ายของเทศกาลเรียกว่าQuirinaliaซึ่งตรงกับวันแห่งการตายของ Romulus ตามประเพณี ในวันนั้น ชาวโรมันจะดื่มสเปลต์เพื่อถวายแด่เทพีFornaxในตำนานการตายของ Romulus ฉบับหนึ่งที่ Plutarch อ้างถึง เขาถูกฆ่าและหั่นเป็นชิ้น ๆ โดยขุนนางและแต่ละคนนำส่วนหนึ่งของร่างกายเขากลับบ้านและฝังไว้ในที่ดินของตน^{[ 18 ]}

เบรลิชอ้างว่ารูปแบบนี้ – เทศกาลที่เกี่ยวข้องกับพืชผลหลัก เทพเจ้า และเรื่องราวของวีรบุรุษผู้ก่อตั้งที่ถูกสังหารซึ่งชิ้นส่วนร่างกายถูกฝังอยู่ในดิน – เป็นตำนาน ที่ได้รับการยอมรับ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเกิดการแบ่งแยกในตำนานของวัฒนธรรม (ดู ต้นแบบ เทพเจ้าเดมา ) การปรากฏตัวของฟลาเมน ควิรินาลิสในเทศกาลอัคคา ลาเรนเทียอาจสนับสนุนวิทยานิพนธ์นี้ เนื่องจากโรมูลัสเป็นลูกเลี้ยงของเธอ และเป็นหนึ่งในพี่น้องอาร์วาล 12 คนแรก ( Fratres Arvales ) ^{[ 19 ]}

การเชื่อมโยงระหว่าง Quirinus และ Romulus ได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมจากการเชื่อมโยงกับ Vofionos ซึ่งเป็นเทพองค์ที่สามในกลุ่มเทพสามองค์ของ Grabovian แห่งIguvium Vofionos จะเทียบเท่ากับLiberหรือTeutatesในLatiumและในหมู่ชาวเคลต์ตามลำดับ^{[ 20 ]}

ความสำคัญในช่วงแรกของเขาทำให้ Quirinus ถูกรวมอยู่ในArchaic Triad ( Capitoline Triadแรก) พร้อมกับMars ( ^ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการเกษตรในขณะนั้น) และJupiter ^{[ 21} ]

อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป Quirinus ก็มีความสำคัญน้อยลง และเขาหายไปจากกลุ่มเทพเจ้าสามองค์ที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในภายหลัง (เขาและ Mars ถูกแทนที่ด้วยJunoและMinerva ) Varroกล่าวถึงCapitolium Vetusซึ่งเป็นสถานที่บูชาในยุคแรกบน Quirinal ที่อุทิศให้กับ Jupiter, Juno และ Minerva ^{[ 22 ] [ a ]} ​​ซึ่งMartialได้แยกความแตกต่างระหว่าง "Jupiter เก่า" และ "Jupiter ใหม่" ^{[ 24 ]}

ในที่สุด ชาวโรมันก็เริ่มหันมานิยมลัทธิส่วนบุคคลและลัทธิลึกลับมากกว่าระบบความเชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐ ซึ่งรวมถึงลัทธิของเทพบัคคัสเทพไซเบลและเทพไอซิสเหลือเพียงลัทธิบูชาเทพควิรินัสเท่านั้นที่ยังคงบูชาเขาอยู่

แม้ จะผ่านไปหลายศตวรรษหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน เนินเขาควีริเนลในกรุงโรม ซึ่งเดิมตั้งชื่อตามโรมูลัส ผู้ได้รับการยกย่องเป็นเทพเจ้า ก็ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับอำนาจ ในปี 1583 พระเจ้าเกรกอรีที่ 13 ทรง เลือกสถานที่แห่งนี้สำหรับพระราชวังฤดูร้อนของพระองค์ ซึ่งต่อมาพระราชวังแห่งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ พระราชวังควีริเนลหลังจากที่กรุงโรมถูกยึดครองราชวงศ์ซาวอยได้เลือกพระราชวังแห่งนี้เป็นที่ประทับของราชอาณาจักรและต่อมาหลังจากที่ระบอบกษัตริย์ถูกยกเลิก พระราชวังแห่งนี้ก็กลายเป็นที่พำนักของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี

• อดอล์ฟ เอลเลการ์ด เจนเซน

• บริเกล, โดมินิค (1996) "เรมาร์ค ซูร์ เลอ ดีเออ กีรินุส " Revue belge de Philologie และประวัติศาสตร์74 (1): 99– 120. ดอย : 10.3406/rbph.1996.4097 .
• เดอ วัน, มิเชล (2008) พจนานุกรมนิรุกติศาสตร์ของภาษาละตินและภาษาอิตาลิกอื่นๆ เก่ง. ไอเอสบีเอ็น 9789004167971.
• ดูเมซิล, จอร์จส์ (1966). ศาสนาโรมันยุคโบราณ: พร้อมภาคผนวกเกี่ยวกับศาสนาของชาวเอตรัสกัน (ฉบับปี 1996). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยจอห์นส์ ฮอปกินส์. ISBN 978-0-8018-5482-8.
• ลาจอย, ปาทริซ (1 มิถุนายน 2553). "Quirinus, ไม่โบราณ Dieu tonnant? Nouvelles สมมุติฐาน sur son étymologie et sa ธรรมชาติดึกดำบรรพ์" . Revue de l'histoire desศาสนา227 (227): 175– 194. ดอย : 10.4000/rhr.7573 . จสตอร์ 23618183 .
• Ogilvie, RM (1970). คำอธิบายเกี่ยวกับ Livy: เล่ม 1–5 (พิมพ์ซ้ำพร้อมส่วนเพิ่มเติม). อ็อกซ์ฟอร์ด: Clarendon Press. ISBN 0-19-814432-6.

• Livy (1905) [คริสต์ศตวรรษที่ 1]. Ab urbe condita  [ ตั้งแต่การก่อตั้งเมือง ]. แปลโดย Roberts, Canon – ผ่านWikisource

• บาซานอฟ, วี. (1946) "Note sur la triade " อินโด-ยูโรเปเอน " อา โรม" Revue de l'histoire desศาสนา132 (1/3): 110– 114. ดอย : 10.3406/rhr.1946.5522 . จสตอร์ 23665537 .
• เบน อับดุลลาห์, ไซเนบ (1999) "QVIRINVS, DEVS PATER. Une résurgence de la ศาสนา romaine Archaïque en proconsulaire d'Afrique sous l'Empereur Sévère Alexandre" Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions และ Belles- Lettres 143 (2): 457– 468. ดอย : 10.3406/crai.1999.16004 .
• ดูเมซิล, จอร์จ (1954) "Les cultes de la regia, les trois fonctions ct la triade Jupiter Mars Quirinus" ลาโตมัส . 13 (2): 129– 139. จสตอร์ 41517672 .
• คอช, คาร์ล (1953) "เบเมอร์คุงเกน ซุม โรมิเชน คีรินุสคูลต์" Zeitschrift für Religions- และ Geistesgeschichte 5 (1): 1– 25. ดอย : 10.1163/157007353X00090 . จสตอร์ 23894289 . โปรเควสท์1305391173 . 
• ยอร์ก, ไมเคิล (1988) "โรมูลุสและรีมัส มาร์สและควิรินัส" วารสารอินโด-ยูโรเปียนศึกษา . 16 ( 1– 2 ) : 153– 172. ISSN  0092-2323