ซากาลา

ที่ตั้งของเมืองสากาลาในภูมิภาคปัญจาบของประเทศปากีสถานในปัจจุบัน

Sagala , Śākala ( สันสกฤต : शाकल ) หรือSangala ( กรีกโบราณ : Σάγγαλα ) เป็นเมืองในอินเดียโบราณ^{[ 1 ] [ 2 ]}ซึ่งโดยทั่วไปถือว่าเป็นเมืองต้นกำเนิดของเมืองSialkot ในปัจจุบัน ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดปัญจาบตอนเหนือของปากีสถาน [ ^{3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}เมืองนี้เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักร Madraและถูกทำลายลงในปี 326 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่าง การ ^{รุกราน}อินเดียของอเล็กซานเดอร์มหาราช [ ^{7 ] ใน}ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช Sagala ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงของ อาณาจักร อินโด-กรีกโดยMenander I Menander หันมานับถือพุทธศาสนาหลังจากถกเถียงกับพระภิกษุสงฆ์ อย่างกว้างขวาง ดังที่บันทึกไว้ในคัมภีร์พุทธศาสนาMilinda Panha ^{[ 3 ]} ในรัชสมัยของพระองค์ เมืองสาคละกลายเป็นศูนย์กลางสำคัญของพุทธศาสนาและเจริญรุ่งเรืองในฐานะศูนย์การค้าที่สำคัญ^{[ 8 ] [ 9 ]}

Sagala น่าจะเป็นเมือง Śākala ( สันสกฤต : शाकल ) ที่กล่าวถึงในมหาภารตะ มหากาพย์ภาษาสันสกฤตของอินเดียโบราณ โดยตั้งอยู่ในพื้นที่คล้ายกับที่ชาวกรีกกล่าวถึง Sagala ^{[ 10 ]}เมืองนี้อาจมีชาวSakaหรือScythiansจากเอเชียกลาง อาศัยอยู่ ซึ่งอพยพเข้ามาในอนุทวีปอินเดีย^{[ 11 ]}ภูมิภาคนี้ถูกกล่าวถึงในมหาภารตะในเรื่องของผู้หญิง "ที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสมและลุ่มหลงในกาม" ที่อาศัยอยู่ในป่า^{[ 12 ]}กล่าวกันว่าเมืองนี้ตั้งอยู่ใน ภูมิภาค Sakaladvipaระหว่าง แม่น้ำ ChenabและRaviซึ่ง ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อRechna Doab

อนาบาซิสของอเล็กซานเดอร์ซึ่งเขียนโดยอาร์เรียน นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน-กรีก บันทึกไว้ว่าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดเมืองเซียลคอตโบราณ ซึ่งบันทึกไว้ว่าซากาลาจากชาวคาเธียนที่ตั้งมั่นอยู่ที่นั่น^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]}เมืองนี้มีประชากร 80,000 คนในคืนก่อนการรุกรานของอเล็กซานเดอร์^{[ 14 ]}แต่ถูกทำลายราบเป็นหน้าดินเพื่อเป็นการเตือนเมืองใกล้เคียงอื่นๆ ที่อาจต่อต้านการรุกรานของเขา^{[ 14 ]}

“ชาวคาเธียน...มีเมืองที่แข็งแกร่งแห่งหนึ่งอยู่ใกล้ๆ ซึ่งพวกเขาตั้งใจจะตั้งรับ ชื่อว่าเมืองซากาลา (...) วันรุ่งขึ้น อเล็กซานเดอร์ได้พักทัพ และในวันที่สามก็ยกทัพไปยังซากาลา ที่ซึ่งชาวคาเธียนและเพื่อนบ้านที่เข้าร่วมกับพวกเขาได้ตั้งทัพอยู่หน้าเมือง (...) ณ จุดนี้เองปอรัสก็มาถึง พร้อมกับช้างที่เหลือและทหารอีกประมาณห้าพันนาย (...) อเล็กซานเดอร์กลับไปยังซากาลา ทำลายเมืองจนราบเป็นหน้าดิน และผนวกดินแดนนั้นเข้าเป็นของตนเอง” อาร์เรียน , อนาบาซิสแห่งอเล็กซานเดอร์ , เล่ม 5 หน้า 22-24

หลังจากโค่นล้มจักรวรรดิเมารยะแล้วพระเจ้าปุษยามิตร ชุงคะได้สถาปนาจักรวรรดิชุงคะและขยายอำนาจไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนถึงเมืองสาคละ ตามคัมภีร์อโศกวาทนะ ในศตวรรษที่ 2 ระบุ ว่า พระองค์ทรงกดขี่ข่มเหงชาวพุทธ

"จากนั้นพระเจ้าปุษยมิตรทรงยกทัพสี่ฝ่าย และทรงตั้งพระทัยจะทำลายพระพุทธศาสนา จึงเสด็จไปยังกุกกุฏราม (...) พระเจ้าปุษยมิตรจึงทรงทำลายสัง ฆะ สังหาร ภิกษุสงฆ์ในนั้น แล้วก็เสด็จกลับ"

หลังจากนั้นไม่นาน พระองค์ก็เสด็จมาถึงเมืองสาคละ และทรงประกาศว่าจะพระราชทานรางวัลหนึ่งร้อยดีนาร์แก่ผู้ใดก็ตามที่นำศีรษะของพระภิกษุสงฆ์มาให้ ( ศรามณะ ) อโศกาวาทนะ หน้า 133 แปลโดย จอห์น สตรอง

Sagala ซึ่งชาวกรีกเปลี่ยนชื่อเป็นEuthydemiaถูกใช้เป็นเมืองหลวงโดยกษัตริย์เมนันเดอร์แห่งอินโด-กรีกในช่วงรัชสมัยของพระองค์ระหว่างปี 160 ถึง 135 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 16 ]}

ภายใต้การปกครองของเมนันเดอร์ เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองอย่างมากในฐานะศูนย์กลางการค้าที่สำคัญซึ่งมีชื่อเสียงในด้านผ้าไหม [ ^{17 ] บันทึก}ทางวรรณกรรมชี้ให้เห็นว่าชาวกรีกและประชากรท้องถิ่นของเมืองต่างๆ เช่น สากาลา อาศัยอยู่อย่างสงบสุข โดยชาวกรีกบางส่วนเปลี่ยนมานับถือพุทธศาสนาและรับเอาประเพณีท้องถิ่น เมนันเดอร์หันมานับถือพุทธศาสนาในสากาลา หลังจากถกเถียงกับพระภิกษุนาค เสนาอย่างกว้างขวาง ดังที่บันทึกไว้ในคัมภีร์พุทธศาสนามิลินทปัญหา [ ^{18 ] [ 19 ] คัมภีร์}นี้ให้คำอธิบายเบื้องต้นเกี่ยวกับภูมิทัศน์เมืองและสถานะของเมืองในฐานะศูนย์กลางการค้าที่เจริญรุ่งเรืองพร้อมพื้นที่สีเขียวมากมาย^{[ 20 ]}หลังจากการเปลี่ยนมานับถือพุทธศาสนา เซียลคอตได้พัฒนาเป็นศูนย์กลางสำคัญของความคิดทางพุทธศาสนา^{[ 21 ]}

เมืองเซียลคอตโบราณได้รับการบันทึกโดยปโตเลมีในงานเขียน ภูมิศาสตร์ของเขาในศตวรรษที่ 1 ^{[ 22 ] [ 23 ]}ซึ่งเขาอ้างถึงเมืองนี้ว่า Euthymedia ( Εύθυμέδεια ) ^{[ 24 ]}

ในดินแดนของชาวโยนาคะ มีศูนย์กลางการค้าที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เมืองนั้นชื่อว่า สากาลา ตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่สวยงาม อุดมสมบูรณ์ไปด้วยน้ำและเป็นเนินเขา มีสวนสาธารณะ สวนหย่อม ป่าไม้ ทะเลสาบ และสระน้ำมากมาย เป็นสวรรค์แห่งแม่น้ำ ภูเขา และป่าไม้ สถาปนิกผู้ชาญฉลาดได้วางผังเมืองไว้ และผู้คนในเมืองนี้ไม่เคยถูกกดขี่ข่มเหง เพราะศัตรูและคู่ต่อสู้ทั้งหมดของพวกเขาถูกปราบปรามไปแล้ว การป้องกันเมืองนั้นแข็งแกร่ง มีหอคอยและกำแพงเมืองที่แข็งแรงมากมายหลายแห่ง มีประตูและซุ้มประตูทางเข้าที่งดงาม และมีป้อมปราการหลวงอยู่ใจกลางเมือง กำแพงสีขาวและคูน้ำล้อมรอบอย่างลึก ถนน จัตุรัส ทางแยก และตลาดต่างๆ ถูกวางผังไว้อย่างดี สินค้ามีค่ามากมายหลายชนิดถูกจัดแสดงอย่างสวยงามในร้านค้าต่างๆ เมืองนี้ประดับประดาอย่างหรูหราด้วยศาลาบิณฑบาตหลายร้อยแห่ง และงดงามตระการตาด้วยคฤหาสน์อันโอ่อ่าหลายแสนหลัง ซึ่งสูงตระหง่านราวกับยอดเขาหิมาลัย ถนนหนทางเต็มไปด้วยช้าง ม้า รถม้า และผู้คนเดินเท้า เต็มไปด้วยกลุ่มชายหนุ่มรูปงามและหญิงสาวสวย และแออัดไปด้วยผู้คนจากทุกชนชั้นและทุกสถานะ ทั้งพราหมณ์ ขุนนาง ช่างฝีมือ และคนรับใช้ เสียงโห่ร้องต้อนรับครูบาอาจารย์จากทุกศาสนาดังก้องไปทั่ว เมืองนี้เป็นที่รวมตัวของผู้นำจากแต่ละนิกาย มีร้านค้าขายผ้า ฝ้าย เบนาเรส ผ้าโคตุมบารา และผ้าชนิดต่างๆ กลิ่นหอมหวานอบอวลไปทั่วตลาด ที่ซึ่งดอกไม้และน้ำหอมนานาชนิดถูกจัดวางอย่างสวยงาม มีอัญมณีมากมายให้เลือกซื้อ และเหล่าพ่อค้าแม่ค้าในเครื่องแต่งกายอันหรูหราต่างนำสินค้ามาวางขายในตลาดที่เปิดรับทุกทิศทุกทาง เมืองนี้เต็มไปด้วยเงินทอง เครื่องทอง เครื่องเงิน เครื่องทองแดง และเครื่องหิน จนเปรียบเสมือนเหมืองสมบัติอันล้ำค่า และยังมีทรัพย์สิน ข้าว และสิ่งของมีค่ามากมายเก็บไว้ในคลังสินค้า ทั้งอาหาร เครื่องดื่มทุกชนิด น้ำเชื่อม และขนมหวานนานาชนิด ในด้านความมั่งคั่งนั้น เมืองนี้เทียบได้กับอุตตรกุรุและในด้านความรุ่งโรจน์นั้นเทียบเท่ากับอาลากามันทะ เมืองแห่งเทพเจ้า ( คำถามของพระเจ้ามิลินทะ แปลโดยที.วาย. ไรส์ เดวิดส์ , 1890)

สมบัติที่ประกอบด้วยเหรียญจำนวนมากของเมนันเดอร์ที่ 1 และ เศษ เครื่องปั้นดินเผาสมัยเฮลเลนิสติกถูกขุดพบจาก หมู่บ้าน สิรันวาลีใกล้เมืองเซียลคอต^{[ 25 ]}

• ประวัติศาสตร์ของเมืองเซียลคอต
• รายชื่อเมืองโบราณของอินเดีย
• ชัมบาลา
• เซียลคอต
• อาณาจักรมาดรา
• แชงกรี-ลา

32°30′19″เหนือ74°32′03″ตะวันออก / 32.50528°N 74.53417°E / 32.50528; 74.53417