วันแรงงานสากล
การเดินขบวนเนื่องในวันแรงงานสากล ปี 2013 ในประเทศออสเตรีย
ชื่อทางการ	วันแรงงานสากล
เรียกอีกอย่างว่า	วันแรงงาน ; วันเมย์เดย์
พิมพ์	นานาชาติ (95 ประเทศ)
ความสำคัญ	รำลึกถึงเหตุการณ์เฮย์มาร์เก็ตในชิคาโก ปี 1886
การเฉลิมฉลอง	มีหลากหลายรูปแบบ ขึ้นอยู่กับประเทศ ส่วนใหญ่จะเป็นขบวนพาเหรดการเดินขบวนและงานเลี้ยงบาร์บีคิว
วันที่	วันที่ 1 พฤษภาคม หรือวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม
ความถี่	ประจำปี
ครั้งแรก	1 พฤษภาคม 1890 (อายุ 136 ปี 58 วัน)
เกี่ยวข้องกับ	วันแรงงาน (สหรัฐอเมริกา) วันแรงงาน (แคนาดา) วันขอบคุณพระเจ้าแรงงาน (ญี่ปุ่น)

วันแรงงานสากลหรือเรียกอีกอย่างว่าวันแรงงานในบางประเทศ^{[ 1 ]}และมักเรียกกันว่าวันเมย์เดย์ [ ^{2 ] [ 3 ]}เป็นการเฉลิมฉลองแรงงานขบวนการแรงงานและชนชั้นแรงงานซึ่งจัดขึ้นทุกปีในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 4 ] [ 5 ] หรือ}วันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม^{[ 6 ] [ 7 ]}

ตามธรรมเนียมแล้ว วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวัน เทศกาล ฤดูใบไม้ผลิ ของยุโรป หรือวันเมย์เดย์ การประชุม สภาแรงงานระหว่างประเทศที่จัดขึ้นในปารีสในปี 1889 ได้ก่อตั้งองค์การระหว่างประเทศที่สองขึ้นสำหรับพรรคแรงงาน พรรคสังคมนิยม และพรรคมาร์กซิสต์ โดยได้มีมติให้มีการ "เดินขบวนประท้วงระหว่างประเทศครั้งใหญ่" เพื่อสนับสนุนข้อเรียกร้องของชนชั้นแรงงานเรื่องวันทำงานแปดชั่วโมงสหพันธ์แรงงานอเมริกันเลือกวันที่นี้เพื่อรำลึกถึงการนัดหยุดงานทั่วไปในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเริ่มต้นในวันที่ 1 พฤษภาคม 1886 และสิ้นสุดลงด้วยเหตุการณ์เฮย์มาร์เก็ตในวันที่ 4 พฤษภาคม การเดินขบวนประท้วงดังกล่าวกลายเป็นกิจกรรมประจำปีในเวลาต่อมา^{[ 5 ]}การประชุมครั้งที่หกขององค์การระหว่างประเทศที่สองในปี 1904 เรียกร้องให้ "องค์กรพรรคสังคมประชาธิปไตยและสหภาพแรงงานของทุกประเทศเดินขบวนประท้วงอย่างแข็งขันในวันที่ 1 พฤษภาคม เพื่อการจัดตั้งวันทำงานแปดชั่วโมงอย่างถูกกฎหมาย เพื่อข้อเรียกร้องของชนชั้นกรรมาชีพและเพื่อสันติภาพสากล " ^{[ 8 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคม หรือวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม เป็นวันหยุดราชการในหลายประเทศ โดยส่วนใหญ่รู้จักกันในชื่อ "วันแรงงานสากล" หรือชื่อที่คล้ายคลึงกัน บางประเทศเฉลิมฉลองวันแรงงานในวันอื่นที่มีความสำคัญสำหรับพวกเขา เช่นสหรัฐอเมริกาและแคนาดาซึ่งเฉลิมฉลองวันแรงงานในวันจันทร์แรกของเดือนกันยายน^{[ 9 ]}ในปี 1955 คริสตจักรคาทอลิกได้อุทิศวันที่ 1 พฤษภาคมให้กับ " นักบุญโยเซฟผู้ทำงาน" โดยแทนที่วันฉลองนักบุญโยเซฟอีกวันหนึ่ง วันนี้ได้รับการเลือกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12ในปี 1955 เพื่อเป็นการตอบโต้การเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลของคอมมิวนิสต์ในวันเมย์เดย์^{[ 10 ]}นักบุญโยเซฟเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของคนงานและช่างฝีมือ เป็นต้น^{[ 11 ] [ 12 ]}

วันเฉลิมฉลองแรงงานมีอยู่ในบางประเทศในยุโรปตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18 ^{[ 13 ]} – บางครั้งตรงกับวันที่ 20 มกราคม (ฝรั่งเศส, 1793) ^{[ 14 ]}หรือวันที่ 5 มิถุนายน (ฝรั่งเศส, 1867) ^{[ 15 ]}

เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2499 ช่างก่อสร้างหิน ชาวออสเตรเลีย ในรัฐวิกตอเรียได้ทำการหยุดงานประท้วงครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหว เพื่อเรียกร้องให้ทำงาน วันละแปดชั่วโมง^{[ 16 ]}เหตุการณ์นี้กลายเป็นการรำลึกประจำปี ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้คนงานชาวอเมริกันทำการหยุดงานประท้วงครั้งแรก^{[ 17 ]}วันที่ 1 พฤษภาคมถูกเลือกให้เป็นวันแรงงานสากลเพื่อรำลึก ถึง เหตุการณ์เฮย์มาร์เก็ตใน ปี พ.ศ. 2429 ในชิคาโก^{[ 18 ]}ในปีนั้น เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม มีการนัดหยุดงานทั่วไปเพื่อเรียกร้องให้ทำงานวันละแปดชั่วโมง ในวันที่ 4 พฤษภาคม ตำรวจได้เข้าสลายการชุมนุมของประชาชนที่สนับสนุนการนัดหยุดงาน เมื่อมีบุคคลนิรนามขว้างระเบิด ตำรวจจึงตอบโต้ด้วยการยิงใส่คนงาน เหตุการณ์นี้ทำให้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจเสียชีวิต 7 นาย และพลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับบาดเจ็บ 60 นาย และพลเรือนได้รับบาดเจ็บ 115 คน^{[ 19 ] [ 20 ]}ผู้นำแรงงานและผู้สนับสนุนหลายร้อยคนถูกจับกุมในเวลาต่อมา และสี่คนถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ หลังจากการพิจารณาคดีที่ถูกมองว่าเป็นการตัดสินที่ไม่เป็นธรรม [ ^{21 ] [ nb 1 ]}ในวันถัดมาคือวันที่ 5 พฤษภาคม ที่มิลวอกี รัฐวิสคอนซินกองกำลังทหารของรัฐได้ยิงใส่ฝูงชนผู้ประท้วง ทำให้มีผู้เสียชีวิตเจ็ดคน รวมถึงเด็กนักเรียนชายและชายคนหนึ่งที่กำลังให้อาหารไก่ในสวนของเขา^{[ 23 ]}

ในปี พ.ศ. 2432 การประชุม ครั้งแรก ขององค์การสากลที่สองจัดขึ้นที่ปารีสตามข้อเสนอของเรย์มอนด์ ลาวีญที่เรียกร้องให้มีการเดินขบวนประท้วงในระดับนานาชาติในวันครบรอบการประท้วงที่ชิคาโกในปี พ.ศ. 2433 ^{[ 5 ]}ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 มีการเดินขบวนประท้วงในสหรัฐอเมริกาและประเทศส่วนใหญ่ในยุโรป^{[ 24 ]} นอกจากนี้ ยังมีการเดินขบวนประท้วงในชิลีและเปรู^{[ 24 ]}วันแรงงานสากลได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการให้เป็นกิจกรรมประจำปีในการประชุมใหญ่ครั้งที่สอง ขององค์การสากล ในปี พ.ศ. 2434 ^{[ 25 ] [ 26 ]}ต่อมาเกิด เหตุจลาจลใน วันแรงงาน พ.ศ. 2437 การประชุมใหญ่สังคมนิยมสากลที่อัมสเตอร์ดัม พ.ศ. 2447เรียกร้องให้ " องค์กร พรรคสังคมประชาธิปไตยและสหภาพแรงงานของทุกประเทศเดินขบวนประท้วงอย่างแข็งขันในวันที่ 1 พฤษภาคม เพื่อการจัดตั้งกฎหมายให้ทำงาน 8 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อเรียกร้องสิทธิของชนชั้นกรรมาชีพ และเพื่อสันติภาพสากล" ^{[ 8 ]}การประชุมได้กำหนดให้ " องค์กร ชนชั้นกรรมาชีพของทุกประเทศต้องหยุดงานในวันที่ 1 พฤษภาคม ในทุกที่ที่สามารถทำได้โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อคนงาน" ^{[ 8 ]}

ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา วันหยุดในเดือนกันยายนที่เรียกว่าวันแรงงาน (Labor Day ) ได้รับการเสนอครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1880 ในปี 1882 แมทธิว แม็กไกวร์ช่างเครื่องได้เสนอให้มีวันหยุดวันแรงงานในวันจันทร์แรกของเดือนกันยายนเป็นครั้งแรก^{[ nb 2 ]}ขณะดำรงตำแหน่งเลขานุการของสหภาพแรงงานกลาง (CLU) แห่งนิวยอร์ก^{[ 27 ]}บางคนแย้งว่าได้รับการเสนอครั้งแรกโดยปีเตอร์ เจ. แม็กไกวร์จากสหพันธ์แรงงานอเมริกันในเดือนพฤษภาคม 1882 ^{[ 28 ]}หลังจากได้เห็นงานเทศกาลแรงงาน ประจำปี ที่จัดขึ้นในโทรอนโตประเทศแคนาดา^{[ 29} ] ในปี 1887 รัฐโอเรกอนเป็นรัฐแรกในสหรัฐอเมริกาที่กำหนดให้วันแรงงานเป็นวันหยุดราชการ อย่างเป็นทางการ เมื่อถึงเวลาที่วันแรงงานกลายเป็นวันหยุดของรัฐบาลกลางอย่างเป็นทางการ^ในปี 1894 รัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา 30 รัฐ ได้เฉลิมฉลองวันแรงงานอย่างเป็นทางการ^{[ 28 ]}ดังนั้นในปี 1887 ในอเมริกาเหนือ วันแรงงานจึงเป็นวันหยุดราชการที่จัดตั้งขึ้นแล้ว แต่ในเดือนกันยายน^{[ 30 ]}ไม่ใช่วันที่ 1 พฤษภาคม

วันแรงงานสากลเป็นจุดศูนย์กลางของการชุมนุมประท้วงโดยกลุ่มสังคมนิยม คอมมิวนิสต์ และอนาธิปไตยต่างๆ มาตั้งแต่สมัยองค์การคอมมิวนิสต์สากลครั้งที่สอง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในวันหยุดที่สำคัญที่สุดในประเทศคอมมิวนิสต์ เช่นจีนเวียดนาม คิวบาลาวเกาหลีเหนือและประเทศอดีตสหภาพโซเวียตการเฉลิมฉลองในประเทศเหล่านี้มักมีการจัดขบวนพาเหรดแรงงานอย่างยิ่งใหญ่ รวมถึงการแสดงยุทโธปกรณ์ทางทหารและทหารด้วย

เมื่อปี พ.ศ. 2498 คริสตจักรคาทอลิกได้กำหนดให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็น " นักบุญโยเซฟผู้ทำงาน" นักบุญโยเซฟเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของคนงานและช่างฝีมือ เป็นต้น^{[ 11 ] [ 12 ]}

ปัจจุบัน ประเทศส่วนใหญ่ทั่วโลกเฉลิมฉลองวันแรงงานในวันที่ 1 พฤษภาคม

ประเทศ ในกลุ่มตะวันออกเช่น สหภาพโซเวียต และประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปกลางและตะวันออกที่อยู่ภายใต้การปกครองของ รัฐบาล มาร์กซ์-เลนินจัดงานเฉลิมฉลองวันแรงงานอย่างเป็นทางการในทุกเมือง โดยผู้นำพรรคจะออกมาทักทายฝูงชน แรงงานถือป้ายที่มีสโลแกนทางการเมือง และหลายบริษัทตกแต่งรถยนต์ของบริษัท การเฉลิมฉลองวันที่ 1 พฤษภาคมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมักเกิดขึ้นในเมืองหลวงของประเทศสังคมนิยมนั้นๆ และมักมีการแสดงแสนยานุภาพทางทหารและการปรากฏตัวของประธานาธิบดีและเลขาธิการพรรค ในช่วงสงครามเย็นวันแรงงานสากลกลายเป็นโอกาสสำหรับการเดินสวนสนามทางทหาร ครั้งใหญ่ ในจัตุรัสแดงโดยสหภาพโซเวียตและมีผู้นำระดับสูงของเครมลินโดยเฉพาะอย่างยิ่งคณะกรรมการโปลิตบูโรเข้าร่วมบนยอดสุสานเลนินมันกลายเป็นสัญลักษณ์ที่ยั่งยืนของช่วงเวลานั้น ในโปแลนด์ตั้งแต่ปี 1982 ผู้นำพรรคเป็นผู้นำขบวนพาเหรดอย่างเป็นทางการ ในฮังการีวันแรงงานสากลได้รับการเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการภายใต้การปกครองของคอมมิวนิสต์ และยังคงเป็นวันหยุดราชการ ตามประเพณีแล้ว วันนี้จะมีการเต้นรำรอบ "ต้นไม้เดือนพฤษภาคม" ที่กำหนดไว้^{[ 31 ]}โรงงานบางแห่งในประเทศสังคมนิยมได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่วันแรงงานสากล เช่นเหมืองถ่านหิน 1 Majaในเมือง Wodzisław Śląskiประเทศโปแลนด์ ในเยอรมนีตะวันออกวันหยุดนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่าInternationaler Kampf- und Feiertag der Werktätigen für Frieden und Sozialismus ("วันสากลแห่งการต่อสู้และการเฉลิมฉลองของคนงานเพื่อสันติภาพและสังคมนิยม") และมีการใช้ชื่อที่คล้ายกันในประเทศกลุ่มตะวันออกอื่นๆ

ในประเทศแอลจีเรียวันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองวันแรงงาน^{[ 32 ] [ 33 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการในแองโกลาและเรียกว่าวันแรงงาน^{[ 34 ]}

ในประเทศอียิปต์วันที่ 1 พฤษภาคม ถือเป็นวันแรงงานและเป็นวันหยุดที่ได้รับค่าจ้าง โดยปกติแล้ว ประธานาธิบดีของอียิปต์จะเป็นประธานในการเฉลิมฉลอง^{[ 35 ]}

ในเอธิโอเปียวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและมีการเฉลิมฉลองเป็นวันแรงงาน^{[ 36 ]}วันแรงงานมักมีการเฉลิมฉลองกันบ่อยครั้งภายใต้รัฐบาลก่อนหน้าของเดอร์กและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดในประเทศกานาเป็นวันเฉลิมฉลองให้กับคนงานทั่วประเทศ มีการจัดขบวนพาเหรดโดยสหภาพแรงงานและสมาคมแรงงาน^{[ 37 ]}โดยปกติแล้วขบวนพาเหรดจะมีเลขาธิการใหญ่ของสภาสหภาพแรงงานและเลขาธิการประจำภูมิภาคในแต่ละภูมิภาคเป็นผู้กล่าวปราศรัย^{[ 37 ]}คนงานจากสถานที่ทำงานต่างๆ จะแสดงป้ายและเสื้อยืดที่ระบุบริษัทของตน^{[ 37 ]}

ในเคนยาวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและมีการเฉลิมฉลองเป็นวันแรงงาน เป็นวันสำคัญที่ผู้นำขององค์กรสหภาพแรงงานส่วนกลาง – องค์การสหภาพแรงงานกลาง (COTU) – จะกล่าวปราศรัยต่อคนงาน รัฐมนตรีที่รับผิดชอบกระทรวงแรงงานและสังคมสงเคราะห์ (และบางครั้งประธานาธิบดี) จะกล่าวปราศรัยต่อคนงาน ทุกปี รัฐบาลจะอนุมัติ (และเพิ่ม) ค่าแรงขั้นต่ำในวันแรงงาน^{[ 38 ]}

ในลิเบียวันแรงงานสากลได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการโดยสภาเปลี่ยนผ่านแห่งชาติในปี 2012 ซึ่งเป็นปีแรกของยุคหลังกัดดาฟี^{[ 39 ]}เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1978 พันเอกมูอัมมาร์ อัล-กัดดาฟีผู้นำลิเบีย ในขณะนั้น ได้กล่าวปราศรัยต่อประชาชนในเมืองหลวงตริโปลีเรียกร้องให้มี การปฏิรูป การบริหารและเศรษฐกิจทั่วลิเบีย^{[ 40 ]}

ในประเทศมอริเชียสวันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองกันในฐานะวันแรงงาน มีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในมอริเชียสเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 และได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากความพยายามของ Guy Rozemont, Dr. Maurice Curé, Pandit Sahadeo และ Emmanuel Anquetil ในฐานะวันที่มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับคนงานชาวมอริเชียสที่ต่อสู้เพื่อสิทธิทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจของตนมาหลายปี^{[ 41 ]}

ในโมร็อกโกวันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการ^{[ 42 ]}

โมซัมบิกเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 43 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการในนามิเบียและมีการเฉลิมฉลองเป็นวันแรงงาน^{[ 44 ]}

นับตั้งแต่ปี 1981 วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการในไนจีเรียในวันนั้น ผู้คนจะมารวมตัวกัน และตามธรรมเนียมแล้ว ประธานสภาแรงงานแห่งไนจีเรียและนักการเมืองคนอื่นๆ จะกล่าวปราศรัยต่อคนงาน^{[ 45 ]}

ในโซมาเลียวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและมีการเฉลิมฉลองเป็นวันแรงงาน^{[ 46 ]}

ในแอฟริกาใต้วันแรงงานได้รับการเฉลิมฉลองเป็นวันหยุดราชการทั่วประเทศในวันที่ 1 พฤษภาคมของทุกปีตั้งแต่ปี 1995 ^{[ 47 ]}วันแรงงานเริ่มได้รับความสนใจจากแรงงานชาวแอฟริกันมากขึ้นในปี 1928 ซึ่งมีแรงงานหลายพันคนเดินขบวนครั้งใหญ่ ในปี 1950 พรรคคอมมิวนิสต์แอฟริกาใต้เรียกร้องให้มีการประท้วงหยุดงานในวันที่ 1 พฤษภาคมเพื่อตอบโต้พระราชบัญญัติปราบปรามคอมมิวนิสต์ที่ประกาศว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ความรุนแรงของตำรวจทำให้มีผู้เสียชีวิต 18 คนทั่วโซเวโต วันแรงงานมีต้นกำเนิดมาจากการต่อสู้ทางประวัติศาสตร์ของแรงงานและสหภาพแรงงานในระดับนานาชาติเพื่อความสามัคคีระหว่างคนทำงานในการต่อสู้เพื่อได้รับมาตรฐานการจ้างงานที่เป็นธรรม และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือการสร้างวัฒนธรรมของสิทธิมนุษยชนและสิทธิแรงงาน และเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งเหล่านี้ได้รับการบัญญัติไว้ในกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายภายในประเทศ^{[ 48 ]}

ในปี 1986 ซึ่งเป็นปีครบรอบ 100 ปีของเหตุการณ์เฮย์มาร์เก็ตสหภาพแรงงานแห่งแอฟริกาใต้ (COSATU) ได้เรียกร้องให้รัฐบาลกำหนดให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ และยังเรียกร้องให้คนงานหยุดงานในวันนั้นด้วย^{[ 49 ]} COSATU ได้รับการสนับสนุนจาก องค์กร ต่อต้าน การแบ่งแยกสีผิวที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง รวมถึง คณะกรรมการวิกฤตการศึกษาแห่งชาติและแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งสหรัฐ (แอฟริกาใต้) [ ^{50 ] การ}เรียกร้องนี้ยังได้รับการสนับสนุนจากองค์กรอนุรักษ์นิยมหลายแห่ง เช่นสมาคมครูแอฟริกันแห่งแอฟริกาใต้หอการค้าสหพันธ์แห่งชาติแอฟริกันและสหพันธ์อุตสาหกรรมเหล็กและวิศวกรรมแห่งแอฟริกาใต้ ซึ่งเป็นองค์กรที่เป็นตัวแทนของนายจ้างในอุตสาหกรรมโลหะ^{[ 50 ]}คนงานมากกว่า 1,500,000 คนปฏิบัติตามคำเรียกร้องและหยุดงาน เช่นเดียวกับนักเรียน คนขับแท็กซี่ พ่อค้าแม่ค้า เจ้าของร้าน คนงานในบ้าน และผู้ประกอบอาชีพอิสระอีกหลายพันคน^{[ 50 ]}ในปีต่อมา วันที่ 1 พฤษภาคมกลายเป็นวันหยุดที่เป็นที่นิยม แม้จะไม่ใช่วันหยุดอย่างเป็นทางการ ก็ตาม ^{[ 49 ]}เนื่องจากการสังหารหมู่ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 และความสำเร็จของการเรียกร้องของ COSATU ในปี พ.ศ. 2529 วันที่ 1 พฤษภาคมจึงมีความเกี่ยวข้องกับการต่อต้านรัฐบาลแบ่งแยกสีผิว หลังจากมีการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 วันที่ 1 พฤษภาคมจึงได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการ และมีการเฉลิมฉลองเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ^{[ 49 ]}บนเว็บไซต์ของเมืองเดอร์บันระบุว่า วันหยุดนี้ "เป็นการเฉลิมฉลองบทบาทของสหภาพแรงงานและขบวนการแรงงานอื่นๆ ในการต่อสู้กับระบอบแบ่งแยกสีผิวของแอฟริกาใต้" ^{[ 51 ]}

ในประเทศแทนซาเนียวันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการและมีการเฉลิมฉลองเป็นวันแรงงาน^{[ 52 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันแรงงานในตูนิเซียและเป็นวันหยุดราชการที่ได้รับค่าจ้าง^{[ 53 ]}

ในประเทศอูกันดาวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 54 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการในซิมบับเวและเรียกว่าวันแรงงาน^{[ 55 ]}

ในแอนติกาและบาร์บูดาวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม^{[ 56 ]}

ในอาร์เจนตินาวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันที่ 1 พฤษภาคม และมักเกี่ยวข้องกับสหภาพแรงงาน มีการจัดงานเฉลิมฉลองที่เกี่ยวข้องกับแรงงาน รวมถึงการเดินขบวนในเมืองใหญ่ๆ การเฉลิมฉลองวันแรงงานครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1890 เมื่อสหภาพแรงงานอาร์เจนตินาจัดงานเฉลิมฉลองหลายครั้งในบัวโนสไอเรสและเมืองอื่นๆ ในเวลาเดียวกันกับที่ขบวนการแรงงานระหว่างประเทศเฉลิมฉลองเป็นครั้งแรก^{[ 57 ]} ในปี 1930 ประธานสหภาพพลเมืองหัวรุนแรงHipólito Yrigoyenได้กำหนดให้เป็นวันหยุดราชการวันนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษในช่วงรัฐบาลที่มุ่งเน้นแรงงานของJuan Domingo Perón (1946–55) ^{[ 58 ]}เขาอนุญาตและรับรองการรับรองวันหยุดนี้ในระดับชาติในระหว่างดำรงตำแหน่ง

ในบาร์เบโดสวันแรงงานสากลเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 59 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อวันแรงงานและเป็นวันหยุด^{[ 60 ]}ตามธรรมเนียมแล้ว มักจะเป็นวันที่รัฐบาลประกาศการปรับขึ้นค่าจ้าง (เช่น ค่าจ้างขั้นต่ำของประเทศ) และการปรับปรุงด้านแรงงานอื่นๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รัฐบาลโบลิเวียยังเลือกวันนี้เป็นวันประกาศการ (โอน) กิจการของรัฐในภาคเศรษฐกิจเชิงกลยุทธ์ (เช่น ไฮโดรคาร์บอนในปี 2549 โทรคมนาคมในปี 2551 ไฟฟ้าในปี 2553 เป็นต้น)

ในประเทศบราซิล "วันแรงงาน" เป็นวันหยุดราชการที่ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม และสหภาพแรงงานจะจัดงานเฉลิมฉลองตลอดทั้งวัน^{[ 61 ]}

ในแคนาดาวันแรงงานจะตรงกับเดือนกันยายน ในปี ค.ศ. 1894 รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีจอห์น สแปร์โรว์ เดวิด ทอมป์สันได้ประกาศให้วันจันทร์แรกของเดือนกันยายนเป็นวันแรงงานอย่างเป็นทางการของแคนาดา วันแรงงานในสหรัฐอเมริกาก็ตรงกับวันเดียวกันนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม สหภาพแรงงานและฝ่ายซ้ายจะเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลในวันที่ 1 พฤษภาคม ถือเป็นวันสำคัญของการประท้วงของสหภาพแรงงานและกลุ่มชุมชนในจังหวัดควิเบก (แม้ว่าจะไม่ใช่วันหยุดตามกฎหมาย ของจังหวัด ก็ตาม) การเฉลิมฉลองวันแรงงานสากล (หรือ "วันแรงงานสากล"; ภาษาฝรั่งเศส : Journée internationale des travailleurs ) ในมอนทรีออลมีมาตั้งแต่ปี 1906 โดยจัดโดยกลุ่มช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ประเพณีนี้กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้งในช่วงที่มีการนัดหยุดงานครั้งใหญ่ในปี 1972 ในวันแรงงานปี 1973 การเดินขบวนประท้วงร่วมสมัยครั้งแรกจัดขึ้นโดยสหพันธ์สหภาพแรงงานหลัก มีสมาชิกสหภาพแรงงานกว่า 30,000 คนเข้าร่วมการเดินขบวนครั้งนี้ นอกจากนี้ยังเป็นวันที่ค่าแรงขั้นต่ำปรับขึ้น ตามธรรมเนียมอีกด้วย ^{[ 62 ]}

ตั้งแต่ปี 2019 คณะกรรมการแรงงานวันแรงงานได้จัดการเดินขบวนวันแรงงานสากลพร้อมกับการชุมนุมที่จัตุรัสนาธาน ฟิลลิปส์ในวันที่ 1 พฤษภาคมหรือวันเสาร์ที่ใกล้ที่สุด^{[ 63 ] [ 64 ]}เทศกาลแรงงานและศิลปะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในโทรอนโตตั้งแต่ปี 1985 ตลอดทั้งเดือนพฤษภาคม^{[ 65 ]}

พลเอกคาร์ลอส อิบันเญซ เดล กัมโปประธานาธิบดีแห่งกองทัพบกได้ประกาศให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการในปี พ.ศ. 2474 เพื่อเป็นเกียรติแก่ศักดิ์ศรีของคนงาน^{[ 66 ]}ร้านค้าและบริการสาธารณะทั้งหมดต้องปิดทำการตลอดทั้งวัน และสหภาพแรงงานหลักของชิลี ซึ่งมีตัวแทนอยู่ในองค์กรระดับชาติคือ สหภาพแรงงานกลางแห่งชิลี (Central Unitaria de Trabajadores) จะจัดการชุมนุมในช่วงเช้า พร้อมด้วยงานเฉลิมฉลองและงานเลี้ยงสังสรรค์ในช่วงบ่ายในเมืองใหญ่ทุกแห่งของชิลี ในระหว่างการชุมนุมเหล่านี้ ตัวแทนของพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายหลักๆ จะกล่าวปราศรัยต่อที่ประชุมเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิของคนงาน

วันที่ 1 พฤษภาคมได้รับการยอมรับมานานแล้วว่าเป็นวันแรงงาน และคนงานเกือบทั้งหมดก็เคารพวันดังกล่าวในฐานะวันหยุดประจำชาติ^{[ 67 ]}เช่นเดียวกับในหลายประเทศ การชุมนุมของสหภาพแรงงานเป็นเรื่องปกติในเมืองหลวงหลัก ๆ ทั่วประเทศ^{[ 68 ]}

วันแรงงาน ซึ่งเริ่มเฉลิมฉลองครั้งแรกในปี พ.ศ. 2456 ^{[ 69 ]}เป็นวันหยุดราชการ และในขณะเดียวกันก็เป็นวันสำคัญสำหรับกิจกรรมของรัฐบาล ในวันนี้ประธานาธิบดีของคอสตาริกาจะกล่าวสุนทรพจน์ต่อประชาชนและสภานิติบัญญัติของคอสตาริกาเกี่ยวกับหน้าที่ที่ได้ปฏิบัติตลอดปีที่ผ่านมา ประธานสภานิติบัญญัติก็ได้รับการเลือกตั้งโดยสมาชิกเช่นกัน^{[ 70 ]}

วันนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อวันแรงงานในคิวบา ผู้คนเดินขบวนบนท้องถนนเพื่อแสดงการสนับสนุน รัฐบาล คอมมิวนิสต์คิวบาและการปฏิวัติคิวบาตลอดทั้งเช้า^{[ 71 ]}

ในโดมินิกาวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม^{[ 72 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่เรียกว่าวันแรงงานและมีการเฉลิมฉลองด้วยงานรื่นเริง^{[ 73 ]}

ในเอกวาดอร์ วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่เรียกว่าวันแรงงาน ประชาชนไม่ไปทำงานและใช้เวลาอยู่กับญาติหรือรวมตัวกันเพื่อประท้วง^{[ 74 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่เรียกว่าวันแรงงาน^{[ 75 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการที่เรียกว่าวันแรงงาน^{[ 76 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการที่เรียกว่าวันเกษตรและแรงงาน^{[ 77 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ ซึ่งในฮอนดูรัสเรียกว่า "วันแรงงาน" ^{[ 78 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ^{[ 79 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ ซึ่งในปานามาเรียกว่า "วันแรงงาน" ^{[ 80 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "วันแรงงาน" ในประเทศปารากวัย^{[ 81 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ ซึ่งในเปรูเรียกว่า "วันแรงงาน" ^{[ 82 ]}

ในเซนต์คิตส์และเนวิสวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม^{[ 83 ]}

ในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2430 "วันแรงงาน" ซึ่งเฉลิมฉลองในวันจันทร์แรกของเดือนกันยายน ได้รับการยอมรับจากรัฐเพิ่มมากขึ้น^{[ 84 ]}จากนั้นในปี พ.ศ. 2437 ภายหลังการประท้วงหยุดงานของพูลแมน ทั่วประเทศ ^{[ 85} ] ^{[ 86 ]}รัฐสภาและประธานาธิบดีโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ได้ผ่านกฎหมายประกาศให้วันแรงงานเป็น^วันหยุดราชการของรัฐบาลกลาง^{[ 30 ]}

ความพยายามที่จะกำหนดให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดยังไม่ประสบความสำเร็จ^{[ 87 ]}

ในปี พ.ศ. 2490 วันที่ 1 พฤษภาคมได้รับการกำหนดให้เป็นวันแห่งความภักดี โดย ทหารผ่านศึกต่างประเทศของสหรัฐอเมริกาเพื่อเป็นการต่อต้านอิทธิพลและการเกณฑ์ทหารของคอมมิวนิสต์ในการชุมนุมวันแรงงานสากล^{[ 88 ]}วันแห่งความภักดีได้รับการเฉลิมฉลองทั่วประเทศด้วยขบวนพาเหรดและพิธีการรักชาติ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของสหรัฐฯ ในเวียดนามทำให้การเฉลิมฉลองเหล่านี้ไม่ได้รับความนิยมเท่า ที่ควร ^{[ 88 ]}ในปี พ.ศ. 2491 สมาคมเนติบัณฑิตอเมริกันได้รณรงค์ให้กำหนดวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันกฎหมายซึ่งได้รับการยอมรับในปี พ.ศ. 2504 โดยมติร่วมของรัฐสภา^{[ 89 ]}กิจกรรมวันกฎหมาย เช่น การจำลองการพิจารณาคดีและการทัวร์ศาล มักได้รับการสนับสนุนโดยสมาคมเนติบัณฑิตอเมริกัน

สหภาพแรงงานและองค์กรทางการเมือง รวมถึงกลุ่มอนาธิปไตย พรรคสังคมนิยม และพรรคคอมมิวนิสต์ได้สืบทอดประเพณีวันแรงงานสากลด้วยการชุมนุมและการเดินขบวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 1919 มีการเดินขบวนครั้งใหญ่เกิดขึ้น และความรุนแรงได้เกิดขึ้นกับขบวนพาเหรดที่ปกติแล้วสงบสุขในบอสตันนิวยอร์กและคลีฟแลนด์และ มีผู้เสีย ชีวิตจำนวนหนึ่ง^{[ 90 ] [ 91 ]}ในมิลวอกี มีการจัดพิธีรำลึกประจำปี ณ สถานที่เกิดเหตุ สังหารคนงาน 7 คน ระหว่างการเดินขบวนเพื่อเรียกร้อง วันทำงาน 8 ชั่วโมง^{[ 23 ]}ตัวอย่างที่ใหญ่ที่สุดบางส่วนเกิดขึ้นในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในทศวรรษ 1930 เมื่อคนงานหลายแสนคนเดินขบวนในขบวนพาเหรด วันแรงงานสากลใน จัตุรัสยูเนียนสแควร์ของนิวยอร์กขณะที่เมืองต่างๆ เช่นชิคาโกและดูลูธ มีการเดินขบวนครั้งใหญ่ที่ จัด โดยพรรคคอมมิวนิสต์

ในปี 2549 วันที่ 1 พฤษภาคมถูกเลือกโดย กลุ่ม ผู้อพยพชาวลาติน ส่วนใหญ่ ในสหรัฐอเมริกาให้เป็นวันสำหรับการคว่ำบาตรครั้งใหญ่ของอเมริกาซึ่งเป็นการนัดหยุดงานทั่วไปของแรงงานผู้อพยพที่ไม่มีเอกสารและผู้สนับสนุนเพื่อประท้วงHR 4437กฎหมายปฏิรูปการเข้าเมืองที่พวกเขารู้สึกว่าโหดร้าย ตั้งแต่วันที่ 10 เมษายนถึง 1 พฤษภาคมของปีนั้น ครอบครัวผู้อพยพในสหรัฐอเมริกาเรียกร้องสิทธิของผู้อพยพ สิทธิของแรงงาน และการนิรโทษกรรมสำหรับแรงงานที่ไม่มีเอกสาร พวกเขาได้รับการสนับสนุนจากองค์กรสังคมนิยมและองค์กรฝ่ายซ้ายอื่นๆ ในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 92 ] [ 93 ]}ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2550 การเดินขบวนอย่างสงบส่วนใหญ่ในลอสแอนเจลิสเพื่อสนับสนุนแรงงานผู้อพยพที่ไม่มีเอกสารจบลงด้วยการสลายการชุมนุมโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ ถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์อย่างกว้างขวาง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 สหภาพแรงงานท่าเรือและคลังสินค้าระหว่างประเทศได้ประกาศว่าคนงานท่าเรือจะไม่ขนส่งสินค้าใดๆ ที่ ท่าเรือ ชายฝั่งตะวันตกในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เพื่อเป็นการประท้วงต่อสงครามอิรัก ที่ดำเนินต่อไป และการเบี่ยงเบนทรัพยากรจากความต้องการภายในประเทศ^{[ 94 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2555 สมาชิกของOccupy Wall Streetและสหภาพแรงงานได้ร่วมกันจัดการประท้วงในหลายเมืองในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เพื่อรำลึกถึงวันแรงงานสากลและเพื่อประท้วงสภาพเศรษฐกิจและความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจ^{[ 95 ] [ 96 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2560 ผู้สนับสนุนสิทธิผู้อพยพ สหภาพแรงงาน และฝ่ายซ้ายได้จัดการประท้วงต่อต้านนโยบายการเข้าเมืองและเศรษฐกิจของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ในเมืองต่างๆ ทั่วสหรัฐอเมริกา โดยชิคาโกและลอสแอนเจลิสมีการเดินขบวนครั้งใหญ่ที่สุด^{[ 97 ] [ 98 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2020 ในช่วงการระบาดของ COVID-19 “พนักงานของAmazon , Whole Foods , Instacart , Walmart , FedEx , TargetและShiptกล่าวว่าพวกเขาจะหยุดงานประท้วง... เพื่อประท้วงการที่นายจ้างล้มเหลวในการจัดหาการคุ้มครองขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานแนวหน้าซึ่งกำลังเสี่ยงและเสียชีวิตในที่ทำงาน” ^{[ 99 ]}นอกจากนี้ ในวันเดียวกันนั้น จะมีการประท้วงไม่จ่ายค่าเช่าซึ่งเป็นการประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดในรอบเกือบศตวรรษ^{[ 100 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2021 ผู้ประท้วง กลุ่มแบล็กบล็อกปะทะกับตำรวจในโอ๊คแลนด์และพอร์ตแลนด์ กิจกรรมอื่นๆ อีกมากมายเกิดขึ้นทั่วประเทศ^{[ 101 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2569 มีการประท้วงวันแรงงานทั่วสหรัฐอเมริกาเพื่อสนับสนุนสิทธิของคนงาน การคุ้มครองสหภาพแรงงาน และการจัดสรรงบประมาณเพื่อการศึกษาของรัฐ สหภาพแรงงาน ครู องค์กรสิทธิผู้อพยพ และกลุ่มชุมชนได้จัดการชุมนุมและเดินขบวนในหลายเมือง การประท้วงบางส่วนเกี่ยวข้องกับสโลแกน “ไม่ไปโรงเรียน ไม่ทำงาน ไม่ซื้อของ” ซึ่งส่งเสริมการคว่ำบาตรผู้บริโภคและสถานที่ทำงาน^{[ 102 ] [ 103 ] [ 104 ]}

การประท้วงมุ่งเน้นไปที่ประเด็นต่างๆ รวมถึงค่าจ้าง การคุ้มครองแรงงาน ความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจ และการต่อต้านนโยบายต่อต้านสหภาพแรงงาน รายงานบางฉบับยังระบุถึงความกังวลเกี่ยวกับค่าครองชีพที่สูงขึ้นและกำลังซื้อที่ลดลงในบริบทของราคาน้ำมันโลกที่สูงขึ้นและความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ รวมถึงสงครามอิหร่าน^{[ 105 ] [ 106 ] [ 107 ] [ 108 ]}

ผู้ประท้วงแสดงความไม่เห็นด้วยกับนโยบายของรัฐบาลและสภาพเศรษฐกิจต่างๆ ที่พวกเขาอ้างว่าเอื้อประโยชน์แก่คนร่ำรวยอย่างเป็นระบบ ในขณะที่ละเลยชนชั้นแรงงาน ประเด็นสำคัญของการประท้วงคือการที่สิทธิแรงงานขั้นพื้นฐานถูกกัดกร่อน รวมถึงความยากลำบากหรือความไม่สามารถของพนักงานรัฐบาลกลางในการอุทธรณ์การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายที่จัดประเภทคนงานจำนวนมากใหม่ให้เป็นพนักงาน "ตามความสมัครใจ" ผู้ประท้วงยังแสดงความกังวลเกี่ยวกับการตัดงบประมาณซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโครงการความปลอดภัยในที่ทำงาน ซึ่งพวกเขาเชื่อว่าเป็นอันตรายต่อชีวิตของคนงานในภาครัฐโดยตรง เช่น พยาบาลและครู นอกจากนี้ ผู้ประท้วงยังเน้นย้ำถึงความนิ่งเฉยของค่าแรงขั้นต่ำของรัฐบาลกลาง ซึ่งยังคงไม่เปลี่ยนแปลงที่ 7.25 ดอลลาร์ต่อชั่วโมงมานานกว่าสิบห้าปี ซึ่งในมุมมองของพวกเขา ระยะเวลาดังกล่าวสะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบที่กว้างขึ้นของการไม่ใส่ใจต่อมาตรฐานการครองชีพที่แย่ลงของคนงานทั่วไป^{[ 109 ]}

ในอุรุกวัย วันที่ 1 พฤษภาคม ซึ่งเป็นวันแรงงาน ถือเป็นวันหยุดราชการ แม้ว่าจะเกี่ยวข้องกับสหภาพแรงงาน แต่โดยทั่วไปแล้วคนงานเกือบทั้งหมดก็มักจะให้ความเคารพวันดังกล่าว ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา งานหลักจะจัดขึ้นที่จัตุรัส 1 พฤษภาคมในเมืองมอนเตวิเดโอ^{[ 110 ]}

ในเวเนซุเอลาวันแรงงาน ( El Día del Trabajador ) มีการเฉลิมฉลองในวันที่ 1 พฤษภาคม ตั้งแต่ปี 1936 แต่ตั้งแต่ปี 1938 ถึง 1945 ได้จัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม ตามคำสั่งของEleazar López Contrerasอย่างไรก็ตามIsaías Medina Angaritaได้เปลี่ยนกลับมาเป็นวันที่ 1 พฤษภาคมอีกครั้งในปี 1945 ^{[ 111 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการในสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อนปี 2551 เป็นวันหยุดสามวัน แต่ตั้งแต่ปี 2551 เป็นต้นมาเหลือเพียงวันเดียว^{[ 112 ] [ 113 ]}ในช่วงสัปดาห์ทองวันหยุดสุดสัปดาห์โดยรอบจะถูกจัดตารางใหม่เพื่อให้คนงานมีวันหยุดต่อเนื่องเจ็ดวันก่อนปี 2552 และสี่ถึงห้าวันต่อเนื่องหลังจากปี 2561 ^{[ 114 ]}

ในฮ่องกงวันที่ 1 พฤษภาคม เรียกว่าวันแรงงาน และถือเป็นวันหยุดราชการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ^{[ 115 ] [ 116 ]}

ในมาเก๊า วันนี้เป็นวันหยุดราชการและมีชื่ออย่างเป็นทางการว่าDia do Trabalhador ( ภาษาโปรตุเกสแปลว่า "วันแรงงาน") ^{[ 117 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อวันแรงงานในไต้หวันเดิมทีนักเรียนและครูไม่ได้หยุดงานในวันนี้^{[ 118 ]}อย่างไรก็ตาม ต่อมาวันแรงงานได้รับการยกระดับให้เป็นวันหยุดราชการเต็มรูปแบบและขยายขอบเขตไปถึงคนทำงานด้วย^{[ 119 ]}

วันแรงงานสากลไม่ได้ถูกกำหนดอย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลญี่ปุ่นให้เป็นวันหยุดราชการ แต่เนื่องจากอยู่ระหว่างวันหยุดราชการอื่นๆ จึงเป็นวันหยุดงานสำหรับคนงานชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ นายจ้างหลายรายให้เป็นวันหยุด และคนงานก็ถือเป็น "วันลาแบบได้รับค่าจ้าง" วันที่ 1 พฤษภาคมตรงกับช่วง " สัปดาห์ทอง " ร่วมกับวันที่ 29 เมษายน (" วันโชวะ "), 3 พฤษภาคม (" วันรำลึกรัฐธรรมนูญ "), 4 พฤษภาคม (" วันสีเขียว ") และ 5 พฤษภาคม (" วันเด็ก ") ^{[ 120 ]}โดยทั่วไปแล้วคนงานจะหยุดงานในวันนี้ไม่ใช่เพื่อไปร่วมการชุมนุมบนท้องถนนหรือการชุมนุมของสหภาพแรงงาน แต่เพื่อไปเที่ยวพักผ่อนติดต่อกันหลายวัน (ในวัฒนธรรมองค์กรของญี่ปุ่น การหยุดงานในวันธรรมดาเพื่อความสุขส่วนตัวนั้นเป็นสิ่งที่ถูกมองว่าไม่เหมาะสมอย่างกว้างขวาง) ^{[ 121 ]}

สหภาพแรงงานหลักบางแห่งจัดการชุมนุมและการเดินขบวนในโตเกียว [ ^{122 ]}โอซาก้าและนาโกย่า [ ^{123 ] ญี่ปุ่น}มีประวัติศาสตร์อันยาวนานของการเคลื่อนไหวของแรงงาน และมีพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคสังคมนิยมใน^{รัฐสภา}มาตั้งแต่ปี 1945 ในปี 2008 สมาพันธ์สหภาพแรงงานแห่งชาติ ( เซ็นโรเรน ) จัดการชุมนุมในสวนโยโยกิโดยมีผู้เข้าร่วม 44,000 คน^{[ 124 ]}ในปี 2026 เร็นโกะซึ่งเป็นสหภาพแรงงานที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น จัดการชุมนุมวันแรงงานสากลในวันที่ 29 เมษายน โดยมีนายกรัฐมนตรีเข้าร่วม^{[ 125 ]}

ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีวันที่ 1 พฤษภาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อวันแรงงานสากล และเป็นวันหยุดราชการ มีการจัดงานเฉลิมฉลอง การประชุมในท้องถิ่น และการชุมนุมทั่วประเทศทุกปีเพื่อเป็นเกียรติแก่วันหยุดนี้^{[ 126 ]} สนามกีฬา รุงนาโดเมย์เดย์ในกรุงเปียงยางตั้งชื่อตามวันหยุดนี้

ในสาธารณรัฐเกาหลี^วันที่ 1 พฤษภาคม เรียกกันง่ายๆ ว่า "วันแรงงาน" และได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการตั้งแต่ปี 2026 ตามพระราชบัญญัติกำหนดวันแรงงาน [ ^{หมายเหตุ 3 ]}

วันแรงงาน ( ภาษาแอลเบเนีย : Dita e punëtorëve ) เป็นวันหยุดราชการที่ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม ดังนั้นโรงเรียนและธุรกิจส่วนใหญ่จึงปิดทำการ^{[ 128 ]}

วันแรงงาน ( อาร์เมเนีย : շշխատանՄի ՅՀ , ashxatanki หรือ ) เป็นวันหยุดราชการ ซึ่งตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 129 ]}

วันแรงงาน ( Tag der Arbeit ) หรือที่เรียกอย่างเป็นทางการว่าStaatsfeiertag (วันหยุดของรัฐ) เป็นวันหยุดราชการในออสเตรีย [ ^{130 ] พรรค}ฝ่ายซ้าย โดยเฉพาะพรรคสังคมประชาธิปไตยและพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย จัดงานเฉลิมฉลองด้วยการเดินขบวนและกล่าวสุนทรพจน์ในเมืองใหญ่ทุกแห่ง

ในเบลเยียม วันแรงงาน ( ภาษาดัตช์ : Dag van de Arbeid , Feest van de Arbeid , ภาษาฝรั่งเศส : Journée des travailleurs , Fête du travail ) ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม และเป็นวันหยุดราชการตั้งแต่ปี 1948 ^{[ 131 ]}องค์กรสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ต่างๆ จัดขบวนพาเหรดและกิจกรรมอื่นๆ ในเมืองต่างๆ^{[ 132 ]}

ในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา วันที่ 1 และ 2 พฤษภาคม ( ภาษาบอสเนียและเซอร์เบีย : Prvi Maj / Први Mај , ภาษาโครเอเชีย : Prvi Svibanj ) เป็นวันหยุดราชการและวันหยุดสำหรับหน่วยงานภาครัฐ^{[ 133 ]}และโรงเรียนในระดับชาติ คนส่วนใหญ่เฉลิมฉลองวันหยุดนี้ด้วยการไปเที่ยวอุทยานธรรมชาติและรีสอร์ท นอกจากนี้ ในบางสถานที่ยังมีการจัดกิจกรรมสาธารณะอีกด้วย

วันแรงงานเป็นหนึ่งในวันหยุดราชการในบัลแกเรียซึ่งรู้จักกันในชื่อวันแรงงานและวันแห่งความสามัคคีของแรงงานสากล ( ภาษาบัลแกเรีย : Ден на труда и на международната работническа солидарност ) และมีการเฉลิมฉลองทุกปีในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 134 ]}ความพยายามครั้งแรกในการเฉลิมฉลองเกิดขึ้นในปี 1890 โดยสมาคมการพิมพ์แห่งบัลแกเรีย ในปี 1939 วันแรงงานได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการ ตั้งแต่ปี 1945 ทางการคอมมิวนิสต์ในสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียเริ่มเฉลิมฉลองวันหยุดนี้ทุกปี หลังจากสิ้นสุดระบอบสังคมนิยมในบัลแกเรียในปี 1989 วันแรงงานยังคงเป็นวันหยุดราชการและวันหยุดสาธารณะ แต่ทางการของรัฐไม่ได้มุ่งมั่นที่จะจัดกิจกรรมขนาดใหญ่^{[ 135 ]}

ในโครเอเชีย วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ วันแรงงาน มีการจัดงานสาธารณะมากมายทั่วประเทศ โดยมีการแจกซุปถั่วให้กับประชาชนทุกคน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอาหารของคนงานอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังมีการแจกดอกคาร์เนชั่นสีแดงเพื่อเป็นสัญลักษณ์ถึงที่มาของวันดังกล่าว ในซาเกร็บเมืองหลวง มีการชุมนุมใหญ่ที่สวนมาคซิเมียร์ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของซาเกร็บ ส่วนในสปลิต เมืองชายฝั่ง ผู้คนจะไปที่มาร์ยาน สวนป่าที่ปลายด้านตะวันตกของคาบสมุทรสปลิต^{[ 136 ]}

ในไซปรัส วันที่ 1 พฤษภาคม ( ภาษากรีก : Εργατική Πρωτομαγιά ) ถือเป็นวันหยุดราชการ (วันแรงงาน) โดยทั่วไป ร้านค้าทุกแห่งจะปิดทำการทั้งในภาครัฐและเอกชน^{[ 137 ]}สหภาพแรงงานและสหภาพแรงงานต่างๆ จะจัดงานเทศกาลและกิจกรรมต่างๆ ทั่วประเทศเพื่อเฉลิมฉลอง^{[ 138 ]}

ในสาธารณรัฐเช็ก วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการและวันหยุดประจำชาติที่เรียกว่าวันแรงงาน ( ภาษาเช็ก : Svátek práce ) ^{[ 139 ]}

ในเดนมาร์กวันที่ 1 พฤษภาคมไม่ใช่วันหยุดราชการ แต่บุคคลหลากหลายกลุ่ม โดยส่วนใหญ่อยู่ในภาคส่วนภาครัฐ อุตสาหกรรมการก่อสร้าง และอุตสาหกรรมการผลิต จะได้รับวันหยุดครึ่งวันหรือเต็มวัน มีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในโคเปนเฮเกนในปี 1890 สถานที่จัดงานเฉลิมฉลองครั้งแรกคือFælledparkenซึ่งยังคงมีบทบาทสำคัญในปัจจุบัน โดยมีการกล่าวสุนทรพจน์โดยนักการเมืองและผู้นำสหภาพแรงงานเพื่อเป็นการรำลึกถึงโอกาสนี้ นอกจากนี้ยังมีการจัดกิจกรรมอื่นๆ อีกมากมายทั่วประเทศเพื่อรำลึกถึงวันดังกล่าว^{[ 140 ]}

ในเอสโตเนียวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและมีการเฉลิมฉลองเป็นส่วนหนึ่งของวันแรงงาน (Kevadpüha) นอกจากนี้ยังตรงกับวัน Walpurgis (volbripäev) อีกด้วย^{[ 141 ]}

ในฟินแลนด์ วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและวันหยุดประจำชาติ โดยส่วนใหญ่เฉลิมฉลองกันในฐานะเทศกาลของนักเรียนและฤดูใบไม้ผลิ เรียกว่าvappuหรือ Walpurgis Night ^{[ 142 ]}ฟินแลนด์ยังเฉลิมฉลองวันแรงงาน (อย่างเป็นทางการ: suomalaisen työn päivä "วันแรงงานฟินแลนด์") ในวันเดียวกันด้วย^{[ 143 ]}

ในฝรั่งเศส วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่เรียกว่าวันแรงงาน ( ภาษาฝรั่งเศส : Fête des Travailleurs ) อันที่จริงแล้ว เป็นวันเดียวของปีที่ลูกจ้างมีหน้าที่ตามกฎหมายที่จะต้องได้รับวันหยุด ยกเว้นอาชีพที่ไม่สามารถหยุดชะงักได้เนื่องจากลักษณะของอาชีพนั้น (เช่น คนงานในโรงพยาบาลและระบบขนส่งสาธารณะ) ^{[ 144 ]}การเดินขบวนและการชุมนุมเป็นประเพณีในวันแรงงานในฝรั่งเศส โดยสหภาพแรงงานจะจัดขบวนพาเหรดในเมืองใหญ่ๆ เพื่อปกป้องสิทธิของคนงาน นอกจากนี้ยังเป็นธรรมเนียมที่จะมอบดอกลิลลี่แห่งหุบเขาให้กับเพื่อนหรือครอบครัว ธรรมเนียมนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1561 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9พระชนมายุ 10 พรรษา ขณะรอการขึ้นครองราชย์ ได้มอบดอกลิลลี่แห่งหุบเขาให้กับสตรีทุกคนที่มาร่วมงาน ปัจจุบัน หน่วยงานจัดเก็บภาษีได้ยกเว้นบุคคลและองค์กรแรงงานจากภาษีหรือหน้าที่การบริหารใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการขายดอกลิลลี่แห่งหุบเขา โดยมีเงื่อนไขว่าต้องเก็บมาจากป่า และไม่ได้ซื้อมาเพื่อขายต่อ

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 รัฐบาลนาซี ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ ประกาศให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็น "วันแรงงานแห่งชาติ" ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ และประกาศว่าการเฉลิมฉลองทั้งหมดจะต้องจัดโดยรัฐบาล การเฉลิมฉลองแยกต่างหากโดยพรรคคอมมิวนิสต์พรรคสังคมประชาธิปไตยหรือสหภาพแรงงานถูกห้าม^{[ 145 ]}หลังสงครามโลกครั้งที่สองวันที่ 1 พฤษภาคมยังคงเป็นวันหยุดราชการในทั้งเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตก ในเยอรมนีตะวันออกที่เป็นคอมมิวนิสต์คนงานถูกบังคับให้เข้าร่วมในขบวนพาเหรดขนาดใหญ่ที่รัฐจัดขึ้นในวันแรงงานสากล^{[ 146 ]}ปัจจุบันในเยอรมนีเรียกง่ายๆ ว่า "วันแรงงาน" ( Tag der Arbeit ) และมีการเดินขบวนและการเฉลิมฉลองมากมายโดยองค์กรแรงงานอิสระ ปัจจุบันกรุงเบอร์ลินมีการเดินขบวนประจำปีในวันแรงงาน ซึ่งการเดินขบวนที่ใหญ่ที่สุดจัดโดยสหภาพแรงงาน พรรคการเมืองฝ่ายซ้ายจัดและกลุ่มฝ่ายซ้าย Autonomen

นับตั้งแต่ปี 1987 วันแรงงานยังเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของการจลาจลในบางเขตของกรุงเบอร์ลิน หลังจากการกระทำของตำรวจต่อกลุ่มฝ่ายซ้ายหัวรุนแรงในการชุมนุมประจำปีในปีนั้น กลุ่มAutonomenก็กระจัดกระจายและหาที่กำบังในงานเทศกาลริมถนนประจำปีที่กำลังจัดขึ้นในKreuzbergสามปีก่อนการรวมประเทศเยอรมนีการประท้วงที่รุนแรงจะเกิดขึ้นเฉพาะในอดีตเบอร์ลินตะวันตก เท่านั้น ผู้ประท้วงเริ่มคว่ำรถตำรวจ ขัดขืนการจับกุมอย่างรุนแรง และเริ่มสร้างสิ่งกีดขวางหลังจากที่ตำรวจถอนตัวเนื่องจากการต่อต้านที่คาดไม่ถึง รถยนต์ถูกจุดไฟเผา ร้านค้าถูกปล้นและเผาทำลาย ในที่สุดตำรวจก็ยุติการจลาจลในคืนถัดมา รูปแบบการประท้วงที่รุนแรงเหล่านี้โดยกลุ่มฝ่ายซ้ายหัวรุนแรงในเวลาต่อมามีผู้เข้าร่วมที่ไม่มีแรงจูงใจทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น^{[ 147 ]}

งานเทศกาลริมถนนประจำปีได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันการจลาจล และวันแรงงานในปี 2548 และ 2549 เป็นหนึ่งในวันที่สงบสุขที่สุดที่เบอร์ลินเคยมีมาในรอบเกือบ 25 ปี กลุ่ม นีโอนาซีและกลุ่มอื่นๆ ทางขวาจัดเช่นพรรคประชาธิปไตยแห่งชาติของเยอรมนีได้ใช้โอกาสวันแรงงานในการวางแผนการชุมนุมสาธารณะ^{[ 148 ]}

ความรุนแรงในวันแรงงานปะทุขึ้นอีกครั้งในปี 2010 หลังจากที่การเดินขบวนของกลุ่มขวาจัดที่ได้รับอนุญาตถูกกลุ่มซ้ายจัดขัดขวาง ขบวนพาเหรดของกลุ่มซ้ายจัดและอนาร์คิสต์ประมาณ 10,000 คนก็กลายเป็นความรุนแรงและส่งผลให้ตำรวจเบอร์ลินต้อง เข้าปราบปราม ^{[ 149 ]}

ในประเทศกรีซ วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่ไม่บังคับ แต่คนงานถือว่าเป็นการนัดหยุดงานกระทรวงแรงงานสงวนสิทธิ์ที่จะกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการในแต่ละปี และโดยปกติก็จะทำเช่นนั้น^{[ 150 ]} วันนี้เรียกว่าErgatikí Proto-magiá ( Εργατική Πρωτομαγιά , แปลตรงตัวว่า "1 พฤษภาคมของคนงาน") และมีการเฉลิมฉลองด้วยการเดินขบวนประท้วงซึ่งมีพรรคการเมืองฝ่ายซ้าย กลุ่มต่อต้านอำนาจรัฐ และสหภาพแรงงานเข้าร่วม ในวันคนงานปี 2010 มีการประท้วงครั้งใหญ่ทั่วประเทศกรีซ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเธนส์และเทสซาโลนิ กี โดยมีผู้สนับสนุนฝ่ายซ้าย อนาธิปไตย และคอมมิวนิสต์จำนวนมาก และมีการปะทะกันอย่างรุนแรงกับตำรวจปราบจลาจลที่ถูกส่งมาเพื่อควบคุมผู้ประท้วง พวกเขาคัดค้านการปฏิรูปเศรษฐกิจ การยุติการเลิกจ้างงานและการลดค่าจ้าง ท่ามกลางข้อเสนอของรัฐบาลในการลดการใช้จ่ายภาครัฐอย่างมหาศาล การปฏิรูปเหล่านี้จะต้องสอดคล้องกับ ข้อเสนอเงินกู้ของ IMF - EU - ECBซึ่งเรียกร้องให้กรีซเปิดเสรีเศรษฐกิจ ลดการใช้จ่ายภาครัฐ และลดค่าจ้างในภาคเอกชน ซึ่งหลายคนเชื่อว่าจะทำให้มาตรฐานการครองชีพลดลง^{[ 151 ]}

ฮังการีเฉลิมฉลองวันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดประจำชาติ วันแรงงาน ( ภาษาฮังการี : A munka ünnepe ) โดยมีการจัดงานเฉลิมฉลองและงานแสดงสินค้ากลางแจ้งทั่วประเทศ เมืองหลายแห่งตั้งเสาเมย์โพล และมีการจัดงานเทศกาลที่มีธีมต่างๆ มากมายรอบวันหยุดนี้ พรรคฝ่ายซ้ายและสหภาพแรงงานจัดการชุมนุมสาธารณะเพื่อรำลึกถึงวันแรงงาน^{[ 152 ]}

ในไอซ์แลนด์ วันแรงงาน ( ภาษาไอซ์แลนด์ : Baráttudagur verkalýðsins ) เป็นวันหยุดราชการ การเดินขบวนเรียกร้องสิทธิแรงงานครั้งแรกในไอซ์แลนด์เกิดขึ้นในปี 1923 ขบวนพาเหรดที่ประกอบด้วยสหภาพแรงงานและกลุ่มอื่นๆ เดินขบวนผ่านเมืองต่างๆ ทั่วประเทศ และมีการกล่าวสุนทรพจน์^{[ 153 ]}อย่างไรก็ตาม ธุรกิจเอกชนบางแห่งยังคงเปิดทำการ โดยส่วนใหญ่อยู่ในเมืองหลวง^{[ 154 ]}

สภาสหภาพแรงงานแห่งไอร์แลนด์ (ICTU) จัดงานเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลด้วยการชุมนุมในเบลฟาสต์และดับลินรวมถึงกิจกรรมอื่นๆ เช่น การบรรยาย คอนเสิร์ต และการฉายภาพยนตร์ ซึ่งจัดขึ้นควบคู่ไปกับเทศกาลวันแรงงานสากล^{[ 155 ] [ 156 ]}วันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการในสาธารณรัฐไอร์แลนด์ตั้งแต่ปี 1994 ^{[ 157 ]}และในไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่ปี 1978 ^{[ 158 ]}ในสาธารณรัฐ วันหยุดราชการนี้ได้รับการเรียกร้องจาก ICTU ^{[ 159 ]}และเสนอโดยพรรคแรงงานในการเจรจาจัดตั้งรัฐบาลผสมกับ พรรค เฟียนนาฟาล ในปี 1992–94 และเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีขององค์กรก่อนหน้า ICTU คือสภาสหภาพแรงงานแห่งไอร์แลนด์^{[ 160 ]}วันหยุดราชการนี้ไม่มีการกำหนดอย่างเป็นทางการว่าเป็น "วันแรงงาน" หรือชื่ออื่นใด^{[ 161 ]}ในปี พ.ศ. 2548 รูไอรี ควินน์ จากพรรคแรงงาน ประณามข้อเสนอของพรรคเฟียนนาฟาลที่อ้างว่าจะเปลี่ยนวันหยุดเดือนพฤษภาคมเป็นวันหยุดในวันที่ 24 เมษายน เพื่อรำลึก ถึง การลุกฮือในปี พ.ศ. 2459ว่าเป็นการดูหมิ่นคนงาน ข้อเสนอดังกล่าวเป็นเพียงการเพิ่มวันหยุดพิเศษ ไม่ใช่การแทนที่วันหยุดเดิม^{[ 162 ]}

การเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลครั้งแรกในอิตาลีเกิดขึ้นในปี 1890 นักอุตสาหกรรมขู่ว่าจะไล่คนงานที่ขาดงานออก ดังนั้นคนงานอุตสาหกรรมส่วนใหญ่จึงมาทำงาน งานนี้ประสบความสำเร็จเนื่องจากการสนับสนุนจากช่างฝีมือและผู้ผลิตงานฝีมือ^{[ 163 ]}งานนี้ถูกยกเลิกภายใต้ระบอบฟาสซิสต์และได้รับการฟื้นฟูทันทีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง (ในช่วงยุคฟาสซิสต์ มีการเฉลิมฉลอง "วันหยุดแรงงานอิตาลี" ( Festa del lavoro italiano ) ในวันที่ 21 เมษายน ซึ่งเป็นวันNatale di Romaซึ่งเป็น วันที่เชื่อกันว่า กรุงโรมก่อตั้งขึ้น^{[ 164 ]} ) ในปี 1947 หลังจากการได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งอย่างไม่คาดคิดของแนวร่วมประชาธิปไตยประชาชนในซิซิลีกลุ่มแบ่งแยกดินแดนในท้องถิ่นและมือสังหารมาเฟียที่สนับสนุนสหรัฐอเมริกาได้สังหาร 14 คนและบาดเจ็บ 27 คนด้วยปืนกลในการเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลใน เหตุการณ์ สังหาร หมู่ที่ Portella della Ginestraวันแรงงานสากลเป็นวันสำคัญในอิตาลีและเป็นวันหยุดราชการโดยไม่คำนึงถึงวันในสัปดาห์ คอนเสิร์ตวันที่ 1 พฤษภาคม ( Concerto del Primo Maggio ) ซึ่งจัดโดยสหภาพแรงงานอิตาลีในกรุงโรม ณ จัตุรัสPiazza di Porta San Giovanniได้กลายเป็นงานสำคัญในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทุกปีคอนเสิร์ตนี้มีผู้ชมจำนวนมากส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาว และมีวงดนตรีและนักแต่งเพลงชื่อดังมากมายเข้าร่วม โดยจัดขึ้นตั้งแต่เวลา 15:00 น. จนถึงเที่ยงคืน คอนเสิร์ตนี้มักจะถ่ายทอดสดทางRai 3 [ ^{165 ] นอกจาก} นี้ ยังมีการจัดคอนเสิร์ตใหญ่อีกงานหนึ่งในเมืองทารันโตและถ่ายทอดสดทางTGR Apulia

ในลิทัวเนีย วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองกันในฐานะวันแรงงานสากล ( ภาษาลิทัวเนีย : Tarptautinė darbo diena ) ^{[ 166 ]}การเฉลิมฉลองวันแรงงานเป็นสิ่งที่บังคับในช่วงที่สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองและส่งผลให้ปัจจุบันมีความหมายในเชิงลบ เมื่อลิทัวเนียได้รับเอกราชคืนในปี 1990 วันแรงงานจึงสูญเสียสถานะวันหยุดราชการไป แต่ก็ได้รับคืนมาอีกครั้งในปี 2001 ^{[ 167 ] [ 168 ]}

ในประเทศลัตเวีย วันแรงงานเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองกันในชื่อวันประชุมสภารัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐลัตเวีย^{[ 169 ]}

ในประเทศลักเซมเบิร์ก วันที่ 1 พฤษภาคม เรียกว่าDag vun der Aarbecht ("วันแรงงาน") เป็นวันหยุดตามกฎหมายซึ่งประเพณีเกี่ยวข้องกับการประท้วงครั้งใหญ่โดยสหภาพแรงงานในเมืองลักเซมเบิร์กและเมืองอื่นๆ^{[ 170 ]}

ในมอลตา วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองกันในชื่อ "วันแรงงาน" ^{[ 171 ]}ควบคู่ไปกับเทศกาลทางศาสนาของนักบุญโยเซฟผู้ทำงาน ( วันนักบุญโยเซฟตรงกับวันที่ 19 มีนาคม ซึ่งเป็นเทศกาลหลักของนักบุญ ก็เป็นวันหยุดราชการในมอลตาเช่นกัน) ^{[ 171 ]} มีการจัดประชุม ใหญ่ ของ แรงงานในวันที่ 1 พฤษภาคมกลุ่มชาตินิยมเฉลิมฉลองการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547

ในมอนเตเนโกร วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและเป็นวันหยุดงานและวันหยุดเรียน เป็นวันหยุดราชการเพียงวันเดียวจากยุคสังคมนิยมที่ยังคงมีการเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการ^{[ 172 ]}

ในประเทศเนเธอร์แลนด์ วันที่ 1 พฤษภาคม หรือวันแรงงาน ( ภาษาดัตช์ : Dag van de Arbeid ) ไม่ใช่วันหยุดราชการ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวันดังกล่าวอยู่ใกล้กับวันหยุดประจำชาติKoningsdagซึ่งเคยมีการเฉลิมฉลองในวันก่อนหน้าจนถึงปี 2013 นอกจากนี้ ขบวนการแรงงานก็ไม่ได้เห็นความจำเป็นที่จะต้องเรียกร้องวันหยุดเพิ่มในช่วงการฟื้นฟูประเทศหลังสงครามโลกครั้งที่สองพวกเสรีนิยมที่เข้าร่วมพรรคแรงงานในช่วงเวลาเดียวกันนี้ก็ต้องการที่จะแยกตัวออกจากสหภาพโซเวียตเนื่องจากความรู้สึกในยุคสงครามเย็น^{[ 173 ]} มี เพียงข้าราชการจำนวนเล็กน้อยเท่านั้นที่ได้รับวันหยุด เช่นเดียวกับพนักงานธนาคารและผู้ค้าทางการเงิน เนื่องจากระบบธนาคารของยุโรปไม่ได้เปิดทำการในวันนั้น

ในมาซิโดเนียเหนือ วันที่ 1 พฤษภาคม ( ภาษามาซิโดเนีย : Ден на Трудот , Den na Trudot ) เป็นวันหยุดราชการ ก่อนปี 2550 วันที่ 2 พฤษภาคมก็เป็นวันหยุดราชการเช่นกัน ผู้คนเฉลิมฉลองกับเพื่อนและครอบครัวด้วยการปิกนิกแบบดั้งเดิมทั่วประเทศ พร้อมด้วยเกมกลางแจ้งต่างๆ เนื้อย่างหลากหลายชนิด และเครื่องดื่ม องค์กรฝ่ายซ้ายและสหภาพแรงงานบางแห่งจัดการประท้วงในวันที่ 1 พฤษภาคม^{[ 174 ]}

ในประเทศนอร์เวย์ วันแรงงาน ( ภาษานอร์เวย์ : Arbeidernes Dag ) ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม และเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 1947 ^{[ 175 ]}ขบวนการแรงงานริเริ่มวันแรงงานขึ้นครั้งแรกในปี 1890 ^{[ 176 ]}และได้รับการยอมรับให้เป็นวันธงชาติอย่างเป็นทางการในปี 1935 ^{[ 177 ]}สหภาพแรงงานและองค์กรแรงงานในท้องถิ่นจะเป็นผู้ดำเนินรายการในวันนั้น

ในโปแลนด์ นับตั้งแต่การล่มสลายของคอมมิวนิสต์ วันที่ 1 พฤษภาคมได้รับการเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการในฐานะวันแรงงาน^{[ 178 ] [ 179 ]}เป็นธรรมเนียมที่นักเคลื่อนไหวแรงงานจะจัดการเดินขบวนพาเหรดในเมืองต่างๆ ทั่วโปแลนด์ วันหยุดนี้ยังเรียกกันทั่วไปว่า "วันแรงงาน" ( ภาษาโปแลนด์ : Święto Pracy ) ^{[ 180 ]}

ในโปแลนด์ วันแรงงานตามมาด้วยวันรัฐธรรมนูญ 3 พฤษภาคมซึ่งมักจะทำให้มีวันหยุดยาวที่เรียกว่าMajówkaซึ่งอาจยาวนานถึง 9 วัน ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายนถึง 6 พฤษภาคม โดยใช้เวลาหยุดเพียง 3 วันเท่านั้น ผู้คนมักเดินทาง และMajówkaถือเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูกาลบาร์บีคิวอย่างไม่เป็นทางการในโปแลนด์^{[ 181 ]}

ระหว่างสองวันนี้ ในวันที่ 2 พฤษภาคม มีวันหยุดราชการเพื่อชาติ คือ วันธงชาติโปแลนด์ ( Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej ) ซึ่งกำหนดขึ้นโดยพระราชบัญญัติรัฐสภาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 อย่างไรก็ตาม วันดังกล่าวไม่ได้บังคับให้หยุดงานโดยได้รับค่าจ้าง^{[ 182 ]}

ในสมัยโซเวียต ถนน สถานที่ จัตุรัส สวนสาธารณะ และโรงงานต่างๆ มักได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่วันแรงงานสากล เช่นเหมืองถ่านหิน Majaในเมือง Wodzisław Śląski ^{[ 183 ]}

ในโปรตุเกส วันแรงงาน ( ภาษาโปรตุเกส : Dia do Trabalhador ) ซึ่งตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม ถูกระงับในช่วง การปกครองแบบเผด็จการของ Estado Novoการเดินขบวนวันแรงงานครั้งแรกจัดขึ้นหนึ่งสัปดาห์หลังจากการปฏิวัติคาร์เนชั่นเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2517 และยังคงเป็นการเดินขบวนครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโปรตุเกส วันแรงงานถูกใช้เป็นโอกาสให้คนงานและกลุ่มคนงานแสดงความไม่พอใจต่อสภาพการทำงานในการเดินขบวนทั่วโปรตุเกส โดยการเดินขบวนครั้งใหญ่ที่สุดจัดขึ้นที่ลิสบอน และเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ^{[ 184 ]}

ในโรมาเนีย วันที่ 1 พฤษภาคม ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "วันแรงงานสากล" ( ภาษาโรมาเนีย : Ziua internațională a muncii ) "วันกรรมกรสากล" ( Ziua internațională a muncitorilor ) หรือเรียกง่ายๆ ว่า "1/First of May" ( 1/Întâi Mai ) เป็นวันหยุดราชการในสมัยระบอบคอมมิวนิสต์เช่นเดียวกับประเทศอดีตกลุ่มประเทศตะวันออกทั้งหมด วันนี้มีการจัดขบวนพาเหรดขนาดใหญ่โดยรัฐในเมืองต่างๆ ส่วนใหญ่ หลังจากเกิดการปฏิวัติโรมาเนียในปี 1989วันที่ 1 พฤษภาคมยังคงเป็นวันหยุดราชการ แต่ไม่มีกิจกรรมหรือขบวนพาเหรดที่รัฐจัดขึ้น ผู้คนส่วนใหญ่เฉลิมฉลองร่วมกับเพื่อนและครอบครัว จัดปิกนิกและบาร์บีคิวนอกจากนี้ยังเป็นวันแรกของปีที่ผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ รวมถึงเมืองหลวงบูคาเรสต์เดินทางไปพักผ่อนที่รีสอร์ทริมทะเลดำของโรมาเนีย^{[ 185 ]}

ในรัสเซีย "วันแห่งความสามัคคีของกรรมกรสากล 1 พฤษภาคม" (ภาษารัสเซีย : День международной солидарности трудящихся Первое ма́я ) ถูกเฉลิมฉลองอย่างผิดกฎหมายในประเทศจนกระทั่งการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ทำให้มีการเฉลิมฉลองอย่างถูกกฎหมายเป็นครั้งแรกในปี 1917 ปีต่อมา หลังจากที่พรรคบอลเชวิกยึดอำนาจการเฉลิมฉลองวันกรรมกรสากลถูกคว่ำบาตรโดยพรรคเมนเชวิกพรรคปฏิวัติสังคมนิยมฝ่ายซ้ายและพวกอนาร์คิสต์ วันดัง กล่าวกลาย เป็นวันหยุดราชการที่สำคัญของสหภาพโซเวียต มีการเฉลิมฉลองด้วยขบวนพาเหรดอย่างยิ่งใหญ่ในใจกลางเมืองใหญ่ๆ การเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมักจัดขึ้นที่จัตุรัสแดงซึ่งเลขาธิการใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและผู้นำพรรคและรัฐบาลคนอื่นๆ จะยืนอยู่บนสุสานเลนินและโบกมือให้ฝูงชน วันหยุดนี้ยังมีการจัดขบวนพาเหรดทางทหารในจัตุรัสแดงด้วย^{[ 186 ]}ลำดับการเดินสวนสนามมีดังต่อไปนี้:

• ผู้บัญชาการขบวนพาเหรดซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชาเขตทหารมอสโก
• วงดนตรีกลองของวิทยาลัยดนตรีทหารมอสโก
• โรงเรียนนายทหารฟรุนเซ่
• สถาบันการทหารและการเมืองเลนินที่ 6
• สถาบันปืนใหญ่ Felix Dzerzhinsky
• พลตรี โรดิออน มาลิโนฟสกี แห่งโรงเรียนนายทหารยานเกราะ
• โรงเรียนวิศวกรรมทหาร
• โรงเรียนนายทหารป้องกันและควบคุมสารเคมี
• โรงเรียนนายทหารอากาศยูริ กา การิน
• ศาสตราจารย์นิโคไลซูคอฟสกี แห่งสถาบันวิศวกรรมกองทัพอากาศ
• คณะผู้แทนนักเรียนนายร้อยทหารเรือจากกองทัพเรือโซเวียต^{[ 187 ]}
• กองพลทหารอากาศรักษาการณ์ที่ 98
• สถาบันพิทักษ์ชายแดนมอสโก สังกัดกองกำลังป้องกันชายแดนของ KGB "สภาเมืองมอสโก"
• การแบ่งส่วนเพื่อวัตถุประสงค์ในการดำเนินงานแยกต่างหาก
• กองพลนาวิกโยธินที่ 336แห่งกองเรือบอลติก
• โรงเรียนทหารซูโวรอฟและโรงเรียนทหารเรือนาคิมอฟ
• โรงเรียนฝึกทหารผสมแห่งมอสโก "สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย"
• คอลัมน์เคลื่อนที่
  • กองพลยานยนต์ทหารรักษาพระองค์ที่ 2
  • กองพลรถถังรักษาการณ์ที่ 4
  • กองกำลังขีปนาวุธและปืนใหญ่ของเขตทหารมอสโก
  • กองทัพป้องกันภัยทางอากาศที่ 1
  • กองเรือภาคเหนือและกองเรือบอลติก กองกำลังป้องกันชายฝั่ง กองกำลังเรือผิวน้ำและเรือดำน้ำ (จนถึงปี 1974)
• ขบวนพาเหรดรวมของกองทหารเขตทหารมอสโก (ปิดท้ายขบวนพาเหรด)

ขบวนพาเหรดครั้งแรกจัดขึ้นในปี 1918เมื่อวลาดิมีร์ เลนินเป็นประธานในพิธีที่สนามโคดินกา [ ^{188 ] ขบวน}พาเหรดที่น่าจดจำ ได้แก่ ขบวนพาเหรดในปี 1941 (ซึ่งมีคณะผู้แทนจาก กองทัพ เวห์มาคท์ นำโดยเอิร์นสต์ ออกัสต์ เคิสตริง^{[ 189 ]} เข้าร่วม ) และในปี 1963 (ซึ่งฟิเดล คาสโตร ผู้นำคิวบา เป็นแขกรับเชิญ) ขบวนพาเหรดในวันที่ 1 พฤษภาคมที่ถูกยกเลิกมีเพียงขบวนพาเหรดที่กำหนดไว้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและขบวนพาเหรดในปี 1965 (ซึ่งถูกยกเลิกเพื่อให้ขบวนพาเหรดวันแห่งชัยชนะมอสโกในปี 1965 จัดขึ้น ในอีกเก้าวันต่อมา) ในปี 1979 สิบปีหลังจากขบวนพาเหรดประจำปีครั้งสุดท้าย ได้มี การแสดงการฝึกซ้อมและการแสดงทางทหาร สั้นๆ ของกองกำลังรักษาการณ์มอสโก^{[ 190 ]}

ในปี 1991 ซึ่งเป็นปีก่อนหน้าปีสุดท้ายที่มีการชุมนุมประท้วงในจัตุรัสแดง วันแรงงานสากลได้กลายเป็นกิจกรรมทางการเมืองที่คึกคัก มีผู้เข้าร่วมการชุมนุมในจัตุรัสแดงประมาณ 50,000 คน หลังจากนั้นประเพณีนี้ก็หยุดชะงักไป 13 ปี ในช่วงต้นยุคหลังโซเวียต วันหยุดนี้ได้กลายเป็นการชุมนุมทางการเมืองขนาดใหญ่ของผู้สนับสนุนนักการเมืองที่มีแนวคิดหัวรุนแรง ตัวอย่างเช่น การชุมนุมที่เรียกว่า "การชุมนุมขององค์กรที่มีแนวคิดคอมมิวนิสต์" จัดขึ้นในจัตุรัสแดงในปี 1992 การชุมนุมเริ่มต้นด้วยการบรรเลงเพลงชาติสหภาพโซเวียตและการชักธงแดงและจบลงด้วยการเรียกร้องจากวิกเตอร์ อันปิลอฟ ผู้นำขบวนการฝ่ายค้าน " เวิร์กกิ้งมอสโก " ให้ "ปลดประธานาธิบดี บอริส เยลต์ซินออกจากตำแหน่งโดยเร็ว ขับไล่ นายกเทศมนตรีมอสโก กาฟริล โปปอฟออกจากอำนาจ และนำตัวเขาขึ้นศาล" นับตั้งแต่ปี 1992 วันแรงงานสากลมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า "วันฤดูใบไม้ผลิและวันแรงงาน" และยังคงเป็นวันหยุดสำคัญในรัสเซียในปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2536 การชุมนุมวันแรงงานในมอสโกซึ่งตามมาด้วยขบวนแห่ที่จัดโดยแนวร่วมกู้ชาติแรงงานมอสโก และพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซียได้กลายเป็นการปะทะกันระหว่างผู้ประท้วงและตำรวจปราบจลาจลใกล้บ้านเลขที่ 30 และ 37 บนถนนเลนินสกี [ ^{191 ] [ หมายเหตุ 1 ]}

หลังจากผู้ประท้วงฝ่าแนวป้องกัน OMON ได้ทำการตอบโต้ใกล้บ้านเลขที่ 37 บนถนนเลนินสกี “ผู้ประท้วงต่อสู้อย่างดุเดือดโดยใช้เสาป้าย” เพื่อเอาชนะสิ่งกีดขวาง ผู้ประท้วงใช้รถบรรทุกพุ่งชน หนึ่งในเหตุการณ์พุ่งชนดังกล่าวส่งผลให้จ่าสิบเอกวลาดิมีร์ โทโลคเนเยฟ แห่ง OMON ได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในอีกสี่วันต่อมา รายงานข่าวของสื่อเกี่ยวกับจำนวนผู้เสียชีวิตมีความแตกต่างกัน ตัวเลขเริ่มต้นที่ 150 คนเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่าในเวลาต่อมา^{[ 191 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมได้รับการเฉลิมฉลองเป็นประจำทุกปีโดยกลุ่มคอมมิวนิสต์ กลุ่มอนาธิปไตย และองค์กรอื่นๆ ในฐานะวันแห่งความสามัคคีระหว่างประเทศของแรงงาน กิจกรรมเหล่านี้มาพร้อมกับการส่งเสริมสโลแกนทางสังคมและการเมืองที่รุนแรง ("รัฐบาลล้มละลาย – ลาออก!", "เราไม่ต้องการจ่ายเงินสำหรับวิกฤตของคุณ!", "การจัดระเบียบตนเอง! การปกครองตนเอง! การป้องกันตนเอง!" เป็นต้น) ^{[ 192 ] [ 193 ]}

วันฤดูใบไม้ผลิและวันแรงงาน ซึ่งเฉลิมฉลองเป็นวันหยุดราชการ มักถูกใช้สำหรับการดำเนินการทางการเมืองภายใต้สโลแกนอิสระโดยสหภาพแรงงาน พรรคการเมือง และขบวนการต่างๆ ที่มีแนวคิดหลากหลาย ตั้งแต่ฝ่ายซ้ายไปจนถึงฝ่ายขวาจัด ได้แก่ยูไนเต็ดรัสเซีย (ร่วมกับสหพันธ์สหภาพแรงงานอิสระแห่งรัสเซียและยุวชนยูไนเต็ดรัสเซีย ) อา จัสต์ รัสเซียพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซียยาบล็อกโก โซลิดาร์นอสต์พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งรัสเซียและ กลุ่ม ปฏิบัติการอิสระ^{[ 194 ] [ 195 ]}

คำขวัญของกิจกรรมอย่างเป็นทางการที่จัดโดยหน่วยงานภาครัฐนั้นห่างไกลจากรากฐานทางประวัติศาสตร์ของการเดินขบวนวันแรงงาน: "แผนของปูตินคือแผนแห่งชัยชนะ!", "โบนัสสำหรับผู้รับบำนาญ", "การมีลูกสามคนในครอบครัวเป็นเรื่องปกติ!" ^{[ 196 ]}

ทัศนคติที่รุนแรงมากขึ้นเกี่ยวกับวันหยุดในปี 2009 ได้รับการแสดงออกโดยหัวหน้าสาขามหานครของ พรรค Right Causeคือ Igor Trunov: "พูดตามตรง ผมไม่ได้อยากฉลองวันที่ 1 พฤษภาคมจริงๆ เพราะผมไม่ได้มีความสามัคคีกับคนงานในชิคาโก ซึ่งเป็นที่มาของวันหยุดนี้" ^{[ 197 ]}

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2556 คนงานหลายแสนคนได้ออกมาเดินขบวนบนท้องถนนในเมืองต่างๆ ของรัสเซีย มีผู้เข้าร่วมการเดินขบวนวันแรงงานในมอสโกมากกว่า 100,000 คน^{[ 198 ]}

ตั้งแต่ปี 2014 เป็นต้นมา มีการจัดขบวนพาเหรดพลเรือนระดับชาติในวันที่ 1 พฤษภาคม ณ จัตุรัสแดง โดยมีการจัดกิจกรรมที่คล้ายกันในเมืองใหญ่และเมืองหลวงของภูมิภาคต่างๆ ด้วย

ในปี 2016 การเฉลิมฉลองวันอีสเตอร์และวันแรงงานทับซ้อนกัน^{[ 199 ]}ซึ่งนำไปสู่การยกเลิกกิจกรรมวันแรงงานในบางภูมิภาค^{[ 200 ]}

ในเซอร์เบีย วันที่ 1 พฤษภาคม (และ 2 พฤษภาคมด้วย) เป็นวันหยุดงานและวันหยุดโรงเรียน เป็นหนึ่งในวันหยุดยอดนิยมที่สำคัญ และเป็นวันหยุดราชการเพียงวันเดียวจากยุคสังคมนิยมที่ยังคงมีการเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการ ผู้คนเฉลิมฉลองกันทั่วประเทศ ตามประเพณีแล้ว วันที่ 1 พฤษภาคม จะมีการเฉลิมฉลองด้วยการปิกนิกในชนบทและการปิ้งย่างกลางแจ้ง เดือนพฤษภาคมเป็นช่วงที่อากาศอบอุ่นในเซอร์เบีย ในเบลเกรดเมืองหลวงผู้คนส่วนใหญ่จะไปที่AvalaหรือKošutnjakซึ่งเป็นสวนสาธารณะที่ตั้งอยู่ในRakovicaและČukaricaผู้คนเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อเพลิดเพลินกับธรรมชาติ วันหยุดทางศาสนาที่สำคัญคือDjurdjevdanซึ่งตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ดังนั้นจึงมักมีการให้วันหยุดเพื่อเชื่อมต่อวันหยุดทั้งสองนี้และวันหยุดสุดสัปดาห์ ทำให้เกิดช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิเล็กๆ วันที่ 1 พฤษภาคมได้รับการเฉลิมฉลองโดยประชากรส่วนใหญ่โดยไม่คำนึงถึงมุมมองทางการเมือง

ในสโลวาเกีย วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันหยุดราชการ มีการจัดงานเฉลิมฉลองเนื่องในวันแรงงาน และยังเชื่อมโยงกับการรำลึกถึงการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปของสาธารณรัฐสโลวาเกีย (1 พฤษภาคม 2547) ^{[ 201 ]}

ในสโลวีเนีย วันที่ 1 พฤษภาคมและ 2 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ มีกิจกรรมอย่างเป็นทางการมากมายทั่วประเทศเพื่อเฉลิมฉลองวันแรงงาน ในลูบลิยานา เมืองหลวง การเฉลิมฉลองหลักจัดขึ้นที่เนินเขาโรซนิกในเมือง ในคืนวันที่ 30 เมษายน จะมีการจุดกองไฟตามประเพณี^{[ 202 ]}

ในสเปน วันแรงงาน ( Día del Trabajador ) ครั้งแรกจัดขึ้นในปี 1889 แต่เพิ่งกลายเป็นวันหยุดราชการเมื่อเริ่มต้นสาธารณรัฐสเปนที่สองในปี 1931 ต่อมาถูกสั่งห้ามโดยระบอบฟรังโกในปี 1937 ^{[ 203 ]}ปีต่อมามีการออกพระราชกฤษฎีกาให้จัดงาน "Fiesta de la Exaltación del Trabajo" หรือเทศกาลแรงงานแทน ในวันที่ 18 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบ การรัฐประหารของกองทัพฟรัง โก ^{[ 204 ]}หลังจากการเสียชีวิตของฟรานซิสโก ฟรังโกในปี 1975 และการก้าวไปสู่ระบอบประชาธิปไตย การชุมนุมใหญ่ครั้งแรกในวันที่ 1 พฤษภาคมก็เริ่มขึ้นอีกครั้งในปี 1977 และได้รับการนำกลับมาเป็นวันหยุดราชการอีกครั้งในปี 1978 ^{[ 205 ]}โดยทั่วไป การเดินขบวนและการเดินขบวนอย่างสันติเกิดขึ้นในเมืองใหญ่และเมืองเล็ก^{[ 206 ] [ 207 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมมีความสำคัญในประวัติศาสตร์สวีเดนมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 วันนี้ได้รับการประกาศให้เป็นวันหยุดราชการ ในปี 1938 แต่ พรรคสังคมประชาธิปไตยสวีเดนและฝ่ายซ้ายได้เฉลิมฉลองกันมาตั้งแต่ปี 1890 การเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลครั้งแรกมีผู้เข้าร่วมมากกว่า 50,000 คนในใจกลางกรุงสตอกโฮล์ม ผู้คนไปฟังคำปราศรัยของบุคคลสำคัญในขบวนการแรงงานสวีเดนเช่นฮยาลมาร์ บรันติง (ต่อมาเป็นนายกรัฐมนตรี ) ออกัสต์ ปาล์มและฮิงเกอ เบอร์เกเกรนในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งการเดินขบวนส่วนใหญ่มีข้อความเรียกร้องสันติภาพ และพรรคเสรีนิยมก็เข้าร่วมการเดินขบวนด้วย การกำหนดชั่วโมงทำงานแปดชั่วโมงต่อวันและการให้สิทธิออกเสียงแก่สตรีเป็นประเด็นหลักในช่วงเวลาที่วุ่นวายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

การตระหนักถึงการมีส่วนร่วมที่สำคัญของคนงานและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคนงานระหว่างประเทศในการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมของสวีเดน การเดินขบวนในวันแรงงานสากลจึงเป็นส่วนสำคัญของการเมืองและวัฒนธรรมของสวีเดนสำหรับพรรคสังคมประชาธิปไตยและพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย ในสตอกโฮล์มพรรคสังคมประชาธิปไตยมักจะเดินขบวนไปยังNorra Bantorgetซึ่งเป็นศูนย์กลางทางกายภาพและประวัติศาสตร์ของขบวนการแรงงานสวีเดน ที่ซึ่งพวกเขาจะกล่าวสุนทรพจน์หน้าสำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์สหภาพแรงงานสวีเดน ในขณะที่ พรรคฝ่ายซ้ายซึ่งมีขนาดเล็กกว่าจะเดินขบวนเป็นจำนวนมากกว่า^{[ 208 ]}ไปยัง Kungsträdgården

นับตั้งแต่ปี 1967 พรรคคอมมิวนิสต์และกลุ่มเยาวชน ของพรรค ซึ่ง ก็คือเยาวชนคอมมิวนิสต์ปฏิวัติได้จัดการเดินขบวนวันแรงงานสากลของตนเอง ซึ่งรู้จักกันในชื่อแนวหน้าแดง ('แนวหน้าแดง') ^{[ 209 ]}ในปี 2016 มีการจัดเดินขบวนแนวหน้าแดงขึ้นใน 33 แห่งทั่วประเทศ^{[ 210 ]}การเดินขบวนแนวหน้าแดงที่ใหญ่ที่สุดมักจะจัดขึ้นในเมืองท่าอุตสาหกรรมและการเงินโกเธนเบิร์กซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสวีเดนและเป็นหนึ่งในฐานที่มั่นของพรรค^{[ 211 ] [ 212 ]}

ในสวิตเซอร์แลนด์ สถานะของวันที่ 1 พฤษภาคมแตกต่างกันไปตามแต่ละรัฐและบางครั้งก็แตกต่างกันไปตามแต่ละเทศบาล วันแรงงานรู้จักกันในชื่อTag der Arbeitในรัฐที่ใช้ภาษาเยอรมันFête du travailในรัฐที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และFesta del lavoroในรัฐติชิโนที่ ใช้ภาษาอิตาลี

• ในรัฐBasel-Landschaft , Basel-Stadt , Jura , NeuchâtelและZürichวันแรงงานเป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการเท่ากับวันอาทิตย์ ตามกฎหมายของรัฐบาลกลาง ( Bundesgesetz über die Arbeit ใน Industrie, Gewerbe und Handel , บทความ 20a)
• ในเขตปกครองชาฟฟ์เฮาเซนทูร์เกาและติชิโนวันแรงงานถือเป็น "วันหยุด" อย่างเป็นทางการ ( Ruhetag ) ซึ่งในทางปฏิบัติแล้วเทียบเท่ากับวันหยุดราชการ แต่ไม่ได้อิงตามกฎหมายของรัฐบาลกลาง และระเบียบข้อบังคับของแต่ละเขตปกครองอาจแตกต่างกันในรายละเอียด
• ในเขตปกครองโซโลทูร์นเป็นวันหยุดราชการครึ่งวัน (เริ่มตั้งแต่เวลา 12.00 น.)
• ในเขตปกครองฟริบูร์กข้าราชการจะได้หยุดช่วงบ่าย และหลายบริษัทก็ปฏิบัติตามนี้เช่นกัน
• ในเขตปกครองอาร์กาวนั้นแม้จะไม่ใช่วันหยุดราชการ แต่พนักงานส่วนใหญ่ก็จะได้หยุดงานช่วงบ่าย
• ในเขตเทศบาลฮิลดิสรีเดนและชูพเฟม (ทั้งสองแห่งอยู่ในรัฐลูเซิร์น ) รวมถึงในมูโอทาทาล (รัฐชวีซ์ ) วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ แต่เป็นวันรำลึกถึงนักบุญประจำ ท้องถิ่น ไม่ใช่วันแรงงาน ส่วนในพื้นที่อื่นๆ ของรัฐลูเซิร์นและชวีซ์วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันทำงานปกติ
• ในเขตปกครองอื่นๆ ทั้งหมด วันที่ 1 พฤษภาคมถือเป็นวันทำงานปกติ^{[ 213 ]}

การเฉลิมฉลองวันแรงงานที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์จัดขึ้นที่เมืองซูริคทุกปีคณะกรรมการ 1 พฤษภาคมของซูริค ร่วมกับ สหพันธ์สหภาพแรงงานแห่งสวิต เซอร์แลนด์ จัดงานเทศกาลและการชุมนุม 1 พฤษภาคม ซึ่งเป็นการชุมนุมที่ใหญ่ที่สุดที่จัดขึ้นเป็นประจำในสวิตเซอร์แลนด์^{[ 214 ]}

วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการที่เฉลิมฉลองกันในตุรกี เดิมทีเป็นวันหยุด "วันฤดูใบไม้ผลิ" จนถึงปี 1981 ซึ่งถูกยกเลิกหลังจากรัฐประหารในปี 1980ในปี 2009 รัฐบาลตุรกีได้ฟื้นฟูวันหยุดนี้ขึ้นมาอีกครั้งหลังจากเกิดเหตุการณ์เสียชีวิตและการประท้วงจัตุรัสทักซิมเป็นศูนย์กลางของการเฉลิมฉลองเนื่องจาก เหตุการณ์สังหารหมู่ที่ จัตุรัสทักซิม^{[ 215 ]}

วันแรงงานมีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในปี 1912 ในอิสตันบูลและในปี 1899 ในอิซมีร์ หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกีในปี 1923 การเฉลิมฉลองก็ยังคงดำเนินต่อไป ในปี 1924 รัฐบาลเคมาลิสต์ได้ออกพระราชกฤษฎีกาห้ามการชุมนุมประท้วง และในปี 1924 และ 1925 การชุมนุมก็ถูกขัดขวางโดยขบวนแห่ ในปี 1935 สภาแห่งชาติประกาศให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็น "วันฤดูใบไม้ผลิ" ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ^{[ 216 ]}

ในช่วงเหตุการณ์ที่นำไปสู่การรัฐประหารในตุรกีปี 1980 เกิดการสังหารหมู่ขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1977 (การสังหารหมู่ที่จัตุรัสทักซิม) ซึ่งบุคคลนิรนาม ( ผู้ยุยงปลุกปั่น ) ได้เปิดฉากยิงใส่ฝูงชน ฝูงชนครั้งนั้นมีจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของแรงงานตุรกี โดยมีจำนวนประมาณ 500,000 คน ในอีกสองปีต่อมา การยุยงปลุกปั่นและความสับสนยังคงดำเนินต่อไปและถึงจุดสูงสุดก่อนการรัฐประหารในปี 1980 วันหยุด 1 พฤษภาคมถูกยกเลิกหลังจากการรัฐประหาร อย่างไรก็ตาม การประท้วงยังคงดำเนินต่อไปโดยมีผู้คนจำนวนไม่มาก และในปี 1996 มีผู้เสียชีวิต 3 คนจากกระสุนปืนของตำรวจ และชายในชุดพลเรือนที่สอดแนมในฝูงชนถูกเปิดเผยและถูกคนงานรุมประชาทัณฑ์ ในเย็นวันเดียวกันนั้นเอง วิดีโอที่ออกอากาศทางโทรทัศน์แสดงให้เห็นว่าผู้เข้าร่วมการประท้วงสองคนถูกกลุ่มชาตินิยมขวาจัดรุมประชาทัณฑ์ และการรุมประชาทัณฑ์นี้เกิดขึ้นต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังเฝ้าดูเหตุการณ์ด้วยสีหน้ายินดี ดังนั้น วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 จึงเป็นวันที่ขบวนการแรงงานจดจำไว้^{[ 216 ]}

ในปี 2007 ซึ่งเป็นปีครบรอบ 30 ปีของการสังหารหมู่ที่จัตุรัสทักซิม สหภาพแรงงานฝ่ายซ้ายต้องการรำลึกถึงการสังหารหมู่ที่จัตุรัสทักซิมแต่เนื่องจากรัฐบาลไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าไปในจัตุรัส ทำให้มีผู้คน 580-700 คนถูกสกัดกั้น และมีผู้เสียชีวิต 1 คนภายใต้การควบคุมของตำรวจ หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ รัฐบาลได้ประกาศให้วันที่ 1 พฤษภาคมเป็น "วันทำงานและความสามัคคี" แต่ไม่ใช่เป็นวันหยุด ในปีถัดมา วันดังกล่าวถูกประกาศให้เป็นวันหยุด แต่ประชาชนก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้รวมตัวกันที่จัตุรัสทักซิม^{[ 217 ]}ปี 2008 เป็นปีที่เกิดความรุนแรงจากตำรวจในอิสตันบูล ตำรวจยิงแก๊สน้ำตาใส่ฝูงชน และเข้าไปในโรงพยาบาลและโรงเรียนประถม คนงานผลักดันให้ผู้คนหลายพันคนมารวมตัวกันที่จัตุรัสทักซิมในปี 2011 ^{[ 218 ]}

หลังจากมีการประชุมอย่างสันติเป็นเวลาสามปีในปี 2013 รัฐบาลได้สั่งห้ามการประชุมในจัตุรัสทักซิม เกิดการปะทะกันระหว่างตำรวจและคนงานมีการใช้ปืนฉีดน้ำและแก๊สน้ำตา อย่างแพร่หลาย ^{[ 219 ]}

วันแรงงานสากลเป็นวันหยุดราชการในยูเครน ซึ่งสืบทอดมาจากยุคโซเวียต วันที่ 1 พฤษภาคมในฐานะวันแห่งความสามัคคีของแรงงานในเคียฟเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ปี 1894 ^{[ 220 ]}จนถึงปี 2018 วันที่ 2 พฤษภาคมก็เป็นวันหยุดราชการเช่นกัน (เช่นเดียวกับในยุคโซเวียต) แต่ในปี 2017 วันคริสต์มาสของศาสนาคริสต์ตะวันตกซึ่งฉลองในวันที่ 25 ธันวาคมได้กลายเป็นวันหยุดราชการใหม่ของยูเครน^{[ 221 ] [ 222 ]}วันที่ 1 พฤษภาคมซึ่งเป็นวันแรงงานสากลยังคงเป็นวันหยุดราชการของยูเครน แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนชื่อ (ในปี 2017 เช่นกัน) จาก "วันแห่งความสามัคคีของแรงงานสากล" เป็น "วันแรงงาน" ^{[ 222 ]}

ในปี 2015 การชุมนุมวันแรงงาน ของพรรคคอมมิวนิสต์ถูกห้ามในเคียฟและคาร์คิฟ^{[ 223 ]}

ปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 กฎหมายที่ห้ามใช้สัญลักษณ์คอมมิวนิสต์มีผลบังคับใช้ในยูเครน ส่งผลให้ห้ามใช้สัญลักษณ์คอมมิวนิสต์ ร้องเพลงชาติโซเวียต หรือเพลงอินเตอร์เนชั่นแนล^{[ 224 ]}

ตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอาร์เซน อาวาคอฟกล่าว ในระหว่างการชุมนุมวันแรงงานสากลปี 2016 ในเมืองใหญ่บางแห่ง จำนวนเจ้าหน้าที่ตำรวจมีมากกว่าจำนวนผู้เข้าร่วมการชุมนุมมาก^{[ 225 ]}ในเมืองดนีโปร มี ตำรวจ 193 นายคอยคุ้มครองผู้เข้าร่วมการชุมนุม 25 คน^{[ 225 ]}

วันหยุดธนาคารสาธารณะในสหราชอาณาจักรถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2521 ^{[ 226 ]}เรียกว่า "วันหยุดธนาคารต้นเดือนพฤษภาคม" และจัดขึ้นในวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคมของทุกปี^{[ 227 ] [ 228 ]}

แม้ว่ากิจกรรมและการเฉลิมฉลองที่ไม่เป็นทางการที่เกี่ยวข้องกับวันแรงงานสากลจะเกิดขึ้นในวันที่ 1 พฤษภาคมในออสเตรเลีย แต่ โดยทั่วไปแล้ว วันแรงงานในรัฐและดินแดนต่างๆ จะตรงกับวันอื่นๆ ในดินแดนทางเหนือและควีนส์แลนด์วันแรงงานเป็นวันหยุดราชการในวันจันทร์แรกของเดือนพฤษภาคม^{[ 229 ]}ในออสเตรเลีย การเดินขบวนวันแรงงานครั้งแรกๆ ครั้งหนึ่งเกิดขึ้นในควีนส์แลนด์เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1891 ^{[ 230 ]}

คนงานชาว นิวซีแลนด์เป็นกลุ่มแรกๆ ในโลกที่เรียกร้องสิทธิในการทำงานแปดชั่วโมงต่อวัน เมื่อปี พ.ศ. 2383 ช่างไม้ชื่อซามูเอล พาร์เนลล์^{[ 231 ]}ได้รับสิทธิทำงานแปดชั่วโมงต่อวันในเวลลิงตันวันแรงงานได้รับการเฉลิมฉลองครั้งแรกในนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2333 ^{[ 232 ]}วันแรงงานตรงกับวันจันทร์ที่สี่ของเดือนตุลาคมทุกปี

ในบังกลาเทศ วันที่ 1 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการและเรียกว่าวันความสามัคคีของแรงงานสากล มีการจัดขบวนพาเหรดและกิจกรรมอื่นๆ ในวันดังกล่าวเพื่อรำลึกถึงโอกาสนี้^{[ 233 ]}

ในอินเดีย วันที่ 1 พฤษภาคมไม่ใช่วันหยุดราชการ^{[ 234 ]}วันแรงงานสากลมีความเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของแรงงานสำหรับพรรคการเมืองคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม วันแรงงานเป็นที่รู้จักในชื่อ "Uzhaipalar dhinam" ในภาษาทมิฬและมีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในเมืองมัทราส "Kamgar Din" ในภาษาฮินดี "Karmikara Dinacharane" ในภาษากันนาดา "Karmika Dinotsavam" ในภาษาเตลูกู "Kamgar Divas" ในภาษามราฐี "Thozhilaali Dinam" ใน ภาษามาลายา ลัมและ "Shromik Dibosh" ในภาษาเบงกาลีเนื่องจากวันแรงงานไม่ใช่วันหยุดราชการ วันแรงงานจึงถือเป็นวันหยุดราชการตามดุลพินิจของรัฐบาลท้องถิ่น ในหลายพื้นที่โดยเฉพาะใน รัฐทางตอนเหนือของอินเดียวันแรงงานไม่ใช่วันหยุดราชการ^{[ 235 ]}

The first celebration in India was organized in Madras (now Chennai) by the Labour Kisan Party of Hindustan on 1 May 1923.^[236] This was also the first time the red flag was used in India.^[237] The party leader Singaravelu Chettiar made arrangements to celebrate International Workers' Day in two places in 1923. One meeting was held at the beach opposite to the Madras High Court; the other meeting was held at the Triplicane beach. The Hindu newspaper, published from Madras reported,^[238]

The Labour Kisan party has introduced May Day celebrations in Madras. Comrade Singaravelar presided over the meeting. A resolution was passed stating that the government should declare May Day as a holiday. The president of the party explained the non-violent principles of the party. There was a request for financial aid. It was emphasised that workers of the world must unite to achieve independence.

1 May is also celebrated as "Maharashtra Day"^[239] and "Gujarat Day" to mark the date in 1960, when the two western states attained statehood after the erstwhile Bombay State was divided on linguistic lines. Maharashtra Day is held at Shivaji Park in central Mumbai. Schools and offices in Maharashtra remain closed on 1 May. A similar parade is held to celebrate Gujarat Day in Gandhinagar.

Vaiko (Vai Gopalsamy), General Secretary of Marumalarchi Dravida Munnetra Kazhagam, appealed to the then Prime Minister V. P. Singh to declare 1 May as a national holiday, to which the PM heeded and from then on it became a national holiday to celebrate International Labour Day.^[240]

Maldives first observed the holiday in 2011, after a declaration by PresidentMohamed Nasheed. He noted that this move highlighted the government's commitment as well as efforts of private parties to protect and promote workers' rights in the Maldives.^[241]

International Workers' Day has been celebrated in Nepal since 1963.^[242] The day became a public holiday in 2007.^[243]

International Labour Day is observed in Pakistan on 1 May to commemorate the social and economic achievements of workers. It is a public and national holiday. Many organized street demonstrations take place on Labor Day, where workers and labor unions protest against labor repression and demand for more rights, better wages and benefits.^[244]

In Sri Lanka, International Workers' Day was declared a public, bank, and mercantile holiday in 1956.^[245] Rallies are held in the capital, Colombo.^[246]

In Cambodia, it is known as International Labour Day and is a public holiday.^[247] No marches for labour day were permitted in Cambodia for several years after the 2013 Cambodian general election and surrounding mass protests. A tightly controlled march on a limited scale was first permitted again in 2019.^[248]

International Workers' Day, or Labour Day, in Indonesia was first observed by Kung Tang Hwee labour union in Semarang on 1918. The organizations such as Sarekat Islam, Boedi Oetomo, and Insulinde also took parts on strike that day through Radicale Concentratie alliance. But in 1927 the celebrations banned by the Dutch East Indies colonial government.^[249]

After independence, the 1 May Labour Day was observed again from 1946, with Soekarno, the first president of the Republic, always attending the celebration. Two years later, he signed Law No. 12 of 1948 concerning workers' rights. The SoehartoNew Order regime banned Labour Day celebrations again from 1967 because of the day's association with Marxist and communist movements. The regime changed Labour Day to 20 February from 1973, marking the day on which all labour unions were merged by the government into ghe All Indonesian Federation of Workers (now Confederation of All Indonesian Workers' Unions).^[250]

After the fall of the New Order, the day began celebrated again as a day for protests by labourers and workers. The day was officially made a public holiday in 2014. Every year on the day, labourers and students take over the streets in major cities across the country, voicing their demands for better income and supportive policies from the government.^[251]

Malaysia began observing the holiday in 1972 following an announcement by the late Malaysian Deputy Prime Minister, Ismail Abdul Rahman.^[252]

In Myanmar, 1 May is known as Labour Day (Burmese: အလုပ်သမားနေ့) and is a public holiday.^[253]

1 May is known as "Labor Day" (Filipino: Araw ng Manggagawa, also known as Araw ng Paggawa) and is a public holiday in the Philippines. On this day, labour organizations and unions hold protests in major cities. On 1 May 1903, during the American colonial period the Unión Obrera Democrática Filipina (Filipino Democratic Labor Union) held a rally in front of the Malacañang Palace demanding workers' economic rights and Philippine independence. In 1908, the Philippine Assembly passed a bill officially recognizing 1 May as a national holiday. In 1913, the first official celebration was held on 1 May 1913 when 36 labour unions convened for a congress in Manila.^[254]

During the Presidency of Gloria Macapagal-Arroyo, a policy was adopted called holiday economics policy that moved holidays to either a Monday or a Friday to create a long weekend of three days. In 2002, Labor Day was moved to the Monday nearest to 1 May. Labour groups protested, as they accused the Arroyo administration of belittling the holiday.^[255] By 2008, Labor Day was excluded in the holiday economics policy, returning the commemorations to 1 May, no matter what day of the week it falls on.^[1]

In Singapore, it is known as Labour Day and is a public holiday.^[256] The Prime Minister, who is the leader of the ruling People's Action Party, gives a Labour Day Rally championing the tripartite relationship between government, employers, and employees.

In Thailand, the day is known in English as National Labour Day, and is one of 17 official public holidays in Thailand.^[257]

In Vietnam, it is known as International Labour Day (Vietnamese: Ngày Quốc tế Lao động) and is a public holiday.^[258] It was first adopted by the Nguyễn dynasty on the 11th day of the 9th month of the 16th year of the Bảo Đại Emperor (30 October 1941) by imperial decree.^[258] Later on 29 April 1946 President Hồ Chí Minh issued Sắc lệnh số 56 (Decree No. 56) which adopted the holiday for the Democratic Republic of Vietnam.^[258]

According to the decree "workers in public offices, private offices and factories throughout the country are entitled to a day off from work. International Labour 1.5 and still receive the same salary as a working day...".^[258] On 1 May 1946 the first International Labour Day of the Democratic Republic of Vietnam was held.^[258]

In Bahrain, 1 May is known as Labour Day and is a public holiday.^[259]

In Iran, 1 May is known as the International Workers' Day. It is not a public holiday but according to article 63 of Iranian labour law on top of the official public holidays observed in the Islamic Republic of Iran, Labour Day shall be considered an official holiday for workers.^[260]

In Iraq, it is known as the International Workers' Day and is a public holiday.^[261]

After historically varying popularity of Labour Day, 1 May is not an official holiday in the State of Israel. In the 1980s there were several large marches in Tel Aviv, numbering as much as 350,000 in 1983 and perhaps even more in 1988, but a steady decline in numbers led to only 5,000 marchers in 2010. During the 1990s businesses began to treat it like a regular working day as the number of Labour Day-related activities decreased.^[262]

1 May is known as Labour Day and is a public holiday.^[263]

1 May known as the Workers' Day and is a public holiday. Left-wing parties and workers' unions organize marches on 1 May.^[264]

1 May is known as Labour Day and is a public holiday.^{[265][266][267]}

1 May is known as Labour Day and is a public holiday.^[268]

Country/Territory	International Workers' Day / Labour Day public holiday on 1 May
Afghanistan	No (no holiday)
Albania	Yes
Algeria	Yes
Andorra	Yes
Angola	Yes
Antigua and Barbuda	first Monday in May
Argentina	Yes
Armenia	Yes
Australia	No (date varies by state/territory)
Austria	Yes
Azerbaijan	No (no holiday)
Bahamas	Yes
Bahrain	Yes
Bangladesh	Yes
Barbados	Yes
Belarus	Yes
Belgium	Yes
Belize	Yes
Benin	Yes
Bhutan	Yes
Bolivia	Yes
Bosnia and Herzegovina	Yes
Botswana	Yes
Brazil	Yes
Brunei	Yes
Bulgaria	Yes
Burkina Faso	Yes
Burundi	Yes
Cambodia	Yes
Cameroon	Yes
Canada	No (first Monday in September)
Cape Verde	Yes
Central African Republic	Yes
Chad	Yes
Chile	Yes
China	Yes
Colombia	Yes
Comoros	Yes
Republic of the Congo	Yes
Democratic Republic of the Congo	Yes
Costa Rica	Yes
Croatia	Yes
Cuba	Yes
Cyprus	Yes
Czech Republic	Yes
Denmark	No (no holiday)
Djibouti	Yes
Dominica	first Monday in May
Dominican Republic	Yes
East Timor	Yes
Ecuador	Yes
Egypt	Yes
El Salvador	Yes
Equatorial Guinea	Yes
Eritrea	Yes
Estonia	Spring Day (Kevadpüha) public holiday on 1 May[269]
Eswatini	Yes
Ethiopia	Yes
Fiji	No (no holiday)
Finland	May Day (Vappu) public holiday on 1 May[270]
France	Yes
Gabon	Yes
Gambia	Yes
Georgia	Yes
Germany	Yes
Ghana	Yes
Greece	Yes
Grenada	Yes
Guatemala	Yes
Guinea	Yes
Guinea-Bissau	Yes
Guyana	Yes
Haiti	Yes
Honduras	Yes
Hungary	Yes
Iceland	Yes
India	Yes
Indonesia	Yes
Iran	Yes
Iraq	Yes
Ireland	first Monday in May
Israel	No (no holiday)
Italy	Yes
Ivory Coast	Yes
Jamaica	No (23 May)
Japan	No (23 November)
Jordan	Yes
Kazakhstan	No (Kazakhstan People's Unity Day celebrated instead; Labour Day falls on last Sunday in September)
Kenya	Yes
Kiribati	Yes
Kuwait	Yes
Kyrgyzstan	Yes
Laos	Yes
Latvia	Yes
Lebanon	Yes
Lesotho	Yes
Liberia	No (no holiday)
Libya	Yes
Liechtenstein	Yes
Lithuania	Yes
Luxembourg	Yes
Madagascar	Yes
Malawi	Yes
Malaysia	Yes
Maldives	Yes
Mali	Yes
Malta	Yes
Marshall Islands	Yes
Mauritania	Yes
Mauritius	Yes
Mexico	Yes
Micronesia	Yes
Moldova	Yes
Monaco	Yes
Mongolia	No (no holiday)
Montenegro	Yes
Morocco	Yes
Mozambique	Yes
Myanmar	Yes
Namibia	Yes
Nauru	Yes
Nepal	Yes
Netherlands	No (no holiday)
New Zealand	No (fourth Monday in October)
Nicaragua	Yes
Niger	Yes
Nigeria	Yes
North Korea	Yes
North Macedonia	Yes
Norway	Yes
Oman	No (no holiday)
Pakistan	Yes
Palau	Yes
Palestine	Yes
Panama	Yes
Papua New Guinea	No (no holiday)
Paraguay	Yes
Peru	Yes
Philippines	Yes
Poland	Yes
Portugal	Yes
Qatar	No (no holiday)
Romania	Yes
Russia	Yes
Rwanda	Yes
Saint Kitts and Nevis	first Monday in May
Saint Lucia	Yes
Saint Vincent and the Grenadines	Yes
Samoa	No (no holiday)
San Marino	Yes
São Tomé and Príncipe	Yes
Saudi Arabia	No (no holiday)
Senegal	Yes
Serbia	Yes
Seychelles	Yes
Sierra Leone	No (no holiday)
Singapore	Yes
Slovakia	Yes
Slovenia	Yes
Solomon Islands	No (no holiday)
Somalia	Yes
South Africa	Yes
South Korea	Yes
South Sudan	Yes
Spain	Yes
Sri Lanka	Yes
Sudan	No (no holiday)
Suriname	Yes
Sweden	Yes
Switzerland	Yes
Syria	Yes
Taiwan	Yes
Tajikistan	Yes
Tanzania	Yes
Thailand	Yes
Togo	Yes
Tonga	No (no holiday)
Trinidad and Tobago	No (19 June)
Tunisia	Yes
Turkey	Yes
Turkmenistan	No (no holiday)
Tuvalu	Yes
Uganda	Yes
Ukraine	Yes
United Arab Emirates	No (no holiday)
United Kingdom	Early May bank holiday on first Monday in May[228]
United States	No (first Monday in September)
Uruguay	Yes
Uzbekistan	No (no holiday)
Vanuatu	Yes
Vatican City	Yes
Venezuela	Yes
Vietnam	Yes
Yemen	Yes
Zambia	Yes
Zimbabwe	Yes

• Workers' Memorial Day
• Pervomaysky (disambiguation)

• Foner, Philip Sheldon (1986). May day: a short history of the international workers' holiday, 1886–1986. New York: International Publishers. ISBN 978-0-7178-0624-9.

• Media related to International Workers' Day at Wikimedia Commons
• May Day Archive at the Marxists Internet Archive
• Boston May Day Coalition International Workers' Day Rally & March