สะพานชิงหม่า 青馬大橋
วิวจากชิงอี้
พิกัด	22°21′05″เหนือ114°04′27″ตะวันออก / 22.35139°N 114.07417°E / 22.35139; 114.07417
แบกรับ	รถไฟ รถยนต์
ไม้กางเขน	ช่องหม่าว่าน
ท้องถิ่น	เขตดินแดนใหม่ฮ่องกง
เจ้าของ	รัฐบาลฮ่องกง
ดูแลรักษาโดย	บริษัท TIML MOM จำกัด(ภายใต้สัญญาจ้างกับกรมทางหลวง )
ลักษณะเฉพาะ
ออกแบบ	สะพานแขวนสองชั้น
ความกว้าง	41 เมตร (135 ฟุต)
ช่วงที่ยาวที่สุด	1,377 เมตร (4,518 ฟุต)
เคลียร์พื้นที่ด้านล่าง	53 เมตร (174 ฟุต) (ข้อจำกัดความสูงในการขนส่งอย่างเป็นทางการ) [ 1 ]
จำนวนเลน​	6 (ชั้นบน), 2 (ชั้นล่าง)
ลักษณะของราง
จำนวนแทร็ก	2
ระยะห่างราง	1,432 มม. ( 4 ฟุต  8 นิ้ว)+3/8 นิ้ว  )​​
ไฟฟ้า	1.5 kV DC
ประวัติศาสตร์
นักออกแบบ	มอตต์ แมคโดนัลด์
สร้างโดย	บริษัทร่วมทุนก่อสร้างแองโกล-ญี่ปุ่น
ผลิตโดย	บริษัท คลีฟแลนด์ บริดจ์ แอนด์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด
เริ่มการก่อสร้าง	พฤษภาคม 2535 ( 5 พ.ศ. 2535 )
การก่อสร้างเสร็จสิ้น	พฤษภาคม 2540 ( 5 พ.ศ. 2540 )
ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง	7.14 พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง
เปิดแล้ว	22 พฤษภาคม 2540 ( 22 พฤษภาคม 1997 )
เปิดตัว	27 เมษายน 2540 ( 27 เมษายน 1997 )
สถิติ
ปริมาณการจราจรรายวัน	87,764 (2016) [ 2 ] ( Lantau Link )
ค่าผ่านทาง	ไม่ (ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม 2020)
ที่ตั้ง
แผนที่แบบอินเทอร์แอคทีฟของสะพานชิงหม่า

สะพานชิงหม่าเป็นสะพานในฮ่องกงที่เชื่อม เกาะ ชิงอี้และ เกาะ หม่าหวัน เข้าด้วยกัน เป็น สะพานแขวนที่มีช่วงยาวเป็นอันดับที่ 21 ของโลกและเป็นสะพานแขวนที่ยาวเป็นอันดับสองในขณะที่สร้างเสร็จ^{[ 3 ]}สะพานนี้ตั้งชื่อตามเกาะสองเกาะที่เชื่อมต่อกัน คือเกาะชิงอี้และเกาะหม่าหวันมีสองชั้นและรองรับทั้งการจราจรทางถนนและ ทางรถไฟ ซึ่งทำให้เป็นสะพานแขวนประเภทนี้ที่ใหญ่ที่สุด สะพานมีช่วงกลางยาว 1,377 เมตร (4,518 ฟุต) และสูง 206 เมตร (676 ฟุต) ปัจจุบันช่วงกลางของสะพานนี้เป็นช่วงที่ยาวที่สุดของสะพานทั้งหมดในโลกที่รองรับการจราจรทางราง

พื้นสะพานกว้าง 41 เมตร (135 ฟุต) รองรับการจราจรของรถยนต์ได้ 6 เลน โดยมี 3 เลนในแต่ละทิศทาง ชั้นล่างมีรางรถไฟ 2 ราง และทางสัญจรที่มีหลังคาคลุม 2 ทาง ใช้สำหรับเข้าถึงเพื่อการบำรุงรักษาและเป็นเลนจราจรเมื่อ เกิด พายุไต้ฝุ่น รุนแรง ในฮ่องกงและพื้นสะพานปิดการจราจร^{[ 4 ]}

สะพานชิงหม่าเป็นองค์ประกอบที่โดดเด่นที่สุดของโครงข่ายเชื่อมเกาะลันเตา (Lantau Link ) ซึ่งเป็นโครงการโครงสร้างพื้นฐานที่สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมเกาะลันเตาเกาะที่ใหญ่ที่สุดของฮ่องกง เข้ากับพื้นที่เมืองของเขตปกครองพิเศษ ก่อนที่โครงข่ายนี้จะเปิดให้บริการในปี 1997 เกาะลันเตาสามารถเข้าถึงได้ทางน้ำเท่านั้น และเป็นพื้นที่ชนบทโดยสมบูรณ์ โครงข่ายเชื่อมเกาะลันเตาถูกสร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของโครงการหลักของสนามบินซึ่งในที่สุดก็ทำให้ฮ่องกงมีสนามบินแห่งใหม่ที่เช็กแลปกอก (นอกชายฝั่งทางเหนือของเกาะลันเตา) เพื่อแทนที่สนามบินไคตั๊กที่เก่าและ แออัด

กลุ่มบริษัทร่วมทุนจำนวนมากเสนอราคาสำหรับสัญญาก่อสร้างสะพาน ฮุนไดเสนอราคาต่ำที่สุด แต่ถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดทางการเงิน^{[ 5 ]}ข้อเสนอจากญี่ปุ่นถูกตัดออกเพราะมีราคาแพงเกินไป บริษัทร่วมทุนก่อสร้างแองโกล-ญี่ปุ่น ซึ่งประกอบด้วยCostain , MitsuiและTrafalgar Houseได้รับงานนี้^{[ 6 ]}งานก่อสร้างสะพานเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ^{[ 5 ]} Gammon Constructionสร้างฐานรากสำหรับหอคอยสะพาน โครงสร้างของแต่ละฐานรากถูกลอยเข้าที่และจมลง จากนั้นจึงเติมคอนกรีตใต้น้ำ^{[ 7 ]}ฐานรากสองแห่งทางฝั่ง Ma Wan มีน้ำหนักแห่งละ 4,500 ตัน ในขณะที่ฐานรากทางฝั่ง Tsing Yi (ใกล้ชายฝั่งมากกว่า) แต่ละแห่งมีน้ำหนักประมาณ 3,000 ตัน^{[ 7 ]}มีการถมทะเลที่ปลายทั้งสองด้านของสะพาน การถมทะเลที่ Ma Wan มีขนาดใหญ่กว่าและใช้เป็นแท่นทำงานสำหรับทีมงานก่อสร้าง^{[ 7 ]}

ส่วนแรกของพื้นสะพานเหล็กถูกยกขึ้นติดตั้งในช่วงปลายปี 1994 ^{[ 8 ]}ส่วนพื้นสะพานทางเข้าถูกสร้างขึ้นในสหราชอาณาจักรและดูไบ จากนั้นจึงขนส่งไปยังฮ่องกงเพื่อประกอบ ส่วนช่วงสะพานหลักสร้างโดยบริษัท Cleveland Bridge & Engineeringในสหราชอาณาจักร และโดยบริษัท Mitsui ในประเทศญี่ปุ่น^{[ 8 ]}เครนปีนป่ายที่ใช้ในการสร้างทางเข้าหอคอยนั้นบังเอิญถูกใช้ในอาคารหลักของ HSBCเมื่อสิบปีก่อนหน้านั้นเช่นกัน รวมถึงที่Canary Wharfในช่วงเวลาระหว่างนั้น ด้วย ^{[ 9 ]}

การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 มีค่าใช้จ่าย 7.2 พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง สะพานลันเตาลิงก์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสะพานนี้ ได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยอดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษมาร์กาเร็ต แทตเชอร์ [ ^{1 ] การ}รักษาความปลอดภัยเข้มงวดมาก เนื่องจากแทตเชอร์ถือเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญของกองทัพสาธารณรัฐไอริช^{[ 10 ]}

พิธีรำลึกเริ่มต้นด้วยขบวนเรือของตำรวจและเรือของรัฐบาลอื่นๆ แล่นผ่านใต้สะพาน ก่อนที่เครื่องบินของกองบินรัฐบาลและกองทัพอากาศจะบินเหนือหอคอยคอนกรีต^{[ ​​11 ]} จากนั้น แธตเชอร์ เลขาธิการใหญ่แอนสัน ชานและผู้ว่าการคริส แพทเทนได้เปิดไฟสะพานและขับรถข้ามสะพานพร้อมกับบุคคลสำคัญอื่นๆ การเฉลิมฉลองสิ้นสุดลงด้วยการแสดงดอกไม้ไฟและเลเซอร์นาน 20 นาที ซึ่งมีเปลวไฟพุ่งออกมาจากความยาวของสะพาน ออกแบบโดยบริษัท Pyromagic Productions ^{[ 11 ]}ผู้บริหารสูงสุดที่ได้รับการแต่งตั้งตุง ชีฮวาปฏิเสธที่จะเข้าร่วม โดยกล่าวว่าเขาต้องการพบกับเจ้าหน้าที่ในมณฑลกวางตุ้งมากกว่า^{[ 11 ] [ 12 ]}

พิธีเปิดได้รับการคาดหวังอย่างสูงและดึงดูดผู้ชมมากกว่า 100,000 คน ส่วนใหญ่ยืนอยู่ตามถนน Castle Peak Roadซึ่งปิดการจราจร^{[ 13 ]}ถนนTuen Mun Roadก็ปิดการจราจรตั้งแต่เวลา 19:40 ถึง 20:20 น. และมีการแสดงดอกไม้ไฟนาน 20 นาที มูลค่า 5 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง เริ่มต้นเวลา 20:00 น. ^{[ 10 ] [ 14 ]} MTR , CitybusและKCR Corporationได้จัดบริการขนส่งพิเศษสำหรับงานนี้^{[ 15 ]}เจ้าหน้าที่ตำรวจมากกว่า 2,300 นายถูกส่งไปประจำการ และตำรวจได้ศึกษาการฝึกซ้อมควบคุมฝูงชนเพื่อความเกี่ยวข้องกับพิธีส่งมอบ ที่จะเกิดขึ้น ^{[ 13 ]}เกิดอุบัติเหตุทางเรือ 3 ครั้งระหว่างการเปิดสะพาน^{[ 13 ]}

สะพาน Lantau Link เปิดให้สัญจรเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 1997 เวลา 8:00 น. รถยนต์ต่อแถวยาวถึงสี่ชั่วโมงก่อนที่ตำรวจจะเปิดสะพาน^{[ 16 ]}แถวยาวเหยียดเกิดขึ้นที่สถานีขนส่งตั้งแต่เวลา 7:00 น. เนื่องจากผู้โดยสารต้องการชมโครงสร้างพื้นฐานใหม่ รวมถึงเมืองใหม่ North Lantauซึ่งยังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง^{[ 16 ]}

อุบัติเหตุทางถนนครั้งแรกบน Lantau Link เกิดขึ้นบนสะพาน Tsing Ma เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2540 ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ 2 รายได้รับบาดเจ็บจากการชนกับรถบรรทุก^{[ 17 ]}ตำรวจเตือนประชาชนไม่ให้รีบใช้สะพานและทางหลวงใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดความวุ่นวาย^{[ 17 ]}

รถโดยสารพิเศษสองสายเริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 เพื่อให้ผู้โดยสารสามารถชมสะพานลันเตาลิงก์ได้ โดยรถโดยสารสาย X21 และ X31 วิ่งจากไท่ก๊กจุ่ยและเซินหวันตามลำดับ^{[ 17 ]}

สะพานชิงหม่าทอดข้ามช่องแคบหม่าหวานเชื่อมเกาะชิงอี้และเกาะหม่าหวานเข้าด้วยกัน เป็นส่วนหนึ่งของสะพานลันเตาลิงก์ซึ่งเชื่อมเขตดินแดนใหม่และเกาะลันเตาและในที่สุดก็จะนำไปสู่สนามบินนานาชาติฮ่องกงที่เช็กแลปกอกผ่านทางหลวง ลันเตาเหนือ

สะพานชิงหม่าเป็นประตูสำคัญสู่เกาะลันเตา เป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนหมายเลข 8ซึ่งเชื่อมต่อลันเตาลิงก์ทางด่วนเวสต์ เกา ลูน เชิงซาหวันและชาตินเส้นทางรถไฟใช้ร่วมกันโดยรถไฟฟ้าใต้ดินสายตงจงและรถไฟฟ้า แอร์พอร์ตเอ็กซ์เพรสของMTR

สะพานแห่งนี้ พร้อมด้วยทางหลวง สะพาน และอุโมงค์เชื่อมต่ออื่นๆ ในพื้นที่ เป็นส่วนหนึ่งของเขตควบคุมชิงหม่าภายใต้พระราชบัญญัติเขตควบคุมชิงหม่า (บทที่ 498) ในกฎหมายฮ่องกง^{[ 18 ]}เขตควบคุมนี้ได้รับการจัดการโดยบริษัทชิงหม่า แมเนจเมนท์ จำกัดตั้งแต่เปิดทำการ ระบบจัดการจราจรของเขตควบคุมได้รับการพัฒนาโดยบริษัท เดลแคน คอร์ปอเรชั่นแห่งโทรอนโต ออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา มีข้อบังคับและกฎหมายพิเศษที่ใช้บังคับในพื้นที่นี้

นอกจากสะพานติงเกาและสะพานกัปชุยมุนแล้ว สะพานนี้ยังได้รับการตรวจสอบโดยระบบตรวจสอบสุขภาพลมและโครงสร้าง (WASHMS) กล้องวงจรปิดยังติดตั้งอยู่บนสะพานเพื่อบันทึกสภาพการจราจร วิดีโอมีให้ดูได้ที่เว็บไซต์ของรัฐบาล^{[ 19 ]}และมีการอัปเดตทุกสองนาที

ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม 2020 สะพาน Lantau Link ไม่มีค่าผ่านทางอีกต่อไป ก่อนหน้านี้ ค่าธรรมเนียมการใช้สะพาน Tsing Ma สำหรับรถจักรยานยนต์ รถยนต์ส่วนบุคคล รถโดยสารสองชั้นสาธารณะ และรถบรรทุกหนัก คือ 10 ดอลลาร์ฮ่องกง 15 ดอลลาร์ฮ่องกง 30 ดอลลาร์ฮ่องกง และ 40 ดอลลาร์ฮ่องกง ตามลำดับ โดยคิดค่าบริการทั้งสองทิศทาง^{[ 20 ]}ความเร็วปกติบนสะพานคือ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งอาจลดลงในกรณีที่มีการก่อสร้างถนนหรือลมแรง การจราจรอาจถูกเปลี่ยนเส้นทางไปยังช่องทางเดินรถที่มีหลังคาคลุมบนชั้นล่างเมื่อมีลมแรงมาก ไม่มีทางเท้าบนสะพาน

สะพานนี้ได้รับการออกแบบโดยMott MacDonald [ ^{21 ] บริษัท}ได้ออกแบบสะพานรุ่นแรกในปี 1982 โดยมีทางวิ่งสองเลนบนดาดฟ้าชั้นบน และทางรถไฟขนาดเล็กบนดาดฟ้าชั้นล่าง^{[ 22 ]}สะพานได้รับการออกแบบใหม่ตั้งแต่ปี 1989 เพื่อรองรับทางหลวงสามเลนและทางรถไฟสนามบินที่หนักขึ้น ผู้ออกแบบได้รับแรงบันดาลใจจากสะพาน Forthในสกอตแลนด์และสะพาน Severnในอังกฤษ^{[ 22 ]}

วัตถุประสงค์ของ การศึกษา ในอุโมงค์ลมคือ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความปลอดภัยของโครงสร้างที่กำลังก่อสร้างและเมื่อสร้างเสร็จแล้ว ทั้งในด้านเสถียรภาพทางอากาศพลศาสตร์ และผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากความเร็วลมพายุไต้ฝุ่นที่รุนแรง วัตถุประสงค์เพิ่มเติมคือ เพื่อให้ได้ข้อมูลการตอบสนองแบบไดนามิกในหลายตำแหน่งสำคัญ เพื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลจากขนาดจริงจากโครงการตรวจสอบที่กำลังดำเนินการอยู่ ซึ่งดำเนินการโดยกรมทางหลวงของฮ่องกง

ได้มีการสร้างแบบจำลองส่วนตัดขวางของพื้นสะพานในขั้นตอนการก่อสร้างในมาตราส่วน 1 ต่อ 80 และแบบจำลองแอโรอิลาสติกเต็มรูปแบบของสะพานทั้งหลังในมาตราส่วน 1 ต่อ 400 ซึ่งเป็นการจำลองสภาพลมพายุไต้ฝุ่นด้วยวิธีมอนเตคาร์โล แบบจำลองเต็มรูปแบบได้รับการทดสอบในขั้นตอนต่างๆ ของการก่อสร้างภายใต้สภาวะการไหลของชั้นขอบเขตแบบปั่นป่วน โดยจำลองสภาพ ภูมิประเทศ ในพื้นที่เพื่อจำลองสภาพลม ณ สถานที่ก่อสร้าง การทดสอบแบบจำลองได้ระบุขั้นตอนที่สำคัญของการก่อสร้าง ซึ่งช่วยให้สามารถปรับตารางการก่อสร้างสะพานเพื่อหลีกเลี่ยงฤดูพายุไต้ฝุ่นได้ การเปรียบเทียบผลการทดสอบแบบจำลองและการตรวจสอบในขนาดเต็มจะช่วยให้วิศวกรเข้าใจพฤติกรรมของสะพานช่วงยาวในสภาวะลมได้ดียิ่งขึ้น และปรับปรุงวิธีการออกแบบในปัจจุบันให้ดียิ่งขึ้น

มีหอคอยหนึ่งแห่งตั้งอยู่บนWok Tai Wanฝั่ง Tsing Yi และอีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่บนเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้น ห่างจากชายฝั่ง Ma Wan 120 เมตร (390 ฟุต) ^{[ 23 ]}หอคอยทั้งสองแห่งสูง 206 เมตร (676 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และตั้งอยู่บนฐานหินที่ค่อนข้างตื้น หอคอยมีฐานสองขาพร้อมโครงถักเป็นระยะๆ ในรูปแบบของการออกแบบคานประตู ฐานสร้างด้วยคอนกรีตกำลังสูง 50 MPa (คอนกรีตเกรด 50/20) โดยใช้ระบบสลิปฟอร์มในการทำงานต่อเนื่อง

แรงดึงในสายเคเบิลแขวนหลักจะถูกรับโดยจุดยึดแรงโน้มถ่วงขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่ปลายทั้งสองข้างของสะพาน^{[ 24 ]}จุดยึดเหล่านี้เป็นโครงสร้างคอนกรีตขนาดใหญ่ที่ฝังลึกอยู่ในหินแข็งบนฝั่งแผ่นดินของเกาะชิงอี้และเกาะหม่าหวัน น้ำหนักรวมของคอนกรีตที่ใช้ในจุดยึดเกาะชิงอี้คือ 200,000 ตัน และจุดยึดเกาะหม่าหวันมีคอนกรีต 250,000 ตัน

สายเคเบิลเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการปั่นลวดกลางอากาศ กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการดึงลวดจากแหล่งจ่ายแรงดึงคงที่ และดึงลวดเหล่านี้เป็นห่วงจากจุดยึดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง โดยผ่านโครงเหล็กหล่อหนัก 500 ตันที่อยู่บนยอดเสาสะพานแต่ละต้นเพื่อยึดสายเคเบิลไว้ ลวดชุบสังกะสีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5.38 มิลลิเมตร (0.212 นิ้ว) จำนวน 70,000 เส้นถูกวางและปรับแต่งเพื่อประกอบเป็นสายเคเบิลหลักสองเส้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.1 เมตร (3.6 ฟุต)

โครงสร้างเหล็กสำหรับพื้นดาดฟ้าผลิตขึ้นในประเทศอังกฤษและญี่ปุ่น หลังจากส่งมอบแล้ว เหล็กเหล่านั้นถูกนำไปแปรรูปและประกอบเพิ่มเติมในเมืองตงกวนประเทศจีน ให้เป็นโมดูลพื้นดาดฟ้ามาตรฐาน จำนวนทั้งหมด 96 โมดูล แต่ละโมดูลยาว 18 เมตร (59 ฟุต) และหนักประมาณ 480 ตัน โมดูลพื้นดาดฟ้าเหล่านี้ถูกขนส่งมายังสถานที่ก่อสร้างโดยเรือบรรทุกที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ และยกขึ้นวางในตำแหน่งพื้นดาดฟ้าโดยใช้ เครน ยกสายเคเบิล คู่หนึ่ง ที่สามารถเคลื่อนที่ไปตามสายเคเบิลหลักได้

ช่วงสะพานทางเข้าด้านชิงอี้มีรูปทรงและหน้าตัดคล้ายกับสะพานแขวน แต่ได้รับการรองรับด้วยเสาและสายเคเบิลแทน ช่วงสะพานแรกประกอบขึ้นบนพื้นดินและยกขึ้นติดตั้งโดยใช้แม่แรงสายเคเบิล จากนั้นจึงดำเนินการก่อสร้างส่วนต่อขยายแบบคานยื่นในส่วนเล็กๆ โดยใช้เครนยกที่ติดตั้งอยู่บนระดับพื้นสะพาน นอกจากนี้ ยังมีการติดตั้ง รอยต่อขยายตัวซึ่งอนุญาตให้มีการเคลื่อนตัวเนื่องจากความร้อนสูงสุด ± 835 มิลลิเมตร (32.9 นิ้ว) และตั้งอยู่ภายในช่วงสะพานทางเข้า

ราวสะพานได้รับการออกแบบเป็นพิเศษตามมาตรฐานฮ่องกง โดยประกอบด้วยเส้นลวดเหล็กแรงดึงสูงที่ยึดไว้บนเสาโลหะ^{[ 25 ]}

กำแพงหินรอบฐานของหอสะพานแต่ละแห่งสามารถหยุดเรือขนาด 220,000 ตันที่แล่นด้วยความเร็ว 8 นอตได้^{[ 26 ]}

สะพานชิงหม่าได้กลายเป็นจุดชมวิวที่สวยงามและเป็นแลนด์มาร์คสำคัญ มีศูนย์ บริการนักท่องเที่ยว และจุดชมวิวสะพานลันเตาลิงก์ตั้งอยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะชิงอี้ ใกล้กับปลายสะพานฝั่งเกาะชิงอี้ จากจุดชมวิวนี้ สามารถมองเห็นสะพานติงเกาและสะพานกัปชุยมุน ได้ นอกจากนี้ยังสามารถมองเห็นสะพานได้จากศูนย์นิทรรศการโครงการหลักของสนามบินซึ่งอยู่ห่างจากสะพานไปทางเหนือประมาณ 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์)

ระหว่างการเดินป่าตามเส้นทางธรรมชาติชิงยี่ คุณยังสามารถชมวิวสะพานที่สวยงามได้จากหลายจุด ซึ่งสามารถเดินทางไปได้โดยรถประจำทางหลายสาย

• รายชื่อสะพานในประเทศจีน
• รายชื่อสะพานแขวนที่มีช่วงความยาวมากที่สุด
• รายชื่ออุโมงค์และสะพานในฮ่องกง
• รายชื่อสะพานถนน-รถไฟ

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับสะพานชิงหม่า

• "สะพานชิงหม่า" . Tsingma.com.hk. เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2551
• สะพานชิงหม่าที่Structurae
• คำอธิบายสะพานชิงหม่า จากมหาวิทยาลัยซิตี้ ฮ่องกง (เอกสารเก่า)

22°21′05″เหนือ114°04′27″ตะวันออก / 22.35139°N 114.07417°E / 22.35139; 114.07417

ก่อนหน้าอุโมงค์น้ำหวาน

สะพานชิงหม่าทางหลวงหมายเลข 8 ฮ่องกง

ตามมาด้วยสะพานหม่าหวาน