Volkslied (แปลตรงตัวว่า: เพลงพื้นบ้าน ) เป็นประเภทของเพลงยอดนิยมในภาษาเยอรมันซึ่งร้องตามประเพณี แม้ว่าเพลงเหล่านี้จำนวนมากจะถูกส่งต่อกันมาด้วยวาจาเป็นครั้งแรก แต่ก็มีการรวบรวมและตีพิมพ์เผยแพร่หลายชุดตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18 ต่อมา เพลงยอดนิยมบางเพลงก็ถูกรวมอยู่ในประเภทนี้ด้วย^{[ 1 ]}

เพลงแรกสุดในภาษาเยอรมันปรากฏในศตวรรษที่ 12 เพลงศิลปะถูกสร้างขึ้นโดยนักดนตรีและนักร้องไม สเตอร์ซิงเกอร์ ในขณะที่แคนตาสโตเรีย ( Bänkelsänger ) ร้องเพลงในที่สาธารณะที่ถ่ายทอดด้วยวาจา คอลเลกชันเพลงเขียนขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 15 เช่นLochamer-LiederbuchและGlogauer Liederbuch Frische teutsche Liedleinของเกออร์ก ฟอร์สเตอร์พิมพ์ครั้งแรกในปี 1536

ในสมัย​​Sturm und Drangกวีและนักเขียนเริ่มสนใจสิ่งที่พวกเขาเห็นว่าเรียบง่าย ใกล้ชิดธรรมชาติ ดั้งเดิม และไม่ถูกทำลาย (nach dem Einfachen, Naturnahen, Ursprünglichen und Unverfälschten ) Johann Gottfried Herderเป็นผู้บัญญัติคำว่า 'Volkslied' ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 และตีพิมพ์Von deutscher Art und Kunst (เกี่ยวกับวิถีทางและศิลปะของชาวเยอรมัน) ในปี ค.ศ. 1771 ในปี ค.ศ. 1778/79 คอลเลกชันVolksliederได้รับการตีพิมพ์ โดยได้รับการส่งเสริมโดยJohann Wolfgang von GoetheและGotthold Ephraim Lessingซึ่งไม่ได้กล่าวถึงบรรณาธิการหรือผู้แต่ง ในความพยายามที่จะแนะนำเพลงดังกล่าว การแสดงออกของจิตวิญญาณของผู้คน ( äußerungen der Volksseele ) ฟรีดริช ซิลเชอร์ (ค.ศ. 1789–1860) ประพันธ์ เพลง Liederจำนวนมากซึ่งหลายเพลงกลายเป็นเพลง Volkslieder และเขายังเป็นผู้รวบรวมและเรียบเรียงเพลง Volkslieder อีกด้วย

ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 Berliner Liederschule ได้ส่งเสริมเพลงที่มีท่วงทำนองเรียบง่ายใน Volkston (เช่น ในสไตล์ Volkslied) เพลงที่เขียนตามแนวคิด ได้แก่ " Das Wandern ist des Müllers Lust " และ " O Täler weit, o Höhen "

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 บทเพลงพื้นบ้านได้ขยายวงกว้างขึ้นด้วยเพลงของคนงานและเพลงของนักเรียน ในปี 1914 จอห์น ไมเออร์ได้ก่อตั้งDeutsches Volksliedarchivซึ่งเป็นหอจดหมายเหตุและวิจัยเพลงพื้นบ้านเยอรมัน (Volkslied) ขบวนการ Wandervogelหันมาเน้นการร้องเพลงขณะเดินทาง โดยมีการตีพิมพ์ชุดเพลงDer Zupfgeigenhanslในปี 1909 และพิมพ์ซ้ำจนถึงปี 1933

• อาคิม วอน อาร์นิม , เคลเมนส์ เบรนตาโน : เดส คนาเบน วุนเดอร์ฮอร์น . 1806/1808.
• อันเดรียส เครตซ์ชเมอร์ , แอนตัน วิลเฮล์ม ฟอน ซัคคาลมากลิ โอ : ดอยช์ โวลคสไลเดอร์ กับ ออริจิ นัลไวเซ่น 2 ฉบับ เบอร์ลิน 1838/1841
• Rochus Freiherr von Liliencron : Die historischen Volkslieder der Deutschen จาก 13. ทวิ 16. ​​Jahrhundert.ฉบับที่ 5 ไลพ์ซิก 1865–1869, พิมพ์ซ้ำในปี 1966
• ลุดวิก เอร์ค , ฟรานซ์ แมกนัส โบห์เม : ดอยท์เชอร์ ลีเดอร์ฮอร์ต .ไลป์ซิก 1893/1894.
• สิงหาคม ลินเดอร์: Deutsche Weisen – Die beliebtesten Volks- und geistlichen Lieder für Klavier (พร้อมข้อความ) แคลิฟอร์เนีย 2443 ^{[ 2 ]}
• Hans Breuer (เอ็ด.): Der Zupfgeigenhansl Melody edition พร้อมคอร์ด พิมพ์ซ้ำฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 ไลพ์ซิก 1913 (ED 3586) ชอตต์ ไมนซ์ 1983, ISBN 3-7957-4002-9.
• Bertold Marohl, Der neue Zupfgeigenhansl , 121 ลีเดอร์รุ่นเยาว์พร้อมข้อความ ท่วงทำนอง คอร์ดตัวเลข และการวางนิ้วสำหรับกีตาร์ ไมนซ์ (และคณะ), Schott 1983 ISBN 978-3-7957-2062-9
• เคลเมนส์ นอยมันน์ , แดร์ สปีลมันน์ – ลีเดอร์บุค ฟูร์ จูเกนด์ อุนด์ โวลค์ , มัทธีอัส กรุเนวาลด์ แวร์ลัก ไมนซ์; ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2457 [(katholische) Quickborn Bewegung] พร้อมด้วยการพิมพ์ซ้ำจำนวนมาก จนถึงปี พ.ศ. 2519
• Fritz Sotke , Unsere Lieder – ไอน์ ลีเดอร์บุค ฟูร์ ดาย แวนเดอร์นเด จูเกนด์ ; Sauerland Verlag, Iserlohn, ฉบับที่ 1 2464.
• แฮร์มันน์ โบเซ , ดาส โฟล์กสลีด ฟูร์ เฮม อุนด์ วันเดอรัง ; อาร์ไบเทอร์จูเกนด์ แวร์ลัก เบอร์ลิน, ฉบับที่ 1 2465 พิมพ์ซ้ำ พ.ศ. 2466, 2470
• หลุยส์ พิงค์ : แวร์คลิงเกนเดอ ไวเซิน. Lothringischer Verlags- und Hilfsverein, Metz 1926 (เล่ม 1)
• แฮร์มันน์ ปีเตอร์ เกห์ริกเก, ฮูโก้ โมเซอร์ , อัลเฟรด เควลล์มัลซ์ , คาร์ล วอตเทอร์เล , บรูเดอร์ ซิงเกอร์, ลีเดอร์ปลดโวลค์ส ; Bährenreiter ฉบับที่ 1250, คาสเซิล 1951; ฉบับใหม่ปี 2517
• Heiner Wolf, Unser fröhlicher Gesell, Ein Liederbuch für alle Tage , Möseler Verlag Wolfenbüttel \ Voggenreiter Verlag Bad Godesberg, 1955, พิมพ์ซ้ำอย่างน้อยก็จนถึงปี 1964
• โจเซฟ เกรเกอร์, ฟรีดริช เคลาส์ไมเออร์, เอกอน เคราส์: Europäische Lieder ในถ้ำ Ursprachenฉบับที่ 1: Die romanischen und germanischen Sprachen , เบอร์ลิน 1957
• เอิร์นส์ คลูเซ่น : ดาส มุห์ลราด, ไอน์ ลีเดอร์บุค เดอร์ ไฮมัต , เคมเปน\นีเดอร์ไรน์ 1966
• รายละเอียด: Volkslieder หรือ 500 Jahren – ข้อความและหมายเหตุจาก Begleitakkorden.ฟิสเชอร์ แฟรงก์เฟิร์ต 2521
• คลูเซ่น : ดอยช์ ลีเดอร์ข้อความและท่วงทำนอง อินเซล, แฟรงก์เฟิร์ต/M. พ.ศ. 2523 ไอเอสบีเอ็น 3-458-04855-2{{isbn}}: ละเว้นข้อผิดพลาด ISBN ( ลิงก์ ).
• วิลลี่ ชไนเดอร์: Deutsche Weisen – Die beliebtesten Volkslieder für Klavier mit Text.เลาช์ แอนด์ ซไวเกิล, สตุ๊ตการ์ท 1958
• โวล์ฟกัง ชไติตซ์ : Deutsche Volkslieder demokratischen Charakters aus 6 Jahrhunderten.ฉบับที่ 2 เบอร์ลิน 2496, 2499
• Klingende Brücke: Liederatlas europäischer Sprachen der Klingenden Brücke.ฉบับที่ 1: บอนน์ 2001 ฉบับที่ 2: บอนน์ 2002 ฉบับที่ 3: บอนน์ 2003 ฉบับที่ 4: บอนน์ 2549

• รอล์ฟ วิลเฮล์ม เบรดนิช , ลุทซ์ เรอห์ริช , โวล์ฟกัง ซัปปัน: Handbuch des Volksliedes.มิวนิค 1973/1975
• แวร์เนอร์ แดนเคิร์ต: ดาส โฟล์คสลีด ในอาเบนด์แลนด์ฟรังก์ เบิร์น 2509
• แวร์เนอร์ ดันเคิร์ต : ดาส ยูโรปาอิสเช่ โฟล์คสไลด์บูวิเยร์, บอนน์ 1970
• เวอร์เนอร์ ดันเคิร์ต: สัญลักษณ์, Metapher, Allegorie im Lied der Völker 4 เตยล์. Verlag für systematische Musikwissenschaft, บอนน์-บาด โกเดสเบิร์ก 1976–1978
• เอิร์นส์ คลูเซ่น : โฟล์คสไลด์ กองทุนและเออร์ฟินดุงเกริก, เคิล์น 1969
• Ernst Klusen: Zur Situation des Singens ใน der Bundesrepublik Deutschlandเกริก, เคิล์น 1974/1975
• โจเซฟ มุลเลอร์-บลัทเทา : ดาส ดอยช์ โฟล์คสไลด์เฮสส์ เบอร์ลิน 2475
• โวล์ฟกัง ซัพปัน: Volkslied – Seine Sammlung und Erforschung.เมตซ์เลอร์, สตุ๊ตการ์ท 1978
• โวล์ฟกัง ซัพปัน (และคณะ): Volksgesang, Volksmusik, Volkstanzใน: เอ็มจีจี 1
• Monika Tibbe, Manfred Bonson: พื้นบ้าน, นิทานพื้นบ้าน, Volkslied: Zur Situation ใน- และ ausländischer Volksmusik ใน der Bundesrepublikสตุ๊ตการ์ท, 1981.

• ความหมายของคำว่าVolksliedในพจนานุกรม Wiktionary
• Wikisource  ภาษาเยอรมันมีข้อความต้นฉบับที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้: Volkslieder
• ศูนย์วัฒนธรรมและดนตรีสมัยนิยม (Deutsches Volksliedarchiv) มหาวิทยาลัยไฟรบูร์ก
• Volksliederarchiv volksliederarchiv.de