ที่ปรึกษา (จากภาษาละติน : consultare "เพื่อพิจารณา") ^{[ 1 ]}คือผู้เชี่ยวชาญ (เรียกอีกอย่างว่าผู้เชี่ยวชาญ , ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางดูความหมายที่แตกต่างกันด้านล่าง) ที่ให้คำแนะนำหรือบริการในสาขาเฉพาะทาง (โดยทั่วไปให้กับบริษัทขนาดกลางหรือขนาดใหญ่) ^{[ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ]}บริการให้คำปรึกษาโดยทั่วไปจัดอยู่ในขอบเขตของบริการวิชาชีพในรูปแบบของงาน ตาม สัญญา^{[ 9 ]}

โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ดให้คำจำกัดความของที่ปรึกษาว่าคือผู้ที่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับ "วิธีการปรับเปลี่ยน ดำเนินการ หรือปรับปรุงกระบวนการ ที่กำหนด ภายในสาขาเฉพาะทาง" ^{[ 10 ]}

ตามที่สถาบันที่ปรึกษาการจัดการแห่งสหรัฐอเมริกา กล่าวไว้ ว่า “คุณค่าของที่ปรึกษา [เมื่อเทียบกับผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน (SME)] ^{[ 11 ] [ 12 ] [ 13 ]}คือความสามารถในการวินิจฉัยปัญหาที่ไม่ชัดเจนได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ และนำข้อมูล ทรัพยากร และกระบวนการมาใช้เพื่อสร้างโซลูชันที่ใช้งานได้จริงและมีประสิทธิภาพ ผู้เชี่ยวชาญบางคนเป็นที่ปรึกษาที่ดี และในทางกลับกัน บางคนก็ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง และมีเพียงไม่กี่คนที่เป็นทั้งสองอย่าง” ^{[ 14 ]}ความแตกต่างอีกประการหนึ่งคือ ที่ปรึกษาขายคำแนะนำ ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญขายความเชี่ยวชาญของตน ความแตกต่างอื่นๆ ยังมีอยู่ระหว่างที่ปรึกษากับโค้ช^{[ 15 ]}หรือ SME กับหัวหน้าทีม^{[ 16 ]}

ที่ปรึกษาไม่จำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เนื่องจากข้อตกลงการให้คำปรึกษาเป็นรูปแบบหนึ่งของสัญญาจ้างแรงงาน ซึ่งเทียบได้กับการจัดหาบุคลากรซึ่งลูกค้าจัดหาแรงงานทั่วไป ในขณะที่การให้คำปรึกษาเป็นแรงงานเฉพาะทาง ดังนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับบริการให้คำปรึกษาซึ่งไม่ใช่สัญญาจ้างแรงงานแต่เป็นบริการจริง (บริการให้คำปรึกษาไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรผู้จัดหา) ตลาดสำหรับข้อตกลงการให้คำปรึกษาจึงเป็นไปตามความต้องการแรงงานเฉพาะทางในรูปแบบของการจัดหาที่ปรึกษา ดังนั้น แม้ว่าความสามารถและประสบการณ์จะเป็นข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติเมื่อต้องการขายบริการให้คำปรึกษา แต่ก็ไม่ใช่ข้อกำหนดเบื้องต้นในลักษณะเดียวกับบริการให้คำปรึกษา ซึ่งผู้ให้บริการตามคำจำกัดความต้องอาศัยความสามารถและประสบการณ์ในระดับหนึ่งเพื่อให้มีความเกี่ยวข้อง^{[ 17 ] [ 18 ] [ 19 ]}

บางครั้ง คำว่าที่ปรึกษาจะใช้เฉพาะกับบุคคลหรือองค์กรที่ให้ความรู้ คำแนะนำ หรือบริการ ในขณะที่ผู้รับเหมาจะสร้างบางสิ่งบางอย่างให้กับลูกค้า^{[ 20 ] [ 21 ]}

บทบาทของที่ปรึกษาภายนอกขอบเขตทางการแพทย์ (ซึ่งใช้เฉพาะกับแพทย์ระดับหนึ่ง) สามารถแบ่งออกได้เป็นสองประเภทหลักๆ ดังนี้:

• ที่ปรึกษาภายใน : ^{[ 22 ] บุคคลที่ได้รับการว่าจ้างหรือทำสัญญากับองค์กรลูกค้า และปฏิบัติ งาน}ภายในองค์กรลูกค้า^{[ 23 ]}บางครั้งภายในหน่วยงานที่ปรึกษาภายใน [ ^{24 ]}หรือ
• ที่ปรึกษาภายนอก : ^{[ 22 ]}บุคคลที่ได้รับการว่าจ้างจากภายนอกลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นบริษัทที่ปรึกษา หน่วยงานอื่น หรือเป็นฟรีแลนซ์อิสระซึ่งความเชี่ยวชาญของเขาได้รับการจัดหาภายใต้สัญญาโดยคิดค่าธรรมเนียมหรืออัตราค่าบริการ^{[ 25 ]}

การจัดหาบริการให้คำปรึกษาช่วยให้ลูกค้าสามารถเข้าถึงความเชี่ยวชาญในระดับที่สูงกว่าที่พวกเขาสามารถจ้างไว้ภายในองค์กรในระยะยาวได้^{[ 26 ] [ 27 ]}ยิ่งไปกว่านั้น ลูกค้าสามารถควบคุมค่าใช้จ่ายในการให้คำปรึกษาได้โดยการซื้อบริการจากที่ปรึกษาภายนอกเท่าที่ต้องการเท่านั้น นอกจากนี้ ที่ปรึกษายังเป็นบุคคลสำคัญที่มีทักษะเฉพาะด้านในการสร้างกลยุทธ์^{[ 7 ]}การนำการเปลี่ยนแปลง^{[ 28 ] [ 29 ] [ 30 ]} (เช่นการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล^{[ 31 ] [ 32 ] [ 33 ]} ) การฝึกสอนความเป็นผู้นำ^{[ 34 ]}การจัดการชั่วคราว^{[ 35 ]} (เรียกอีกอย่างว่าผู้จัดการที่ปรึกษา^{[ 36 ]} ) เป็นต้น^{[ 5 ]}

กรณีทางธุรกิจอีกประการหนึ่งคือที่ปรึกษาอาจช่วยประหยัดเงินให้บริษัทได้ ตัวอย่างเช่น ที่ปรึกษาด้านภาษีผู้เชี่ยวชาญที่ช่วยบริษัทประหยัดภาษีได้ 20% และคิดค่าธรรมเนียมเพียง 10% ทำให้บริษัทประหยัดได้สุทธิ 10% ^{[ 20 ]}บริการระดับมืออาชีพบางส่วนที่ลูกค้าต้องการนั้นไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ภายในบริษัท เนื่องจากอาจมีลักษณะเป็นครั้งคราว ซึ่งที่ปรึกษาจะช่วยลดค่าใช้จ่ายด้านเงินเดือนของลูกค้าได้

ใน ภาคส่วน รัฐบาลของสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี 2010 สำนักงานคณะรัฐมนตรีได้กำหนดให้หน่วยงานรัฐบาลต้องนำมาตรการควบคุมการใช้จ่ายมาใช้ ซึ่งจำกัดการแต่งตั้งที่ปรึกษาและพนักงานชั่วคราว เพื่อควบคุมค่าใช้จ่ายในการให้คำปรึกษาและเพื่อให้แน่ใจว่าการใช้ที่ปรึกษามี ความ คุ้มค่า^{[ 37 ]} รายงาน ของสำนักงานตรวจสอบบัญชีแห่งชาติที่เผยแพร่ในปี 2015 แนะนำให้หน่วยงานรัฐบาลของสหราชอาณาจักรทั้งหมดนำ "แผนเชิงกลยุทธ์" มาใช้เพื่อประเมินทักษะในปัจจุบันและ "ช่องว่างทักษะ" ที่คาดว่าจะเกิดขึ้น เพื่อให้สามารถคาดการณ์ความต้องการที่ปรึกษาและพนักงานชั่วคราวในอนาคตได้ดียิ่งขึ้น^{[ 37 ]}

ที่ปรึกษาให้บริการแก่ลูกค้าในรูปแบบต่างๆ มากมาย โดยมักใช้รายงานและการนำเสนอ^{[ 38 ]}คำแนะนำอาจเป็นแบบทั่วไป (มีการสื่อสารที่มีคุณภาพสูง) และแบบเฉพาะด้าน^{[ 39 ]}อย่างไรก็ตาม ในบางสาขาเฉพาะทาง ที่ปรึกษาอาจพัฒนาและนำซอฟต์แวร์หรือผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่ปรับแต่งเองมาใช้สำหรับลูกค้า^{[ 40 ]}ขึ้นอยู่กับลักษณะ (หรือที่เรียกว่าคำสั่งหรือข้อกำหนดของงานหรือการมอบหมาย) ของบริการให้คำปรึกษาและความต้องการของลูกค้า คำแนะนำจากที่ปรึกษาอาจถูกเปิดเผยต่อสาธารณะโดยการนำรายงานหรือการนำเสนอไปไว้บนออนไลน์ หรือคำแนะนำอาจถูกเก็บเป็นความลับ (ภายใต้ข้อตกลงการไม่เปิดเผยข้อมูลหรือภายในบริษัทของลูกค้า) และให้แก่ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรเท่านั้น

ที่ปรึกษาทำงานให้กับบริษัท (ที่ปรึกษา) หรือเป็นผู้รับเหมาอิสระ ที่ปรึกษาแตกต่างจากพนักงานชั่วคราวตรงที่พวกเขามีอาชีพและความรู้เฉพาะทางที่เชี่ยวชาญสูง ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น^{[ 41 ]}สิ่งนี้อาจเป็นจริงสำหรับพนักงานชั่วคราวเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ตัวอย่างเช่น ที่ปรึกษาทางการแพทย์ไม่น่าจะเปลี่ยนไปเป็นพนักงานต้อนรับของโรงแรมอย่างกะทันหัน ในขณะที่พนักงานชั่วคราวอาจเปลี่ยนสาขาและขอบเขตงานได้บ่อยกว่า นอกจากนี้ ที่ปรึกษามักจะลงนามในสัญญาจ้างงานแบบบริการ (ที่รู้จักกันในชื่อ สัญญา จ้างระยะเวลาคงที่ สัญญาจ้างเต็มเวลาสัญญาจ้างนอกเวลา) ^{[ 42 ]}ในขณะที่พนักงานชั่วคราวจะได้รับเพียงสัญญาจ้างชั่วคราว (และมีขอบเขตจำกัด) หรือสัญญาจ้างตามผลงาน (เช่น ในเยอรมนี สัญญาจ้างประเภทเฉพาะที่เรียกว่าWerksvertrag ^{[ 43 ]} ) เพื่อดำเนินการหรือสร้างงานเฉพาะ นอกจากนี้ พนักงานชั่วคราวอาจได้รับการกำกับดูแลและจัดการโดยลูกค้า ในขณะที่ที่ปรึกษาได้รับการว่าจ้างจากบริษัท (หรือตนเอง) และให้บริการแก่ลูกค้า ที่ปรึกษาอาจไม่ได้รับเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน แต่จะได้รับเพียงโครงสร้างพื้นฐานและการเข้าถึงที่จำเป็นที่ที่ปรึกษาต้องการเพื่อปฏิบัติตามข้อกำหนดของงาน เช่น การเข้าถึงเครือข่ายไอทีภายในหรือห้องปฏิบัติการฝั่งลูกค้า นอกจากนี้ ที่ปรึกษาอาจมีส่วนร่วมในบริการหลายโครงการ ( องค์กรแบบเมทริกซ์ ) สำหรับลูกค้าหรือสำหรับโครงการ/กิจกรรมภายในของบริษัทผู้ว่าจ้าง^{[ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ]}

ในหนังสือThe Consulting Bibleของ เขา Alan Weissนิยามว่า "เมื่อเรา [ที่ปรึกษา] ละทิ้งลูกค้าไป สภาพของลูกค้าควรจะดีขึ้นกว่าก่อนที่เราจะมาถึง มิฉะนั้นเราจะล้มเหลว" ^{[ 48 ]}ไม่มีกฎหมายคุ้มครองตำแหน่งงาน 'ที่ปรึกษา' ^{[ 49 ]}

เส้นทางอาชีพของที่ปรึกษามักจะไม่ได้อยู่ฝั่งลูกค้า^{[ 50 ]}อย่างไรก็ตาม ที่ปรึกษามีแนวโน้มที่จะได้รับการแนะนำให้รู้จักกับโปรแกรมองค์กรหรือโครงสร้างโครงการของ ลูกค้า

มี การทำงานร่วมกันรูปแบบใหม่ๆ ระหว่างผู้รับเหมาผู้เชี่ยวชาญหรือที่ปรึกษาอิสระโดยเฉพาะใน ภาคส่วน ไอซีทีเช่นThoughtWorksเป็นต้น

กิจกรรมของที่ปรึกษาสามารถกินเวลาตั้งแต่การให้คำปรึกษาเพียงหนึ่งชั่วโมง ไปจนถึงบริการหนึ่งวัน สามเดือน 12 เดือน หรือมากกว่านั้น สำหรับโครงการที่ซับซ้อน ที่ปรึกษาจะต้องใช้ระยะเวลานานขึ้นในการวิเคราะห์ หาสาเหตุที่แท้จริง ทำความรู้จักกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและสถานการณ์ขององค์กร เป็นต้น โดยปกติแล้ว การว่าจ้างจะมีขอบเขตทางกฎหมายที่กำหนดไว้ภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการจ้างงานตนเองโดยไม่ ถูกต้อง (โดยเฉพาะสำหรับผู้รับเหมาอิสระ) (ดูเพิ่มเติม ที่ บริษัทร่ม ) บุคคลที่อยู่ในสถานที่ของลูกค้าบางครั้งเรียกว่าผู้ประจำ (Resident ) การใช้เวลาอยู่ในองค์กรของลูกค้าทำให้ที่ปรึกษาสามารถสังเกตกระบวนการทำงาน สัมภาษณ์พนักงาน ผู้จัดการ ผู้บริหาร สมาชิกคณะกรรมการ หรือบุคคลอื่นๆ และศึกษาว่าองค์กรดำเนินงานอย่างไรเพื่อให้บริการของตน

ในบางกรณี ที่ปรึกษาจะลงนามในสัญญาเฉพาะและได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้จัดการหรือผู้บริหารชั่วคราวที่มีอำนาจขั้นสูงหรือความรับผิดชอบร่วมกันหรือการตัดสินใจในกิจกรรมฝั่งลูกค้า โดยเติมเต็มตำแหน่งว่างซึ่งอาจหรือไม่สามารถเติมเต็มได้ด้วยผู้สมัครภายในองค์กร กรณีนี้มักเกิดขึ้นกับองค์กรของลูกค้าเนื่องจากข้อจำกัดอื่นๆ เช่นการปฏิบัติตามกฎระเบียบขององค์กรและกระบวนการด้านทรัพยากรบุคคล ซึ่งนำไปสู่กระบวนการจ้างงานที่ยาวนานเกินหกเดือน ซึ่งมักไม่เป็นที่ยอมรับสำหรับบทบาทผู้นำ^{[ 51 ] [ 52 ]}

การวิจัยและการวิเคราะห์สามารถเกิดขึ้นได้ที่สำนักงานของที่ปรึกษา (บางครั้งเรียกว่าสำนักงานสนับสนุน ) หรือที่บ้านหรือผ่านการทำงานระยะไกลในกรณีของบริษัทที่ปรึกษาขนาดเล็ก ที่ปรึกษามักจะทำงานที่สถานที่ของลูกค้าอย่างน้อยบางส่วนของเวลา ปัจจัยหลักที่กำหนดว่าที่ปรึกษาจะทำงานที่ใดนั้น มักจะเป็นปริมาณการปฏิสัมพันธ์ที่จำเป็นกับพนักงานคนอื่นๆ ของลูกค้า หากที่ปรึกษาด้านการจัดการให้คำแนะนำแก่บริษัทซอฟต์แวร์ที่กำลังประสบปัญหาเรื่องขวัญกำลังใจของพนักงานการขาดงานและปัญหาการลาออกของผู้จัดการและวิศวกรอาวุโส ที่ปรึกษาอาจใช้เวลาส่วนใหญ่ที่สำนักงานของลูกค้า สัมภาษณ์พนักงาน วิศวกร ผู้จัดการ และผู้บริหาร และสังเกตกระบวนการทำงาน ในทางกลับกัน ที่ปรึกษาด้านกฎหมายที่ได้รับคำขอให้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับ ประเด็น กฎหมายทรัพย์สิน เฉพาะ อาจมีการประชุมที่สำนักงานของลูกค้าเพียงไม่กี่ครั้ง และดำเนินการทำงานส่วนใหญ่ที่สำนักงานของที่ปรึกษาและในห้องสมุดกฎหมาย

ในทำนองเดียวกัน ตลาดงานฟรีแลนซ์ที่ปรึกษาที่มีทักษะสูงทางออนไลน์ก็เริ่มเติบโตขึ้น^{[ 53 ]}

นอกจากนี้การระบาดของ COVID-19 ยังส่งผลให้มี การทำงานทางไกลเพิ่มขึ้นและความต้องการทักษะการทำงานออนไลน์เพิ่มขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจหรือการดำเนินงานต่อไป^{[ 54 ] [ 55 ]}

หรือที่รู้จักกันในชื่อICUs - Internal Consulting Unitsซึ่งเป็นแผนกหรือกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่สร้างขึ้นหรือดูแลโดยบริษัทขนาดใหญ่เพื่อตอบสนองความต้องการด้านบริการให้คำปรึกษาของตนเองตลอดห่วงโซ่ธุรกิจICUsอาจเป็นธุรกิจภายในหรือธุรกิจที่ดำเนินการเอง^{[ 56 ] [ 57 ]}

คุณสมบัติต่อไปนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นประโยชน์ต่อความสำเร็จในอาชีพที่ปรึกษา

จากบล็อกของ Accenture ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทที่ปรึกษาด้านไอทีชั้นนำของโลก ปัจจัยต่อไปนี้มีบทบาทสำคัญ: ^{[ 58 ]}

• ทัศนคติที่มุ่งเน้นการบริการ
• การแบ่งปันผลงานที่ยอดเยี่ยม
• การคว้าโอกาส
• การตั้งเป้าหมาย การขอคำแนะนำ และการใช้เวลาในการไตร่ตรอง

Bronnenmayer และคณะได้ทำการวิจัยโดยใช้แบบจำลองสมการโครงสร้างและเนื่องจากการวิจัยเชิงประจักษ์มีน้อย จึงได้ศึกษาปัจจัยความสำเร็จของการให้คำปรึกษาด้านการจัดการจากมุมมองของลูกค้า พบว่าความเชี่ยวชาญของที่ปรึกษา ความเข้มข้นของการทำงานร่วมกัน และวิสัยทัศน์ร่วมกันมีผลกระทบต่อประสิทธิภาพความสำเร็จมากที่สุด^{[ 59 ]}

1. วิสัยทัศน์ร่วมกัน
2. ความเข้มข้นของการทำงานร่วมกัน
3. เชื่อมั่น
4. การบริหารโครงการ
5. ความเชี่ยวชาญของที่ปรึกษา
6. ทรัพยากรที่จัดเตรียมไว้
7. การสนับสนุนจากผู้บริหารระดับสูง

Sindermann และ Sawyer สรุปในหนังสือของพวกเขา เรื่อง The Scientist as Consultantว่าที่ปรึกษา [ทางวิทยาศาสตร์] จะประสบความสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อพวกเขามี “การผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความเชี่ยวชาญทางเทคนิคและทักษะทางธุรกิจ” โดย “ความเชี่ยวชาญทางเทคนิค” หมายถึงความเป็นเลิศในด้านความสามารถ ความน่าเชื่อถือ การสร้างเครือข่ายที่มีประสิทธิภาพกับเพื่อนร่วมงาน และความสามารถในการเจรจาต่อรอง^{[ 60 ]}

ตามที่ Dirk Hartel ที่ปรึกษาด้านการจัดการกล่าวไว้ วัตถุประสงค์หรือกฎสิบประการต่อไปนี้ถือเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จในอาชีพที่ปรึกษา: ^{[ 61 ]}

1. ลูกค้ามาก่อน - โดยเฉพาะอย่างยิ่งความหมายของการพร้อมให้บริการ (เวลา) เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า
2. รูปลักษณ์ภายนอก - ความเข้าใจในภาพลักษณ์ของตนเองและการแต่งกายให้เหมาะสมกับงาน
3. ความเป็นมิตรที่แน่วแน่ - มีความคิดและเป้าหมายที่ชัดเจน แต่ก็มีความเป็นนักการทูตด้วย
4. ความตรงต่อเวลา - การบริหารจัดการเวลาที่ดี เริ่มและเลิกงานตรงเวลา และเตรียมพร้อมอยู่เสมอ
5. การมีส่วนร่วมและประสิทธิภาพในการทำงาน - การให้การสนับสนุน การริเริ่มทำสิ่งต่างๆ เป็นต้น
6. การตั้งคำถามอย่างมีวิจารณญาณ - ไม่มีใครเกิดมาเป็นที่ปรึกษา การถามคำถามที่ถูกต้องเป็นทักษะสำคัญ
7. การให้ข้อเสนอแนะ - ขอรับข้อเสนอแนะอย่างสม่ำเสมอ โดยขอคำวิจารณ์จากผู้อื่นแทนที่จะรอให้ผู้อื่นวิจารณ์แทน
8. การยอมรับลำดับชั้น – การทำงานอย่างมืออาชีพในองค์กรของลูกค้า การรู้จักระดับอำนาจ การให้ความเคารพ และการรักษาความลับของข้อมูลลูกค้า
9. พฤติกรรมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย - การศึกษาและทำความเข้าใจพฤติกรรมและวัฒนธรรมของลูกค้า การสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้วยการนำเสนอ เป็นต้น
10. ความกล้าหาญ-ชีวิตการเป็นที่ปรึกษาเป็นเรื่องท้าทาย อย่าสูญเสียความเชื่อมั่นในตนเอง แต่จงไตร่ตรองและดำเนินชีวิตในเชิงบวกและดีงาม

ที่ปรึกษามักเป็นบุคคลภายนอกองค์กรของลูกค้า ในด้านหนึ่ง นั่นหมายความว่าวิธีการทำงาน ความเชี่ยวชาญ พฤติกรรม ฯลฯ ของพวกเขานั้นแตกต่างจากพนักงานและองค์กรของลูกค้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกค้าต้องการอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม นี่อาจเป็นข้อเสียเปรียบอย่างมากต่อความสำเร็จของงาน และอาจนำไปสู่ความร่วมมือที่ไม่ใกล้ชิดกับธุรกิจของลูกค้า^{[ 62 ] [ 63 ]}

นอกจากความท้าทายทั่วไปแล้ว ยังมีความท้าทายเฉพาะด้านสำหรับที่ปรึกษาอีกด้วย^{[ 64 ]}ใน การให้คำปรึกษาด้าน การดูแลประคับประคองอารมณ์ ความเชื่อ หัวข้อที่ละเอียดอ่อน ความยากลำบากในการสื่อสารและการตีความการพยากรณ์โรค หรือความคาดหวังของผู้ป่วยแม้จะอยู่ในภาวะเจ็บป่วยวิกฤต เป็นความท้าทายบางประการที่ที่ปรึกษาต้องเผชิญ^{[ 65 ]}

ตามที่ Kelman กล่าวไว้^{[ 66 ]} “อันตรายประการหนึ่งคือ [ผู้ให้คำปรึกษา] ไม่ตระหนักถึงการควบคุมที่เขากำลังใช้กับพฤติกรรมของลูกค้า อีกประการหนึ่งคือเขามั่นใจมากว่าเขากำลังทำสิ่งที่ดีให้กับลูกค้าจนไม่ตระหนักถึงลักษณะสองคมของการควบคุมที่เขากำลังใช้” ^{[ 67 ]}ดังนั้น ผู้ให้คำปรึกษาจึงจำเป็นต้องตระหนักและควบคุมอิทธิพลการชักจูงของตนเองในบริบทการให้คำปรึกษาเฉพาะด้าน

Hartel กล่าวถึงความท้าทายหลายประการที่ขึ้นอยู่กับประเภทของที่ปรึกษา รวมถึงที่ปรึกษาในบทบาทระยะสั้น ในฐานะผู้บูรณาการ ในฐานะผู้ขับเคลื่อน ในฐานะผู้จัดการโครงการหรือผู้เชี่ยวชาญด้านวิธีการ ผู้เชี่ยวชาญด้านความรู้ หรือในฐานะแพะรับบาป^{[ 68 ]}

ในกรณีที่ที่ปรึกษาทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานที่ปรึกษาจะมีภารกิจที่ท้าทายในการแก้ไข เจรจา อำนวยความสะดวก และไกล่เกลี่ยสถานการณ์ทางการเมืองภายในบริษัทเพื่อให้ก้าวไปข้างหน้า เช่น ความคิดเห็นที่แตกต่างกัน บุคคลสำคัญที่มีบทบาท (บุคคล) ความสัมพันธ์หรือการติดต่อที่ยากลำบาก ความขัดแย้งด้านเป้าหมาย เกมอำนาจ เป็นต้น

ในกรณีที่ที่ปรึกษาเป็นแพะรับบาปที่ปรึกษาซึ่งเป็นบุคคลภายนอกบริษัทจะเป็นผู้ประกาศการตัดสินใจที่ยากลำบากของบริษัท เช่น การเลิกจ้างหรือการปรับโครงสร้างองค์กร แต่สิ่งสำคัญคือที่ปรึกษาต้องทำหน้าที่อย่างมืออาชีพและมีความสามารถ ไม่ใช่แค่ทำตัวเป็น " แรมโบ้ในชุดสูท" ^{[ 68 ]}

ที่ปรึกษาอาจเผชิญกับความท้าทายด้านองค์กรหลายประการ เช่น ที่ปรึกษาภายในต้องเผชิญกับความขัดแย้งในการรักษาสมดุลที่ดีระหว่างการรู้จักโครงสร้างภายในของบริษัทและในขณะเดียวกันก็ต้องรักษาความเป็นกลางและมี objectivity โดยรักษาสถานะที่เป็นกลางระหว่างลูกค้าและบริการที่ให้ไว้^{[ 22 ]}นอกจากนี้ ขึ้นอยู่กับความเข้าใจของบริษัทที่ว่าจ้างว่าจะทำงานร่วมกับที่ปรึกษาอย่างไร ที่ปรึกษาอาจถูกมองว่าเป็นการรบกวนสถานะของพนักงานภายในบริษัท^{[ 69 ]}

แฮร์ริงตันตั้งข้อสังเกตว่าบางคนที่เปลี่ยนบทบาทจากพนักงานประจำมาเป็นที่ปรึกษายังไม่แน่ใจเกี่ยวกับวิธีการกำหนดราคาบริการของตน^{[ 70 ]}

ปัญหาทั่วไปที่ที่ปรึกษาอาจเผชิญ ได้แก่ ความเครียด^{[ 71 ]}ปัญหาด้านประสิทธิภาพการทำงานในการประชุม^{[ 72 ]} "ความเครียดจากเทคโนโลยี" ทั่วไป^{[ 73 ]}สภาพแวดล้อมทางธุรกิจและสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว^{[ 74 ]}เป็นต้น

ในกรณีของที่ปรึกษาองค์กรและอุตสาหกรรม บทบาทจะยิ่งท้าทายมากขึ้นในการทำหน้าที่เป็น "ผู้แปลข้อมูล" จากวัฒนธรรมและขั้นตอน (กระบวนการ) ต่างๆ ของบริษัทลูกค้า และระหว่างทีมงาน ผู้จัดการ และทีมผู้นำของฝ่ายนายจ้าง เป้าหมายที่สำคัญสำหรับลูกค้ารายหนึ่งมักจะไม่เหมือนกันสำหรับลูกค้ารายอื่น เนื่องจากความแตกต่างมากมายในขนาดบริษัท ประวัติ ผลิตภัณฑ์ โปรแกรม โครงสร้างองค์กร ความเป็นผู้นำ ฯลฯ ดังนั้นที่ปรึกษาจึงต้องมีความสามารถยอดเยี่ยมในการรับรู้และสื่อสารระหว่างระดับต่างๆ ในองค์กร และข้ามไปอีกระดับหนึ่ง ในขณะที่รักษาความถูกต้อง ความซื่อสัตย์ และความน่าเชื่อถือกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง^{[ 75 ] [ 76 ]}

ที่ปรึกษาอิสระ (ผู้รับเหมาหรือฟรีแลนซ์) มักจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านภาษีที่กำหนดโดยกฎหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการท้าทายสถานะการจ้างงานเพื่อหลีกเลี่ยงการจ้างงานแบบ 'แอบแฝง' ^{[ 77 ]}

เมื่อเปรียบเทียบกับการทำสัญญา การให้คำปรึกษาสามารถมองได้ว่าเป็นการ "ประกอบธุรกิจด้วยตนเอง" ไม่ถูกควบคุมโดยลูกค้า เป็นต้น ทำให้ที่ปรึกษา "อยู่นอกเหนือ" ข้อกำหนด IR35 ^{[ 20 ]}

Alan Weiss เสนอ "ปัจจัย" 20 ประการสำหรับที่ปรึกษาในสหรัฐอเมริกา (IRS) ซึ่งคล้ายคลึงกันในประเทศอื่นๆ ที่ควรหลีกเลี่ยงหรือทำความเข้าใจในแง่ของกิจกรรมทางธุรกิจ ในบรรดาปัจจัยเหล่านั้น ที่ปรึกษาไม่ควรได้รับคำสั่งจากลูกค้า ไม่ควรได้รับการฝึกอบรมในลักษณะเดียวกับพนักงาน มีสิทธิ์ในการว่าจ้างช่วง ไม่ควรถูกรวมเข้ากับโครงสร้างองค์กร ฯลฯ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาด้านสถานะทางกฎหมายและภาษี^{[ 78 ]}

ไม่มีคุณสมบัติใดเพียงอย่างเดียวในการเป็นที่ปรึกษา นอกเหนือจากคุณสมบัติที่กำหนดไว้สำหรับบุคลากรทางการแพทย์ จิตวิทยา และวิศวกรรมที่ได้รับปริญญาในระดับนี้หรือใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ เช่นวิศวกรชาร์เตอร์^{[ 79 ]}

ที่ปรึกษาอาจมีปริญญาตรีปริญญาโท ปริญญาทางวิชาชีพหรือคุณวุฒิวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับสาขาความเชี่ยวชาญของตน^{[ 79 ]}ในบางสาขา ที่ปรึกษาอาจต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพบางอย่าง (เช่นวิศวกรโยธา ที่ให้คำ ปรึกษาเกี่ยวกับโครงการสะพานอาจต้องเป็นวิศวกรวิชาชีพ ) ^{[ 79 ]}ในการให้คำปรึกษาประเภทอื่น อาจไม่มีข้อกำหนดคุณสมบัติเฉพาะ ที่ปรึกษาด้านกฎหมายอาจต้องเป็นสมาชิกของสภาทนายความหรือมีปริญญาด้านกฎหมาย ที่ปรึกษาด้านบัญชีอาจต้องมีคุณวุฒิทางบัญชี เช่น สถานะ ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตบางคนกลายเป็นที่ปรึกษาหลังจากมีอาชีพที่ยาวนานและโดดเด่นในฐานะผู้บริหารหรือผู้นำทางการเมืองหรือพนักงาน ดังนั้นประสบการณ์ที่ยาวนานและเปิดเผยของพวกเขาอาจเป็นทรัพย์สินหลักของพวกเขา^{[ 30 ] [ 80 ] [ 81 ]}

มีหน่วยงานรับรองมาตรฐานต่างๆ สำหรับที่ปรึกษา:

• AACSB - สมาคมเพื่อความก้าวหน้าของวิทยาลัยธุรกิจ
• AMBA - สมาคม MBA
• CIMC - Chartered Institute of Management Consultants (สหรัฐอเมริกา) ^{[ 82 ]}
• CMI - สถาบันการจัดการแห่งสหราชอาณาจักร (Chartered Management Institute)
  • IC - สถาบันที่ปรึกษา (สหราชอาณาจักร)
• EFMD - มูลนิธิเพื่อการพัฒนาการจัดการแห่งยุโรป ( EQUIS )
• FEANI - สหพันธ์วิศวกรวิชาชีพแห่งยุโรป
• สถาบันที่ปรึกษาด้านการจัดการ (IMC สหรัฐอเมริกา)
• สหพันธ์วิศวกรที่ปรึกษาระหว่างประเทศ (FIDIC)
• สภาสถาบันที่ปรึกษาด้านการจัดการระหว่างประเทศ (ICMCI)
• สถาบันผู้บริหารด้านกฎหมายแห่งสหราชอาณาจักร (CILEX)
• สถาบันการจัดการเชิงพาณิชย์ (ICM) สหราชอาณาจักร

ผู้ประกอบวิชาชีพที่ได้รับการรับรองในทุกสาขา (รวมถึงสาขาการแพทย์) สามารถผูกพันตามจรรยาบรรณหรือหลักปฏิบัติได้^{[ 83 ] [ 84 ] [ 85 ]}

จริยธรรมในสาขาการให้คำปรึกษาทางธุรกิจและองค์กรยังคงเป็นหัวข้อที่อยู่ระหว่างการวิจัย^{[ 86 ] [ 87 ]}

^{Lippitt & Lippitt [ 67 ]}ได้กล่าวถึงการอภิปรายอย่างละเอียดเกี่ยวกับจริยธรรมในสาขาการให้คำปรึกษา(ดูฉบับภาษาอังกฤษที่ 2 ^{[ 88 ]} ด้วย ) ผู้เขียนได้กล่าวถึงแนวทางและคำจำกัดความหลายประการ รวมถึง Shay ^{[ 89 ]}สมาคมวิศวกรการจัดการที่ปรึกษา (1966) สมาคมอเมริกันเพื่อการฝึกอบรมและการพัฒนา (1977) สถาบันการจัดการ (1976) และสรุปจรรยาบรรณของตนเองด้วยคุณลักษณะดังต่อไปนี้ (ดูด้านล่าง) นอกจากนี้ ผู้เขียนยังกล่าวถึงความยากลำบากในการนำจรรยาบรรณไปใช้และสถานการณ์ในการติดตามการปฏิบัติตามและการตัดสินการละเมิดตามหน่วยงานอื่น ๆ เช่น APA ( สมาคมจิตวิทยาอเมริกัน ) และ CSPEC (หรือ CSCE) (คณะกรรมการจริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และวิชาชีพ) ^{[ 90 ]}และสรุปว่า "สิ่งสำคัญที่สุดในการกำหนดจรรยาบรรณคือการยอมรับมาตรฐานทางศีลธรรมพื้นฐานเท่านั้น จึงจะรับประกันการปฏิบัติตามกฎได้" ^{[ 67 ]}

ที่ปรึกษามีหลากหลายรูปแบบ ประเภท และสาขาหรืออุตสาหกรรม รายชื่อต่อไปนี้เป็นตัวอย่างบางส่วน:

• การให้คำปรึกษาด้านแฟรนไชส์
• การให้คำปรึกษาด้านทรัพยากรบุคคล - ผู้เชี่ยวชาญที่ให้ความรู้เกี่ยวกับแนวปฏิบัติด้านการจ้างงานและการบริหารจัดการบุคลากร
• การบริหารจัดการชั่วคราว - มักเป็นที่ปรึกษาอิสระที่ทำหน้าที่เป็นผู้บริหารชั่วคราว (ระดับผู้บริหารสูงสุด หรือ CxO) โดยมี อำนาจ ในการตัดสินใจภายใต้นโยบายหรือข้อกำหนดของบริษัท พวกเขาอาจเข้าร่วมในคณะกรรมการหรือคณะทำงานที่จัดตั้งขึ้นเป็นพิเศษ
• การให้คำปรึกษาด้านประสิทธิภาพ - ที่ปรึกษาที่มุ่งเน้นการดำเนินการตามแผนริเริ่มหรือประสิทธิภาพโดยรวมของลูกค้า^{[ 91 ]}
• การให้คำปรึกษาด้านการจัดการ - ผู้เชี่ยวชาญที่ทำงานเกี่ยวกับการพัฒนาและการปรับปรุงกลยุทธ์ขององค์กรควบคู่ไปกับผู้บริหารระดับสูงในอุตสาหกรรมต่างๆ^{[ 92 ]} มาตรฐาน ISO 20700มีให้บริการตั้งแต่ปี 2017 ^{[ 93 ]}
• ที่ปรึกษาการเข้าสู่ตลาด
• ที่ปรึกษาด้านสื่อ
• ที่ปรึกษาด้านกระบวนการ - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบหรือปรับปรุงกระบวนการปฏิบัติงานในภาคส่วนเฉพาะ เช่น อุตสาหกรรมการแพทย์
• ที่ปรึกษาด้านสถิติ
• ที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อม - สาขาใหม่ของการให้คำปรึกษาที่ช่วยโครงการอุตสาหกรรมและโครงสร้างพื้นฐานในการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
• ที่ปรึกษาด้านภาษี

• การให้คำปรึกษาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ - ผู้เชี่ยวชาญในสาขาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ เช่น ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์วิศวกรรมซอฟต์แวร์หรือเครือข่าย^{[ 94 ]}

• ที่ปรึกษาลิฟต์

• ที่ปรึกษาด้านความคิดสร้างสรรค์
• การให้คำปรึกษาด้านภาพลักษณ์
• ที่ปรึกษาด้านละครเวที

• การให้คำปรึกษาด้านเทคโนโลยีชีวภาพ
• ที่ปรึกษาทางการแพทย์ - ตำแหน่งแพทย์ประจำโรงพยาบาลระดับสูงสุดในสหราชอาณาจักร
• เภสัชกรที่ปรึกษา
• จิตวิทยาการให้คำปรึกษา
• ที่ปรึกษาด้านการให้นมบุตร

• นักวิเคราะห์เศรษฐกิจ
• ที่ปรึกษาด้านการจ้างงาน
• การให้คำปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อม
• ที่ปรึกษาด้านการยึดทรัพย์
• ที่ปรึกษาด้านการเข้าเมือง - ให้ความช่วยเหลือเกี่ยวกับขั้นตอนทางกฎหมายในการเข้าเมืองจากประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง
• ที่ปรึกษาพยาบาลด้านกฎหมาย
• การให้คำปรึกษาทางการเมือง
• การให้คำปรึกษาแก่ภาครัฐ
• การให้คำปรึกษาในการพิจารณาคดี

• ที่ปรึกษาด้านการศึกษา - ให้ความช่วยเหลือแก่นักเรียนหรือผู้ปกครองในการตัดสินใจด้านการศึกษา และให้คำแนะนำในประเด็นต่างๆ เช่น ค่าเล่าเรียน ค่าธรรมเนียม วีซ่า และการสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา
• ที่ปรึกษาคณะ

• อลัน ไวส์ (ผู้ประกอบการ)
• อาร์เธอร์ อี. แอนเดอร์เซน (แอคเซนเจอร์)
• บิล เบน (บริษัท เบน แอนด์ คอมพานี)
• เอ็ดวิน จี. บูซ , เจมส์ แอล. อัลเลน , คาร์ล แอล. แฮมิลตัน
• บรูซ เฮนเดอร์สัน (ผู้ก่อตั้ง BCG)
• เคลย์ คริสเตนเซน
• เฟร็ด กลัค
• แกรี่ ฮาเมล
• จอร์จ แกลลัป (บริษัท แกลลัป อิงค์)
• เฮนรี่ มินต์ซเบิร์ก
• เจมส์ โอ. แมคคินซีย์
• ไมเคิล พอร์เตอร์
• ปีเตอร์ บล็อก
• ราจัต กุปตะ

นอกจากนี้ ยังมีรายชื่อ นักคิดที่มีชื่อเสียงอีกหลายท่านอยู่ในพอร์ทัลกลยุทธ์ด้วย

• Nissen, Volker, บรรณาธิการ. ความก้าวหน้าในการวิจัยด้านการให้คำปรึกษา: ผลการค้นพบล่าสุดและกรณีศึกษาเชิงปฏิบัติ . Cham, สวิตเซอร์แลนด์: Springer International Publishing, 2019. พิมพ์. ^{[ 1 ]}
• CMI - วารสารการให้คำปรึกษาด้านการจัดการ^{[ 2 ]}
• CMC - วารสารการให้คำปรึกษาด้านการจัดการ^{[ 3 ]}
• Treichler, Christoph. "แนวโน้มอุตสาหกรรมการให้คำปรึกษาและตลาด: มุมมองสองด้าน" บทความวิชาการด้านการจัดการ Cham: Springer International Publishing, 2019. 253–272. พิมพ์. ^{[ 4 ]}
• วารสารธุรกิจและการจัดการ
• วารสารการศึกษาด้านการจัดการ
• บริการธุรกิจระดับโลก: ล้าสมัยหรือมีความสำคัญมากกว่าที่เคย?โดย สเตฟาน ฮาร์ทมันน์ จากโรลันด์ เบอร์เกอร์ สวิ ตเซอร์แลนด์, 2021
• วารสารการจัดการรายไตรมาส
• Marsh, Sheila. ความเป็นหญิงในการให้คำปรึกษาด้านการจัดการ . ลอนดอน: Palgrave Macmillan UK, 2009. พิมพ์. ^{[ 5 ]}
• นิตยสาร McKinsey Quarterly
• Seebacher, Uwe G. การจัดการตามแม่แบบ: คู่มือสำหรับการปฏิบัติงานอย่างมืออาชีพที่มีประสิทธิภาพและสร้างผลกระทบ Cham: Springer International Publishing, 2021. พิมพ์^{[ 6 ]}
• กลยุทธ์+ธุรกิจโดยPwC
• นิตยสารThink:Actของ Roland Berger ^{[ 7 ]}
• Susskind, Richard และ Daniel Susskind. อนาคตของวิชาชีพ: เทคโนโลยีจะเปลี่ยนแปลงการทำงานของผู้เชี่ยวชาญอย่างไร . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2015. พิมพ์. ^{[ 8 ]}
• Kipping, Matthias และ Timothy Clark (บรรณาธิการ). คู่มือ Oxford ว่าด้วยการให้คำปรึกษาด้านการจัดการ . ลอนดอน ประเทศอังกฤษ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2013. ฉบับพิมพ์.
• วารสารการจัดการของTCS มุมมอง
• Weiss, A. (2016). การให้คำปรึกษาล้านดอลลาร์: คู่มือสำหรับมืออาชีพในการขยายธุรกิจ ฉบับที่ห้า (ฉบับที่ 5). McGraw-Hill Education. ^{[ 9 ]}