สายคยองอึย
เส้นทางรถไฟเกียงอุยข้ามแม่น้ำอิมจินในปี 2549
ภาพรวม
ชื่อพื้นเมือง	경의선 (京義線)
เจ้าของ	การรถไฟแห่งเกาหลี (Korea Rail Network Authority)
ท้องถิ่น	โซล โกยังพาจู
เทอร์มินี	โซล โดราซาน
สถานี	23
บริการ
พิมพ์	รถไฟหนัก , รถไฟโดยสาร/ขนส่งสินค้าประจำภูมิภาค
ผู้ปฏิบัติงาน	โคราอิล
คลังสินค้า	มุนซาน โกยาง
ประวัติศาสตร์
เปิดแล้ว	28 เมษายน 1905 (เปิดให้บริการจริง) 3 เมษายน 1906 (เริ่มให้บริการผู้โดยสาร) 1 กรกฎาคม 2009 ( เริ่มให้บริการ รถไฟใต้ดินกรุงโซล )
ทางเทคนิค
ความยาวเส้น	56.1 กม. (34.9 ไมล์)
จำนวนแทร็ก	รางคู่ (โซล– มุนซาน ) รางเดี่ยว
ระยะห่างราง	1,435 มม. ( 4 ฟุต  8 นิ้ว)+เก จมาตรฐาน1/2 นิ้ว​
การใช้ไฟฟ้า	สายส่งไฟฟ้าแรงสูง 25 kV/60 Hz กระแสสลับ
แผนที่เส้นทาง กม. สายพยองบู 63.4 ปันมุน เกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ ชายแดน 57.8 จังดัน ปิดทำการในปี 1950 56.1 โดราซาน แม่น้ำอิมจิน 52.3 อิมจิงกัง 50.0 อุนชอน 46.3 มุนซาน ลานรถไฟมุนซาน 41.9 ปาจู 39.7 วูลลอง 35.6 กึมชอน 33.5 กึมนึง 30.4 อุนจอง 28.9 ยาดัง ปาจู โกยัง 26.8 ทันฮยอน 25.1 อิลซาน 23.2 พุงซาน 21.5 แบงมา 19.9 โกกซาน ทางด่วนหมายเลข 100 ทางด่วนวงแหวนโซล จีโอเอไลน์ 18.2 แดกอก บรรทัดที่ 3 16.4 นึงกอก ลานรถไฟโกยาง 14.9 แฮงซิน 14.0 กังแม 11.5 มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศเกาหลี อาเร็กซ์ ซูแซกโดยตรง เส้นเชื่อมต่อ โซล โกยัง ลานรถไฟซูแซก 8.1 ซูแซก 7.5 เมืองสื่อดิจิทัล อาเร็กซ์ 5.8 กาจวา สายยงซาน สายเชื่อมต่อซินชอน 3.1 ซินชอน 1.8 อาฮยอนริ ปิดตัวลงในปี 1944 0.7 เซโอโซมุน ปิดตัวลงในปี 1944 0.0 โซล สายคยองบูไปยังยงซาน แผนภาพนี้: ดู พูดคุย แก้ไข

สายคยองอุยเป็นเส้นทางรถไฟระหว่างสถานีโซลและสถานีโดราซานในเมืองพาจูส่วน การ รถไฟโคเรลเป็นผู้ให้ บริการ รถไฟใต้ดินในเขตมหานครโซลระหว่างสถานีโซลและสถานีโดราซาน

สำหรับประวัติความเป็นมาของเส้นทางรถไฟสายเดิมและข้อมูลอื่นๆ ก่อนปี 1945 โปรดดูที่เส้นทางรถไฟคยองอุย (1904–1945)

เดิมทีเส้นทางรถไฟสายนี้ต่อไปยังเปียงยาง และซินอึยจูซึ่งเชื่อมต่อกับทางรถไฟแมนจูเรียใต้ทำให้ระบบรถไฟของเกาหลีเชื่อมต่อกับส่วนอื่นๆ ของเอเชียและยุโรป

จักรวรรดิเกาหลีตั้งใจจะสร้างทางรถไฟสายคยองอุยด้วยตนเองในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 แต่เนื่องจากขาดแคลนเงินทุนทำให้โครงการต้องระงับ^{[ 1 ]}จักรวรรดิญี่ปุ่นซึ่งได้รับสัมปทานในการสร้างทางรถไฟสายคยองบูจากปูซานไป ยัง โซลก็พยายามที่จะควบคุมโครงการทางรถไฟสายคยองอุยเช่นกัน เนื่องจากเป็นการต่อขยายไปทางเหนือ โดยมองว่าเส้นทางหลักนี้เป็นหนทางที่จะรักษาอิทธิพลเหนือเกาหลีไว้^{[ 1 ]}เส้นทางนี้ยังได้รับการพัฒนาเพื่อวัตถุประสงค์ทางทหารด้วย โดยคาดการณ์ถึงการเผชิญหน้ากับรัสเซีย ซึ่งเกิดขึ้นในปี 1904 ในชื่อสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น^{[ 1} ] ในช่วงเริ่มต้นของสงคราม ญี่ปุ่นเพิกเฉยต่อการประกาศความเป็นกลางของเกาหลีและขนส่งกองกำลังไปยังอินชอนและบังคับให้รัฐบาลเกาหลีลงนามในข้อตกลงที่ให้ญี่ปุ่นควบคุมโครงการทางรถไฟหากเห็นว่าจำเป็นสำหรับการปฏิบัติการทาง^{ทหาร[ 1 ]}กองทัพญี่ปุ่นเริ่มสร้างเส้นทางรถไฟเกียงอุย ในขณะเดียวกันก็มีการจัดตั้งฐานทัพทหารขึ้นโดยเชื่อมต่อกับทางรถไฟ ซึ่งฐานทัพที่ใหญ่ที่สุดอยู่ติดกับสถานีปลายทางของเส้นทาง คือสถานียงซานในกรุงโซล^{[ 1 ]}

การให้บริการขนส่งสินค้าบนเส้นทางสาย Gyeongui ทั้งหมดเริ่มต้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2449 ^{[ 2 ]}

หลังจากการแบ่งแยกเกาหลีในปี 1945 รถไฟได้หยุดให้บริการระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศ ซึ่งหมายความว่ารถไฟที่วิ่งไปทางใต้คงจะสิ้นสุดการเดินทางที่เมืองแกซองซึ่งปัจจุบันอยู่ในเกาหลีเหนือ แต่ในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของเขต ปกครองทางใต้ของ สหรัฐอเมริกา ส่วน รถไฟที่วิ่งไปทางเหนือก็จะสิ้นสุดการเดินทางทางเหนือของเมืองแกซอง

หลัง สงครามเกาหลีสิ้นสุดลงในปี 1953 รถไฟสายใต้ถูกลดเส้นทางเหลือเพียงบริเวณมุนซาน (ทางเหนือของโซล) ส่วนรถไฟสายเหนือสิ้นสุดที่แกซอง ในเวลาเดียวกันนั้น เกาหลีเหนือได้เปลี่ยนชื่อเส้นทางรถไฟช่วงเปียงยาง-แกซอง เป็น สาย เปียงบู ( เปียงยาง + บูซาน) และช่วงเปียงยาง-ซินอีจู เป็น สาย เปียงอี ( เปียงยาง + ซินอีจู) ปัจจุบันเส้นทางรถไฟในเขตเกาหลีเหนือใช้ระบบไฟฟ้า 100% แล้ว แม้ว่าส่วนที่เป็นรางคู่จะทอดยาวเฉพาะจากเปียงยางไปยังสนามบินซูนันเท่านั้น

นับตั้งแต่การประชุมสุดยอดระหว่างสองเกาหลีในปี 2000 ความพยายามในการเชื่อมต่อสายคยองอุยอีกครั้งได้ดำเนินไปอย่างช้าๆ^{[ 3 ]}บริการรถไฟโดยสารสายใต้ได้ขยายไปยังโดราซานที่อยู่บริเวณชายแดนเขตปลอดทหาร (DMZ) และมีการสร้างรางรถไฟข้ามเขตปลอดทหาร ในเดือนตุลาคม 2004 การเชื่อมต่อสายเหนือจากเขตปลอดทหารไปยังแกซองก็เสร็จสมบูรณ์ การทดสอบการวิ่งพร้อมกันตามส่วนข้ามพรมแดนที่สร้างใหม่ของทั้งสายคยองอุยและสายดงแฮบุกบูมีกำหนดไว้ในวันที่ 25 พฤษภาคม 2006 แต่ทางการทหารของเกาหลีเหนือได้ยกเลิกแผนดังกล่าวหนึ่งวันก่อนกำหนด^{[ 3 ]}อย่างไรก็ตาม ในการประชุมที่จัดขึ้นในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2007 เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ตกลงที่จะเริ่มต้นโครงการอีกครั้ง^{[ 3 ]}เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2550 รถไฟขบวนแรกซึ่งบรรทุกคณะผู้แทนจากเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ได้เดินทางจากสถานีมุนซานทางใต้ไปยังเมืองแกซองทางเหนือ^{[ 4 ]}การทดสอบเดินรถครั้งแรกบนเส้นทางดงแฮบุกบูเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน^{[ 3 ]}ตามที่ตัวแทนจากเกาหลีใต้ระบุ เกาหลีเหนือได้ตกลงในหลักการที่จะให้บริการขนส่งผู้โดยสารและสินค้าเป็นประจำตามเส้นทางรถไฟทั้งสองสาย^{[ 5 ]} เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 รถไฟตรวจสอบของวิศวกรจากเกาหลีใต้ได้ข้ามพรมแดนที่โดราซานเพื่อประเมินเส้นทางรถไฟจากแกซองไปยังซินอิจู (พยองอู) และเส้นทางรถไฟขึ้นเหนือจาก ภูเขาคุมกังซึ่งดำเนินการร่วมกับเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือ^{[ 6 ]}

ในขณะเดียวกัน งานปรับปรุงส่วนของเกาหลีใต้เพื่อรองรับบริการรถไฟโดยสารความจุสูงก็เริ่มขึ้น ระหว่างโซลและมุนซาน เส้นทางรถไฟถูกเปลี่ยนเป็นทางรถไฟไฟฟ้าแบบรางคู่ในแนวเส้นทางใหม่ที่ตรงกว่าเดิม ยาว 48.6 กิโลเมตร^{[ 7 ]}งานเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 โดยมีงบประมาณที่ประเมินไว้เดิม 1,970 พันล้านวอน^{[ 8 ]}ส่วนจากDigital Media City (DMC) ไปยังมุนซานเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ^{[ 7 ]}ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่จะอยู่ใต้ดินระหว่างสถานี Gajwaทางตะวันตกเฉียงเหนือของโซลไปยังสถานี Yongsanในใจกลางกรุงโซล^{[ 7 ]}ณ ปี พ.ศ. 2552 ความคืบหน้าการก่อสร้างในส่วนโซล-มุนซานทั้งหมดถึง 74% ของงบประมาณทั้งหมดที่ประเมินไว้ในขณะนั้นที่ 2,153.271 พันล้านวอน^{[ 7 ]}ส่วนนี้จะแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2557 ^{[ 9 ]}และพื้นที่ว่างบนพื้นผิวได้รับการปรับปรุงใหม่เป็นสวนสาธารณะที่รู้จักกันในชื่อGyeongui Line Forest Park ^{[ 10 ]}

เส้นทางนี้จะได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติมให้มีความเร็ว 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (140 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนยุทธศาสตร์ของรัฐบาลในการลดเวลาเดินทางสำหรับ 95% ของเกาหลีให้ต่ำกว่า 2 ชั่วโมงภายในปี 2020 ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2010 ^{[ 11 ]}

ส่วนต่อขยายสายค ยองกี–จุงอัง (มุนซาน–อิมจินกัง) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2020

รถไฟสายคยองอุยเปิดให้บริการเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินกรุงโซลเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2552 โดย เชื่อมต่อ กรุงโซลกับเมืองมุนซานเส้นทางนี้เชื่อมต่อกรุงโซล , ดิจิทัลมีเดียซิตี้ , อิลซาน , พาจูและมุนซานและสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟสาย 3 , สาย 6และAREXได้

เมื่อเปิดให้บริการครั้งแรก เส้นทางหลักสิ้นสุดที่สถานี Digital Media Cityขณะที่เส้นทางแยกอีกเส้นหนึ่งต่อไปยังสถานี Seoul เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2555 เส้นทางหลักได้ขยายไปยังสถานี Gongdeokทำให้สามารถเชื่อมต่อกับสาย 2และสาย 5ได้ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2557 บริการเส้นทางหลักได้ขยายเพิ่มเติมจากสถานี Gongdeok ไปยังสถานี Yongsanและเปลี่ยนชื่อเป็นสาย Gyeongui–Jungangหลังจากการรวมเส้นทางเข้ากับสาย Jungang

คำว่า "รถไฟใต้ดิน" ที่ใช้เรียกเส้นทางนี้อาจไม่ถูกต้องนัก เพราะเส้นทางนี้วิ่งอยู่ใต้ดินเพียงไม่ถึงสามเปอร์เซ็นต์ของความยาวทั้งหมด เส้นทางที่ปรับปรุงใหม่นี้เพียงแค่สร้างตามแนวเส้นทางเดิมที่สร้างไว้เมื่อ 100 ปีก่อนเท่านั้น ส่วนนอกของเส้นทางส่วนใหญ่จะวิ่งผ่านทุ่งนา ป่าไม้ และไร่ผักในชนบท และนอกกรุงโซลแทบจะไม่เข้าสู่เขตเมืองเลย เส้นทางส่วนใหญ่เป็นระดับพื้นดิน และมีทางข้ามระดับพื้นดินหลายแห่งกับถนนในท้องถิ่น ซึ่งพนักงานของ Korail จะคอยปฏิบัติหน้าที่เพื่อควบคุมการจราจร

ก่อนที่จะเชื่อมต่อกับระบบรถไฟใต้ดิน บริการรถไฟที่พบได้บ่อยที่สุดในสายนี้คือ รถไฟทง กึน (Tonggeun)ระหว่างโซลและอิมจินกัง (Imjingang) โดยมี รถไฟ แซแมอึลโฮ (Saemaeul-ho ) หนึ่งขบวน หลังจากที่สายนี้เชื่อมต่อกับระบบรถไฟใต้ดินโซลแล้ว บริการรถไฟทงกึนก็ถูกจำกัดเหลือเพียงไม่กี่สถานีทางตอนเหนือ ตั้งแต่เมืองมุนซาน (Munsan) ไปจนถึงอิมจินกัง (Imjingang) และบางขบวนวิ่งต่อไปยังโดราซาน (Dorasan) ใกล้ชายแดนเกาหลีเหนือ

มีศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟ Korea Train Express (KTX) ประจำสาย Gyeongui ที่สถานี Haengsin [ ^{12 ] ดังนั้น}รถไฟ KTX บางขบวนจึงวิ่งเลยสถานี Yongsan ในกรุงโซลไป และสิ้นสุดที่สถานี Haengsin ^{[ 13 ]}

เส้นทางดังกล่าวอาจมีการให้บริการ KTX เพิ่มขึ้นหลังจากการปรับปรุงให้มีความเร็ว 230 กม./ชม. ตามที่รัฐบาลได้พิจารณาไว้ในแผนยุทธศาสตร์ประจำปี 2020 ^{[ 11 ]}

รายชื่อนี้ไม่รวมสถานีที่ให้บริการเฉพาะสาย Gyeongui-Jungang เท่านั้น

หมายเลขสถานี(รถไฟใต้ดินโซล)	สถานี	ฮันกุล	ฮันจา	บริการ
พี313	โซล	서울		รถไฟใต้ดินโซล : รถไฟความเร็วสูงคยองบู สาย Gyeongbu ITX -Saemaeul สาย Mugunghwa-hoรถไฟ DMZ
เค320	แฮงซิน	행신	幸信	รถไฟความเร็วสูงเกียงบู โฮนัมรถไฟความเร็วสูงเกียงบู โฮนัมจังหวัดค ยอง จอนชอลลา
เค335	มุนซาน	문산	汶yama	รถไฟ DMZ
เค336	อุนชอน	운천	雲泉
เค337	อิมจิงกัง	임현강	臨津江
เค338	โดราซาน	โดราซัน	都羅yama

• โคราอิล
• สายคยองอึย-จุงกัง
• รถไฟใต้ดินโซล
• สายพยองอุย
• สายพยองบู
• การคมนาคมขนส่งในเกาหลีเหนือ
• การคมนาคมขนส่งในเกาหลีใต้

สื่อที่เกี่ยวข้องกับกลุ่ม Gyeongui Lineใน Wikimedia Commons