คำเชื่อมหรือองค์ประกอบเชื่อมโยง^{[ 1 ]}เป็นส่วนหนึ่งของคำที่อยู่ระหว่างหน่วยคำ สองหน่วย (เช่นรากศัพท์ สองคำ หรือรากศัพท์และคำต่อท้าย ) และไม่มีความหมายทางความหมาย^{[ 2 ]}

สำหรับรายชื่อคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับคำแทรกกลาง โปรดดูหมวดหมู่คำศัพท์ "คำแทรกกลางตามภาษา"ในWiktionaryซึ่งเป็นพจนานุกรมฟรี

ในภาษาเยอรมันต้องใช้คำเชื่อม-s- ระหว่างคำนามบางคำในคำประสม แต่ไม่ใช่ทุกคำ เช่น Arbeit s zimmer ("ห้องทำงาน") ต่างจากSchlafzimmer ("ห้องนอน") ซึ่งมาจากคำต่อท้ายเอกพจน์กรรมวาจกเพศชายและเพศกลาง-sภาษาเยอรมันมีคำเชื่อมอื่นๆ อีกมากมาย เช่น-es- , -(e)n- , -er-และ-e-ซึ่งไม่ได้มาจากกรรมวาจกทั้งหมด ในทำนองเดียวกัน มักมีการกล่าวกันว่าคำเชื่อมในภาษาเยอรมันมีต้นกำเนิดมาจากรูปพหูพจน์ ในความเป็นจริงแล้ว รูปพหูพจน์และรูปเชื่อมในภาษาเยอรมันพัฒนาควบคู่กันไป และมีความคล้ายคลึงกันเพียงบางส่วนโดยบังเอิญเท่านั้น^{[ 3 ]}

ในภาษาดัตช์คำเชื่อม-e- ( schwa ) บางครั้งสามารถสืบย้อนกลับไปถึงรูปแบบดั้งเดิมของส่วนแรกที่ลงท้ายด้วย-eซึ่งหายไปในรูปแบบปัจจุบัน: zielerust ("ความสงบทางใจ") มาจากภาษาดัตช์ยุคกลางจากziele ("จิตวิญญาณ") และrust ("การพักผ่อน, ความสงบ") แต่ภาษาดัตช์สมัยใหม่ใช้zielสำหรับ "จิตวิญญาณ" ในคำประสมอื่นๆ-e-มาจากคำต่อท้ายแสดงกรณี: petekind ("ลูกทูนหัว") มาจากpeet ("พ่อทูนหัว") และkind ("ลูก") คำเชื่อม-s-และ-en- ที่พบได้บ่อยมาก เดิมทีเป็นคำต่อท้ายแสดงความเป็นเจ้าของ คำ เชื่อม -er-ที่พบน้อยกว่ามากในคำประสม สามารถมองได้ว่าเป็นส่วนที่เหลือของคำต่อท้ายพหูพจน์ดั้งเดิม: rundergehakt "เนื้อบด" มาจากrundพหูพจน์runderen "วัว" ^{[ 4 ]}

ในภาษาอังกฤษเมื่อคำประสมทางเทคนิคถูกสร้างขึ้นจากรากศัพท์ที่ไม่ใช่ทางเทคนิคบางครั้งมีการใช้คำแทรก -o- เนื่องจากoถูกมองว่าเป็นสระเชื่อม ( speed-o-meter, mile-o-meter )โดยเปรียบเทียบกับtacho-meter, odo-meterซึ่งเป็นคำประสมที่ส่วนแรกมาจาก คำ นาม ภาษา กรีกโบราณที่มีรากศัพท์ประกอบด้วยo

ในภาษาสวีเดนคำนามประสมจะเขียนเป็นคำเดียว และมีการใช้คำเติมระหว่างคำบ่อยมากเช่น-s- มักใช้ใน fabrik s arbetareซึ่งประกอบด้วยfabrik ("โรงงาน") และarbetare ("คนงาน") ตัวอย่างของคำเติมระหว่างคำอื่นๆ ได้แก่-e-เช่นfamiljและfar ("ครอบครัว" และ "พ่อ") กลายเป็นfamilj e farและ-a-เช่นvikingและby ("ไวกิ้ง" และ "หมู่บ้าน") กลายเป็นviking a byอย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับในภาษานอร์เวย์ ไม่ใช่ทุกคำประสมจะเขียนด้วยคำเติมระหว่างคำ ตัวอย่างเช่นstenålderซึ่งประกอบด้วยsten ("หิน") และålder ("อายุ") บางคำที่ลงท้ายด้วยสระจะตัดตัวอักษรสุดท้ายออก ตัวอย่างเช่นarbetarklass ("ชนชั้นแรงงาน") ซึ่งประกอบด้วยarbetare ("คนงาน") และklass ("ชนชั้น")

ภาษานอร์เวย์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาสวีเดนและมีรูปแบบคล้ายกัน แต่ใช้คำเชื่อมค่อนข้างปานกลาง ตัวอย่าง: arbeid + rom = arbeid s rom ( "ห้องทำงาน") แต่fabrikk + arbeider = fabrikkarbeiderและfamilie + far = familiefarคำนำหน้าที่พบบ่อยที่สุดคือ-s-แต่มีตัวอย่างด้วย-e- : barn + hage = barnehage ("อนุบาล") และbjørn + hi = bjørnehi ("รังหมี" / "รังหมี")

ในภาษาเซอร์โบ-โครเอเชียคำเชื่อม-o-และ-e-เป็นสิ่งที่จำเป็นเมื่อสร้างคำประสม ตัวอย่างเช่นbrod + gradilište = brod o gradilište ("อู่ต่อเรือ") แต่kuća + pazitelj = kuć e pazitelj ("พนักงานต้อนรับ") หากไม่มีการเพิ่มคำเชื่อม คำที่สร้างขึ้นใหม่จะถือว่าเป็นคำที่เกิดจากการต่อคำเช่นzimzelen ( zima + zelen , "ไม้ยืนต้น")

ในภาษารัสเซีย คำต่อท้ายที่นิยมใช้มากที่สุดคือตัวอักษร-o-และ-e- (ตัวอักษรรัสเซีย) ตัวอย่างเช่น คำว่าпаровоз (пар-о-воз) — "parovoz" (par-o-voz)หมายถึง "หัวรถจักร"; parหมายถึง "ไอน้ำ" และvozหมายถึง "เกวียน"

• สารประกอบ
• การเชื่อมโยงและการแทรกแซง R
• แซนดี
• สระตามธีม

• ความหมายของคำว่าinterfixในพจนานุกรม Wiktionary