Jerónimo Lobo (1595 ^{[ 1 ] [ 2 ]} – 29 มกราคม 1678) เป็นมิชชันนารีเยซูอิตชาวโปรตุเกส เขามีส่วนร่วมในความพยายามที่ไม่ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนศาสนาของเอธิโอเปีย จาก คริสตจักรเอธิโอเปียพื้นเมืองไปเป็นโรมันคาทอลิกจนกระทั่งมีการขับไล่เยซูอิตออกไปในปี 1643 หลังจากนั้นเขาได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เขาอยู่ในเอธิโอเปีย ชื่อItinerárioซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของประเทศนั้น

เขาเกิดที่ลิสบอนเป็นบุตรชายคนที่สามจากบุตรชายอย่างน้อยห้าคนและบุตรสาวหกคนของฟรานซิสโก โลโบ ดา กา มา ผู้ว่า การเคปเวอร์เด ของโปรตุเกสและมาเรีย บรันเดา เด วาสคอนเซโลส เขาเข้าคณะเยซูอิตเมื่ออายุ 14 ปี^{[ 3 ]}ในปี 1621 เขาได้รับการบวชเป็นบาทหลวง^{[ 3 ]}และได้รับคำสั่งให้เป็นมิชชันนารีในอินเดียและหลังจากรอดชีวิตจากการโจมตีเรือที่บรรทุกเขาโดย เรือ อังกฤษและดัตช์นอกชายฝั่งโมซัมบิกของโปรตุเกสหนึ่งปีต่อมา^{[ 3 ]}เขามาถึงกัวในเดือนธันวาคม 1622 ^{[ 4 ]}

ด้วยความตั้งใจที่จะเดินทางต่อไปยังเอธิโอเปีย ซึ่งNəgusä nägäst Susenyos Iได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาโรมันคาทอลิกโดยPedro Páezเขาจึงออกจากอินเดียในปี 1624 เขาต้องดิ้นรนเพื่อเอาชนะความยากลำบากที่เอธิโอเปียไม่ได้ควบคุมชายฝั่งทางเหนือเลย โดยขึ้นฝั่งที่Pate ก่อน และพยายามเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางตามแม่น้ำ Jubbaผ่านดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของชาว Oromoแต่ถูกบังคับให้กลับมา จากนั้นในปี 1625 เขาจึงออกเดินทางอีกครั้ง พร้อมด้วยAfonso Mendes พระสังฆราชคาทอลิกแห่งเอธิโอเปีย และมิชชันนารีอีกแปดคน ขึ้นฝั่งที่Beilulท่าเรือบนชายฝั่งทะเลแดงซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกษัตริย์แห่งDankaliผู้เป็นข้าราชบริพารของจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย หลังจากใช้เวลาหนึ่งเดือนในการเดินทางข้ามทะเลทรายไปยังที่ราบสูงเอธิโอเปียคณะเดินทางก็มาถึงFremonaซึ่ง Lobo เข้ารับหน้าที่เป็นหัวหน้าคณะมิชชันนารีในTigray ^{[ 4 ]}

กิจกรรมอื่นๆ ของเขารวมถึงการกู้คืนซากศพของคริสโตวาโอ ดา กามาซึ่งถูกจับกุมและประหารชีวิตโดยอะห์มัด อิบนุ อิบริฮิม อัล-กาซีในปี 1542 ตามคำขอของฟรานซิสโก ดา กา มา หลานชายของเขา ซึ่งเป็นเคานต์แห่งวิดิเกราและผู้ว่าการทั่วไปของอินเดียนอกจากนี้เขายังทำหน้าที่เป็นมิชชันนารีในทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบตานาซึ่งเขาได้ไปเยือนต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์สีน้ำเงินในปี 1629

การสละราชสมบัติของจักรพรรดิซูเซนโยส (ค.ศ. 1632) ทำให้ชาวคาทอลิกสูญเสียผู้ปกป้องฟาซิลิเดส ผู้ สืบทอดตำแหน่ง ต่อจากพระองค์ ได้กักขังพวกเขาไว้ที่เมืองเฟรมอนาอีกครั้ง จากนั้นในปี ค.ศ. 1634 โลโบและพรรคพวกถูกเนรเทศออกจากเอธิโอเปีย พวกเขาถูกปล้น ทำร้าย และถูกดูหมิ่นเหยียดหยามจากชาวพื้นเมือง ก่อนที่จะไปถึงนาอิบแห่งออตโตมัน ที่เมืองมาสซาวา นาอิบได้ส่งพวกเขาไปยังผู้บังคับบัญชาของเขาที่เมืองซูอาคินซึ่งปาชาได้บังคับให้พวกเขาจ่ายค่าไถ่ก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังอินเดีย แม้จะตกลงรับค่าไถ่ 4300 ปาตาคา (ซึ่งเขายืมมาจากพ่อค้าบันยัน ในท้องถิ่น ) แต่ในนาทีสุดท้าย ปาชายังคงยืนกรานที่จะกักขังพระสังฆราชเมนเดสและนักบวชอาวุโสอีกสามคนไว้เพื่อเรียกค่าไถ่เพิ่มเติม

เมื่อโลโบเดินทางถึงดิวเขาจึงเดินทางต่อไปยังกัวโดยเรือแคนู และมาถึงเมืองหลวงของจังหวัดในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1634 ที่นั่นเขาพยายามโน้มน้าวให้อุปราชมิเกล เด โนโรนา เคานต์ เด ลินฮาเรสส่งกองกำลังไปยังทะเลแดงเพื่อจับกุมซูอากินและมาสซาวา ปลดปล่อยพระสังฆราชโดยใช้กำลัง และฟื้นฟูศาสนาคาทอลิกในเอธิโอเปีย แม้ว่าอุปราชจะเต็มใจที่จะส่ง กอง กำลังลงโทษไปยังซูอากินเพื่อปลดปล่อยพระสังฆราช แต่เขาไม่ต้องการขยายกำลังทหารโปรตุเกสและประจำการในท่าเรือใดท่าเรือหนึ่งมากเกินไป โลโบไม่ยอมรับเพียงแค่การปลดปล่อยพระสังฆราช เขาจึงเดินทางไปยังโปรตุเกส และหลังจากที่เรืออับปางบนชายฝั่งนาตาลแล้วถูกโจรสลัดจับตัวไป เขาก็มาถึงลิสบอน อย่างไรก็ตาม ทั้งในเมืองนี้ รวมถึงมาดริดและโรมก็ไม่มีการอนุมัติแผนของโลโบ^{[ 4 ]}

ดังนั้นเขาจึงกลับไปอินเดียในปี ค.ศ. 1640 และได้รับเลือกเป็นอธิการ และต่อมาเป็นหัวหน้าคณะเยซูอิตประจำจังหวัดที่เมืองกัว หลังจากนั้นไม่กี่ปีเขาก็กลับไปยังเมืองเกิดของเขาและเสียชีวิตที่นั่น^{[ 4 ]}

งานเขียนของโลโบจำนวนหนึ่งยังคงหลงเหลืออยู่ เขาได้ติดต่อสื่อสารกับเฮนรี โอลเดนเบิร์กแห่งราชสมาคมเกี่ยวกับต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์ ซึ่งน่าจะนำไปสู่การตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กในลอนดอนชื่อ " เรื่องราวโดยย่อของแม่น้ำไนล์ ต้นกำเนิดและกระแสน้ำ การไหลล้นผ่านแคมปาเนียแห่งอียิปต์ จนกระทั่งไหลลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเรื่องน่าสนใจอื่น ๆ เขียนโดยพยานผู้เห็นเหตุการณ์ซึ่งอาศัยอยู่ในอาณาจักรหลักของจักรวรรดิอะบิสซิเนียมาหลายปี แปลโดยเซอร์ปีเตอร์ ไวช์ "

Gabriel Pereira รายงานในปี 1903 ว่าเขาพบผลงานขนาดสั้นสามชิ้นที่เป็นต้นฉบับของ Lobo ในห้องสมุดของDuke of Palmelaและในปี 1966 Fr. Manuel Gonçalves da Costa ค้นพบใน ห้องสมุด Ajudaที่ลิสบอน ผลงานขนาดสั้นอีกชิ้นหนึ่งของ Lobo, Breve Notícia e Relação de Algumas Cousas Certas não vulgares, e dignas de se saberem, escritas e [sic] instância de Curiososซึ่งทำซ้ำหัวข้อของA Short Relation

ผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเขาคือบันทึกความทรงจำในช่วงปี 1622-1640 ซึ่งครอบคลุมการเดินทางไปอินเดีย ประสบการณ์ในเอธิโอเปีย และการเดินทางกลับโปรตุเกส อย่างไรก็ตาม Itinerário ของเขา ไม่ได้ตีพิมพ์ในระหว่างที่เขายังมีชีวิตอยู่Baltasar Telesได้นำงานเขียนของ Lobo มาใช้เป็นอย่างมากในHistória geral da Ethiópia a Alta (Coimbra, 1660) ซึ่งมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของ Lobo แต่แท้จริงแล้วได้นำเอาเนื้อหาจากงานเขียนต้นฉบับของManuel de Almeida มาใช้เป็นจำนวนมาก บันทึกของ Lobo เองได้รับการแปลจากสำเนา ที่เคานต์แห่ง Ericeira เป็นเจ้าของ โดย Abbé Joachim le Grandเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี 1728 ภายใต้ชื่อVoyage historique d'Abissinieฉบับย่อภาษาอังกฤษของฉบับของ Le Grand โดย Dr. Samuel Johnsonได้รับการตีพิมพ์ในปี 1735 (พิมพ์ซ้ำในปี 1789) ^{[ 4 ]}

บาทหลวงดา คอสตา ค้นพบต้นฉบับงานเขียนของโลโบอีกฉบับหนึ่งในหอสมุดสาธารณะที่เมืองบรากาในปี 1947 ต้นฉบับนี้ไม่ใช่ฉบับเดียวกับที่เลอ แกรนด์แปล ทั้งสองฉบับเป็นสำเนาที่มีความแตกต่างกันเล็กน้อยจากต้นฉบับลายมือที่ทิ้งไว้ที่บ้านเซา โรเกในช่วงเวลาที่โลโบเสียชีวิต ต้นฉบับทั้งหมดนี้ได้รับการแปลโดยโดนัลด์ เอ็ม. ล็อกฮาร์ต และตีพิมพ์พร้อมคำนำและหมายเหตุโดยซีเอฟ เบคกิงแฮม โดยสำนักพิมพ์ฮักลุยต์ในปี 1984

Wikisourceภาษาอังกฤษมีผลงานต้นฉบับโดยหรือเกี่ยวกับ:

เจโรนิโม โลโบ

• ผลงานของ Jerónimo Lobo ที่Project Gutenberg
• ผลงานโดยหรือเกี่ยวกับ Jerónimo Lobo ที่Internet Archive
• การแปล Itinerárioของจอห์นสัน