จูลส์ ไมเกรต์
รูปปั้น Maigret โดยPieter d'Hontในเมือง Delfzijlประเทศเนเธอร์แลนด์
ปรากฏตัวครั้งแรก	ปิเอตร์ชาวลัตเวีย (1930)
การปรากฏตัวครั้งสุดท้าย	ไมเกรตและคุณชาร์ลส์ (1972)
สร้างโดย	จอร์จ ซิเมนอน
แสดงโดย	มากมาย ปิแอร์ เรอนัวร์ อาเบล ทาร์ไรด์ แฮร์รี่ บาวร์ ชาร์ลส์ ลอตัน มิเชล ซิมง อัลเบิร์ต เปรฌอง รอมนีย์ เบรนท์ หลุยส์ ฟาน รูเทน มอริซ แมนสัน ฌอง กาแบง จิโน เซอร์วี บาซิล ซิดนีย์ หลุยส์ อาร์เบสซิเยร์ รูเพิร์ต เดวีส์ คีส์ บรัสส์ ไฮนซ์ รือห์มันน์ แยน ทอยลิงส์ ฌอง ริชาร์ด รูดอล์ฟ ฮรูชินสกี บอริส เทนิน มอริซ เดนแฮม เบอร์นาร์ด เฮปตัน คินยะ ไอคาวะ ริชาร์ด แฮร์ริส อาร์เมน จิการ์คานยาน บรูโน่ เครเมอร์ ไมเคิล แกมบอน แบร์รี่ ฟอสเตอร์ วลาดิมีร์ ซาโมอิลอฟ เซร์จิโอ คาสเตลลิตโต นิโคลัส เลอ เพรโวสต์ โรวัน แอตกินสัน เจอราร์ด เดปาร์ดิเยอ เบนจามิน เวนไรต์ เดนิส โพดาลิเดส
ข้อมูลภายในจักรวาล
อาชีพ	สารวัตรใหญ่ฝ่ายสืบสวน
ตระกูล	เอวาริสต์ ไมเกรต์ (บิดา) เฮอร์น็องซ์ ไมเกรต์ (มารดา)
คู่สมรส	หลุยส์ เลโอนาร์ด ​ ( ม.ค.  1912 )
สัญชาติ	ภาษาฝรั่งเศส

จูลส์ ไมเกรต์ ( ภาษาฝรั่งเศส: [ʒyl mɛɡʁɛ] ) หรือเรียกสั้นๆ ว่าไมเกรต์เป็นนักสืบตำรวจชาวฝรั่งเศสในนิยายที่สร้างขึ้นโดยนักเขียนจอร์จส์ ซิเมนอน เขาเป็นหัวหน้าผู้ ตรวจการ ("หัวหน้าผู้ตรวจการ") ของกองปราบปรามอาชญากรรมของตำรวจยุติธรรมซึ่งประจำอยู่ที่36 ถนนเกว เดส์ ออร์เฟฟร์ กรุงปารีส^{[ 1 ] : 5} ชื่อเต็มของตัวละครนี้คือจูลส์ อาเมเด ฟรองซัวส์ ไมเกรต์^{[ 2 ] [ a ]}

ระหว่างปี พ.ศ. 2473 ถึง พ.ศ. 2515 มีนวนิยาย 75 เรื่อง^{[ 2 ]}และเรื่องสั้น 28 เรื่อง^{[ 3 ]}เกี่ยวกับไมเกรต์ตีพิมพ์ โดยเริ่มจากPietr-le-Letton ( ปีเอตร์ชาวลัตเวีย ) และจบลงด้วยMaigret et Monsieur Charles ( ไมเกรต์และมงซิเยอร์ชาร์ลส์ ) นวนิยายและเรื่องสั้นเหล่านี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 50 ภาษา^{[ 3 ]}

เรื่องราวของไมเกรต์ยังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวิทยุมากมายสำนักพิมพ์เพนกวินได้ตีพิมพ์ฉบับแปลใหม่ของหนังสือ 75 เล่มในชุดนี้ตลอดหลายเดือนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ^{[ 4 ] [ 2 ]}

ในฤดูใบไม้ผลิปี 1929 ซิเมนอนออกเดินทางท่องเที่ยวทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เบลเยียม และเนเธอร์แลนด์ด้วยเรือของเขาชื่อ ออสโตรโกธเขาเริ่มเขียนเรื่องสั้นแนวสืบสวนสอบสวนลงในนิตยสารฉบับใหม่ชื่อเดเทคทีฟและยังตีพิมพ์นวนิยายยอดนิยม โดยส่วนใหญ่กับสำนักพิมพ์เฟยาร์ด^{[ 5 ] : 128–129}

ระหว่างการเดินทางไปทางเหนือ ซิเมนอนได้เขียนนวนิยายยอดนิยมสามเรื่องที่มีตัวเอกเป็นสารวัตรตำรวจชื่อไมเกรต์ ได้แก่Train de nuit (รถไฟกลางคืน), La femme rousse (หญิงผมแดง) และLa maison de l'inquiétude (บ้านแห่งความวิตกกังวล) เขาเริ่มเขียนTrain de nuitหรืออาจจะเป็นPietr-le-Letton (ปีเตอร์ชาวลัตเวีย)ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2462 ขณะที่Ostrogothกำลังได้รับการซ่อมแซมในเมืองเดลฟ์ไซล์ประเทศ เนเธอร์แลนด์ ^{[ 5 ] : 130–132 [ 6 ]}

เมื่อซีเมนอนกลับมาปารีสในเดือนเมษายน พ.ศ. 2473 เขาได้ เขียนนวนิยาย เรื่อง Pietr-le-Letton เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งเป็นนวนิยายเรื่องแรกที่สารวัตรไมเกรต์แห่งหน่วยปราบปรามอาชญากรรมเคลื่อนที่ของปารีสเป็นตัวละครที่มีการพัฒนาอย่างเต็มที่ นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารRic et Rac ของ Fayard ในช่วงปลายปีนั้น ซีเมนอนถือว่านี่เป็นนวนิยายไมเกรต์ "ที่แท้จริง" เรื่องแรก และเป็นงานเขียนนวนิยายเรื่องแรกที่ปรากฏภายใต้ชื่อจริงของซีเมนอน^{[ 5 ] : 132–133 [ 6 ]}

ซิเมนอนกล่าวว่าเขาคิดค้นตัวละครไมเกรต์ขึ้นมาขณะดื่มอยู่ที่ร้านกาแฟ^{[ 2 ]}และจินตนาการถึงตำรวจชาวปารีสคนหนึ่งว่า: "สุภาพบุรุษร่างใหญ่กำยำ...สูบไปป์ สวมหมวกทรงโบว์เลอร์และสวมเสื้อโค้ทหนา" ^{[ 7 ]}เชื่อกันว่าไมเกรต์มีต้นแบบมาจากมาร์เซล กิโยม นักสืบชาวฝรั่งเศสตัวจริง^{[ 8 ]}แม้ว่าซิเมนอนจะอ้างว่าจำแรงบันดาลใจนั้นไม่ได้หรือว่าไมเกรต์ได้รับอิทธิพลมาจากพ่อของเขา^{[ 8 ]}

นักเขียนชีวประวัติ Thomas Narcejac และ Fenton Bresler ต่างเห็น Simenon เองอยู่ในผลงานสร้างสรรค์ของเขา^{[ 8 ]}

ไมเกรต์มีรูปร่างสูงและใหญ่ ไหล่กว้าง มือใหญ่ ใบหน้าหนา ผมหนา คิ้วหนา และดวงตาสี "เทาอมเขียว" สดใส เขามีหนวดเคราขึ้นดก จึงโกนหนวดทุกเช้า^{[ 1 ] : 16–19} เมื่ออยู่กลางแจ้ง เขามักจะสวมเสื้อโค้ท สีดำหนา ในช่วงทศวรรษ 1930 เขาสวมหมวกทรงโบว์เลอร์แต่ตั้งแต่ทศวรรษ 1940 เขาสวมหมวกเฟโดรา [ ^{1 ] : 20–25} เขามักจะสูบไปป์ยาสูบ [ ^{1 ] : 31–34}

เขาแต่งงานอย่างมีความสุขกับภรรยาของเขา ลูอิส (มักเรียกกันว่า มาดาม ไมเกรต์) เขาไม่ชอบให้คนใช้ชื่อจริงของเขา และชอบให้เรียกเขาว่า "ไมเกรต์" มากกว่า แม้แต่ภรรยาของเขาก็มักเรียกเขาว่า "ไมเกรต์" โดยใช้ชื่อจริงของเขาเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น^{[ 1 ] : 6–7} ชื่อเต็มของเขาคือ จูลส์ อาเมเด ฟรองซัวส์ ไมเกรต์^{[ 1 ] : 5}

เขาเป็นหัวหน้าผู้ตรวจการประจำกองปราบปรามอาชญากรรมของตำรวจยุติธรรมซึ่งประจำอยู่ที่36 ถนน Quai des Orfèvresกรุงปารีส^{[ 1 ] : 5} ในการทำงาน เขาได้รับความช่วยเหลือจาก "สี่ผู้ซื่อสัตย์" ได้แก่ นักสืบ Lucas, Janvier, Lapointe และ Torrence ^{[ 8 ]}ตัวละครเด่นอื่นๆ ได้แก่ ศัลยแพทย์ตำรวจ ดร. Paul; ^{[ 1 ] : 127–128} ผู้พิพากษา Coméliau ผู้พิพากษาสอบสวนที่สลับบทบาทระหว่างการช่วยเหลือและการขัดขวาง Maigret; ^{[ 1 ] : 135–138} Joseph Moers ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวช; ^{[ 1 ] : 126–127} และดร. Pardon เพื่อนสนิทและแพทย์ประจำตัวของ Maigret ^{[ 1 ] : 78–80}

ในนวนิยายส่วนใหญ่ ไมเกรต์มีอายุราว 45 ถึง 55 ปี มีเบาะแสที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับปีเกิดของเขา ในนวนิยายเรื่องMonsieur Gallet, décédéซึ่งดำเนินเรื่องในปี 1930 ไมเกรต์ถูกบรรยายว่ามีอายุ 45 ปี ซึ่งบ่งชี้ว่าเขาเกิดในปี 1885 ในนวนิยายอีกเรื่องหนึ่งคือLa première enquete de Maigretซึ่งการสืบสวนเกิดขึ้นในปี 1913 ผู้เขียนระบุว่าไมเกรต์มีอายุ 26 ปี ซึ่งบ่งชี้ว่าเขาเกิดในปี 1887 ในนวนิยาย เรื่อง L'affaire Saint-Fiacre ในปี 1932 ไมเกรต์มีอายุ 42 ปี ซึ่งหมายความว่าเขาเกิดในปี 1890 หากสมมติว่าเขาอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับปีที่เขียนนวนิยายเรื่องนี้^{[ 1 ] : 9}

ไมเกรต์มาจากหมู่บ้านสมมติแซงต์-ฟิอาเครในเขตอัลลิเยร์^{[ b ]}ซึ่งบิดาของเขา อีวาริสต์ ไมเกรต์ เป็นเจ้าหน้าที่บังคับคดีให้กับเจ้าของที่ดินในท้องถิ่น มารดาของไมเกรต์เสียชีวิตขณะคลอดบุตรเมื่อเขาอายุแปดขวบ เขาเรียนแพทย์ที่เมืองน็องต์ แต่ลาออกเมื่อบิดาเสียชีวิต^{[ 1 ] : 10–12} เขาเริ่มทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในปารีสเมื่ออายุยี่สิบกว่าปี เมื่ออายุ 30 ปี เขาเข้าหน่วยสืบสวนคดีฆาตกรรมและได้เป็นสารวัตรใหญ่ของหน่วยเมื่ออายุสามสิบกว่าปี เขาอาจเกษียณอายุเมื่ออายุ 55 ปี ทำให้เขามีประสบการณ์การทำงานตำรวจมากกว่า 30 ปี^{[ 1 ] : 11}

ไมเกรต์อาจดูหยาบกระด้าง แต่โดยทั่วไปแล้วเขาเป็นคนอดทนและไม่หวั่นไหว^{[ 5 ] : 36} เขาชื่นชอบอาหาร โดยเฉพาะอาหารฝรั่งเศสแบบดั้งเดิมและฝีมือการทำอาหารของภรรยา^{[ 1 ] : 54–56} เครื่องดื่มที่เขาดื่มบ่อยที่สุดคือเบียร์ ไวน์ขาว และคอนญัก^{[ 1 ] : 46–51}

เขามุ่งมั่นไล่ล่าอาชญากรอย่างไม่ลดละ เขามักจะติดตามพวกเขาด้วยตัวเองและไม่ลังเลที่จะบุกเข้าไปในทรัพย์สินโดยไม่มีหมายค้นหากจำเป็น^{[ 5 ] : 136} เขามีชื่อเสียงในเรื่องการสอบสวนผู้ต้องสงสัยเป็นเวลานาน โดยกินเบียร์และแซนด์วิชประทังชีวิตจนกว่าผู้ต้องสงสัยจะเปิดเผยความจริง^{[ 1 ]}เขามีมนุษยธรรมและมักเห็นอกเห็นใจอาชญากรที่เขาสืบสวน พยายามทำความเข้าใจพวกเขามากกว่าที่จะตัดสินพวกเขา^{[ 9 ] : 68 [ 5 ] : 100–101, 136} เขาใช้ปืนเพียงสี่ครั้งในอาชีพการงาน โดยสองครั้งเป็นการยิงอาชญากรบาดเจ็บเพื่อป้องกันตัว^{[ 5 ] : 86–88}

วิธีการของเขาคือการเข้าไปคลุกคลีกับชีวิตและสภาพแวดล้อมของเหยื่อเพื่อค้นหาว่าทำไมจึงเกิดอาชญากรรมขึ้น และในที่สุดก็หาตัวผู้กระทำผิดได้^{[ 10 ] [ 9 ] : 79} เขาพึ่งพาสัญชาตญาณมากกว่าการอนุมานเชิงตรรกะ และบางครั้งก็บอกกับเพื่อนร่วมงานว่า "ผมไม่เคยคิดเลย" ^{[ 9 ] : 79} เขาปรารถนาที่จะเป็น "ผู้แก้ไขชะตากรรม" หลังจากเรียนรู้เรื่องราวของอาชญากรแล้ว บางครั้งเขาก็ปล่อยตัวพวกเขาไปหรือลดข้อกล่าวหาต่อพวกเขา^{[ 5 ] : 144–145}

รายชื่อนวนิยายของไมเกรต์พร้อมวันที่ตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศส รวมถึงวันที่พิมพ์ซ้ำของสำนักพิมพ์เพนกวินและชื่อเรื่อง^{[ 11 ]}

รายชื่อเรื่องสั้นของไมเกรต์ เรียงตามวันที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในภาษาฝรั่งเศส

หลังจากสำนักพิมพ์ Penguin นำนวนิยายทั้ง 75 เรื่องกลับมาตีพิมพ์ใหม่ นักแสดงGareth Armstrongก็เริ่มบันทึกเสียงนวนิยายแต่ละเรื่องให้กับAudibleโดยใช้เวลาบันทึกเสียงหนึ่งวันต่อเล่ม ภายในเดือนกันยายน 2015 เขาบันทึกเสียงได้ 25 เรื่อง^{[ 18 ]}และหลังจากนั้นเขาก็บันทึกเสียงครบทั้ง 75 เรื่อง^{[ 19 ]}

การผลิตละครเรื่องMaigret and the LadyโดยPhilip Mackieได้ออกทัวร์ในอังกฤษและสกอตแลนด์ในปี พ.ศ. 2508 ก่อนที่จะมาแสดงที่โรงละคร Strand ในลอนดอนในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 โดย Charmian Eyre รับบทเป็นมาดามไมเกรต์ และRupert Daviesรับบทเป็นไมเกรต์^{[ 20 ]}

ศักยภาพทางภาพยนตร์ของไมเกรต์ได้รับการตระหนักอย่างรวดเร็ว: ไมเกรต์บนจอภาพยนตร์คนแรกคือปิแอร์ เรอนัวร์ใน ภาพยนตร์ เรื่อง Night at the Crossroads ปี 1932 ซึ่งกำกับโดยฌอง เรอนัวร์ พี่ชายของเขา [ ^{21 ]}ในปีเดียวกันนั้นก็มีภาพยนตร์เรื่องThe Yellow Dog ที่แสดง โดยอาเบล ทาร์ริเด [ ^{21 ] และ}แฮร์รี บาวร์รับบทเป็นเขาในภาพยนตร์เรื่อง A Man's Neck ปี 1933 ^ซึ่งกำกับโดยจูเลียน ดูวิเวียร์

ในปี พ.ศ. 2493 ชาร์ลส์ ลอตันรับบทเป็นไมเกรต์คนแรกในภาษาอังกฤษในภาพยนตร์เรื่องThe Man on the Eiffel Tower [ ^{21 ] ซึ่ง}ดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่องA Battle of Nerves ในปี พ.ศ. 2474 ภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมแสดงโดยฟรานชอต โทน , เบอร์เจส เมเรดิธและวิลฟรีด ไฮด์-ไวท์ย้อนกลับไปในฝรั่งเศสมิเชล ซิมงรับบทเป็นตัวละครนี้ในFull House

Albert Préjeanรับบทเป็น Maigret ในภาพยนตร์สามเรื่อง: ^{[ 21 ]} Picpus , Cecile Is DeadและMajestic Hotel Cellarsสิบปีต่อมาJean Gabinรับบทนี้ในภาพยนตร์อีกสามเรื่อง: ^{[ 21 ]} Maigret Sets a Trap , Maigret et l'Affaire Saint-FiacreและMaigret voit rouge Maurice MansonปรากฏตัวในMaigret dirige l'enquête (1956) ในขณะที่Heinz Rühmannรับบทนำในภาพยนตร์ร่วมทุนระหว่างประเทศของยุโรปปี 1966 เรื่อง Enter Inspector Maigret

^เจอราร์ด เดอปาร์ดิเยอ รับบทเป็นไมเกรต์ในภาพยนตร์ฝรั่งเศสปี 2022 เรื่องMaigretซึ่งดัดแปลงมาจากMaigret and the Dead Girl [ ^{22 ]}

ในปี 2024 ผู้กำกับPascal Bonitzerประกาศว่าจะเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ เรื่อง Maigret and the Dead LoverโดยมีDenis Podalydèsเป็น นักแสดงนำ ^{[ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ]}ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในปี 2026

มีการนำตัวละคร Maigret มาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ หลาย เวอร์ชันทั่วโลก โดยมีนักแสดงชาวฝรั่งเศส อังกฤษ ไอร์แลนด์ ออสเตรีย เยอรมัน อิตาลี ดัตช์ ญี่ปุ่น และรัสเซีย เวอร์ชันภาษาฝรั่งเศสเรื่องLes Enquêtes du Commissaire MaigretนำแสดงโดยJean Richardใน 88 ตอนระหว่างปี 1967 ถึง 1990 ^{[ 28 ]}อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่า Simenon เองไม่ชอบ Maigret ของ Richard เพราะเขาไม่ยอมถอดหมวกเมื่อเข้าห้อง^{[ 29 ]}ต่อมาBruno Cremerรับบทเป็นตัวละครนี้ใน54 เวอร์ชันระหว่างปี 1991 ถึง 2005

Romney Brentรับบทเป็น Maigret ในตอน "Stan the Killer" ของ Studio One ขณะที่ Luis van Rootenแสดงในตอนหนึ่งของSuspenseที่ชื่อว่า "The Old Lady of Bayeux" Louis Arbessierปรากฏตัวในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่องLiberty BarนักแสดงชาวอิตาลีGino Cerviรับบทเป็นตัวละครนี้ในโทรทัศน์อิตาลีตั้งแต่ปี 1964 ถึง 1972 ในเรื่องLe inchieste del commissario Maigret ; Simenon เองก็ถือว่าการตีความตัวละครของ Cervi นั้น "ดีมาก" ^{[ 29 ]}ซีรีส์นี้ส่งผลให้มีการดัดแปลงเป็นนวนิยาย 14 เรื่องและเรื่องสั้น 2 เรื่อง

ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 มาร์ค ซิเม นอน บุตรชายของซิเมนอน ได้สร้างซีรีส์โทรทัศน์ภาคแยกชื่อLes Dossiers de l'Agence Oโดยมีปิแอร์ ทอร์นาเด รับบทเป็นทอร์เรนซ์ อดีตผู้ช่วยของไมเกรต์ ซึ่งปัจจุบันทำงานให้กับสำนักงานสืบสวนเอกชน ซีรีส์นี้ยังมีการปรากฏตัวของตัวละครอื่นๆ จากเรื่องราวของไมเกรต์ เช่น สารวัตรลูคัส ( ปิแอร์ มงดี ) และฌองวิเยร์ (หลุยส์อาร์เบสซิเยร์ )

ในสหภาพโซเวียต นักแสดงละครเวทีชาวรัสเซียBoris Teninรับบทเป็น Maigret ในภาพยนตร์โทรทัศน์หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1970 ^{[ 21 ]}ในวงการภาพยนตร์โซเวียต นอกจาก Boris Tenin แล้ว นักแสดงภาพยนตร์Vladimir SamoilovและArmen Dzhigarkhanyanก็ รับบทเป็น Maigret เช่นกัน

ในญี่ปุ่นคินยะ ไอคาวะ^{[ 21 ]}รับบทเป็นเมงุเระซึ่งเป็นตัวละครหญิงชาวญี่ปุ่นที่เทียบเท่ากับไมเกรต์ของฝรั่งเศส โดยได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ในฉากญี่ปุ่นสมัยใหม่ ในโตเกียวเมงุเระ เคอิชิ [ 30 ^{]เป็นซี}รีส์โทรทัศน์ 25 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ถึง 29 พฤษภาคม 1978 ทางช่องอาซาฮี ทีวี ภรรยาของเมงุเระรับบทโดยซาโตะ โทโมมิซึ่งได้รับคำชมจากซีเมนอนเองว่า "ในความคิดของผม 'มาดามไมเกรต์' ที่ดีที่สุด แม้จะรวมถึงของฝรั่งเศสด้วย ก็คือ 'มาดามไมเกรต์' ในโทรทัศน์ญี่ปุ่น เธอเหมาะสมที่สุดแล้ว" ^{[ 31 ]}

รูเพิร์ต เดวีส์รับบทเป็นตัวละครหลักใน ซีรีส์โทรทัศน์ Maigret ของอังกฤษในช่วงทศวรรษ 1960 ซึ่งออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 1960 เดวีส์รับบทนี้ต่อจากบาซิล ซิดนีย์ผู้รับบท Maigret ในตอนนำร่องที่ออกอากาศครั้งแรก เนื่องจากสุขภาพไม่ดี เดวีส์แสดงในเวอร์ชันดัดแปลงสำหรับ โทรทัศน์ BBC ถึง 52 ตอน ในทศวรรษนั้น การแสดงของเขาได้รับรางวัลสูงสุดสองรางวัล ได้แก่ เวอร์ชันของเขาถูกพากย์เป็นภาษาฝรั่งเศสและออกอากาศข้ามช่องแคบอังกฤษ และซิเมนอนเองก็กล่าวถึงเดวีส์ว่า "ในที่สุด ฉันก็พบ Maigret ที่สมบูรณ์แบบแล้ว!" ^{[ 32 ]}เพลงประกอบซีรีส์โทรทัศน์ "Midnight in Montmartre" ประพันธ์โดยรอน เกรนเนอร์ [ ^{33 ] คี}ส์ บรัสส์และแยน เทอลิงส์ก็รับบทเป็นตัวละครนี้ในเวอร์ชันดัดแปลงภาษาดัตช์ที่ผลิตในช่วงเวลาเดียวกันด้วย

สถานีโทรทัศน์กรานาดาได้ผลิตละครโทรทัศน์ดัดแปลงจาก นวนิยายเรื่อง ไมเกรต์สำหรับช่อง ITVในปี 1992 และ 1993 โดยมีไมเคิล แกมบอนรับบทเป็นไมเกรต์ มีทั้งหมด 12 ตอนในสองซีรีส์นี้ ส่วนเวอร์ชั่นก่อนหน้าคือไมเกรต์ (1988) ที่ออกอากาศทางช่อง ITV นั้นริชาร์ด แฮร์ริสรับบทนำ

ในปี 2004 เซอร์จิโอ คาสเตลลิตโตรับบทไมเกรตในภาพยนตร์โทรทัศน์อิตาลีสองเรื่อง ได้แก่La trappola ("The Trap") และL'ombra cinese ("The Chinese Shadow")

โรวัน แอตกินสันรับบทเป็นไมเกรต์ในภาพยนตร์โทรทัศน์สี่เรื่องที่ผลิตโดย ITV ตั้งแต่ปี 2016 ถึง 2017 สองตอนแรกดัดแปลงมาจากMaigret Sets a TrapและMaigret's Dead Man [ ^{34 ] อีก}สองตอนออกอากาศในปี 2017 โดยดัดแปลงมาจากMaigret at the Crossroads ^{[ 35 ]}และMaigret in Montmartre ^{[ 36 ]}

ในปี 2021 กองมรดกของซีเมนอนได้ลงนามในข้อตกลงร่วมผลิตและอนุญาตให้ใช้สิทธิ์กับPlayground EntertainmentและRed Arrow Studiosเพื่อผลิตซีรีส์ภาษาอังกฤษเรื่องใหม่โดยมีตัวเลือกที่จะขยายไปยังผลงานทั้งหมดของไมเกรต์^{[ 37 ]}ในเดือนกันยายน 2024 ได้มีการประกาศรายชื่อนักแสดงและทีมงานของซีรีส์ โดยมีเบนจามิน เวนไรต์ รับบท เป็นไมเกรต์^{[ 38 ]}ซีรีส์ใหม่นี้ออกอากาศครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2025

มอริซ เดนแฮมรับบทเป็นสารวัตรใหญ่ไมเกรต์ในละครวิทยุชุดความยาวสามในสี่ชั่วโมงที่ดัดแปลงมาจากนวนิยาย ออกอากาศทางสถานีวิทยุ BBC Radio 4เริ่มตั้งแต่ปี 1976 โดยมีไมเคิล กอฟฟ์ รับบทเป็นจอร์จ ซิเมนอน รูปแบบของแต่ละตอนจะเริ่มต้นด้วยไมเกรต์และซิเมนอนนั่งคุยกันถึงข้อเท็จจริงหรือเหตุการณ์บางอย่าง จากนั้นไมเกรต์จะเล่าคดีเฉพาะเรื่อง โดยมีซิเมนอนถามคำถามหรือแสดงความคิดเห็นเป็นระยะ หลังจากเดนแฮมเสียชีวิต ซีรีส์นี้ได้ดำเนินต่อในปี 2003 โดยมีนิโคลัส เลอ เพรโวสต์รับบทเป็นไมเกรต์ที่หยาบกระด้างและติดดินกว่าเดิม และจูเลียน บาร์นส์รับบทเป็นซิเมนอน

ในระหว่างนั้นBernard Heptonรับบทนำในละครเวทีเรื่องMaigret's Special Murder ที่ดัดแปลงมาจาก ละครเวที Saturday Night Theatre ในปี 1986 ขณะที่Barry Fosterรับบทเป็นนักสืบในละครเรื่องMaigret's Christmas for the Afternoon Playใน ปี 1998 ^{[ 39 ]}

ในปี พ.ศ. 2533-2534 นวนิยายบางเรื่อง (รวมถึง "คดีของมาดามไมเกรต์" "ไมเกรต์และโรงเตี๊ยมริมแม่น้ำเซน" และ "ไมเกรต์ในมงต์มาร์ทร์") ได้รับการย่อเป็นตอนๆ วันละหนึ่งนาทีทางWNCNซึ่งเป็นสถานีเพลงคลาสสิกในนิวยอร์กซิตี้ โดยมีการอ่านทุกคืนเวลาเที่ยงคืนในรายการวิทยุชื่อ " HBJ Midnight Murder Mystery Minute" ^{[ 40 ]}

Jacques Blondeau ดัดแปลงนวนิยายเป็นซีรี่ส์การ์ตูนMaigret (1950–53) ซึ่งตีพิมพ์ในSamedi SoirและParis Journal [ ^{41 ] Rumeu} (ภาพวาด) และ Camille Dulac (บท) ดัดแปลงเรื่อง Maigret เรื่อง L'Affaire Nahour เป็นการ์ตูนช่องMaigretในปี 1969 ระหว่างปี 1992 ถึง 1997 ซีรี่ส์Maigretได้สร้างแรงบันดาลใจให้เกิดอัลบั้มห้าเล่ม ซึ่งวาดโดยPhilippe WurmและFrank Brichau ^{[ 42 ]}

ในปี พ.ศ. 2509 รูปปั้นของไมเกรต์โดยPieter d'Hontได้ถูกสร้างขึ้นในDelfzijlประเทศเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ Simenon เขียน นวนิยาย เรื่องไมเกรต์ เล่มแรก Simenon ได้เปิดตัวรูปปั้นนี้ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2509 และมีนักแสดงหลายคนที่เคยรับบทเป็นไมเกรต์เข้าร่วมงาน^{[ 21 ] [ 43 ]}

• Bingemer, Stephan. "วันหยุดพักผ่อนกับสารวัตร Maigret: การผจญภัยในโลกเสมือนจริงแบบผสมผสานในฐานะตัวขับเคลื่อนคุณค่าในการท่องเที่ยวแห่งอนาคต" ในนิยายวิทยาศาสตร์ การเปลี่ยนแปลง และการท่องเที่ยว (2021)
• Chartrand, Tanya L. และ John A. Bargh. " ปรากฏการณ์กิ้งก่าเปลี่ยนสี: ความเชื่อมโยงระหว่างการรับรู้และพฤติกรรม และปฏิสัมพันธ์ทางสังคม" วารสารบุคลิกภาพและจิตวิทยาสังคม 76.6 (1999): 893+ ออนไลน์

• ไมเกรต์ของซีเมนอน (บรรณานุกรม สถิติ ข้อความออนไลน์ ลิงก์)
• ชื่อเรื่องที่ตรงกับ "Maigret"บนIMDb