นิติสาระ ( แปลว่า สาระสำคัญแห่งรัฐบุรุษ ) หรือนิติสาระของกามันดากีเป็น ตำราการเมืองและรัฐบุรุษ โบราณของอินเดียประพันธ์โดยกามันดากาหรือที่รู้จักกันในชื่อกามันดากีหรือกามันดากิยะ ซึ่งตามธรรมเนียมระบุว่าเป็นศิษย์ของวิษณุคุปตะ ( เกาติลยะ ) ตามธรรมเนียมแล้วมีอายุราวศตวรรษที่ 4-3 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 1 ]}แม้ว่านักวิชาการสมัยใหม่จะกำหนดอายุไว้แตกต่างกันระหว่างศตวรรษที่ 3 ถึง 7 หลังคริสต์ศักราช ระหว่าง สมัยราชวงศ์ คุปตะและหรรษาและที่จริงแล้วเป็นฉบับปรับปรุงจากศุกระนิติสาระในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 2 ]}ประกอบด้วย 19 ส่วน^{[ 1 ]}ผลงานนี้อุทิศให้กับจันทรคุปตะแห่งปาฏลีปุตระ^{[ 1 ]}

Kāmandakīya Nītisāraถือเป็นตำราหลังสมัยราชวงศ์เมารยะ เนื่องจากมีการกล่าวถึงจักรพรรดิChandragupta แห่งราชวงศ์เมารยะโดยตรง นักประวัติศาสตร์KP Jayaswalระบุว่าตำรานี้อยู่ในยุคราชวงศ์คุปตะ (คริสต์ศตวรรษที่ 3-6) ^{[ 3 ]}

เป็นไปได้ที่จะกำหนดterminus ante quemเป็นศตวรรษที่ 7 สำหรับข้อความ เนื่องจากกวีBhavabhuti ในศตวรรษที่ 7 กล่าวถึง Kamandaka ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเชี่ยวชาญในศิลปะแห่งการทูตNītīsāraยังถูกอ้างถึงในตอนท้ายของบทแรกของDasakumāracaritaของDaṇḍinซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 6 ^{[ 4 ]}ดังนั้น ข้อความนี้อาจถูกแต่งขึ้นได้ทุกเมื่อระหว่างศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชและศตวรรษที่ 7

นิติสาระประกอบด้วย 20 สรคะ (บท) และ 36 ปราการัน อ้างอิงจากอรรถศาสตร์ของเกาติลยะและกล่าวถึงองค์ประกอบทางสังคมต่างๆ เช่น ทฤษฎีระเบียบสังคม โครงสร้างของรัฐ หน้าที่ของผู้ปกครอง การจัดระเบียบรัฐบาล หลักการและนโยบายของรัฐบาล ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐ จริยธรรมของทูตและสายลับ การประยุกต์ใช้กลวิธีทางการเมืองต่างๆ รูปแบบการรบที่หลากหลาย ทัศนคติต่อศีลธรรม และอื่นๆ^{[ 5 ]}

นิติสาระมีลักษณะร่วมกันหลายประการกับอรรถศาสตร์รวมถึงการเชี่ยวชาญการควบคุมประสาทสัมผัส รวมถึงการฝึกฝนอหิงสาการรักษาสมดุลระหว่างธรรมะอรรถะและกามการเน้นความสำคัญของความรู้และสติปัญญา ทฤษฎีเจ็ดประกฤตและสิบสองวิจิคิสุในวงกลมของกษัตริย์หรือมัณฑละมาตรการนโยบายต่างประเทศหกประการ อุปยะซึ่งไม่มีการยุยงให้เกิดสงครามและการใช้กำลังเป็นทางเลือกสุดท้าย ปัญหาภัยพิบัติ (วิษณะ) ที่อาจส่งผลกระทบต่อองค์ประกอบ (ประกฤต) และวิธีเอาชนะภัยพิบัติเหล่านั้นก่อนการดำเนินนโยบาย หน้าที่ของนักการทูตและการรวบรวมข่าวกรอง และแง่มุมของสงครามและการใช้อำนาจโดยยึดมั่นในลำดับความสำคัญของมนตรา - ศักติ (คำแนะนำหรือการทูต) ประภาวะ-ศักติ (อำนาจทางเศรษฐกิจและการทหาร) และอุษสห-ศักติ (ความเป็นผู้นำ) ^{[ 6 ]}

นิติสาระแตกต่างจากอรรถศาสตร์ตรงที่นิติสาระเน้นที่ความกล้าหาญและคุณสมบัติทางการทหารของผู้ปกครอง ในขณะที่อรรถศาสตร์ขึ้นอยู่กับการปฏิบัติหน้าที่ของกษัตริย์^{[ 6 ]}

Nitisara ของ Kamandaka ได้รับการแปลเป็นภาษาเตลูกูโดย Jakkaraju Venkatakavi ซึ่งเก็บรักษาไว้ในห้องสมุด Tanjore Sarasvati Mahalได้รับการแก้ไขอย่างละเอียดโดยVeturi Prabhakara Sastriและตีพิมพ์โดย S. Gopalan ในปี 1950 ^{[ 7 ]}ได้รับการตีพิมพ์โดยTirumala Tirupati Devasthanamsในปี 2013 ^{[ 8 ]}

• อรรถะและปุรุษารถะแนวคิดทางปรัชญาของอินเดียในตำรานี้
• ปรัชญาฮินดู

• Kāmandaki (2021). Knutson, Jesse (บรรณาธิการ). แก่นแท้ของการเมืองแปลโดย Knutson, Jesse. เคมบริดจ์, แมสซาชูเซตส์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดISBN 9780674975767.
• Manmatha Nath Dutt, บรรณาธิการ (1896). Kamandakiya Nitisara หรือ องค์ประกอบของการเมือง . กัลกัตตา: สำนักพิมพ์ Elysium.
• ราชา ราเชนดรา ลาลา มิตรา เอ็ด (2551). เดอะ นิติสรา บาย คามันดากิ . แปลโดย ซิซีร์ กุมาร มิตรา สมาคมเอเชีย.