แพรกซิลลา ( ภาษากรีกโบราณ : Πράξιλλα ) เป็นกวีหญิงชาวกรีกในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช จากเมืองซิซิออนริมอ่าวโคริ้นท์ มีบทกวีที่เชื่อว่าเป็นของแพรกซิลลาหลงเหลืออยู่ 5 บท และบทกวีที่ดัดแปลงมาจากบทกวีของเธออีก 3 บท บทกวีที่หลงเหลืออยู่ซึ่งเชื่อว่าเป็นของเธอนั้นมาจากทั้งบทกวีประสานเสียงทางศาสนาและเพลงดื่ม ( สโกเลีย ) ส่วนบทกวีที่ดัดแปลงทั้งสามบทนั้นเป็นเรื่องเล่าปรัมปรา มีการเสนอบริบททางสังคมต่างๆ สำหรับแพรกซิลลาโดยอิงจากผลงานที่หลงเหลืออยู่เหล่านี้ เช่น แพรกซิลลาเป็นเฮไตรา (หญิงงามเมือง) หรือเป็นนักดนตรีอาชีพ อีกทางหนึ่ง ความไม่น่าเป็นไปได้ที่หญิงชาวกรีกผู้มีฐานะจะแต่งเพลงดื่มนั้นได้รับการอธิบายโดยการเสนอว่าบทกวีของเธอนั้นแต่งโดยผู้แต่งสองคน หรือเพลงดื่มเหล่านั้นมาจากวรรณกรรมที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงมากกว่าที่จะแต่งโดยผู้แต่งเพียงคนเดียว

ดูเหมือนว่า Praxilla จะเป็นที่รู้จักกันดีในสมัยโบราณ: เธอถูกแกะสลักด้วยทองสัมฤทธิ์โดยLysippusและถูกล้อเลียนโดยAristophanesในโลกสมัยใหม่ เธอได้รับการกล่าวถึงในงานศิลปะของCy TwomblyและJudy Chicagoและบทกวีบทหนึ่งของเธอก็ได้รับการดัดแปลงโดยกวีชาวไอริชMichael Longley

Praxilla มาจากSicyonบนอ่าว Corinth ^{[ 2} ] ในศตวรรษที่ 4 หลังคริสต์ศักราช นักประวัติศาสตร์^Eusebiusระบุว่าเธอมีชีวิตอยู่ในช่วง 451/450 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ปีที่สองของโอลิมปิกครั้งที่ 82) ^{[ a ] ​​[ 4 ]}ไม่มีแหล่งข้อมูลโบราณใดให้รายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของ Praxilla ^{[ 5 ]}

ผลงานของ Praxilla เหลือรอดมาเพียงเล็กน้อย – มีเพียงเศษเสี้ยวห้าชิ้นที่เป็นคำพูดของเธอเอง และอีกสามชิ้นที่เขียนโดยผู้เขียนคนอื่น^{[ 5 ]} เศษเสี้ยวที่ยาวที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่มีเพียงสามบรรทัด^{[ 6 ]} ซึ่งมีรูปแบบที่แตกต่างกัน: สองชิ้นเป็นskolia (เพลงดื่ม) หนึ่งชิ้นอยู่ในฉันทลักษณ์ที่ชื่อว่า Praxilleion ตาม ชื่อของเธอ ^{[ b ]}หนึ่งชิ้นเป็นเพลงสรรเสริญAdonisและอีกหนึ่งชิ้นเป็นdithyramb ^{[ 8 ]} ผลงานทั้งสามชิ้นที่รู้จักกันเฉพาะในรูปแบบการเขียนใหม่ล้วนเป็นตำนาน[ ^{9 ] ใน} ศตวรรษที่สอง ค.ศ. Athenaeusรายงานว่า Praxilla เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษในเรื่อง skolia ของเธอ^{[ 10 ]} ผลงานของ Praxilla ที่ยังหลงเหลืออยู่มีน้อยมาก ทำให้ยากที่นักวิจารณ์สมัยใหม่จะตัดสิน^{[ 9 ]}

เซโนเบี ยส ได้ยกข้อความสามบรรทัดจาก บท สวดเฮกซาเมเตอร์ ของแพรกซิลลาถึงอด อนิสมาอ้างอิง ในข้อความเหล่านั้น อดอนิสถูกถามในโลกใต้ดินว่าเขาจะคิดถึงอะไรมากที่สุดจากโลกมนุษย์ เขาตอบว่าเขาจะคิดถึงดวงอาทิตย์ ดวงดาว และดวงจันทร์ แตงกวา แอปเปิล และลูกแพร์ เซโนเบียสซึ่งเป็นนักสะสมสุภาษิต ได้ยกข้อความเหล่านั้นมาเพื่ออธิบายวลี "โง่กว่าอดอนิสของแพรกซิลลา" โดยกล่าวว่า "ใครก็ตามที่ยกแตงกวาและสิ่งอื่นๆ ไปพร้อมกับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ย่อมถือได้ว่าเป็นคนปัญญาอ่อน" ^{[ 12 ]}

Maria Panagiotopoulou โต้แย้งว่าทั้งโครงสร้างของบทกวีเหล่านี้และการใช้คำว่าkalliston ของ Praxilla ล้วนอ้างอิงถึงSappho 16 [ ^{13 ] การ}อ้างถึงแตงกวา แอปเปิล และลูกแพร์ อาจหมายถึงผักที่ใช้ในAdoniaซึ่งเป็นเทศกาลที่ระลึกถึงการตายของ Adonis และบทกวีนี้อาจถูกนำไปแสดงในงานนั้น หรืออีกทางหนึ่ง เนื่องจากผักทั้งสามชนิดมีความหมายเชิงเพศในวรรณกรรมกรีกโบราณ จึงอาจมีการแสดงบทกวีนี้ในงานสังสรรค์^{[ 14 ]}

เชื่อกันว่า Praxilla เป็นผู้คิดค้นฉันทลักษณ์ที่เรียกว่า Praxilleion ^{[ 16 ]}ซึ่งตามที่นักไวยากรณ์ชาวไบแซนไทน์Trichas กล่าวไว้ว่า เธอใช้บ่อย^{[ 17 ]}บทกวีคู่ที่Hephaestion ยกมา เพื่ออธิบายฉันทลักษณ์นี้จึงถูกยกให้เป็นผลงานของเธอ^{[ 16 ]} โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าส่วนนี้มาจาก skolion ^{[ 18 ] และมักถูกตีความว่าเป็นเรื่องเกี่ยว กับ}โสเภณีหรือhetaira ^{[ 19} ] เมื่อไม่นานมานี้ Vanessa Cazzato ได้โต้แย้งว่า แท้จริง แล้วมันคือเพลงงานแต่งงาน^{[ 20 ]}

บทเพลงสโกเลียสองบทที่ Athenaeus อ้างถึง ซึ่งเชื่อมโยง Praxilla กับแนวเพลงนี้ ได้รับการระบุว่าเป็นผลงานของเธอจากแหล่งข้อมูลอื่น^{[ 21 ]}เนื่องจากสตรีผู้มีเกียรติในกรีกโบราณมักจะถูกกีดกันจากงานเลี้ยงที่มีการแสดงเพลงประเภทนี้ จึงมีการถกเถียงกันในแวดวงวิชาการเกี่ยวกับสถานะทางสังคมของเธอ Martin Litchfield Westเสนอว่ามี Praxilla สองคน คนหนึ่งแต่งเพลงสโกเลีย อีกคนหนึ่งแต่งเพลงประสานเสียงและเพลงสวดที่ "มีเกียรติ" มากกว่า^{[ 22 ]} นักวิชาการคนอื่นๆ โต้แย้งว่า จากการระบุว่าเพลงสโกเลียเป็นผลงานของ Praxilla เธอต้องเป็นเฮไตราแม้ว่า Jane McIntosh Snyder จะตั้งข้อสังเกตว่าไม่มีหลักฐานภายนอกใดๆ สำหรับวิทยานิพนธ์นี้^{[ 16 ]} Ian Plant เสนอสมมติฐานทางเลือกว่าเธอเป็นนักดนตรีมืออาชีพ แต่งเพลงสำหรับงานสังสรรค์เพราะมีตลาดสำหรับงานประเภทนี้^{[ 5 ]}

อีกทางเลือกหนึ่ง เวสต์เสนอว่าสโกเลียไม่ได้เขียนโดยแพรกซิลลาเลย^{[ 22 ]} เกรกอรี โจนส์เห็นด้วย และโต้แย้งว่าสโกเลียที่หลงเหลืออยู่ทั้งหมดซึ่งระบุว่าเป็นผลงานของกวีคนใดคนหนึ่งนั้น แท้จริงแล้วมาจากประเพณีวรรณกรรมปากเปล่าที่ไม่ใช่ชนชั้นสูง^{[ 23 ]} มาร์ชินัส แวน เดอร์ วาล์ก ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีนี้เช่นกัน ยอมรับความเป็นไปได้ว่าสโกเลียบางส่วน "ได้มาจาก" บทกวีของแพรกซิลลาและตีพิมพ์ในสมัยโบราณโดยระบุว่าเป็นผลงานของเธอ^{[ 24 ]}

เฮเฟสเตียนยกตัวอย่าง บท กวีสรรเสริญพระเจ้า ชื่อ "อคิลลีส" บรรทัดเดียว มาเพื่ออธิบายลักษณะทางฉันทลักษณ์ที่ผิดปกติ คือ การรวมเสียงสระสองตัวในτεὸν ^{[ 26 ] [ 27 ]} ข้อความที่เหลืออยู่ของบทกวีนี้ดูเหมือนจะกล่าวถึงความโกรธของอคิลลีส ที่ มี ต่อ อากาเมมนอน ซึ่งนำไปสู่เหตุการณ์ในมหากาพย์ อีเลียดของโฮเมอร์^{[ 9 ]}

Praxilla ได้รับการยกย่องอย่างมากในสมัยโบราณ Antipater แห่ง Thessalonicaจัดให้เธอเป็นอันดับแรกในบรรดากวีหญิงเก้าคนที่มี "ลิ้นอมตะ" และประติมากรLysippus (จาก Sicyon เช่นกัน) ได้ปั้นรูปเธอด้วยทองสัมฤทธิ์^{[ 5 ]} เธอเป็นที่รู้จักดีในเอเธนส์ยุคคลาสสิก จนกระทั่งบทละครสองเรื่อง ที่ยังหลงเหลืออยู่ของ Aristophanes ( The WaspsและThesmophoriazusae ) ล้อเลียนผลงานของเธอ^{[ 5 ]}และส่วนหนึ่งของบทกวีของเธอถูกจารึกไว้บนถ้วยรูปสีแดงซึ่งมีอายุราว 470 ปีก่อนคริสตกาล^{[ 28 ] [ 29 ] [ c ]} บทกวีของเธอยังคงเป็นที่จดจำหลายศตวรรษหลังจากที่เธอเสียชีวิต: Asclepiades กวีนิพนธ์ชาวเฮลเลนิสติ กเลียนแบบบทกวีบทหนึ่งของเธอ^{[ 31 ]}ในศตวรรษที่ 2 คริสต์ศักราช ชื่อของนางเป็นที่จดจำในสุภาษิตที่ว่า "โง่กว่าอดอนิสของแพรกซิลลา" และทาเทียน ผู้แต่ง ได้อ้างถึงนางในคำปราศรัยของเขา ต่อ ชาวกรีก^{[ 5 ]}ชื่อของนางยังคงเป็นที่รู้จักในศตวรรษที่ 12 เมื่อยูสตาเธียสรวมนางไว้ในรายชื่อกวีหญิง 5 คนในคำอธิบายเกี่ยวกับอีเลียดของ เขา ^{[ 32 ]}

Praxilla ถูกรวมอยู่ในHeritage FloorของJudy Chicagoในฐานะหนึ่งในผู้หญิงที่เกี่ยวข้องกับการจัดโต๊ะอาหารสำหรับSapphoในThe Dinner Party [ ^{33 ] Cy} Twomblyได้รวมข้อความจากบทกวีของ Praxilla ไว้ในภาพวาดUntitled (at Sea) ในปี 1960 ของเขา ^{[ 34 ]} บท กวีชิ้นหนึ่งของเธอถูกดัดแปลงโดยMichael Longleyในบทกวี "Praxilla" จากคอลเลกชันSnow Waterใน ปี 2004 ^{[ 35 ]} ส่วนเสริมสำหรับวิดีโอเกมAssassin's Creed: Odysseyมีภารกิจสี่ภารกิจที่เน้นไปที่ Praxilla ในภารกิจหนึ่ง ตัวละครผู้เล่นจะได้เรียนรู้สามบรรทัดที่เหลืออยู่ของบทเพลงสรรเสริญ Adonis ของ Praxilla ^{[ 36 ]}

• บัลเมอร์, โจเซฟิน (2013), การประกอบชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน: การแปลบทกวีคลาสสิก การสร้างบทกวีร่วมสมัย,สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด
• Bowman, Laurel (2004), "ประเพณีของผู้หญิงในบทกวีกรีก", Phoenix , 58 (1), doi : 10.2307/4135194 , JSTOR  4135194
• แคมป์เบลล์, ดีเอ (1992), บทกวีกรีก เล่ม 4: บาคิลิดีส, โครินนา และคนอื่นๆ , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
• Cazzato, Vanessa (2016), "The Look of Praxilla Fr. 8 (PMG 754)", ใน Cazzato, Vanessa; Lardinois, André (บรรณาธิการ), The Look of Lyric: Greek Song and the Visual (PDF) , Leiden: Brill
• เดวีส์, มัลคอล์ม, บรรณาธิการ (2021), บทกวี抒情กรีกชิ้นเล็กและไม่ระบุชื่อ: คำอธิบาย , อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด
• Debrosse, Anne (2025), "L'héritage de Praxilla et la philosophie de l'Assassin. Enjeux pédagogiques, militants, ludiques et littéraires de l'extension d' Assassin's Creed Odyssey ", Belphégor: Littérature populaire et culture médiatique , 23 , ดอย : 10.4000/14900
• เดอ โวส, มีเค (2014), "นางนำรังผึ้งจากเลสบอส: ซัปโฟและประเพณีสตรีในกวีนิพนธ์สมัยเฮลเลนิสติก" ใน ปีเปอร์, คริสตอฟ; เคอร์, เจมส์ (บรรณาธิการ), การให้คุณค่าแก่อดีตในโลกกรีก-โรมัน , ไลเดน: บริลล์
• อีแวนส์, เจน เดอโรส (2009). "โสเภณีในระเบียงของปอมเปย์?: การพิจารณาใหม่" . ธุรกรรมของสมาคมภาษาศาสตร์อเมริกัน . 139 (1). doi : 10.1353/apa.0.0025 . ISSN  1533-0699 .
• Greub, Thierry (2017), ยังไม่มีรูปภาพ: Texte zu Cy Twombly , Brill
• Jones, Gregory S. (2014), "เสียงของประชาชน: การประชุมสัมมนาของประชาชนและต้นกำเนิดที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงของ Attic Skolia ", Transactions of the American Philological Association , 144 (2): 229– 262, doi : 10.1353/apa.2014.0013
• เคิร์กวูด, จีเอ็ม (1974), โมโนดีกรีกยุคต้น
• นาโตลี, บาร์โตโล เอ.; พิตต์ส, แองเจลา; ฮัลเลตต์, จูดิธ พี. (2022), นักเขียนหญิงโบราณแห่งกรีกและโรมัน
• Panagiotopoulou, Maria (2022), " Adonis ของ Praxilla และเสียงของผู้หญิง: Priamel ย้อนกลับเชิงอีโรติกในเงาของ Sappho และแสงสว่างของ Nossis", Illinois Classical Studies , 47 (1): 24– 44, doi : 10.5406/23285265.47.1.02
• Plant, IM (2004), นักเขียนหญิงแห่งกรีกและโรมันโบราณ , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา
• Rosenmeyer, PA (2022), "แตงกวาในชิ้นส่วน "Adonis" ของ Praxilla (fr. 747)" , Eugesta , 12 , doi : 10.54563/eugesta.1225
• สไนเดอร์, เจน แมคอินทอช (1989), ผู้หญิงกับพิณ: นักเขียนหญิงในกรีกและโรมันยุคคลาสสิก , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นอิลลินอยส์
• Van der Valk, Marchinus (1974), "ว่าด้วยการประพันธ์เพลง Attic Skolia", Hermes , 102 (1)
• เวสต์, เอ็มแอล (1993), บทกวี抒情กรีก: การแปลใหม่ , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด
• เวสต์, เอ็มแอล (2011), "กวีหญิงชาวกรีก: บทบาทและภาพลักษณ์ของเธอ", เฮลเลนิกา: บทความคัดสรรเกี่ยวกับวรรณกรรมและความคิดของกรีกเล่มที่ 3, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด

• โครงการคอนทินูอา: ชีวประวัติของแพรกซิลลาโครงการคอนทินูอาเป็นแหล่งข้อมูลมัลติมีเดียบนเว็บที่อุทิศให้กับการสร้างและอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ทางปัญญาของสตรี ตั้งแต่หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่จนถึงศตวรรษที่ 21