ในทางภาษาศาสตร์การปกครองกรณี (case government)คือรูปแบบการปกครองที่คำกริยาหรือคำบุพบทกำหนด ข้อกำหนด กรณีทางไวยากรณ์ให้กับส่วนเติมเต็มวลีนาม ตัวอย่างเช่น ในภาษาเยอรมันคำบุพบทfür 'สำหรับ' ควบคุมกรณีกรรม : für mich 'สำหรับฉัน - กรรม' ^{[ 1 ]}การปกครองกรณีอาจปรับเปลี่ยนความหมายของคำกริยาอย่างมีนัยสำคัญ แม้กระทั่งความหมายที่ไม่เกี่ยวข้องกัน

การควบคุมการผันคำนามตามกรณี ( case government) เป็นแนวคิดสำคัญในภาษาที่มีการแบ่งแยกกรณีทางไวยากรณ์มากมาย เช่นภาษารัสเซียและภาษาฟินแลนด์แต่มีบทบาทน้อยกว่าในภาษาอังกฤษ เพราะภาษาอังกฤษไม่ได้อาศัยกรณีทางไวยากรณ์มากนัก ยกเว้นการแยกแยะสรรพนามประธาน ( I, he, she, we, they ) จากสรรพนามอื่นๆ ( me, him, her, us, them ) ในภาษาอังกฤษ การควบคุมการผันคำนามตามกรณีที่แท้จริงนั้นไม่มีอยู่ แต่หากเข้าใจว่าสรรพนามประธานดังกล่าวเป็นสรรพนามปกติในกรณีการกริยา (accusative case ) ก็จะปรากฏในประโยคเช่นHe found me (ไม่ใช่ * He found I )

ในภาษาเยอรมันมาตรฐานมีคำบุพบทที่ควบคุมกรณีทางกรรมทั้งสามกรณี ได้แก่กรรมตรงกรรมรองและกรรมเจ้าของการทำเครื่องหมายกรณีในภาษาเยอรมันส่วนใหญ่จะสังเกตได้จากองค์ประกอบที่แก้ไขคำนาม (เช่น คำนำหน้า คำคุณศัพท์) ในตารางต่อไปนี้ ตัวอย่างของLöffel 'ช้อน' (เพศชาย), Messer 'มีด' (เพศกลาง) และGabel 'ส้อม' (เพศหญิง) อยู่ในวลีคำนามที่ระบุสำหรับแต่ละกรณีทั้งสี่ ในกรณีทางกรรม (เช่น ไม่ใช่ประธาน) คำบุพบทที่ให้มาจะกำหนดกรณีที่แตกต่างกัน: ohne 'โดยไม่มี' ควบคุมกรรมตรง, mit 'ด้วย' ควบคุมกรรมรอง และwegen 'เพราะ' ควบคุมกรรมเจ้าของ: ^{[ 2 ]}

นอกจากนี้ยังมีคำบุพบทสองทางที่ควบคุมกริยาในรูปกรรมรอง (dative) เมื่อวลีบุพบทบ่งบอกถึงสถานที่ ( ที่ไหน? ) แต่ควบคุมกริยาในรูปกรรมตรง (accusative) เมื่อวลีบุพบทบ่งบอกถึงทิศทาง ( ไป/จากที่ไหน? ) :

ในภาษาฟินแลนด์ คำกริยาบางคำหรือกลุ่มคำกริยาบางกลุ่มจำเป็นต้องมีกรรมที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้กรณีเฉพาะหรือคำต่อท้ายที่คล้ายกับกรณีนั้นๆ โดยไม่คำนึงถึงสถานการณ์ที่ปกติแล้วจะใช้กรณีนั้นๆ ตัวอย่างเช่น คำกริยาบางคำที่แสดงอารมณ์ เช่นrakastaa (รัก), inhota (เกลียด) และpelätä (กลัว) จำเป็นต้องใช้กรณีแสดงส่วนย่อยดังนั้น "Minä rakastan sinu a " (ฉันรักคุณ) ซึ่ง "sinu a " เป็นกรณีแสดงส่วนย่อย แม้ว่าโดยปกติแล้วสิ่งที่เป็นรูปธรรมที่สมบูรณ์จะใช้กรณีแสดงความเป็นเจ้าของก็ตาม คำกริยาจำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัส เช่นmaistua (ลิ้มรส) และkuulostaa (ฟัง) ใช้คำต่อท้าย ที่คล้ายกับ กรณีแสดงกรรม-lta / -ltä : "Jäätelö maistuu hyvä ltä " (ไอศกรีมรสชาติดี) นอกจากนี้ คำกริยาบางคำที่อ้างถึงความสนใจหรืองานอดิเรก เช่นpitää (ชอบ) และnauttia (เพลิดเพลิน) ใช้คำต่อท้ายแบบสัมพันธ์ -like คือ-sta / -stä ^{[ 3 ]}

ในหนังสือไวยากรณ์ภาษาฟินแลนด์ที่เขียนด้วยภาษาฟินแลนด์ การควบคุมการผันคำนามตามกรณีมักจะเรียกว่า " rektio " ซึ่งมาจากภาษาละตินrēctiō (การควบคุมหรือการกำกับดูแล)

• รัฐบาล
• กรณีทางไวยากรณ์
• บทบาทของเธต้า