จดหมายวันอาทิตย์หรือที่รู้จักกันในชื่อCarta Dominica , จดหมายของพระคริสต์จากสวรรค์และชื่ออื่นๆ^{[ A ]}เป็นข้อความนอกสารบบของพันธสัญญาใหม่ที่กล่าวกันว่าเขียนโดยพระเยซู จากสวรรค์ โดยตรงและส่งมายังโลก ข้อความนี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของวันอาทิตย์ในฐานะวันสะบาโตสำหรับคริสเตียน น่าจะเขียนขึ้นก่อนปี ค.ศ. 600 แต่ไม่ทราบวันที่ที่แน่ชัดกว่านี้ ทั้งตัวตนของผู้เขียนดั้งเดิมและภาษาดั้งเดิมของจดหมายก็ยังไม่เป็นที่ทราบเช่นกัน

งานเขียนชิ้นนี้ถูกคัดลอกอย่างแพร่หลายในลักษณะของจดหมายลูกโซ่อาจเป็นจดหมายฉบับแรกที่เข้าข่ายเป็นจดหมายลูกโซ่ เนื่องจากมีข้ออ้างในจดหมายว่า หากไม่เผยแพร่จดหมายฉบับนี้ให้ทุกคนจะนำมาซึ่งภัยพิบัติและการลงโทษ แต่การมีสำเนาจดหมายไว้ในมือจะนำมาซึ่งโชคดี เนื่องจากการคัดลอกอย่างกว้างขวาง ทำให้มีหลายเวอร์ชัน และรายละเอียดต่างๆ แตกต่างกันไปในแต่ละต้นฉบับ

ลัทธิการรักษาวันสะบาโตโดยเฉพาะวันอาทิตย์ในฐานะวันสะบาโต ดูเหมือนจะไม่แพร่หลายในศาสนาคริสต์ยุคแรกในช่วงสองศตวรรษแรก ตรงกันข้าม คริสเตียนชาวยิวจะถือวันเสาร์ เป็นวันสะบาโต และชาวนอกศาสนาที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์จะตีความพระบัญญัติเกี่ยวกับวันของพระเจ้าในเชิงเปรียบเทียบหรือเชิงเทววิทยา และไม่ได้หมายความว่าจะต้องจำกัดกิจกรรมส่วนบุคคลในวันใดวันหนึ่ง จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงกำหนดให้วันอาทิตย์เป็นวันหยุดพักผ่อนในปี ค.ศ. 321 แต่ไม่ได้ให้เหตุผลทางเทววิทยาที่เฉพาะเจาะจง ผู้สนับสนุนคนแรกที่ทราบกันว่าย้ายวันสะบาโตจากวันเสาร์ไปเป็นวันอาทิตย์คือยูเซบิอุสแห่งซีซาเรียซึ่งเขียนขึ้นหลังจากปี ค.ศ. 330 ^{[ 5 ]} ถึงกระนั้น วันอาทิตย์ก็มักถูกมองว่าเป็นวันหยุดเทศกาลมากกว่า ทำให้ง่ายต่อการเข้าร่วมพิธีกรรม โดยเฉพาะในศาสนาคริสต์ตะวันออก^{[ 6 ]} ดูเหมือนว่าลัทธิการรักษาวันสะบาโตที่เน้นความศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษของวันอาทิตย์จะแข็งแกร่งขึ้นในศตวรรษที่ 5, 6 และ 7 ซึ่งเป็นพัฒนาการในยุคกลางตอนต้นมากกว่า^{[ 5 ]}

จดหมายวันอาทิตย์เป็นข้อความของคัมภีร์นอกสารบบพันธสัญญาใหม่เรื่องราวของบุคคลในพันธสัญญาใหม่ที่แพร่หลายในหมู่คริสเตียนซึ่งไม่ได้ถูกจัดให้เป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ มีงานเขียนที่คล้ายคลึงกันอื่นๆ ในยุคปลายจักรวรรดิโรมัน เช่น "รายการวันอาทิตย์" ที่พยายามแสดงให้เห็นถึงความสำคัญพิเศษของวันอาทิตย์โดยการรวบรวมเหตุการณ์สำคัญและน่าอัศจรรย์ที่กล่าวกันว่าเกิดขึ้นในวันอาทิตย์ แม้ว่าจะไม่ชัดเจนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นแรงบันดาลใจหรือส่งผลกระทบต่อผู้เขียนและผู้คัดลอกดั้งเดิมมากน้อยเพียงใด^{[ 2 ] [ 7 ]}

การเผยแพร่จดหมายวันอาทิตย์ อย่างกว้างขวาง ทำให้มีรูปแบบข้อความที่แตกต่างกันมากมาย^{[ B ]}บางครั้งจดหมายเริ่มต้นด้วยคำนำซึ่งมักจะเล่าถึงเรื่องราวการค้นพบจดหมายที่ตกลงมาจากท้องฟ้าไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เหมาะสม เช่น เยรูซาเลม เบธเลเฮม หรือโรม ส่วนใหญ่จะเล่าถึงบทบาทของพระเยซูในการสร้างอา ดัม การที่พระองค์ ทรงประทานพระบัญญัติทางจิตวิญญาณแก่โมเสสการค้นพบหรือการส่งมอบข้อความหลังจากที่พระเยซูทรงฟื้นคืนพระชนม์ และความสำคัญของวันอาทิตย์ในฐานะวันสะบาโต [ ^{9 ] คำ}สอนเกี่ยวกับวันอาทิตย์มีความโดดเด่นเป็นพิเศษในข้อความ และพระเยซูทรงเตือนผู้อ่านถึงอันตรายทั้งทางกายและทางจิตวิญญาณสำหรับการไม่เคารพวันสะบาโต ผู้ที่ละเลยอาจต้องเผชิญกับการลงโทษ เช่น การถูกเผาทั้งเป็นและการเผชิญกับการพิพากษาอย่างรุนแรงจากพระเจ้าในขณะที่ข้อความสัญญาว่าจะประทานพรแก่ผู้ที่ปฏิบัติตามวันสะบาโตอย่างเคร่งครัดในวันอาทิตย์^{[ 9 ]}

จดหมายวันอาทิตย์บางฉบับระบุว่าวันสะบาโตเริ่มต้นเวลา 15.00 น. ของวันเสาร์และต่อเนื่องไปจนถึงรุ่งเช้าของวันจันทร์^{[ 5 ]}

จดหมายวันอาทิตย์ได้รับการคัดลอกและแปลเป็นภาษาและอักษรต่างๆ มากมาย รวมถึงภาษากรีกยุคกลางภาษาซีเรีย ภาษาอาร์เมเนียอักษรGaršūnīสำหรับภาษาอาหรับ ภาษาคอปติก ภาษา เอธิโอปิกภาษาละติน ภาษารัสเซียภาษากรีกสมัยใหม่ ภาษาฝรั่งเศสภาษาเยอรมันภาษาอังกฤษภาษาอิตาลีภาษาสเปนและอื่นๆ^{[ 11 ]}ภาษาดั้งเดิมของข้อความนั้นไม่เป็นที่รู้จัก แต่คาดว่าเขียนด้วยภาษากรีก^{[ 1 ]}ข้อความนี้เขียนขึ้นก่อนปี ค.ศ. 600 เนื่องจากบิชอปLicianus แห่ง Cartagenaในสเปนได้เขียนจดหมายประณามข้อความนี้ราวปี ค.ศ. 584 ^{[ 12 ] [ 13 ]} ไม่ทราบวันที่ที่แน่นอนกว่านี้^{[ 14 ]}ข้อความทุกรูปแบบสืบเนื่องมาจากต้นฉบับเดียวกัน ซึ่งไม่ได้รับการเก็บรักษาไว้^{[ 12 ]}

จดหมายฉบับนี้แพร่กระจายอย่างกว้างขวางเนื่องจากมีลักษณะคล้ายจดหมายลูกโซ่ โดยจดหมายขอให้ผู้อ่านเผยแพร่ข้อความและเก็บสำเนาไว้เสมอ^{[ 15 ]}หากไม่ทำเช่นนั้น จดหมายอ้างว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับความยากลำบากต่างๆ ในชีวิต^{[ 16 ]} การใช้ข้อความนี้ถูกท้าทายว่าเป็นลัทธินอกรีตโดยสภาลาเตรานในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 700 ^{[ 14 ]}นักบุญโบนิเฟซประณามจดหมายฉบับนี้ว่าเป็น "ผลงานที่งุ่มง่ามของคนบ้าหรือปีศาจเอง" ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 700 เช่นกัน^{[ 13 ]}และถูกประณามในAdmonitio generalisของชาร์เลมาญในปี 789 ^{[ 17 ]} ดูเหมือนว่างานนี้จะแพร่กระจายไปยังไอร์แลนด์และไอซ์แลนด์ภายในศตวรรษที่ 8 (และอาจจะเร็วที่สุดในศตวรรษที่ 6) และแพร่กระจายจากไอร์แลนด์ไปยังอังกฤษภายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 830 ^{[ 18 ] [ 19 ]}

จดหมายฉบับนี้มีหลายรูปแบบที่แพร่หลายในยุคปัจจุบันวอลแตร์ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กที่พิมพ์ในเมืองบูร์จส์ในปี 1771 โดยนำเสนอฉบับที่อ้างว่าลงมาจากฟ้าที่ปายม์ปอล [ ^{20 ] การ}แจกจ่ายจดหมาย ฉบับต่างๆ ยังคงดำเนินต่อไปในฝรั่งเศสจนถึงประมาณปี 1852 เมื่อการขายหนังสือเร่ขายหายไป^{[ 21 ]}ฮิปโปลิต เดเลเฮย์ประธาน สมาคม โบลลัน ดิสต์ มองเห็นคำพูดที่อ้างถึงพระแม่แห่งลาซาเล็ตว่าเป็นอวตารของจดหมายของพระเยซูคริสต์ในวันอาทิตย์ [ ^{22 ] โร}เบิร์ต พรีบช์ได้รวบรวมและจัดระเบียบจดหมายฉบับต่างๆ ออกเป็นฉบับหลักๆ หลายฉบับ ซึ่งตีพิมพ์หลังมรณกรรมในปี 1936 ^{[ 19 ] [ 23 ]}

แม้ว่าจดหมายฉบับนี้จะมีหลายฉบับ แต่โดยทั่วไปแล้ว จดหมายฉบับนี้จะใกล้เคียงกับกฎหมายโมเสสในแบบคริสเตียนที่เน้นการรักษาพระบัญญัติของพระเจ้ามากกว่าความเข้าใจเรื่องการได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ ในแบบของเปาโลหรือลู เทอร์ การเชื่อฟังพระบัญญัติของพระเจ้าจะได้รับรางวัล และการละเลยพระบัญญัติจะถูกลงโทษ รางวัลที่เสนอโดยทั่วไปแล้วเป็นรางวัลทางจิตวิญญาณ จดหมายฉบับนี้โดยทั่วไปไม่ได้แนะนำว่าความมั่งคั่งทางวัตถุหรืออำนาจเป็นรางวัลของพระเจ้า แต่เป็นการตัดสินที่ดีในชีวิตหลังความตาย ไม่ใช่แค่การรักษาวันสะบาโตเท่านั้น การดูแลเด็กกำพร้า แม่ม่าย ขอทาน กรรมกร คนยากจน และอื่นๆ ก็ได้รับการบัญชาเช่นกัน สอดคล้องกับพระกิตติคุณซึ่งเป็น "พระบัญญัติของฉัน" เช่นกัน^{[ 5 ]}

ข้อความนี้เป็นหนึ่งในข้อความไม่กี่ข้อความที่อ้างว่าเขียนโดยพระเยซู โดยตรง แม้ว่าจะเป็นหลังการฟื้นคืนชีพก็ตาม^{[ C ] [ 16 ]}

• Borsje, Jacqueline (1994). "The bruch in the Irish version of the Sunday Letter". Ériu . 45 : 83– 98. JSTOR  30007713 .
• Laansma, Jon C. (2022). "จดหมายวันอาทิตย์". ใน Edwards, J. Christopher (บรรณาธิการ). คัมภีร์นอกสารบบพันธสัญญาใหม่ยุคแรก . วรรณกรรมโบราณเพื่อการศึกษาพันธสัญญาใหม่ เล่ม 9. Zondervan Academic. หน้า  416–424 . ISBN 9780310099710.
• ลีส์, แคลร์ เอ. (1985). "'จดหมายวันอาทิตย์' และ 'รายการวันอาทิตย์'"". อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซอน . 14 : 129– 151. doi : 10.1017/S0263675100001319 .
• Miceli, Calogero A. (2016). "จดหมายของพระคริสต์จากสวรรค์: การแปลและการแนะนำฉบับใหม่" ใน Burke, Tony; Landau, Brent (บรรณาธิการ). พระคัมภีร์นอกสารบบพันธสัญญาใหม่: พระคัมภีร์นอกสารบบเพิ่มเติมเล่ม 1. Eerdmans . ISBN 9780802872890.
• Priebsch, Robert (1936). จดหมายจากสวรรค์เนื่องในโอกาสวันฉลองวันอาทิตย์ . อ็อกซ์ฟอร์ด: Basil Blackwell & Mott.

แหล่งข้อมูลภาษาอังกฤษ:

• Robert E. McNally, "Dies Dominica: Two Hiberno-Latin Texts", ในMediaevalia , เล่มที่ 22, 1960, หน้า 355-361. (หน้าแรกออนไลน์ )
• Martyn Lyons, "จดหมายจากสวรรค์: ศีลธรรมและเวทมนตร์ในฝรั่งเศสศตวรรษที่ 19", ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส , เล่มที่ 27, ฉบับที่ 4, ธันวาคม 2013, หน้า 496–514 , ออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่นๆ:

• A. Vassiliev, Anecdota graeco-byzantina , 1, Moscou, 1893, p. XIV-XX และ 23–32
• H. Delehaye, « Note sur la légende de la lettre du Christ tombée du ciel », Bulletin de l'Académie royale de Belgique, Classe de lettres , 1899, หน้า 171–213 พิมพ์ซ้ำใน H. Delehaye, Mélanges d'hagiographie grecque et latine , บรัสเซลส์, 1966, p. 150-178.
• เอ็ม. บิตต์เนอร์, "Der vom Himmel gefallen Brief in seinen morgenländischen Versionen und Rezensionen", Denkschriften der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften : philosophisch-historische Klasse , 51, 1, Vienna, 1906, p. 1-240.
• อาร์. สตูเบอ, เดอร์ ฮิมเมิลส์บรีฟ. Ein Beitrag zur allgemeinen Religionsgeschichte , Tübingen, 1918.
• H. Delehaye, « Un exemplaire de la lettre tombée du ciel », และRecherches de Science Religieuse , 18 (1928), p. 164-169 ( เมลองเจส แกรนด์เมซง )
• A. de Santos Otero, Los Evangelios apócrifos , มาดริด, 1963, หน้า 1 670-682.
• เอ็ม. เออร์เบตตา, Gli Apocrifi del Nuovo Testamento , 3, Turin, 1969, p. 113-118.
• Jean Stern, La Salette, Documents authentiques , เล่ม 1, Desclée De Brouwer, 1980, หน้า 375-392. (อภิปรายความคิดเห็นของ Delehaye ในปี 1928 เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างจดหมายของพระเยซูคริสต์กับการปรากฏตัวของพระแม่มารีที่ลาซาเล็ตต์ และเพิ่มเติมข้อมูลบรรณานุกรมจาก Delehaye ในปี 1899)
• M. van Esbroeck, "La Lettre sur le dimanche allowance du ciel", Analecta Bollandiana , 107, 1989, หน้า 267–284

• "จดหมายของพระคริสต์จากสวรรค์"ภาพรวมและบรรณานุกรม โดย Calogero A. Miceli. NASSCAL: e-Clavis: Christian Apocrypha .
• "ก่อนที่จดหมายลูกโซ่จะแพร่ระบาดไปทั่วอินเทอร์เน็ต พวกมันเคยระดมทุนเพื่อเด็กกำพร้าและส่งสารจากพระเจ้า"บทความปี 2020 โดย Meilan Solly จาก นิตยสาร Smithsonian
• ถอดความจากฉบับภาษาอังกฤษปี 1795