ตัสบีฮ์ (อาหรับ : تَسْبِيح ,อักษรโรมัน :  tasbīḥ ) เป็นรูปแบบหนึ่งของดิกริที่เกี่ยวข้องกับการถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าในศาสนาอิสลามโดยกล่าวว่า: "ซุบฮานัลลอฮ์ " (อาหรับ: سِبْحَانَ ٱللهِ ,อักษรโรมัน:  subḥāna llāh ⁱ ,สว่าง. ' มหาบริสุทธิ์จงมีแด่อัลลอฮ์' )

มักจะทำซ้ำจำนวนครั้งที่กำหนด โดยใช้นิ้วมือข้างขวาหรือมิสบาฮาเพื่อติดตามการนับ^{[ 1 ]}

คำว่าตัสบีฮ์มาจากรากศัพท์ภาษาอาหรับซิน - บา -ฮา - ฮา ( ح - ب - س ) ความหมายของรากศัพท์เมื่อเขียนคือ การสรรเสริญ 'ตัสบีฮ์' เป็นคำที่ผันมาจากคำว่า ซุบฮานซึ่งเป็นคำแรกของประโยคในส่วนแรกของรูปแบบมาตรฐาน (ดูด้านล่าง) ของตัสบีฮ์ คำนี้มีความหมายตามตัวอักษรว่า ในฐานะคำกริยา "เดินทางอย่างรวดเร็ว" และในฐานะคำนาม "หน้าที่" หรือ "อาชีพ" อย่างไรก็ตาม ในบริบทของการสักการะบูชาตัสบีฮ์หมายถึงซุบฮาน อัลลอฮ์ซึ่งมักใช้ในอัลกุรอานร่วมกับคำบุพบทอาน ( عَنْ ) หมายความว่า "อัลลอฮ์ทรงสูงส่ง [เหนือสิ่งที่พวกเขา ( ผู้บูชาหลายเทพ ) อ้างถึงพระองค์]" (อัล-เตาบา: 31, อัล-ซูมาร์: 67 และอื่นๆ) หากไม่มีคำบุพบทนี้ มันจะมีความหมายประมาณว่า "ขอสรรเสริญอัลลอฮ์" (อัลกุรอาน ซูเราะห์อัลบะกอเราะห์ โองการที่ 116)

วลีนี้แปลว่า "ขอสรรเสริญพระเจ้า" แต่การแปลที่ตรงตัวกว่าคือ "พระเจ้าทรงอยู่เหนือ [ทุกสิ่ง]" รากศัพท์ของคำว่า subḥān ( سُبْحَان ) มาจากคำว่า sabaḥa ( سَبَحَ , "อยู่เหนือกว่า") ทำให้วลีนี้มีความหมายว่า พระเจ้าทรงอยู่เหนือความไม่สมบูรณ์หรือคำอธิบายที่ผิดพลาดใดๆ

วลีนี้มักมีความหมายแฝงถึงการสรรเสริญพระเจ้าสำหรับความสมบูรณ์แบบทั้งหมดของพระองค์ ซึ่งหมายถึงการปฏิเสธองค์ประกอบหรือการเชื่อมโยงใดๆที่เป็นมนุษย์กับพระเจ้า หรือการกล่าวโทษความผิดพลาดหรือข้อบกพร่องใดๆ ต่อพระองค์ ดังนั้นจึงทำหน้าที่เป็นพยานถึงความเหนือกว่าของพระเจ้า ( تنزيه , tanzīh ) ^{[ 2 ]}

ตัวอย่างเช่นอัลกุรอานกล่าวว่าsubḥāna llāhi ʿammā yaṣifūn ("อัลลอฮ์ทรงอยู่เหนือสิ่งที่พวกเขาบรรยาย") ^{[ 3 ]}และsubḥāna llāhi ʿammā yušrikūn ("อัลลอฮ์ทรงอยู่เหนือสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคีกับพระองค์") ^{[ 4 ]}

วลีดังกล่าวถูกกล่าวถึงในหะดีษของซาฮิห์บุคอรี เล่ม 5, 57, 50 ^{[ 5 ]}

วลีต่างๆ ในศาสนาอิสลามรวมถึงคำว่า ตัสบิห์ ซึ่งที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุด ได้แก่:

คำนี้มักถูกกล่าวถึงในระหว่างการละหมาด ( ซาลาต ) การขอพร ( ดุอาอ์ ) ในระหว่างการเทศนา ( คุตบะห์ ) ในมัสยิดและโดยทั่วไปตลอดทั้งวัน บางครั้งก็ใช้เพื่อแสดงความตกใจหรือประหลาดใจ

มูฮัมหมัดสอนชาวมุสลิมว่า การกล่าวคำสรรเสริญพระเจ้าเป็นหนึ่งในสี่คำสรรเสริญที่พระเจ้าทรงโปรดปรานให้ชาวมุสลิมกล่าวอย่างต่อเนื่อง

ในช่วงปีแรก ๆ ของชีวิตสมรสระหว่างอาลีและฟาติมะฮ์อาลีหาเงินได้น้อยมากและไม่สามารถจ้างคนรับใช้ให้ฟาติมะฮ์ได้ มือของฟาติมะฮ์เป็นแผลพุพองจากการบดเมล็ดข้าวอย่างต่อเนื่อง คอของเธอก็เจ็บจากการแบกน้ำ เสื้อผ้าของเธอก็สกปรกจากการกวาดพื้น วันหนึ่งอาลีรู้ว่าท่านศาสดามุฮัมมัดมีคนรับใช้ จึงแนะนำฟาติมะฮ์ให้ไปขอคนรับใช้จากท่านศาสดา ฟาติมะฮ์ไป แต่ก็ไม่สามารถขอได้ ในที่สุด อาลีจึงไปกับฟาติมะฮ์ที่บ้านของท่านศาสดามุฮัมมัด ท่านไม่ยอมรับคำขอของพวกเขา โดยกล่าวว่า "มีเด็กกำพร้า (อดอยาก) มากมาย ฉันจะให้สิ่งที่ดีกว่าการช่วยเหลือด้วยคนรับใช้แก่พวกเจ้า" ท่านสอนวิธีการรำลึกถึงอัลลอฮ์ (ดิกร์) แบบพิเศษแก่พวกเขา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ตัสบิฮ์ของฟาติมะฮ์"

1. คำว่า ʾallāhu ʾakbar ^u ( ٱللَّٰهِ اَكْبَرَ ) ซ้ำ 34 ครั้งแปลว่า "พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่าทุกสิ่ง" สุภาษิตนี้เรียกว่าตักบีร ( تَكْبِير )
2. อัล-ฮัมดุล ลิลลาห์^อิ ( ٱلْحَمْدِ لِلَّٰهِ ) ซ้ำ 33 ครั้งแปลว่า "บรรดาการสรรเสริญเป็นของพระเจ้า" คำพูดนี้เรียกว่าตะห์มิด ( تَحْمِيد )
3. คำซ้ำ 33 คำของซุบฮานะ-ลัลลา^อิ ( سِبْحَانَ ٱللَّٰهِ ) แปลว่า "พระเจ้าทรงเป็นที่สรรเสริญ" คำพูดนี้เรียกว่าตัสบีห์ ( تَسْبِيح )

• ลูกประคำฟาติมะฮ์
• ทาห์มิด
  • อัลฮัมดู ลิลลาฮิ รอบบิล อะลามีน
• ทาห์ลิล
• ตักบีร์
• ทัสมิยาห์
• สาลาวัต
• ขอสันติสุขจงมีแด่ท่าน
• ชาฮาดะห์
• ฮาเลลูยา

• Dubin, LS (2009). "ลูกปัดภาวนา". ใน C. Kenney (บรรณาธิการ), ประวัติศาสตร์ของลูกปัด: จาก 100,000 ปีก่อนคริสตกาลถึงปัจจุบันฉบับปรับปรุงและขยายความ นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์ Abrams หน้า 79–92.
• เฮนรี, จี. และ แมริออตต์, เอส. (2008). ลูกปัดแห่งศรัทธา: เส้นทางสู่การทำสมาธิและจิตวิญญาณโดยใช้ลูกประคำ ลูกปัดภาวนา และคำศักดิ์สิทธิ์สำนักพิมพ์ฟอนส์ ไวเท
• Untracht, O. (2008). "ลูกประคำแห่งอินเดีย". ใน H. Whelchel (บรรณาธิการ), เครื่องประดับดั้งเดิมของอินเดีย . นิวยอร์ก: Thames & Hudson . หน้า 69–73.
• Wiley, E. และ Shannon, MO (2002). เชือกและคำอธิษฐาน: วิธีทำและใช้ลูกประคำ . Red Wheel/Weiser, LLC.