2 ซามูเอล 20
←  บทที่ 19 บทที่ 21  →
หน้ากระดาษที่บรรจุหนังสือซามูเอล (1 และ 2 ซามูเอล) จากคัมภีร์เลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ	หนังสือเล่มแรกของซามูเอล
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ฮิบรู	เนวิอิม
ลำดับในส่วนภาษาฮีบรู	3
หมวดหมู่	อดีตศาสดา
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์คริสเตียน	พันธสัญญาเดิม
ระเบียบในส่วนของคริสเตียน	10

2 ซามูเอล 20เป็นบท ที่ยี่สิบ ของหนังสือซามูเอลเล่มที่สองในพันธสัญญาเดิมของพระคัมภีร์คริสเตียน หรือส่วนที่สองของหนังสือซามูเอลในพระคัมภีร์ฮีบรู^{[ 1 ]}ตามประเพณีของชาวยิว หนังสือเล่มนี้ถูกระบุว่าเป็นผลงานของศาสดาซามูเอลโดยมีการเพิ่มเติมโดยศาสดาแกดและนาธาน [ ^{2 ] แต่}นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าเป็นผลงานที่รวบรวมจากข้อความอิสระหลายฉบับจากยุคต่างๆ ตั้งแต่ประมาณ 630–540 ปีก่อนคริสตกาล^{[ 3 ] [ 4 ]}บทนี้กล่าวถึงรัช สมัยของ ดาวิดในเยรูซาเล็ม[ ^{5 ] [ 6 ] ซึ่ง}อยู่ในส่วนที่ประกอบด้วย 2 ซามูเอล 9–20 และต่อเนื่องไปยัง1 พงศ์กษัตริย์ 1 – 2ซึ่งกล่าวถึงการแย่งชิงอำนาจระหว่างโอรสของดาวิดเพื่อสืบทอดบัลลังก์ของดาวิด จนกระทั่ง “ราชอาณาจักรได้ตั้งมั่นอยู่ในมือของโซโลมอน” (1 พงศ์กษัตริย์ 2:46) ^{[ 5 ]}

บทนี้เขียนขึ้นครั้งแรกในภาษาฮีบรูแบ่งออกเป็น 26 ข้อ

ต้นฉบับโบราณบางฉบับที่มีข้อความของบทนี้เป็น ภาษา ฮีบรูเป็นของ ประเพณี ข้อความมาโซเรติกซึ่งรวมถึงCodex Cairensis (895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) และCodex Leningradensis (1008) ^{[ 7 ]}พบชิ้นส่วนที่มีบางส่วนของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูในม้วนหนังสือทะเลเดดซีรวมถึง 1Q7 (1QSam; 50 ปีก่อนคริสตกาล) ที่มีข้อ 6–10 ที่ยังคงเหลืออยู่^{[ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ]}และ 4Q51 (4QSam ^a ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ที่มีข้อ 1–2, 4, 9–14, 19, 21–25 ที่ยังคงเหลืออยู่^{[ 8 ] [ 9 ] [ 12 ] [ 13 ]}

ต้นฉบับโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ของการแปลเป็นภาษากรีกโคอิเนที่รู้จักกันในชื่อเซปตัวจินต์ (เดิมทีทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสต์ศักราช) ได้แก่Codex Vaticanus ( B ; ^B ; ศตวรรษที่ 4) และCodex Alexandrinus ( A ; ^A ; ศตวรรษที่ 5) ^{[ 14 ] [ a ]}${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$

• 2 ซามูเอล 20:23–26 : 2 ซามูเอล 8:15–18 ^{[ 16 ] [ 17 ]}

ข้อ 1–3 ของบทนี้สรุปเรื่องราว การกบฏของ อับซาโลมโดยที่ดาวิดกลับมาประทับในเยรูซาเล็มอย่างปลอดภัย: ^{[ 18 ]}

ความไม่พอใจของเผ่าทางเหนือที่บันทึกไว้ตอนท้ายของบทก่อนหน้านี้ นำไปสู่การกบฏอีกครั้ง คราวนี้อยู่ภายใต้การนำของเชบา 'บุตรชายของบิครี ชาวเบนยามิน' และเป็นตัวแทนของฝ่ายซาอูลิด (ดูเบโครัธใน 1 ซามูเอล 9:1) ^{[ 16 ]}แม้ว่าข้อ 2 จะบ่งชี้ว่า 'อิสราเอลทั้งหมด' (เผ่าอื่นๆ นอกเหนือจากยูดาห์) ละทิ้งดาวิดและติดตามเชบา แต่ข้อ 14 แสดงให้เห็นว่ามีเพียงชาวบิครีเท่านั้นที่ก่อกบฏอย่างแข็งขัน แต่ความสำคัญของกลุ่มนี้ไม่ควรถูกมองข้าม^{[ 16 ]}ดาวิดรับรู้ในข้อ 6 ว่าความขัดแย้งนี้อาจเป็นอันตรายมากกว่าการกบฏของอับซาโลม เพราะมันเป็นอันตรายต่อโครงสร้างของอาณาจักร^{[ 16 ]}ที่สำคัญคือ เสียงเรียกร้องของเชบา (ข้อ 1) ได้ถูกกล่าวซ้ำอีกครั้งเมื่ออาณาจักรอิสราเอลแตกแยกอย่างแท้จริงหลังจากการสิ้นพระชนม์ของโซโลมอน (1 พงศ์กษัตริย์ 12:16) ^{[ 16 ]}

เมื่อดาวิดได้ตั้งรกรากในเยรูซาเล็มและจัดการเรื่องนางสนมทั้งสิบคนของเขา ซึ่งเขาได้ทิ้งไว้เบื้องหลัง (ข้อ 3) เขาก็หันมาสนใจความขัดแย้ง^{[ 16 ]} ผู้บัญชาการที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ อมาสา (2 ซามูเอล 19:13) ได้รับเวลาสามวันในการรวบรวมกำลังพล แต่เขาไม่ได้ทำตามที่ร้องขอ อบิชัยได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองทัพทันที แต่โยอาบซึ่งยังมี 'คน' อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา (ข้อ 7) ได้นำทัพไล่ตามเชบา^{[ 16 ]} เมื่ออมาสาพบพวกเขาที่กิเบโอน โยอาบแสร้งทำเป็นจูบอมาสาโดยดึงเคราของเขาเพื่อจูบ แต่ใช้ดาบสั้นที่ซ่อนไว้ในเข็มขัดของเขาฆ่าอมาสา^{[ 16 ]} ตอนนี้โยอาบกลายเป็นผู้นำกองทัพอย่างไม่ต้องสงสัย (น้องชายของเขา อบิชัย ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีกหลังจากข้อ 10) และการไล่ล่าก็ไปถึงอาเบลแห่งเบธมาอาคาห์ทางเหนือ ใกล้กับดาน ซึ่งเชบาเข้าไป^{[ 16 ]}ระหว่างการล้อมเมือง หญิงผู้มีปัญญาคนหนึ่งได้พูดกับโยอาบจากบนกำแพงเมือง เสนอแผนการที่จะช่วยเมืองอาเบลเบธมาอาคาห์ซึ่งเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านปัญญา (ข้อ 18) และถือเป็นเมืองแม่ในอิสราเอล (ข้อ 19) โดยการตัดหัวเชบาและโยนหัวที่ถูกตัดของเขาให้โยอาบ ด้วยเหตุนี้ การกบฏจึงสิ้นสุดลง ทุกคนต่างกลับบ้านไปยังเมืองของตนเอง ขณะที่โยอาบกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อรายงานต่อดาวิด^{[ 16 ]}

มีความเชื่อมโยงที่ชัดเจนระหว่างการปรากฏตัวของหญิงฉลาดของอาเบลและเทโคอาใน2 ซามูเอล 14 : ^{[ 16 ]}

1. ผู้หญิงทั้งสองคนพูดคุยกับโจอาบ
2. 'มรดกของพระเจ้า' กลายเป็นประเด็นในทั้งสองกรณี (ข้อ 19; ดู 2 ซามูเอล 14:16) ^{[ 16 ]}

จากนั้นกษัตริย์ก็ทรงลุกขึ้นและประทับที่ประตูเมือง

และประชาชนทั้งหมดก็ได้รับแจ้งว่า "ดูเถิด กษัตริย์ประทับอยู่ที่ประตูเมือง"

และประชาชนทั้งหมดก็มาเข้าเฝ้ากษัตริย์

บัดนี้ชาวอิสราเอลต่างพากันกลับบ้านของตนเอง^{[ 19 ]}

• “อิสราเอล”: เมื่อเปรียบเทียบกับ 2 ซามูเอล 18:16–17 อาจหมายถึงผู้สนับสนุนของอับซาโลม (ดู 2 ซามูเอล 18:6–7) ^{[ 20 ]}
• “แต่ละคนกลับบ้านของตนเอง”: ภาษาฮีบรู: “แต่ละคนกลับไปยังเต็นท์ของตน” ^{[ 21 ]}

บทนี้จบลงด้วยรายชื่อเจ้าหน้าที่ราชสำนักของดาวิดอีกรายการหนึ่งที่ไม่เหมือนกับรายชื่อก่อนหน้านี้ใน2 ซามูเอล 8 :15-18 เสียทีเดียว ^{[ 16 ]}การเปรียบเทียบมีดังนี้: ^{[ 17 ]}

โยอาบยังคงเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และเบนายาห์ยังคงรับผิดชอบชาวเครเธตและชาวเปเลเธต อาโดรัม (เขียนว่า "อดอนิรัม" ใน 1 พงศ์กษัตริย์ 4:6) ซึ่งไม่ได้กล่าวถึงในรายการก่อนหน้านี้ รับผิดชอบแรงงานบังคับ ซึ่งจัดตั้งขึ้นในช่วงปลายรัชสมัยของดาวิด ชื่ออื่นๆ ทั้งหมดเหมือนกับในรายการก่อนหน้านี้ ยกเว้นอิรา ซึ่งมาแทนที่บุตรชายของดาวิดใน 2 ซามูเอล 8:18 และถูกเรียกว่า 'ชาวไจร์' ซึ่งอาจหมายถึงต้นกำเนิดของเขาจากหมู่บ้านไจร์ (กันดารวิถี 32:41; เฉลยธรรมบัญญัติ 3:14) ^{[ 16 ]}

• คำแปลของ ชาวยิว :
  • ซามูเอล 2 - II Samuel - บทที่ 20 (สำนักพิมพ์ Judaica)ข้อความภาษาฮีบรูและคำแปลภาษาอังกฤษ [พร้อมคำอธิบายของราชี ] ที่ Chabad.org
• การแปล แบบคริสเตียน :
  • พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
  • 2 ซามูเอล บทที่ 20 ไบเบิลเกตเวย์