บาลโบธา बाळबोध
รูปแบบหนึ่งของอักษรเทวนาครี แบบบัลโบธ (สระอยู่สามแถวบนสุด พยัญชนะอยู่แถวล่าง)
ประเภทสคริปต์	อาบูจิดา
ระยะเวลา	ศตวรรษที่ 11 ถึงปัจจุบัน
ทิศทาง	จากซ้ายไปขวา
บทภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ	อินเดีย มหาราษฏระ
ภาษา	มาราฐี , กอร์กู
สคริปต์ที่เกี่ยวข้อง
ระบบผู้ปกครอง	อักษรฮีโรกลิฟอียิปต์[ 1 ] โปรโต-ไซนายิก[ก] ชาวฟีนิเชียน[ก] อาราเมอิก[ 2 ] [ 3 ] [ a ] บราห์มี กุปตะ สิทธาม[ 4 ] [ 5 ] นาการี เทวนาครี บาลโบธา
ระบบพี่น้อง	โมดี
ไอโอเอส 15924
ไอโอเอส 15924	เทวะ(315) , เทวนาครี (นาการิ)
ยูนิโค้ด
ชื่อแทนยูนิโค้ด	เทวนาครี
ช่วงยูนิโค้ด	U+0900–U+097Fอักษรเทวนาครี, U+A8E0–U+A8FFอักษรเทวนาครีแบบขยาย, U+11B00–11B5Fอักษรเทวนาครีแบบขยาย-A, U+1CD0–U+1CFFอักษรเวทแบบขยาย
^ a b cต้นกำเนิดของอักษรพราห์มีที่มาจากกลุ่มภาษาเซมิติกนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป

Balabodh ( ภาษามราฐี : बाळबोध , bāḷabōdha , การออกเสียงภาษามราฐี: [baːɭboːd̪ʱ] , แปลว่า: เข้าใจได้โดยเด็ก^{[ 6 ]} ) เป็นรูปแบบที่ดัดแปลงเล็กน้อยของอักษรเทวนาครีที่ใช้เขียนภาษามราฐี^{[ 7 ] [ 8 ] [ 9 ]}และภาษากอร์กุ [ ^{10 ] สิ่ง}ที่ทำให้ Balabodha แตกต่างจากอักษรเทวนาครีที่ใช้สำหรับภาษาอื่นๆ คือการใช้ ळ /ɭ/ (retroflex lateral flap) และ र्‍ (เรียกว่า eyelash reph / raphar) บ่อยและสม่ำเสมอกว่า^{[ 11 ]}นอกจากนี้ รูปแบบ Balbodh ยังมี ऍ/ॲ และ ऑ เป็นการปรับเปลี่ยนเพื่อออกเสียง [æ] และ [ɒ] ในคำที่มาจากภาษาอังกฤษ อีกหนึ่งลักษณะเด่นคือการใช้Anusvaraเหนือสระ अ ที่อยู่ท้ายคำ ซึ่งแสดงถึงการยืดเสียงสระที่อยู่ท้ายคำ

คำว่า balabodha เป็นการรวมกันของคำว่า 'बाळ' /baːɭ/ และ 'बोध' /boːd̪ʱ/ 'बाळ' เป็นคำนามเพศกลางที่มาจากคำภาษาสันสกฤตbāla ซึ่งหมาย ถึง "เด็ก" ^{[ 12 ]} 'बोध' เป็นคำนามเพศชายและเป็นtatsamaซึ่งหมายถึง "การรับรู้" ^{[ 12 ]}

ในส่วนของวรรณกรรมมราฐีนั้น สามารถสันนิษฐานได้ว่า บาลาโภธะ (Bāḷabōdha) ประกอบด้วยคำว่า "บาลา" (bāḷa) ซึ่งหมายถึงหลัก และ "โภธะ" (bōdha) ซึ่งหมายถึงความรู้ ดังนั้น บาลาโภธะในภาษามราฐีจึงอาจเข้าใจได้ว่าเป็นความรู้ขั้นพื้นฐานของภาษามราฐี ในการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา อักษรพื้นฐาน (Muḷākshare) ประกอบด้วยสระ 12 ตัว (अ आ इ ई उ ऊ ए ऐ ओ औ अं अः) (เช่นเดียวกับ A, E, I, O และ U ในภาษาอังกฤษ) และพยัญชนะ 36 ตัว แบ่งเป็น 5 กลุ่ม (क वर्ग, च वर्ग, ट वर्ग, त वर्ग และ प वर्ग) และพยัญชนะเดี่ยวอีก 11 ตัว จะถูกสอนให้แก่เด็กและผู้ที่ไม่รู้หนังสือผ่านการท่องจำและการเขียนบนกระดานชนวน

ในอดีต เสียงพับด้านข้าง (ळ /ɭ/ ) มีอยู่ในภาษาสันสกฤตเวทและหายไปในภาษาสันสกฤตคลาสสิกปัจจุบัน ภาษาอินโด-อารยันที่มีเสียงนี้ ได้แก่ ภาษามา MarathiและKonkani (ळ), Odia (ଳ), Gujarati (ળ), ภาษา Rajasthaniส่วนใหญ่, Bhili , ภาษาปัญจาบ บางสำเนียง (ਲ਼), ภาษาPahari ตะวันตก ส่วนใหญ่ , Kumaoni , Haryanaviและสำเนียง Saharanpur ของ Kauravi ตะวันตกเฉียงเหนือในจำนวนนี้ Konkani, Rajasthani, Bhili และ Kumaoni, Haryanavi และสำเนียง Saharanpur ใช้ตัวอักษรเทวนาครี เสียงพับด้านข้างนี้ไม่มีอยู่ในภาษาอินโด-อารยันอินเดียอื่นๆ ส่วนใหญ่^{[ 11 ]}

แผ่นพับด้านข้างแบบย้อนกลับ (ळ /ɭ/ ) มีอยู่ในภาษาดราวิเดียนหลายภาษา เช่นเตลูกู (ళ), มาลายา ลัม (ള), กันนาดา (ಳ) และทมิฬ (ள) เคยมีอยู่ในภาษาสิงหล (เป็น ළ) ^{[ 11 ]}

เครื่องหมาย reph/raphar แบบขนตา (रेफ/ रफार) (र्‍) มีอยู่ในภาษามา Marathi และ Nepali เครื่องหมาย reph/raphar แบบขนตา (र्‍) ถูกสร้างขึ้นใน Unicode โดยลำดับ[ ra र ] + [ virāma ् ] + [ZWJ]และ[ rra ऱ ] + [ virāma ् ] + [ZWJ] [ ^{13 ] ใน}ภาษามา Marathi เมื่อ 'र' เป็นพยัญชนะตัวแรกของกลุ่มพยัญชนะและปรากฏที่ต้นพยางค์ จะเขียนเป็นเครื่องหมาย reph/raphar แบบขนตา^{[ 14 ]}

^{[ 15 ]}

แม้ว่าแบบอักษรคอมพิวเตอร์ทั่วไปอาจไม่มีทั้งแบบขนตาและแบบ reph/raphahar ธรรมดา หรืออาจใช้แบบ raphar ธรรมดาเป็นค่าเริ่มต้นในการพิมพ์บนแป้นพิมพ์ QWERTY แต่คำแนะนำทั่วไปในการเขียนด้วยมือสำหรับกลุ่มพยัญชนะ "ry" โดยเฉพาะคือให้ใช้แบบ raphar ธรรมดา (ที่พบได้ทั่วไปในภาษาสันสกฤต) สำหรับคำยืมจากภาษาสันสกฤต (Tatsama) และคำจากภาษาอื่น ๆ ที่มีตัว R ครึ่งตัวในรูปประธาน (เช่น "darya" หรือ "dariya" ในภาษาอาหรับ ซึ่งหมายถึงมหาสมุทร ดังแสดงในตัวอย่างข้างต้น) ในขณะที่แบบขนตา reph (หรือที่รู้จักกันในชื่อรูปแบบ "ในท้อง" คล้ายกับมีดสั้นที่แทง "ท้อง" ของตัว Y ในการใช้แบบไม่เป็นทางการ) จะใช้กับคำพหูพจน์และรูปรากศัพท์ของคำที่ลงท้ายด้วย R ("valleys" และ "cook" ในตัวอย่างข้างต้น)

ก่อนที่จะสามารถพิมพ์เป็นภาษามา Marathi ได้นั้น มีการใช้ ตัวอักษร Modiสำหรับการเขียนร้อยแก้ว และตัวอักษร balabodha สำหรับการเขียนบทกวี เมื่อการพิมพ์เป็นภาษามา Marathi เป็นไปได้ การเลือกใช้ระหว่าง Modi และ balabodha จึงกลายเป็นปัญหาWilliam Careyได้ตีพิมพ์หนังสือไวยากรณ์ภาษามา Marathi เล่มแรกในปี 1805 โดยใช้ตัวอักษร balabodha เนื่องจากเขาไม่สามารถพิมพ์ด้วยตัวอักษร Modi ได้ในSeramporeรัฐเบงกอล ในขณะนั้น หนังสือภาษามา Marathi ส่วนใหญ่เขียนด้วยตัวอักษร balabodha อย่างไรก็ตาม ฉบับต่อๆ มาของหนังสือไวยากรณ์ภาษามา Marathi ของ William Carey เริ่มตั้งแต่ปี 1810 ได้ใช้ตัวอักษร Modi ^{[ 16 ] [ 17 ]}

เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 เขตปกครองบอมเบย์ได้ตัดสินใจเปลี่ยนจากอักษรโมดีเป็นอักษรบาลโบธาเป็นอักษรหลักในการบริหารราชการ เพื่อความสะดวกและเป็นเอกภาพกับพื้นที่อื่นๆ ในเขตปกครองเดียวกัน อักษรโมดียังคงถูกสอนในโรงเรียนจนกระทั่งอีกหลายทศวรรษต่อมา และยังคงใช้เป็นอักษรทางเลือกแทนอักษรบาลโบธา อักษรนี้ยังคงถูกใช้อย่างแพร่หลายจนถึงทศวรรษ ค.ศ. 1940 โดยคนรุ่นเก่าสำหรับการใช้งานส่วนตัวและทางการเงิน

อย่างไรก็ตาม การใช้ Modi ลดลงตั้งแต่นั้นมา และปัจจุบัน Balabodha เป็นอักษรหลักที่ใช้ในการเขียนภาษามราฐี^{[ 18 ] [ 19 ]}

นอกจากภาษามราฐีแล้ว บาลาโบธายังใช้ในการเขียนภาษากอร์กุ ซึ่งเป็นภาษา ในกลุ่มภาษาออสโตรเอเชียติกย่อยมุนดา ซึ่งเป็นภาษาที่ชาวกอร์กุซึ่งอาศัยอยู่ในบางส่วนของรัฐมหาราษฏระและมัธยประเทศพูด กัน ^{[ 10 ]}

• อักษรโมดีอักษรมาราฐีอีกแบบหนึ่ง