กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 3 นาที

คำนามนับได้

ในทางภาษาศาสตร์คำ นามนับได้ (count noun หรือcountable noun ) คือคำนามที่สามารถขยายความด้วยปริมาณได้และสามารถใช้ได้ทั้งใน รูป เอกพจน์และพหูพจน์และสามารถใช้ร่วมกับคำกำหนด ปริมาณ...

คำนามนับได้

ในทางภาษาศาสตร์คำ นามนับได้ (count noun หรือcountable noun ) คือคำนามที่สามารถขยายความด้วยปริมาณได้และสามารถใช้ได้ทั้งใน รูป เอกพจน์และพหูพจน์และสามารถใช้ร่วมกับคำกำหนด ปริมาณ เช่นevery , each , severalเป็นต้น ส่วนคำนามอนาจาร (mass noun)ไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้ คือ ไม่สามารถขยายความด้วยจำนวนได้ ไม่สามารถอยู่ในรูปพหูพจน์ และไม่สามารถใช้ร่วมกับคำกำหนดปริมาณได้

ความแตกต่างทางไวยากรณ์

แนวคิดเรื่อง "คำนามนับไม่ได้" เป็น แนวคิด ทางไวยากรณ์และไม่ได้ขึ้นอยู่กับลักษณะพื้นฐานของวัตถุที่คำนามนั้นอ้างถึง ตัวอย่างเช่น "เก้าอี้เจ็ดตัว" และ "เฟอร์นิเจอร์บางชิ้น" อาจหมายถึงวัตถุเดียวกัน โดย "เก้าอี้เจ็ดตัว" หมายถึงเก้าอี้หลายตัวรวมกัน แต่ "เฟอร์นิเจอร์บางชิ้น" หมายถึงเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดรวมกันเป็นหน่วยเดียวโดยไม่ระบุปริมาณ ด้วยเหตุนี้ การเลือกใช้คำนามนับไม่ได้จึงมี ประโยชน์ ในเชิงความหมายอย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นามธรรมบางอย่าง เช่น "ความสนุก" และ "ความหวัง" มีคุณสมบัติที่ยากต่อการวัดปริมาณจึงทำให้ยากที่จะใช้คำนามนับได้ในการอ้างถึงปรากฏการณ์เหล่านั้น

ด้านล่างนี้คือตัวอย่างคุณสมบัติทั้งหมดของคำนามนับได้ที่ใช้ได้กับคำนามนับได้ " เก้าอี้ " แต่ใช้ไม่ได้กับคำนามนับไม่ได้ " เฟอร์นิเจอร์ "

การปรากฏในรูปพหูพจน์
ถูกต้องไม่ถูกต้อง
ในห้องมีเก้าอี้ อยู่ตัวหนึ่งในห้อง มีเก้าอี้ อยู่ตัวหนึ่ง
ในห้องมีเก้าอี้ อยู่ในห้อง มีเฟอร์นิเจอร์ อยู่
ในห้องมีเฟอร์นิเจอร์ อยู่ในห้อง มีเฟอร์นิเจอร์ อยู่ชิ้นหนึ่ง

คำนำหน้าบางคำสามารถใช้ได้กับทั้งคำนามนับได้และคำนามนับไม่ได้ รวมถึง "all", "no" และ "some" ส่วนคำนำหน้าอื่นๆ ไม่สามารถใช้ได้ เช่น "few", "many", "those" และตัวเลข ("one") ใช้กับคำนามนับได้ ส่วน "little" และ "much" ใช้กับคำนามนับไม่ได้ ตามข้อกำหนดที่เป็นที่ถกเถียงกัน "fewer" และ "fewest" สงวนไว้สำหรับคำนามนับได้ และ "less" และ "least" สำหรับคำนามนับไม่ได้ (ดูFewer vs. less ) แต่ "less" ถูกใช้กับคำนามนับได้มาโดยตลอด แม้จะเป็นเช่นนั้น "more" ก็เป็นคำเปรียบเทียบที่เหมาะสมสำหรับทั้ง "many" และ "much" อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง คำวิจารณ์นี้มีมาตั้งแต่ปี 1770 เท่านั้น แต่การใช้งานที่ถูกวิจารณ์นั้นมีมาตั้งแต่ ภาษา อังกฤษโบราณ[ 1 ]

การเกิดขึ้นร่วมกับตัวกำหนดจำนวน
ถูกต้องไม่ถูกต้อง
เก้าอี้ทุกตัวล้วนทำขึ้นโดยมนุษย์เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นล้วนทำขึ้นโดยมนุษย์
ในห้องมีเก้าอี้หลายตัวในห้อง มีเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้น

บางครั้งมีการใช้ คำจำแนกประเภทเป็นคำนามนับได้นำหน้าคำนามนับไม่ได้ เพื่อเปลี่ยนจุดสนใจของผู้พูดออกจากลักษณะที่เป็นจำนวนนับไม่ได้ ตัวอย่างเช่น "There's some furniture in the room" สามารถกล่าวใหม่โดยเปลี่ยนจุดสนใจเป็น "There are some pieces of furniture in the room" และ "let's have some fun " สามารถเปลี่ยนเป็น "Let's have a bit of fun " ในภาษาอังกฤษ คำนามบางคำถูกใช้บ่อยทั้งในฐานะคำนามนับได้ (โดยมีหรือไม่มีคำจำแนกประเภท) และคำนามนับไม่ได้ ตัวอย่างเช่น:

  • "ฉันขอสักแก้วกาแฟ" (คำนามนับได้ที่มีคำจำแนกประเภท)
  • "ฉันขอสั่งกาแฟ สองแก้ว " (คำนามนับได้ที่ไม่มีคำขยาย)
  • "ฉันขอสั่งกาแฟ " (คำนามนับไม่ได้)
  • "ฉันขอสั่งกาแฟหน่อย " (คำนามนับไม่ได้ที่มีคำนำหน้า)
  • "ฉันจะดื่มกาแฟมากเกินไป " (คำนามนับไม่ได้ที่มีคำนำหน้าขยายความ)

ทฤษฎี

นักตรรกศาสตร์Godehard Linkและนักภาษาศาสตร์อย่างManfred Krifkaได้ตรวจสอบความแตกต่างระหว่างคำนามนับไม่ได้และคำนามนับได้ และพบว่าสามารถให้คำจำกัดความทางคณิตศาสตร์ที่แม่นยำได้ในแง่ของแนวคิดเช่นการสะสมและการหาปริมาณกรอบตรรกะใหม่ที่เรียกว่าตรรกะพหูพจน์ ซึ่ง Barry Schein ได้กล่าวถึงในปี 1993 ได้ถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดลักษณะความหมายของคำนามนับได้และคำนามนับไม่ได้เช่นกัน[ 2 ]

ความแตกต่างทางภาษา

บางภาษา เช่นภาษาจีนกลางถือว่าคำนามทุกคำเป็นคำนามนับไม่ได้ และจำเป็นต้องใช้คำจำแนกประเภทคำนาม (ดูคำจำแนกประเภทคำนามในภาษาจีน ) เพื่อเพิ่มตัวเลขและคำบอกปริมาณ อื่นๆ ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นคำนามที่แม้จะดูเหมือนนับได้โดยธรรมชาติ แต่ก็ยังถูกจัดว่าเป็นคำนามนับไม่ได้:

  • 那个人吃完了/那個人吃完了 ( nà gè ren chi wán le) – " หน่วยนั้น (ของ) คนได้กิน", "คนนั้นได้กิน"
  • 那三个人吃完了/那三個人吃完了 ( nà sān gè rén chi wán le) – " ทั้งสามหน่วย (ของ)กินแล้ว", "ทั้งสามคนกินแล้ว"
  • 她有七本书/她有七本書(tā yǒu qī běn shū ) – "เธอ มี หนังสือเจ็ดเล่ม ", "เธอมีหนังสือเจ็ดเล่ม"

ดังนั้น คำจำแนกประเภทจึงบ่งชี้ว่าวัตถุที่กล่าวถึงนั้นสามารถนับได้ในแง่ที่ผู้พูดตั้งใจจะแจกแจงเป็นรายชิ้น ไม่ใช่พิจารณาว่าเป็นหน่วยเดียว (โดยไม่คำนึงถึงปริมาณ) สังเกตว่าคำจำแนกประเภทจะเปลี่ยนไปเมื่อหน่วยที่ถูกนับเปลี่ยนไป

คำต่างๆ เช่น "นม" หรือ "ข้าว" อาจไม่ใช่สิ่งที่สามารถนับได้โดยตรง แต่สามารถนับได้ด้วยหน่วยวัดที่เหมาะสมทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาจีนกลาง (เช่น " แก้วนม" หรือ " ช้อนข้าว")

การใช้คำจำแนกประเภทคล้ายคลึงกับการใช้หน่วยวัดเพื่อนับกลุ่มของวัตถุในภาษาอังกฤษ แต่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว ตัวอย่างเช่น ในประโยค "three shelves of books" (หนังสือสามชั้น) คำว่า "ชั้น" (shelfs) ถูกใช้เป็นหน่วยวัด

ในทางกลับกัน บางภาษา เช่นภาษาตุรกีถือว่าคำนามทุกคำ (แม้แต่สิ่งที่ไม่สามารถนับได้ชัดเจน) เป็นคำนามนับได้

  • ปิรินเลอร์ ดาฮา ทัม ปิชเมมิช. – “ข้าว(lit.rices) ยังไม่สุกดี”
  • ซือทเลอร์ เฮป เยร์เลเรโดคูลดู. – “นม(ตัวอักษรน้ำนม) หกหกเต็มพื้น(ตัวอักษรพื้น)”
  • เนฮีร์ เลริน ซูลารี çok güzel akıyor. – “น้ำในแม่น้ำ (ไฟน้ำ) ไหลได้ดีมาก”
  • Parasız kişiler için kitaplar dağıtıyorlar. – “พวกเขากำลังแจกหนังสือให้คนไม่มีเงิน”

ถึงกระนั้นก็ตาม ในภาษาตุรกีก็สามารถใช้หน่วยวัดร่วมกับตัวเลขได้ แม้กระทั่งกับคำนามนับได้ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คำนามในภาษาตุรกีไม่สามารถเติมคำต่อท้ายแสดงพหูพจน์หลังตัวเลขและหน่วยวัดได้

  • Beş bardak süt –นม ห้า แก้ว
  • İki kaşık dolusu pirinç – “ข้าว สอง ช้อน เต็ม”
  • Üç tane kişi – “บุคคล สาม หน่วย ”
  • Dört metrekare yer – "พื้นที่ สี่ ตารางเมตร "
  • Yedi raf kitap – "หนังสือ เจ็ด ชั้น "

ดูเพิ่มเติม

ดึงข้อมูลมาจาก " https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Count_noun&oldid=1325043880 "

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ คำนามนับได้

ในทางภาษาศาสตร์คำ นามนับได้ (count noun หรือcountable noun ) คือคำนามที่สามารถขยายความด้วยปริมาณได้และสามารถใช้ได้ทั้งใน รูป เอกพจน์และพหูพจน์และสามารถใช้ร่วมกับคำกำหนด ปริมาณ...

ความแตกต่างทางไวยากรณ์

แนวคิดเรื่อง "คำนามนับไม่ได้" เป็น แนวคิด ทางไวยากรณ์ และไม่ได้ขึ้นอยู่กับลักษณะพื้นฐานของวัตถุที่คำนามนั้นอ้างถึง ตัวอย่างเช่น "เก้าอี้เจ็ดตัว" และ "เฟอร์นิเจอร์บางชิ้น" อาจหมายถึงวัตถุเดียวกัน โดย "เก้าอี้เจ็ดตัว" หมายถึงเก้าอี้หลายตัวรวมกัน แต่...

ทฤษฎี

นักตรรกศาสตร์ Godehard Link และนักภาษาศาสตร์อย่าง Manfred Krifka ได้ตรวจสอบความแตกต่างระหว่างคำนามนับไม่ได้และคำนามนับได้ และพบว่าสามารถให้คำจำกัดความทางคณิตศาสตร์ที่แม่นยำได้ในแง่ของแนวคิดเช่น การสะสม และ การหาปริมาณ กรอบตรรกะใหม่ที่เรียกว่าตรรกะพหูพจน์ ซึ่ง...

ความแตกต่างทางภาษา

บางภาษา เช่น ภาษาจีนกลาง ถือว่าคำนามทุกคำเป็นคำนามนับไม่ได้ และจำเป็นต้องใช้ คำจำแนกประเภทคำนาม (ดู คำจำแนกประเภทคำนามในภาษาจีน ) เพื่อเพิ่ม ตัวเลข และ คำบอกปริมาณ อื่นๆ ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นคำนามที่แม้จะดูเหมือนนับได้โดยธรรมชาติ...