เอกสารประชาสัมพันธ์เรื่อง "โดโรธี"
ตัวละครเฮนเรียด
ภาพตุ๊กตาฉีกรูปฟัลสตัฟฟ์ รายละเอียดจากภาพวาดของเอ็ดเวิร์ด ฟอน กรูทซ์เนอร์
ปรากฏตัวครั้งแรก	เฮนรี่ที่ 4 ภาค 2
สร้างโดย	วิลเลียม เชกสเปียร์
ข้อมูลภายในจักรวาล
เพศ	หญิง
อาชีพ	โสเภณี
ศาสนา	คริสเตียน
สัญชาติ	ภาษาอังกฤษ

โดโรธี "ดอลล์" เทียร์ชีทเป็นตัวละครสมมติที่ปรากฏในบทละครเรื่องเฮนรีที่ 4 ภาค 2 ของ เชกสเปียร์ เธอเป็นโสเภณีที่มักไปที่โรงเตี๊ยมโบร์สเฮดในอีสต์ชีป ดอลล์เป็นเพื่อนสนิทกับมิสเทรส ควิกลีย์เจ้าของโรงเตี๊ยม ซึ่งเป็นผู้จัดหาบริการของเธอให้กับฟอลสตัฟฟ์

ดอลล์เป็นที่รู้จักจากคำด่าทอที่หลากหลายและฉูดฉาด รวมถึงการเปลี่ยนอารมณ์อย่างฉับพลันจากคำพูดรุนแรงไปสู่ความสนิทสนมอ่อนหวาน และกลับมาเป็นรุนแรงอีกครั้ง

ดอลล์ได้รับการแนะนำโดยชื่อเมื่อมิสเทรส ควิกลีย์ถามฟัลสตัฟฟ์ว่าเขาต้องการให้เธออยู่เป็นเพื่อนในเย็นวันนั้นหรือไม่ ต่อมาเพจได้กล่าวถึงเจ้าชายฮาลและพอยน์สว่าฟัลสตัฟฟ์จะได้พบกับเธอ โดยกล่าวถึงเธออย่างสุภาพว่า "สุภาพสตรีที่เหมาะสม ท่าน และเป็นญาติของเจ้านายของข้าพเจ้า" แม้ว่าฮาลจะสรุปได้อย่างรวดเร็วว่าเธอน่าจะเป็น "โสเภณี" (หมายถึงหญิงขายบริการ: เข้าถึงได้ง่ายสำหรับทุกคน ดังเช่นวลี "ทั่วไปเหมือนทางเกวียน") ^{[ 1 ]}

ดอลล์ปรากฏตัวครั้งแรกในสภาพใกล้จะอาเจียนหลังจากดื่ม " คานารี " (ไวน์เสริมแอลกอฮอล์จากหมู่เกาะคานารี) มากเกินไป เมื่อฟัลสตัฟฟ์มาถึง พวกเขาก็พูดคุยกันอย่างหยาบคายเกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศ สัมพันธ์ เมื่อรู้ว่าแอนเชียนท์ พิสโทลอยู่ที่ประตู ดอลล์ก็ยืนกรานว่าไม่ควรอนุญาตให้เขาเข้ามาเพราะเขาเป็น "คนเลวที่ปากเสียที่สุดในอังกฤษ" หลังจากพิสโทลเข้ามา ดอลล์ก็ด่าทอเขาด้วยคำหยาบคายมากมาย: "ฉันดูถูกแก ไอ้คนชั่วช้า! อะไรนะ! ไอ้คนน่าสงสาร เลวทราม ขี้โกง สกปรก! ไปซะ ไอ้คนเน่าเหม็น ไปซะ!" จากนั้นเธอก็ขู่เขาด้วยมีด และพิสโทลก็ชักดาบออกมา ในการต่อสู้ที่เกิดขึ้น ฟัลสตัฟฟ์และบาร์ดอลฟ์ก็ขับไล่เขาออกไป

หลังจากที่เขาแสดงความสามารถในการต่อสู้ ดอลล์ก็เอาใจใส่ฟัลสตัฟฟ์มาก เรียกเขาว่า "ไอ้คนชั่วตัวเล็กๆ ที่กล้าหาญแต่ไร้ศีลธรรม" เธอนั่งบนตักเขาและจูบเขา เธอถามเขาว่าเจ้าชายฮาลเป็นอย่างไร ฟัลสตัฟฟ์ให้ภาพที่ไม่ค่อยดีนักเกี่ยวกับเจ้าชาย โดยไม่รู้ว่าฮาลและพอยน์อยู่ใกล้ๆ เมื่อพวกเขาปรากฏตัว ฟัลสตัฟฟ์อ้างว่าเขาตั้งใจ "ดูหมิ่น" เจ้าชายต่อหน้า "คนชั่ว" ฮาลแสดงอาการตกใจ บรรยายดอลล์ว่าเป็น "สุภาพสตรีผู้มีคุณธรรม" ซึ่งนายหญิงควิกคลีเห็นด้วยอย่างกระตือรือร้น แต่ฟัลสตัฟฟ์กล่าวว่าดอลล์ "อยู่ในนรกแล้ว และเผาผลาญวิญญาณที่น่าสงสาร" (อ้างอิงถึงความรู้สึกแสบร้อนของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์) ^{[ 2 ]}เมื่อฟัลสตัฟฟ์ถูกเรียกตัวไปทำสงคราม ดอลล์ก็ร้องไห้ เขาจากไป แต่แล้วก็เรียกเธอให้ไปหาเขา

ต่อมาเธอปรากฏตัวอีกครั้งในสภาพที่ดูเหมือนจะท้องแก่มาก พร้อมกับมิสเทรส ควิกคลี พวกเธอถูกจับกุมเพราะพิสโทลทำร้ายร่างกายชายคนหนึ่งในเหตุทะเลาะวิวาทที่พวกเธอมีส่วนเกี่ยวข้อง ชายคนนั้นเสียชีวิตไปแล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่าเธออาจจะถูกเฆี่ยน ดอลล์บอกว่าเธอไม่ควรถูกทำร้ายเพราะเธออาจแท้งลูก แต่เจ้าหน้าที่ที่จับกุมยืนยันว่าเธอเอาหมอนยัดไว้ในชุด ดอลล์จึงสบถด่าทอเจ้าหน้าที่ที่จับกุมด้วยถ้อยคำหยาบคายเกี่ยวกับความผอมของเขา

หลังจากที่พระเจ้าเฮนรีที่ 4 สิ้นพระชนม์ ฟอลสตัฟฟ์ได้ทราบข่าวการจับกุมดอลล์และสัญญาว่าจะช่วยให้เธอได้รับการปล่อยตัว แต่แฮลซึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แล้วกลับไม่ยอมฟังเขา

แม้ว่าเธอจะไม่ได้ปรากฏตัวในเรื่องHenry Vแต่ชื่อของดอลล์ถูกกล่าวถึงหลายครั้ง แม้ว่าจะอยู่ในบริบทที่ดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกันก็ตาม พิสตอลแต่งงานกับมิสเทรส ควิกคลี ซึ่งชื่อจริงคือเนลล์ เขาเกิดทะเลาะกับพลทหารนิมซึ่งเองก็อยากแต่งงานกับเธอเช่นกัน และบอกนิมให้ไปที่โรงพยาบาล (spital) และหาดอลล์ในแผนกโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ("อ่างแป้งแห่งความอัปยศ") แล้วแต่งงานกับเธอ: "จงไปเอาว่าวโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของเครสซิดมา/ ชื่อดอลล์ เทียรชีท และคู่ครองของเธอ" หลังจากยุทธการที่อากินคอร์ตเขาได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง ซึ่งทำให้เขาได้รู้ว่า "ดอลล์ของฉันตายแล้วในโรงพยาบาล" จาก "โรคระบาดของฝรั่งเศส" นั่นคือโรคซิฟิลิสไม่ชัดเจนว่าหมายถึงดอลล์ เทียรชีท หรือมิสเทรส ควิกคลี เนื่องจากบรรทัดถัดไปบอกว่าเขาเสียบ้านไปแล้ว ซึ่งหมายความว่าผู้หญิงที่กล่าวถึงคือคนที่เขาอาศัยอยู่ด้วย ในฉบับพิมพ์สมัยใหม่ มักมีการแก้ไขเป็น "Nell" ฉบับ Quarto ระบุว่า "Doll ป่วย" ไม่ใช่ "ตาย" ละเว้นคำว่า "ของฉัน" และไม่ได้กล่าวถึงการสูญเสียบ้าน^{[ 3 ]}

มีการเสนอแนะว่ามีเวอร์ชันของเฮนรีที่ 5อยู่ ซึ่งฟอลสตัฟฟ์ปรากฏตัว อาจจะแต่งงานกับควิกคลี (ซึ่งเขาบอกว่าจะทำในเฮนรีที่ 4 ภาค 2 ) ^{[ 3 ]}ในบทส่งท้ายของเฮนรีที่ 4 ภาค 2เชกสเปียร์ได้สัญญาว่าจะเขียนบทละครอีกเรื่องเพื่อ "ดำเนินเรื่องต่อ โดยมีเซอร์จอห์นอยู่ในนั้น" แต่ฟอลสตัฟฟ์ไม่ได้ปรากฏในเวอร์ชันที่มีอยู่ของเฮนรีที่ 5หากมีเวอร์ชันดังกล่าวอยู่ พิสโทลอาจแต่งงานกับดอลล์ หากสมมติฐานที่คาดเดาอย่างมากนี้เป็นจริง เมื่อฟอลสตัฟฟ์ถูกตัดออก บทบาทส่วนใหญ่ของเขาถูกมอบหมายให้พิสโทล แต่ข้อความที่ดูเหมือนจะอ้างถึงดอลล์ว่าเป็นภรรยาของเขานั้นถูกปล่อยไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ^{[ 3 ]}

ชื่อของดอลล์นั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นสัญลักษณ์ของอาชีพของเธอชื่อ "ดอลล์" ซึ่งเป็นคำย่อของโดโรธี มีความหมายว่า "ของเล่น" มักถูกตั้งให้กับตัวละครหญิงขายบริการ เช่นเดียวกับดอลล์ คอมมอน ในบทละครเรื่อง The Alchemistของ จอนสัน ^{[ 4 ]}นามสกุลของเธอบ่งบอกถึงกิจกรรมของเธอ เช่นเดียวกับนามสกุลของ "หญิงสำส่อน" อีกคนที่กล่าวถึงในบทละคร เจน ไนท์เวิร์ค^{[ 4 ]}สแตนลีย์ เวลส์และเอริค พาร์ทริดจ์กล่าวว่าเธอ "ถูกเรียกเช่นนั้น อาจเป็นเพราะเธอฉีกผ้าปูที่นอนในระหว่างการร่วมรัก หรือเพราะคู่ของเธอทำเช่นนั้นในขณะที่ร่วมหลับนอนกับเธอ" ^{[ 5 ]}ตามที่เรเน่ ไวส์ กล่าวไว้

“คำว่า ‘Tearsheet’ ถูกอ่านว่าเป็นคำพิมพ์ผิดแทน ‘Tearstreet’ (เช่น โสเภณีข้างถนน) เมื่อพิจารณาจากที่ Hal คาดว่าจะพบ ‘ถนนบางสาย’ (2.2.158) แต่ ‘คนเดินบนแผ่นกระดาษ’ หรือ ‘คนฉีก’ ก็มีความเป็นไปได้เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจาก Beaumont และ Fletcher Valentinian 3.1.340-1 ซึ่ง Maximus กล่าวว่า ‘ถ้าภรรยาของฉันเป็นโสเภณีในตอนนี้ / เป็นคนประเภทที่เตะแผ่นกระดาษ’” ^{[ 1 ]}

Harold Bloomกล่าวว่าคำชมแปลกๆ ของ Doll ที่มีต่อ Falstaff ("เจ้าหมูป่าบาร์โธโลมิวตัวเล็กจอมซน") เป็นการเสริมคำด่าที่ดูเหมือนจะแสดงความรักใคร่ของ Hal เอง โดยมีความแตกต่างตรงที่คำชมของ Doll นั้นจริงใจ เพราะ "Falstaff หมูป่าบาร์โธโลมิวเพิ่งพิสูจน์ตัวเองให้ภรรยาเห็นว่าเป็น 'วายร้ายผู้กล้าหาญตัวเล็กจอมซน' ตามคำพูดของเธอ และตรงใจเธอทุกประการ อย่างไรก็ตาม Falstaff วัวแมนนิงทรีเพิ่งถูกเจ้าชายเยาะเย้ยอย่างไม่ปรานีเพราะหนีไปที่ Gadshill ในลักษณะที่ทุกคนในโรงเตี๊ยมยกเว้น Falstaff มองว่าเป็นการแสดงความขี้ขลาดอย่างแท้จริง" ^{[ 6 ]}

ในละครเรื่องFalstaff's Wedding (1766) ซึ่งเป็นละครตลกโดยWilliam Kenrick ตัวละคร Doll ปรากฏตัวพร้อมกับพรรคพวกคนอื่นๆ ของ Falstaff โดยมีฉากหลังอยู่ในช่วงระหว่างตอนปลายของHenry IV, Part 2และตอนต้นของHenry V Doll และ Mistress Quickly ซึ่งติดสินบนจนพ้นโทษออกมาได้ ปรากฏตัวในองก์แรกเพื่ออธิบายให้ Falstaff ฟังว่าพวกเธอถูกจับกุมได้อย่างไร ต่อมาพวกเธอวางแผนที่จะปลอมตัวเป็นสุภาพสตรีเพื่อหาสามีที่ร่ำรวย โดยเล็งเป้าหมายไปที่Robert Shallowและ Abraham Slender Quickly ตั้งใจจะแต่งงานกับ Shallow และ Doll จะแต่งงานกับ Slender แผนการดูเหมือนจะสำเร็จ แต่ Shallow และ Slender รู้ความจริงเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของพวกเธอ และสลับตัวกันในงานแต่งงานกับ Ancient Pistol และ Corporal Nym ทำให้ Doll ลงเอยด้วยการแต่งงานกับ Nym

หนังสือ Falstaff's Letters (1796) ของJames Whiteอ้างว่าเป็นชุดจดหมายที่เขียนโดย Falstaff และพรรคพวกของเขา ซึ่งจัดหาโดยทายาทของน้องสาวของ Mistress Quickly จดหมายหลายฉบับจาก Quickly ถึง Falstaff บ่นเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อ Doll ของเขา^{[ 7 ]}

ใน บทกวี "Applied Poetry" ของ Oliver St. John Gogartyมีการกล่าวถึง Doll กวีบอกกับคนรักของเขาว่าเธอเต็มไปด้วยความงามแห่งฤดูใบไม้ผลิ และเหมือนกับสายลมที่พัดผ่านทุ่งดอกบัตเตอร์คัพ "ราวกับว่า Doll Tearsheet นอนลง / และกระโดดโลดเต้นอีกครั้ง" เมื่อเธอแสดงความไม่พอใจที่ถูกเปรียบเทียบกับหญิงโสเภณี เขาจึงอธิบายว่า

แต่เธอตั้งใจจะแสดงให้เห็น (ถ้าวิลล์สอน) ว่ามีเพียงผู้หญิงเท่านั้นที่รู้ ถึงแก่นแท้ของมนุษย์ และมองเห็นเบื้องหลัง แม้จะถูกปกคลุม ด้วยความชั่วร้าย หัวใจอันสูงส่ง ของเซอร์จอห์นผู้หยาบ กระด้าง ซึ่งไม่มีใครอื่นรับรู้ได้^{[ 8 ]}

นอกจากนี้ Doll ยังปรากฏตัวเป็นตัวละครใน โอเปร่าเรื่อง At the Boar's HeadของGustav Holst ในปี 1925 อีกด้วย บทบาทโซปราโนนี้แสดงครั้งแรกโดย Constance Willis โดยมีMalcolm Sargentเป็น ผู้ควบคุมวง ^{[ 9 ]}