อินาริ โอคามิ(ภาษาญี่ปุ่น :稲荷大神)หรือเรียกอีกอย่างว่าโอ-อินาริ(大稲荷)เป็นเทพเจ้าญี่ปุ่น แห่งสุนัขจิ้งจอกความอุดมสมบูรณ์ข้าวชาสาเกเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมและ ความเจริญ รุ่งเรืองและความสำเร็จทางโลกโดยทั่วไป^{[ 1 ]}และเป็นหนึ่งในเทพเจ้าหลักของศาสนาชินโตชื่ออินาริสามารถแปลตรงตัวได้ว่า "ผู้แบกข้าว" ^{[ 2 ]}ในญี่ปุ่นยุคก่อน อินาริยังเป็นเทพผู้อุปถัมภ์ของช่างตีดาบและพ่อค้า อีกด้วย อิ นาริถูก แสดงสลับกันระหว่างเพศชายและเพศหญิงบางครั้งถูกมองว่าเป็นกลุ่มของเทพเจ้า สามหรือห้าองค์ อินาริดูเหมือนจะได้รับการบูชามาตั้งแต่การก่อตั้งศาลเจ้าที่ภูเขาอินาริในปี 711 CE แม้ว่านักวิชาการบางคนเชื่อว่าการบูชาเริ่มต้นในปลายศตวรรษที่ 5

By the 16th century, Inari had become the patron of blacksmiths and the protector of warriors, and worship of Inari spread across Japan in the Edo period. Inari is a popular figure in both Shinto and Buddhist beliefs in Japan. More than one-third (40,000) of the Shinto shrines in Japan are dedicated to Inari.^[3][4] Modern corporations, such as cosmetic company Shiseido, continue to revere Inari as a patron kami, with shrines atop their corporate headquarters.^[5]

Inari's foxes, or kitsune, are pure white and act as their messengers but it is more likely that in ancient times the fox itself was revered as the kami of rice.^[6]

According to myth, Inari, as a megami (female Kami), was said to have come to Japan at the time of its creation amidst a harsh famine that struck the land. "She [Inari] descended from Heaven riding on a white fox, and in her hand she carried sheaves of cereal or grain. Ine, the word now used for rice, is the name for this cereal. What she carried was not rice but some cereal that grows in swamps. According to legend, in the ancient times Japan was water and swamp land."^[7]

Foxes running wild in rice-fields might have inspired the idea of Inari as they seemed to inspect the crops. To show their gratitude the farmers offered red rice and fried bean curd to the foxes.^[6]

Inari has been depicted both as female and as male. The most popular representations of Inari, according to scholar Karen Ann Smyers, are a young female food megami and an old man carrying grains of rice. Historically, Inari started off as female until the rise of the Buddhist controlled government in Japan. At the time, many female high-power deities were changed to male, Inari included. The separation of Buddhism and Shinto began in the late 19th century under the Meiji regime as one of the early reforms.^[8]

Some did not know whether to refer to Inari as male or female, so they left it up to each person. Because of her close association with kitsune, Inari is often believed to be a fox; though this belief is widespread, both Shinto and Buddhist priests discourage it.^[9] Inari also appears in the form of a snake or dragon, and one folktale has Inari appear to a wicked man in the shape of a monstrous spider as a way of teaching him a lesson.

Inari is sometimes identified with other mythological figures. Some scholars suggest that Inari is the figure known in classical Japanese mythology as the Shinto female deity Uka-no-Mitama (or possibly Uke Mochi); others suggest Inari is the same figure as the Shinto female deity, Toyouke. Some take Inari to be identical to any grain kami.^[10][11]

Inari's female aspect is often identified or conflated with Dakiniten, a Buddhistdeity who is a Japanese transformation of the Indiandakini,^[12] or with Benzaiten of the Seven Lucky Gods.^[13] Dakiniten is portrayed as a female or androgynous bodhisattva riding a flying white fox.^[12] Inari's association with Buddhism may have begun in the 8th century, when Shingon Buddhist monk and founder, Kūkai, took over administration of the temple of Tōji, and chose Inari as a protector of the temple.^[5] Thus, Inari is still closely associated with Shingon Buddhism to this day.

Inari is often venerated as a collective of three deities (Inari sanza); since the Kamakura period, this number has sometimes increased to five kami (Inari goza). However, the identification of these kami has varied over time. According to records of Fushimi Inari, the oldest and perhaps most prominent Inari shrine, these kami have included Izanagi, Izanami, Ninigi, and Wakumusubi, in addition to the food deities previously mentioned.^[14]

เทพเจ้า ทั้งห้าองค์ที่ปัจจุบันระบุว่าเกี่ยวข้องกับอินาริที่ฟูชิมิอินาริ ได้แก่อุคาโนมิตามะ ซารุตะ ฮิโกะ โอมิยาโนเมะ ทานากะ และชิ ที่ทาเคโกมะอินาริซึ่งเป็นศาลเจ้าอินาริที่เก่าแก่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น เทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่สามองค์ ได้แก่ อุคาโนมิตามะ อุเคโมจิ และวาคุมุซึบิ^{[ 15 ]}ตามนิจูนิชากิ เทพเจ้าทั้งสามองค์ได้แก่ โอมิยาเมะ โนะ มิโคโตะ (น้ำ) อุคาโนมิตามะ โนะ มิโคโตะ (ธัญพืช) และซารุตะฮิโกะ โนะ มิคามิ (ดิน) เขายัง "เกี่ยวข้อง" หรือคิดว่าเป็นอุเคโมจิด้วย^{[ 16 ]}บางครั้งก็คิดว่าเขาเป็นบุตรชายของซูซาโนโอะชื่อ อุกะ โนะ มิตามะ โนะ คามิ^{[ 16 ]}

สุนัข จิ้งจอก^{[ 17 ]}อัญมณีวิเศษ^{[ 17 ]}ม้วนคัมภีร์ที่มีข้อความศักดิ์สิทธิ์^{[ 17 ]}และอัญมณีที่สมหวังเป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นของอินาริ องค์ประกอบทั่วไปอื่นๆ ในภาพวาดของอินาริ และบางครั้งของคิตสึเนะ ของพวกเขา ได้แก่ เคียว ฟ่อนข้าวหรือกระสอบข้าว และดาบ อีกสิ่งหนึ่งที่เป็นของพวกเขาคือแส้ แม้ว่าพวกเขาแทบจะไม่เป็นที่รู้จักว่าใช้มัน แต่มันเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่ใช้เผาพืชผลข้าวของผู้คน

อินาริเกี่ยวข้องกับตัวเลข2และ3 ตัวเลขที่มีเลข 1 อยู่ข้างหน้า รวมถึงและโดยเฉพาะอย่างยิ่งพหุคูณของ ^{ตัวเลข}เหล่านั้นที่สามารถหารลงตัวด้วยกำลังของ 10 [ ^{17 ]}และพหุคูณของ 2 และ 3

นอกจากนี้ ยังมีความเกี่ยวข้องกับซ่องโสเภณีนักแสดงดาบและช่างตีดาบ รวมถึงอาหารและมื้ออาหารโดยทั่วไปนอกเหนือจากข้าว^{[ 16 ]}

The origin of Inari worship is not entirely clear. The first recorded use of the present-day kanji (characters) of Inari's name, which mean "carrying rice" (literally "rice load"), was in the Ruijū Kokushi in 892 AD. Other sets of kanji with the same phonetic readings, most of which contained a reference to rice, were in use earlier, and most scholars agree that the name Inari is derived from ine-nari (稲成り, 'growing rice').^[18]

The worship of Inari is known to have existed as of 711 AD, the official founding date of the shrine at Inari Mountain in Fushimi, Kyoto. The first reported occurrence of Inari is also recorded 711 in the story that a rich man used rice cakes as targets for practice and made the kami of rice resentful. The kami flew towards the mountains in the shape of a white bird and perched on a cedar. The man realised he had abused a divine gift and in order to pacify the kami he built a shrine where the bird had landed.^[19]

Scholars such as Kazuo Higo believe worship was conducted for centuries before that date; they suggest that the immigrant Hata clan began the formal worship of Inari as an agriculture kami in the late fifth century.^[20] The descendants of the Hata-clan were conducting Inari-worship to protect their crops and let their commerce and trade flourish, showing that even at the early stages of Inari-worship the kami was already associated with rice and commerce.^[21] The name Inari does not appear in classical Japanese mythology.^[22]

Other possible origins could come from the Ainu who have ceremony for the harvest of crops. In this ceremony the older men receive cereal cakes and offer their prayers. This is reminiscent of the idea of kami being food and would explain the close relationship inari has with food, especially rice. Other practices in witchcraft and divination of the Ainu include the use of a fox skull, showcasing other similarities to Inari.^[19] The deity is also connected with Korea or China, from which the Hata clan originates from.^[23] The shrine founded by these immigrants bear similarities to Fox Worship in ancient Korea, while also retaining features of worship that may reflect indigenous Japanese practices or beliefs shared in ancient Northeast Asia.

ในสมัยเฮอันการบูชาอินาริเริ่มแพร่หลาย ในปี ค.ศ. 823 หลังจากที่จักรพรรดิซากะทรงมอบ วัด โทจิให้แก่คูไคผู้ก่อตั้ง นิกาย ชิงงอนคูไคก็ได้แต่งตั้งอินาริเป็นเทพผู้พิทักษ์ประจำวัด^{[ 20 ]} ในปี ค.ศ. 827 ราชสำนักได้พระราชทานอินาริให้มีลำดับที่ห้า ซึ่งยิ่งทำให้เทพเจ้าองค์นี้ได้รับความนิยมในเมืองหลวงมากขึ้น ต่อมาลำดับของอินาริก็ได้รับการเพิ่มขึ้น และในปี ค.ศ. 942 จักรพรรดิซูซากุได้พระราชทานอินาริให้มีลำดับสูงสุดเพื่อเป็นการขอบคุณที่ทรงปราบปรามการกบฏ ในเวลานั้น ศาล เจ้าฟูชิมิ อินาริ-ไทฉะเป็นหนึ่งใน 22 ศาลเจ้าที่ราชสำนักเลือกให้ได้รับการอุปถัมภ์จากจักรพรรดิ ซึ่งถือเป็นเกียรติอย่างสูง^{[ 24 ]}ศาลเจ้าอินาริแห่งที่สอง ทาเคโกมะ อินาริ ก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 9

ความนิยมของอินาริยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง ศาลเจ้าฟูชิมิซึ่งเป็นสถานที่แสวงบุญยอดนิยมอยู่แล้ว ได้รับชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นเมื่อกลายเป็นสถานที่แสวงบุญของจักรพรรดิในปี 1072 ในปี 1338 กล่าวกันว่าเทศกาลของศาลเจ้าแห่งนี้มีความงดงามไม่ แพ้ เทศกาลกิออน^{[ 25 ]}

ในปี พ.ศ. 2401 ระหว่างสงครามโอนินศาลเจ้าฟูชิมิทั้งหมดถูกเผาทำลาย การสร้างใหม่ใช้เวลาประมาณสามสิบปี อาคารใหม่ได้รับการอภิเษกในปี พ.ศ. 2442 ในขณะที่ศาลเจ้าเดิมประดิษฐานเทพเจ้า สามองค์ ในอาคารแยกกัน ศาลเจ้าใหม่ประดิษฐานเทพเจ้าห้าองค์ในอาคารเดียว ศาลเจ้าใหม่ยังรวมถึงอาคารวัดพุทธเป็นครั้งแรก และคณะสงฆ์สืบทอดทางสายเลือดได้ขยายไปรวมถึงตระกูลคาดะด้วย^{[ 26 ]}

ในสมัยเอโดะการบูชาอินาริแพร่กระจายไปทั่วญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอโดะ [ ^{27 ] ส}ไมเยอร์สกล่าวว่าการแพร่กระจายนี้เกิดจากการเคลื่อนย้ายของไดเมียว (เจ้าผู้ครองแคว้น) อินาริได้กลายเป็นเทพผู้คุ้มครองช่างตีเหล็กและนักรบในศตวรรษที่ 16 ด้วยเหตุนี้ ปราสาทหลายแห่งในญี่ปุ่นจึงมีศาลเจ้าอินาริ และไดเมียวได้นำความเชื่อในเทพผู้คุ้มครองของพวกเขาไปด้วยเมื่อพวกเขาย้ายไปยังดินแดนใหม่^{[ 27 ]}

บทบาทอันศักดิ์สิทธิ์ของอินาริยังคงขยายตัวต่อไป บนชายฝั่ง พวกเขากลายเป็นผู้ปกป้องชาวประมง ในเอโดะ มีการอธิษฐานขอพรจากพวกเขาเพื่อป้องกันไฟไหม้ พวกเขากลายเป็นผู้อุปถัมภ์นักแสดงและโสเภณี เนื่องจากศาลเจ้าของพวกเขามักตั้งอยู่ใกล้กับย่านบันเทิงที่บุคคลเหล่านี้อาศัยอยู่ พวกเขาเริ่มได้รับการบูชาในฐานะอินาริผู้ประทานพรตามความปรารถนาเทพเจ้าแห่งโชคลาภและความเจริญรุ่งเรือง คำกล่าวทั่วไปในโอซาก้าคือบิโย โคโบ โยคุ อินาริ (“หากเจ็บป่วยให้อธิษฐานต่อโคโบหากปรารถนาให้ปรารถนาให้อธิษฐานต่ออินาริ”) ^{[ 28 ] [ 29 ]}อินาริยังเริ่มได้รับการขอพรเพื่อสุขภาพที่ดี พวกเขาได้รับการยกย่องว่าสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ เช่น อาการไอ ปวดฟัน กระดูกหัก และซิฟิลิส^{[ 30 ]}ผู้หญิงอธิษฐานต่ออินาริเพื่อขอให้มีบุตร

หลังจากพระราชกฤษฎีกาของรัฐบาลกำหนดให้แยกความเชื่อทางพุทธศาสนาและชินโตออกจากกัน ศาลเจ้าอินาริหลายแห่งจึงมีการเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น ที่ฟูชิมิ อินาริ โครงสร้างที่เห็นได้ชัดว่าเป็นพุทธศาสนาถูกรื้อถอน ในหมู่ประชาชน รูปแบบการบูชาแบบผสมผสานยังคงดำเนินต่อไป^{[ 31 ]}วัดพุทธบางแห่ง เช่นโทโยคาวะ อินาริ ยังคงรักษาการบูชาอินาริไว้โดยอ้างว่าพวกเขาอุทิศตนให้กับเทพเจ้าทางพุทธศาสนา (มักจะเป็นดากินิเท็น) มาโดยตลอด ซึ่งชาวบ้านเข้าใจผิดว่าเป็นอินาริ^{[ 32 ]}

ในสมัยโทกูงาวะเมื่อเงินเข้ามาแทนที่ข้าวในการวัดความมั่งคั่งในญี่ปุ่น บทบาทของอินาริในฐานะเทพเจ้าแห่งความเจริญรุ่งเรืองทางโลกจึงขยายไปครอบคลุมทุกด้านของการเงิน ธุรกิจ และอุตสาหกรรม ในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ผู้ติดตามของอินาริที่โรงกษาปณ์กินซ่าได้ผลิตเหรียญกษาปณ์เพื่อถวายแด่อินาริ ซึ่งมีรูปสุนัขจิ้งจอกสองตัวและอัญมณี หรืออักษรที่หมายถึง 'อายุยืนยาว' และ 'โชคดี' ^{[ 33 ]}

อินาริเป็นเทพเจ้าที่ได้รับความนิยม มีศาลเจ้าและวัดตั้งอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่นจากการสำรวจในปี 1985 โดยสมาคมศาลเจ้าชินโตแห่งชาติ พบว่ามีศาลเจ้า 32,000 แห่ง ซึ่งมากกว่าหนึ่งในสามของศาลเจ้าชินโตในญี่ปุ่น อุทิศให้กับอินาริ^{[ 34 ]} ตัวเลขนี้รวมเฉพาะศาลเจ้าชินโตที่มีพระสงฆ์ประจำอยู่เต็มเวลาเท่านั้น หากรวมศาลเจ้าเล็กๆ ริมถนนหรือในทุ่งนา ศาลเจ้าที่เก็บไว้ในบ้านหรือสำนักงานบริษัท ศาลเจ้าขนาดเล็กที่ไม่มีพระสงฆ์ประจำอยู่เต็มเวลา และวัดพุทธ ตัวเลขก็จะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัว^{[ 35 ]}

ทางเข้าศาลเจ้าอินาริมักจะมีประตูโทริอิสีแดงสด อย่างน้อยหนึ่งบาน และรูปปั้นจิ้งจอกเก้าหางซึ่งมักจะประดับด้วยผ้ากันเปื้อน สีแดง ( yodarekake ) โดยผู้บูชาเพื่อแสดงความเคารพ สีแดงนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของอินาริ เนื่องจากมีการใช้สีแดงอย่างแพร่หลายในศาลเจ้าอินาริและประตูโทริอิ^{[ 36 ]} ศาลเจ้าหลักคือ ศาล เจ้าฟุชิมิอินาริบนภูเขาอินาริ (稲荷⼭ Inariyama ) ในฟุชิมิเกียวโตประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเส้นทางขึ้นเนินเขาศาลเจ้ามีเครื่องหมายในลักษณะนี้^{[ 37 ]}

รูป ปั้น จิ้งจอกบางครั้งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของอินาริ และโดยทั่วไปจะมาเป็นคู่ แทนตัวผู้และตัวเมีย^{[ 38 ]} รูปปั้นจิ้งจอกเหล่านี้ถือสิ่งของที่เป็นสัญลักษณ์ไว้ในปากหรือใต้อุ้งเท้าหน้า ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นอัญมณีและกุญแจ แต่รวงข้าว ม้วนหนังสือ หรือลูกจิ้งจอกก็พบได้ทั่วไป ศาลเจ้าอินาริเกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน ก็จะมีรูปปั้นเหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งคู่ โดยปกติจะตั้งอยู่ขนาบข้างหรือบนแท่นบูชา หรือด้านหน้าของศาลเจ้าหลัก^{[ 38 ]} รูปปั้นเหล่านี้ไม่ค่อยเหมือนจริงนัก โดยทั่วไปจะเป็นรูปปั้นที่ออกแบบอย่างมีสไตล์ แสดงให้เห็นสัตว์นั่งโดยยกหางขึ้นมองไปข้างหน้า แม้จะมีลักษณะทั่วไปเหล่านี้ แต่รูปปั้นเหล่านี้ก็มีความเป็นเอกลักษณ์สูง ไม่มีสองรูปปั้นใดที่เหมือนกันเสียทีเดียว^{[ 39 ] [ 40 ]}

มี การถวายข้าวสาเกและอาหารอื่นๆ ที่ศาลเจ้าเพื่อเอาใจและเอาใจ ทูต จิ้งจอก เหล่านี้ ซึ่งคาดว่าจะวิงวอนต่ออินาริในนามของผู้บูชา^{[ 41 ]}อินาริซูชิซึ่งเป็นซูชิโรลแบบญี่ปุ่นที่ทำจากเต้าหู้ ทอดบรรจุห่อ เป็นของถวายยอดนิยมอีกอย่างหนึ่ง เชื่อกันว่าเต้าหู้ทอดเป็นอาหารโปรดของจิ้งจอกญี่ปุ่น และในบางภูมิภาค อินาริซูชิจะมีมุมแหลมคล้ายหูจิ้งจอก ซึ่งเป็นการตอกย้ำความเชื่อมโยงนี้^{[ 42 ] [ 43 ]} โดยปกติแล้วนักบวชจะไม่ถวายอาหารเหล่านี้แด่เทพเจ้า แต่เป็นเรื่องปกติที่ร้านค้าที่เรียงรายอยู่ตามทางเข้าศาลเจ้าอินาริจะขายเต้าหู้ทอดให้ผู้ศรัทธานำไปถวาย^{[ 44 ]} รูปปั้นจิ้งจอกมักถูกถวายแด่ศาลเจ้าอินาริโดยผู้บูชา และในบางครั้งก็มีการถวายจิ้งจอกสตัฟฟ์ที่ติดไว้ให้กับวัด ในอดีต วัดบางแห่งเคยมีจิ้งจอกมีชีวิตที่ได้รับการบูชา แต่ปัจจุบันไม่ได้ปฏิบัติเช่นนั้นแล้ว^{[ 45 ]}

• 
  Hundreds of Inari can be found at Toyokawa Inari Betsuin in Akasaka.
• 
  Red torii along a path at the Fushimi Inari shrine in Kyoto
• 
  Torii of Ojiyama-Inari
• 
  Kakigara-Inari at Hase-dera (Kamakura)

According to Inari scholar Karen A. Smyers, the "most striking feature of Inari worship is the high degree of diversification and even personalization of this kami. Devotees do not simply worship 'Inari,' but a separate form of Inari with its own name. Various Inari shrines and temples worship entirely different kami as Inari; traditions and symbols have a multiplicity of meanings." This is exemplified by the various kami Inari is identified with such as Uganomitama no Okami, Ukanomitama no kami, Ukemochi no kami, Wakumusubi no kami, and many more.^[46] In fact, except for ancestor worship, Inari worship is the most personalized of all Japanese religiosity.^[46]

Smyers also describes the concept of "personal Inari" or "watashi no O-Inari-sama" in Japanese. "One Shinto priest argued that the impulse to worship 'my own Inari' arose during the late Edo period and accounted for the great spread of Inari shrines at that time." Furthermore, "If there are one hundred believers, they will have a hundred different ideas about Inari."^[46] Smyers notes that Inari has been re-enshrined and divided with "far greater ease and frequency than other Shinto kami, and this may in part account for its great diversity."^[46]

This personalization is not restricted to Shinto practitioners, but also has ties with Buddhism. Inari is often described as being the "closest deity to humans" according to a Toyokawa priest in Smyers's article. "'It [Inari] is like your own mother, it grants your wishes. In times of illness when even a doctor cannot cure you, you have no alternative but to ask Inari. Buddhas have various ranks; Dakiniten [one of Inari's many other names] is at the ten (deva) level, the level closest to that of humans. So Inari has very close relations to people.'"^[46]

Inari's personalization also extends to Inari's messengers, the kitsune.^[46] In fact, Smyers attests that the fox is "the symbol most often equated with Inari."^[46]

การวิเคราะห์ของ Smyers โดยพื้นฐานแล้วเป็นดังนี้: "ดูเหมือนว่า Inari จะสร้างสมดุลที่บังเอิญได้สำเร็จ: มีชื่อเสียงและทรงอำนาจมากพอที่จะทำให้ผู้คนรู้สึกมั่นใจว่าเขาสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ แต่ขาดเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจนซึ่งจะป้องกันไม่ให้เขาถูกทำให้เป็นบุคคลเพื่อตอบสนองความต้องการเฉพาะเจาะจง" ^{[ 46 ]}

เชื่อกันว่าอินาริมีทั้งคุณลักษณะที่ดีและชั่วร้าย^{[ 16 ]}

เช่นเดียวกับสถานที่สำคัญทางจิตวิญญาณอื่นๆ อีกมากมาย ผู้ปฏิบัติธรรมชินโตจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่บูชาอินาริ จะเดินทางไปแสวงบุญที่ภูเขาอินาริ ณ ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริในเกียวโต อย่างไรก็ตาม ต่างจากศาสนาอื่นๆ การแสวงบุญไปยังและรอบๆ ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริเป็นการแสวงบุญที่มีมาตรฐานเพียงแห่งเดียว แม้ว่าจะมีศาลเจ้าประมาณ 40,000 แห่งทั่วประเทศญี่ปุ่นก็ตาม ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผู้ปฏิบัติธรรมอินาริมักจะมีความเป็นส่วนตัวต่ออินาริ ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น ตามที่ Karen A. Smyers กล่าวไว้ว่า "พวกเขามีเหตุผลน้อยที่จะบูชาสิ่งอื่นในสถานที่อื่น ซึ่งอาจถูกมองว่าเป็นอินาริของคนอื่นด้วยซ้ำ" ^{[ 47 ]}

การแสวงบุญเริ่มต้นที่ "เชิงเขา ท่ามกลางอาคารสีแดงอันงดงามซึ่งเป็นที่ประดิษฐานเทพเจ้าทั้งห้าของศาลเจ้าฟูชิมิ อินาริ และเทพเจ้าอื่นๆ อีกหลายองค์" ^{[ 48 ]}ผู้มาเยือนจำเป็นต้องบ้วนปากและล้างมือก่อน ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งในการชำระล้างตนเองในเชิงสัญลักษณ์ก่อนที่จะเข้าใกล้เทพเจ้า ประตูโทริอิสีแดงจำนวนมากที่ฟูชิมิมีชื่อเสียงนั้นเป็นประตูหลักที่สื่อถึงการเข้าสู่พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างทางผ่านประตูโทริอิเหล่านี้และขึ้นไปบนภูเขา จะพบแท่นบูชาหินต่างๆ โรงน้ำชา น้ำตก และต้นซีดาร์จำนวนมาก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ "การปรากฏตัวของอินาริในความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ"

เมื่อถึงยอดเขาแล้ว “จะผ่านสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับความช่วยเหลืออันน่าอัศจรรย์ของอินาริในการตีดาบของจักรพรรดิ” ^{[ 49 ]}จากนั้นผู้แสวงบุญจะค่อยๆ ลงจากภูเขาและกลับสู่โลกปกติภายนอกพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ แม้จะมีเส้นทางนี้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว “ไม่มีเส้นทางตายตัวที่ต้องเดินผ่านสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นับพันแห่งบนภูเขา และผู้แสวงบุญและกลุ่มต่างๆ มักจะสร้างประวัติศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง โดยบูชา ณ สถานที่ที่มีความหมายพิเศษสำหรับพวกเขา” ^{[ 50 ]}ยิ่งไปกว่านั้น “การแสวงบุญแต่ละรูปแบบเป็นการด้นสดทางดนตรีในธีมของอินาริ” ^{[ 51 ]}

นอกจากนี้ยังมีประเพณีหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับการแสวงบุญที่อินาริ:

• โอโมะคารุอิชิ
  • การทำนายดวงชะตาด้วยหินชนิดหนึ่ง ซึ่งอาจให้คำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่
• เนการิ โนะ มัตสึ
  • นี่คือต้นไม้ที่ผู้แสวงบุญที่ต้องการแสวงหาความเจริญรุ่งเรืองทางธุรกิจมาอธิษฐานขอพร
• เอคโค่พอนด์
  • หากใครสูญเสียใครบางคนไป ผู้แสวงบุญจะปรบมือเสียงดัง และหากได้ยินเสียงสะท้อน นั่นหมายความว่าคนที่พวกเขาสูญเสียไปจะกลับมา
• โอเซกิซัง
  • อินาริเป็นหนึ่งในหลายรูปแบบของเทพเจ้าอินาริที่เชื่อกันว่าสามารถรักษาอาการไอได้ และมีจดหมายจำนวนมากถูกส่งมายังแท่นบูชาหินแห่งนี้จากทั่วประเทศญี่ปุ่น พระสงฆ์แห่งวัดฟูชิมิจะนำจดหมายเหล่านี้ไปส่งที่ตู้จดหมายข้างแท่นบูชาด้วยตนเอง
• นินากิ
  • ต้นไม้อีกต้นหนึ่งในบริเวณศาลเจ้าที่ "ล้มเอียง" ผู้แสวงบุญที่ "ปวดไหล่จากการแบกของมาถูใต้ต้นไม้ที่เอียงนี้ ซึ่งผลที่ได้คือต้นไม้จะขัดจนเรียบ" ^{[ 52 ]}
• ประเพณีอื่นๆ ได้แก่ "การผูกผ้ากันเปื้อนบูชาไว้กับรูปปั้นสุนัขจิ้งจอก (และรูปปั้นอื่นๆ) การถวายอาหาร การอุทิศประตูโทริอิขนาดใหญ่หรือเล็ก การจุดเทียน การถวายเซเกียว (บางครั้งถวายให้กับสุนัขจิ้งจอก) ในช่วงฤดูหนาว และการถวายธงโนโบะริในนามของเทพเจ้า นอกจากนี้ยังมีการปฏิบัติการถวายธงขนาดเล็ก (โคโนโบะริ) จำนวนมาก โดยธงอธิษฐานขนาดเล็กแต่ละผืนทำจากกระดาษจะมีชื่อของเทพเจ้า (เช่น ซูเอฮิโร โอคามิ) ชื่อและอายุของผู้ขอพร และคำขอ (เช่น ขอให้หายจากความเจ็บป่วยโดยสมบูรณ์)" ^{[ 53 ]}

^{วันเทศกาลตามประเพณีของอินาริคือวันม้า วัน}แรก (วันที่หก) ของเดือนที่สอง ( nigatsu no hatsuuma ) ตามปฏิทินจันทรคติ [ ^{25 ]}

ในบางพื้นที่ของเกาะคิวชูเทศกาลหรือช่วงเวลาแห่งการสวดมนต์จะเริ่มต้นห้าวันก่อนวันพระจันทร์เต็มดวงในเดือนพฤศจิกายน บางครั้งอาจขยายเวลาไปเป็นหนึ่งสัปดาห์เต็ม โดยจะมีการนำผลิตภัณฑ์จากข้าวไปถวายที่ศาลเจ้าอินาริทุกวัน และรับโอะมาโมริ ( เครื่องรางป้องกันภัย ) ด้วย

• เทวีศรี  – เทพธิดาฮินดูแห่งข้าวและความอุดมสมบูรณ์ในอินโดนีเซีย
• ไดโอนิซัส  – เทพเจ้าแห่งการผลิตไวน์และไวน์ในสมัยโบราณของกรีก
• Huxian  – เทพเจ้าจีน
• ซูคุนาบิโคนาเทพเจ้าแห่งการผลิตเหล้าสาเกของญี่ปุ่นอีกองค์หนึ่ง
• โลกิ – เทพเจ้าแห่งความซุกซนของชาวนอร์ส

ค้นหาคำว่า Inariใน Wiktionary ซึ่งเป็นพจนานุกรมออนไลน์ฟรี

• สื่อต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอินาริ (เทพเจ้า)ในวิกิมีเดียคอมมอนส์
• คำจำกัดความพจนานุกรมของInariในวิกิพจนานุกรม