ในบรรดาภาษาที่พูดในเท็กซัสไม่มีภาษาใดได้รับการกำหนดให้เป็นภาษาทางการ ณ ปี 2020 ผู้อยู่อาศัย 64.9% พูดภาษาอังกฤษที่บ้าน ขณะที่ 28.8% พูดภาษาสเปนที่บ้าน^{[ 1 ]}ตลอดประวัติศาสตร์ของเท็กซัสภาษาอังกฤษและภาษาสเปนเคยเป็นภาษาหลักที่เจ้าหน้าที่รัฐใช้ในบางช่วงเวลา โดยมีภาษาเยอรมันได้รับการยอมรับว่าเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยตั้งแต่การก่อตั้งรัฐจนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งก่อนการล่าอาณานิคมของยุโรป มีภาษาพื้นเมืองหลายภาษาที่พูดกันในพื้นที่ที่เป็นเท็กซัสในปัจจุบัน รวมถึงภาษา แคดโดอันนา-เดเนและอูโต-แอซเทกัน

ปัจจุบันรัฐเท็กซั ส ไม่มีภาษาทางการ แต่ ในอดีตเคยมีกฎหมายที่ให้สถานะและการยอมรับอย่างเป็นทางการแก่ภาษาอังกฤษสเปนเยอรมันและนอร์เวย์

ในปี พ.ศ. 2477 พระราชกฤษฎีกาหมายเลข 270 ของCoahuila y Tejasได้ให้สถานะทางการทั้งภาษาอังกฤษและภาษาสเปนในเท็กซัส^{[ 2 ]}ในปี พ.ศ. 2479 รัฐบาลชั่วคราวของเท็กซัสในการจัดตั้งศาลยุติธรรมของเท็กซัส ได้กำหนดให้ศาลบันทึกอาจใช้ภาษาอังกฤษได้^{[ 3 ]}

ในปี พ.ศ. 2480 รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐเท็กซัสได้ผ่านมติร่วมกันโดยสั่งให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจัดทำคำแปลกฎหมายทั่วไปเป็นภาษาสเปนอย่างเป็นทางการ^{[ 4 ]}และพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่จัดตั้งเมืองซานอันโตนิโอได้กำหนดให้มีการสร้างโรงเรียนของรัฐที่สอนเป็นภาษาอังกฤษ^{[ 5 ]}ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 กฎหมายภาษาสเปนถูกระงับ^{[ 6 ]}เป็นเวลาหนึ่งปีจนกระทั่งได้รับการประกาศใช้ใหม่ในปี พ.ศ. 2485 ^{[ 7 ]}

ในปี พ.ศ. 2389 รัฐเท็กซัสที่เพิ่งเข้าร่วมเป็นสมาชิกได้ออกกฎหมายที่กำหนดให้ต้องแปลกฎหมายของเท็กซัสเป็นภาษาเยอรมันนอกเหนือจากภาษาสเปน^{[ 6 ]}

เมื่อปี พ.ศ. 2399 ได้มีการออกกฎหมายที่อนุญาตให้ดำเนินคดีในศาลยุติธรรมประจำเขตในเคาน์ตีทางตะวันตกของแม่น้ำกัวดาลูป (ยกเว้นนูเอเซส เรฟูจิโอ และซานปาตริซิโอ) โดยใช้ภาษาสเปนเพียงอย่างเดียว หากผู้พิพากษาและทุกฝ่ายพูดภาษาสเปน^{[ 8 ]}

ในปี พ.ศ. 2391 มีการออกกฎหมายบังคับให้โรงเรียนของรัฐสอนโดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก^{[ 9 ]}ในปีเดียวกันนั้น กฎหมายที่กำหนดให้แปลกฎหมายอาญาของรัฐเท็กซัสได้ถูกขยายไปเป็นภาษานอร์เวย์ชั่วคราวเป็นเวลาสองปี^{[ 10 ]}

เมื่อปี พ.ศ. 2436 ได้มีการออกกฎหมายของรัฐที่กำหนดให้โรงเรียนของรัฐทุกแห่งต้องสอนเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น^{[ 11 ]}

ในปี พ.ศ. 2468 การสอนภาษาสเปนในโรงเรียนของรัฐถือเป็นความผิดทางอาญา กฎหมายนี้ได้รับการแก้ไขในปี พ.ศ. 2460 เพื่ออนุญาตให้มีการสอนภาษาสเปนในโรงเรียนประถมศึกษาในเขตที่ติดกับชายแดนเม็กซิโกซึ่งมีเมืองอย่างน้อยหนึ่งเมืองที่มีประชากร 5,000 คนขึ้นไป^{[ 12 ]}

อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษ (โดยเฉพาะภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ) เป็นภาษาที่ใช้ในการออกกฎหมาย ข้อบังคับ คำสั่งบริหาร สนธิสัญญา การศึกษา คำพิพากษาของศาลรัฐบาลกลาง และประกาศอย่างเป็นทางการอื่นๆ ภาษาสเปนก็มีการพูดกันอย่างแพร่หลายในเท็กซัสเนื่องจากมีชาวเทฮาโนชาวเม็กซิกันและผู้พูดภาษาสเปนทั้งในประเทศและต่างประเทศ จำนวนมาก รัฐบาลเท็กซัสได้รับการกำหนดตั้งแต่ปี 1837 โดยมติร่วมของรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐเท็กซัสให้จัดทำคำแปลกฎหมายเป็นภาษาสเปนผ่านมาตรา 2054.116 ของประมวลกฎหมายรัฐบาล กำหนดให้หน่วยงานของรัฐต้องให้ข้อมูลบนเว็บไซต์เป็นภาษาสเปนเพื่อช่วยเหลือผู้อยู่อาศัยที่มีความรู้ภาษาอังกฤษจำกัด^{[ 13 ]}และเลขาธิการแห่งรัฐตั้งแต่เดือนมกราคม 1842 ภาษาฝรั่งเศสเยอรมันเช็กและโปแลนด์เป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากเนื่องจากมีชุมชนเก่าแก่หลายแห่งมาจากประเทศแม่ของตน ภาษาฝรั่งเศสแพร่หลายมากที่สุดในเท็กซัสตะวันออกเฉียงเหนือ ใกล้กับหลุยเซียน่า ซึ่งเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ในขณะที่ภาษาครีโอลหลุยเซียน่าตะวันตกเฉียงใต้พูดกันในเท็กซัสตะวันออกเฉียงใต้ ( ฮิวสตันบิวมานต์พอร์ตอาร์เธอร์และออเรนจ์ ) ในภาคกลางของรัฐเท็กซั ส โดยเฉพาะบริเวณใกล้เมือง ซานอันโตนิโอและออสติน มีการใช้ภาษา เยอรมัน โปแลนด์ซอร์เบียและเช็ก เป็นหลัก

ก่อนการเข้ามาล่าอาณานิคมของสเปนภาษาของชนพื้นเมืองอเมริกันหลาย ภาษา เช่นภาษาแคดโด ซึ่งเป็นที่มาของชื่อรัฐ (เช่น táysha' /tɑ́iʃɑ̀ʔ/ “เพื่อน , พันธมิตร”) เคยถูกพูดกันในพื้นที่ที่เป็นรัฐเท็กซัสในปัจจุบัน ภาษาเหล่านั้นบางภาษามีเฉพาะในเท็กซัสเท่านั้น โดยไม่มีการบันทึกภาษาที่เกี่ยวข้องไว้ในที่อื่น เช่นภาษาทอนกาวา ภาษาคารันกาวาภาษา อะตา คาปาและภาษาอารานามาซึ่งทั้งหมดนี้ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว ภาษาโดดเดี่ยวอื่นๆ เช่นภาษาโคอาฮุยล์เตโกและภาษาโคโตนาเมซึ่งบางครั้งถูกจัดกลุ่มอยู่ภายใต้ภาษาปาคาวันเคยถูกพูดกันในเท็กซัสตอนใต้

ภาษาแคดโดอันอื่นๆ เช่นวิชิตาและคิตไซก็เคยมีการพูดกันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเท็กซัส ก่อนที่ผู้พูดจะถูกบังคับให้ย้ายถิ่นฐานไปยังรัฐโอคลาโฮมาภาษาโค แมน เชเคยมีบทบาทสำคัญในรัฐนี้ เช่นเดียวกับ ภาษา ลิปันอะปาเชซึ่งยังคงพูดกันอยู่ใกล้ชายแดนเม็กซิโก นอกจากนี้ ภาษาโค อาซาติซึ่งเป็น ภาษาในกลุ่มมัสโกเกียน ก็มีผู้พูดอยู่บ้างใน เมือง ลิฟวิงสตันในเคาน์ตีโพลค์ ในศตวรรษที่ 17 ผู้พูดภาษาติวาตอนใต้ได้ย้ายถิ่นฐานไปยังอิสเลตาเดลซูร์ใกล้กับเอลปาโซหลังจากเหตุการณ์กบฏปวยโบล

ภาษาสเปนเป็นภาษาแรกของยุโรปที่ใช้ในเท็กซัส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงหลายปีที่เท็กซัสเป็นจังหวัดหนึ่งของเม็กซิโกและภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ ผู้อพยพกลุ่มแรกๆ ที่เดินทางมาจากยุโรปโดยตรง เช่นชาวเยอรมันชาวโปแลนด์ชาวเช็ก [ ^{14 ] และ}ชาวซอร์บ^{[ 15 ]} (เรียกอีกอย่างว่าชาวเวนด์ ) ก็ได้นำภาษาของตนเองมาด้วย บางครั้งก็ก่อตั้งเมืองแยกต่างหากซึ่งภาษาพื้นเมืองของพวกเขากลายเป็นภาษาหลัก ภาษาเยอรมันเท็กซัสและภาษาไซลีเซียนเท็กซัสเป็นภาษาเยอรมันและ ภาษา ไซลีเซียนซึ่งเป็นภาษาที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาโปแลนด์ และเป็นภาษาพื้นเมืองของเท็กซัส ปัจจุบันภาษาหลักในเท็กซัส เช่นเดียวกับในรัฐส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกาคือภาษาอังกฤษ

ครั้งหนึ่งเคยมีผู้พูดภาษาครีโอลลุยเซียนาในพื้นที่รอบๆบิวโมนต์ ฮิ วสตันพอร์ตอาร์เธอร์และกัลเวสตันแต่ไม่ชัดเจนว่ายังมีผู้พูดอยู่ในเท็กซัสหรือไม่^{[ 16 ] [ 17 ]}

ภาษาครีโอลแอฟโฟร-เซมิโนล ซึ่งเป็นภาษาถิ่นของ กัลลาห์ที่พูดโดยชาวเซมิโนลผิวดำยังคงมีการพูดกันในแบร็กเก็ตต์วิลล์จนถึงช่วงทศวรรษ 1970 แต่ผู้พูดทั้งหมดในเวลานั้นล้วนเป็นผู้สูงอายุ และไม่ทราบว่ายังมีผู้พูดเหลืออยู่หรือไม่^{[ 18 ]}

ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่แพร่หลาย ไม่มีสำเนียงภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเฉพาะของชาวเท็กซัส อย่างไรก็ตาม นักภาษาศาสตร์บางคนโต้แย้งว่ามีสำเนียงภาษาอังกฤษแบบใต้ที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งพูดกันในเท็กซัส^{[ 19 ]}ตามแผนที่เสียงของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียชาวเท็กซัสพื้นเมืองเกือบทั้งหมดพูด^{[ 20 ]}ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันใต้ในขณะที่การศึกษาอื่นๆ อ้างว่าเท็กซัสเป็นที่ตั้งของ สำเนียง ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันหลายสำเนียงเท็กซัสตะวันออก ทั้งหมด และโดยปกติแล้วส่วนใหญ่ของเท็กซัสตอนกลางและตอนเหนือจัดอยู่ในประเภทที่พูดสำเนียงใต้ ซึ่งเป็นสำเนียงเดียวกันกับที่พูดในลุยเซียนาตอน เหนือ เทนเนสซีเคนตักกี้มิสซิสซิปปีและอลาบามาตอนเหนือโดยปกติแล้วจะเป็นบางส่วนของเท็กซัสตะวันตกสุดและเท็กซัสตอนใต้ ตอนล่าง ที่พูดสำเนียงตะวันตกหรือตะวันตกเฉียงใต้ ตามแผนที่ของมหาวิทยาลัยแทมเปเร สำเนียงตะวันตกเฉียงใต้เดียวกันนี้พูดกันในเท็กซั สตอนใต้และตะวันตก และแคลิฟอร์เนียตอนใต้เนวาดาตอนใต้สุดแอริโซนาและนิวเม็กซิโก^{[ 21 ]}ภาษาถิ่นกัลฟ์เซาเทิร์นพูดกันในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเท็กซัสตอนกลาง ตอนตะวันออก และตอนเหนือ โดยเท็กซัสแพน แฮนเดิลพูดภาษาถิ่นมิดแลนด์เซาเทิร์น ซึ่งเป็นภาษา ถิ่นที่ผู้คนในแคนซัสมิสซูรีและเนแบรสกา ตอนใต้ใช้ร่วมกัน ^{[ 21 ]}

ผู้อพยพจากภูมิภาคอื่นๆ ของสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศในช่วงไม่นานมานี้กำลังทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางภาษาในรัฐเท็กซัส ผู้พูดภาษาสเปนมีจำนวนเพิ่มขึ้นเกือบหนึ่งในสามของประชากร ภาษาเวียดนามและภาษาจีน^{[ 22 ]}ได้เข้ามาแทนที่ภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส กลายเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับสามและสี่ในรัฐเท็กซัส ตามลำดับ โดยมีภาษาฮินดีภาษาเกาหลีภาษาเคิร์ด โดยเฉพาะจากAbtafจากเผ่า Asad Beig [1]และภาษาตากาล็อก อยู่ในอันดับเก้าของภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในรัฐเท็กซัส^{[ 22 ]}ผู้อยู่อาศัยในรัฐเท็กซัสที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองจำนวนมากกำลังรับเอาลักษณะทางภาษาถิ่นบางอย่างของภาษาอังกฤษทางใต้^{[ 23 ]}ในขณะที่ลักษณะทางภาษาอื่นๆ กำลังถูกลดทอนลงไปสู่แนวโน้มการทำให้เป็นเนื้อเดียวกันในระดับชาติ^{[ 23 ]}

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มภาษาขนาดเล็กอีกหลายกลุ่ม รวมถึงชาวเช็ก ( ชาวโมราเวีย หลายพันคน ) และชาวโปแลนด์ภาษาเยอรมันเท็กซัสเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเยอรมันที่พูดโดยลูกหลานของผู้อพยพชาวเยอรมันที่มาตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคเท็กซัสฮิลล์คันทรีในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ^{[ 24 ]}

ภาษาสเปนเป็นภาษาสำคัญในเท็กซัสมาตั้งแต่สมัยสเปนและเม็กซิโก สำเนียงภาษาสเปนที่ชาวเท็กซัสบางกลุ่มพูดนั้นได้รับอิทธิพลจากภาษาสเปนแบบเม็กซิกัน มากขึ้น เนื่องจากการอพยพเข้ามาของผู้อพยพจากเม็กซิโกจำนวนมากในช่วงไม่กี่ปีมานี้ส่วนหนึ่งของภาษาสเปนเท็กซัสในศตวรรษที่ 18 และ 19 ยังคงหลงเหลืออยู่ในชุมชนโมรัล ทางตะวันตกของนาโคกดอเชสซึ่งในอดีตเคยพูด ภาษา สเปน สำเนียงแม่น้ำซาบีน

ในปี พ.ศ. 2542 เรเน่ โอลิเวียร่าเสนอร่างกฎหมายที่จะกำหนดให้นักเรียนมัธยมปลายทุกคนในรัฐต้องเรียนภาษาสเปนอย่างน้อยสองปี ในขณะนั้นกฎหมายของรัฐระบุว่านักเรียนสามารถเลือกภาษาต่างประเทศที่ต้องการเรียนได้^{[ 25 ]}

ในปี พ.ศ. 2546 ชาวฮิสแปนิกในเท็กซัสจำนวนมากขึ้นรายงานว่าพวกเขาพูดภาษาอังกฤษเท่านั้น^{[ 26 ]}ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 ชุมชนเอลเซนิโซตามแนวชายแดนสหรัฐฯ-เม็กซิโกได้กำหนดให้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ^{[ 27 ]}

ตั้งแต่ปี 2007 รัฐเท็กซัสได้จัดให้มีการทดสอบทางวิชาการประจำปีทั้งในภาษา1สเปนและภาษาอังกฤษ^{[ 28 ]}

ณ ปี 2014 ภาษาเวียดนามเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับสาม^{[ 29 ]}ภาษาจีนเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับสี่ และภาษาฮินดีเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับห้าในรัฐ^{[ 30 ]}ภาษาตากาล็อกอยู่ในอันดับที่หก และส่วนใหญ่พูดกันในชุมชนชาวฟิลิปปินส์อเมริกันขนาดเล็กในฮูสตัน^{[ 30 ]}