ลูกา 17
←  บทที่ 16 บทที่ 18  →
ข้อความภาษาละตินของลูกา 14:30–19:7 ในCodex Gigas (ศตวรรษที่ 13)
หนังสือ	พระวรสารของลูกา
หมวดหมู่	พระกิตติคุณ
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์คริสเตียน	พันธสัญญาใหม่
ระเบียบในส่วนของคริสเตียน	3

ลูกา บทที่ 17เป็นบทที่สิบเจ็ดของพระวรสารลูกาในพันธสัญญาใหม่ของพระคัมภีร์คริสเตียน บันทึก "คำกล่าวบางประการของพระเยซู " ^{[ 1 ]}และการรักษา คนโรค เรื้อนสิบคน^{[ 2 ]}ประเพณีคริสเตียนยุคแรกยืนยันเป็นเอกฉันท์ว่าลูกาผู้เขียนพระวรสาร เป็นผู้แต่ง พระวรสาร นี้ เช่นเดียวกับกิจการของอัครทูต [ ^{3 ] ความ} คิดเห็นเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับประเพณี นี้แบ่งออกเป็นสองฝ่ายเท่าๆ กันในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ^{[ 4 ]}

ต้นฉบับเดิมเขียนด้วยภาษากรีกโคอิเน่ เอกสารต้นฉบับ ยุคแรกๆ บางฉบับที่บรรจุเนื้อหาของบทนี้ ได้แก่:

• ปาปิรัส 75 (175–225)
• ปาปิรัส 111 (ศตวรรษที่ 3)
• คัมภีร์วาติกัน (325–350)
• Codex Sinaiticus (330–360)
• คัมภีร์เบซาเอ (~400)
• Codex Washingtonianus (~400)
• โคเด็กซ์ อเล็กซานดรินัส (400–440)

บทนี้แบ่งออกเป็น 37 ข้อฉบับพระคิงเจมส์ใหม่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน โดยมีหัวข้อตามลำดับว่า "พระเยซูทรงเตือนถึงการกระทำผิด" (ข้อ 1–4), "ความเชื่อและหน้าที่" (ข้อ 5–10), "คนโรคเรื้อนสิบคนได้รับการชำระให้บริสุทธิ์" (ข้อ 11–19) และ "การเสด็จมาของราชอาณาจักร" (ข้อ 20–37) ^{[ 5 ]}

ข้อ 1–10 นำเสนอเป็นหน่วยเดียวในฉบับแปลพระคัมภีร์สากลใหม่ ฮาโรลด์ บูลส์ นักเขียนพระคัมภีร์ ลู เธอ รัน แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหัวข้อที่หลากหลายที่กล่าวถึงในสิบข้อแรก โดยกล่าวว่าเขา "สันนิษฐานว่ามีลำดับตรรกะ รายการต่างๆ ไม่ได้ถูกเลือกหรือคัดสรรโดยลูกาจากแหล่งภายนอก" ^{[ 6 ]}

สี่ข้อแรกประกอบด้วยชุด "คำกล่าวที่แตกต่างกัน" ซึ่งมีจุดประสงค์สำหรับชุมชนของเหล่าสาวก: ^{[ 7 ] : 949}

แล้วพระองค์ [พระเยซู] ตรัสกับเหล่าสาวกว่า “เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีการกระทำผิดเกิดขึ้น แต่วิบัติแก่ผู้ที่ทำให้เกิดการกระทำผิดนั้น!” ^{[ 8 ]}

พระเยซูทรงเตือนถึง “การกระทำผิด” ที่กำลังจะมาถึง ซึ่งก็คือ “ สิ่งกีดขวาง ” ( ภาษากรีก : τὰ σκάνδαλα , skandala ) ^{[ 9 ]}คำแปลอื่นๆ ที่ใช้คือ “อุปสรรค” ( พระคัมภีร์เยรูซาเลม ) “สิ่งที่ทำให้คนทำบาป” (Buls) และ “การล่อลวงให้ทำบาป” ( ฉบับภาษาอังกฤษมาตรฐาน ) สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาที่อาจเกิดขึ้นภายในชุมชนผู้เชื่อ^{[ 7 ] : 949} แม้ว่าในหมู่บรรดาบิดาของคริสตจักรยุคแรกจะมีการเชื่อมโยงกับพวกฟาริสีซึ่งพระเยซูได้ตรัสด้วยใน บท ก่อนหน้า^{[ 10 ]}

เมื่อพิจารณาถึงคำกล่าวของพระเยซูที่ว่าบางสิ่งอาจเป็นไปไม่ได้โยฮันน์ เบงเกลนักปฏิบัติธรรมลู เธอ รันเสนอการตีความทางเลือกอื่นว่า "มันไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นตามปกติ" หรือ "สิ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้ในวิถีปกติ" โดยสังเกตในทำนองเดียวกันว่าในลูกา 13:33พระเยซูตรัสว่า "เป็นไปไม่ได้ที่ศาสดาจะถูกฆ่านอกกรุงเยรูซาเล็ม " ^{[ 11 ] [ 12 ]}

จะดีกว่าสำหรับเขาหากมีหินโม่ผูกไว้รอบคอเขาแล้วโยนเขาลงทะเลเสียดีกว่าที่เขาจะไปล่วงเกินเด็กเล็กๆ เหล่านี้สักคน^{[ 13 ]}

“ผู้น้อย” คือสมาชิกที่อ่อนแอกว่าในชุมชนของเหล่าสาวก^{[ 7 ] : 949} คำนี้ปรากฏบ่อยกว่าในพระวรสารของมัทธิวมากกว่าในพระวรสารของลูกา^{[ 14 ]}

ถ้าพี่น้องของท่านทำบาปต่อท่าน จงตักเตือนเขา และถ้าเขาสำนึกผิด จงยกโทษให้เขา และถ้าเขาทำบาปต่อท่านเจ็ดครั้งในวันเดียว และกลับมาหาท่านเจ็ดครั้งในวันเดียว โดยกล่าวว่า 'ฉันสำนึกผิด' ท่านจงยกโทษให้เขา^{[ 15 ]}

พระคัมภีร์เยรูซาเล็มแนะนำว่า "ลูกาดูเหมือนจะกำลังคิดถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนในชุมชนเพียงสองคน" มัทธิว 18กล่าวถึงกระบวนการอุทธรณ์ต่อชุมชน ซึ่งไม่มีอยู่ในงานเขียนของลูกาเกี่ยวกับเรื่องนี้^{[ 16 ]}

และเหล่าอัครสาวกทูลพระเจ้าว่า “ขอทรงเพิ่มพูนความเชื่อของเราเถิด” ^{[ 17 ]}

หลังจากที่พระเยซูตรัสกับ “เหล่าสาวก” ( ลูกา 16 :1 และ17:1 ) พระองค์ก็ตรัสกับเหล่าอัครสาวกที่มาหาพระองค์ “ด้วยคำขอพิเศษ” พวกเขารู้สึกว่าความเข้มแข็งทางศีลธรรมของความเชื่อในพระเยซู คือพลังแห่งความรักของความเชื่อนั้น ไม่เพียงพอสำหรับภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการให้อภัย “ซึ่งพระองค์ทรงมอบหมายให้พวกเขาในข้อก่อนหน้า” ^{[ 18 ] คำขอ}ของพวกเขาคือ “ความเชื่อที่เข้มแข็งและมีพลังมากขึ้น” ดีกว่าในด้านคุณภาพมากกว่าปริมาณ^[ 18 ^]

และพระเจ้าตรัสว่า “ถ้าเจ้ามีศรัทธาเพียงเท่าเมล็ดมัสตาร์ด เจ้าก็สามารถพูดกับต้นหม่อนนี้ว่า ‘จงถอนรากถอนโคนแล้วปลูกลงในทะเล’ แล้วมันก็จะเชื่อฟังเจ้า” ^{[ 19 ]}

ฉบับ คิงเจมส์กล่าวถึงต้นมะเดื่อ^{[ 20 ]}กฎหมายยิวห้ามปลูกต้นหม่อนใกล้กับบ่อน้ำมากเกินไป เนื่องจากระบบรากที่แข็งแรงและความเสียหายทางกายภาพที่อาจเกิดขึ้นได้^{[ 21 ]}

พระเยซูทรงบรรยายถึงนายคนหนึ่งที่คาดหวังให้คนรับใช้ซึ่งทำงานมาทั้งวันในทุ่งนามาเสิร์ฟอาหารเย็นให้เขาก่อนที่จะดูแลความต้องการของตนเองโยอาคิม เยเรมียาถือว่าอุปมาเรื่องการรับใช้นี้เป็น "หน่วยที่สมบูรณ์ในตัวเอง" ในขณะที่พอล ไมเนียร์ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความเห็นพ้องต้องกันในระดับ "น่าทึ่ง" ในหมู่นักวิจารณ์พระคัมภีร์หลายคนเกี่ยวกับความหมายของมัน มันไม่ปรากฏในพระกิตติคุณอื่น ๆ แต่ถือว่ามีมาก่อนลูกา แม้ว่าการวางตำแหน่งของข้อความนี้หลังจากการอ้างอิงถึง "อัครสาวก" ในข้อ 5 อาจเป็นการตัดสินใจแก้ไขโดยเจตนาในลูกา^{[ 22 ]}

นี่เป็นหนึ่งในปาฏิหาริย์ของพระเยซูในพระวรสาร (บันทึกไว้เฉพาะในพระวรสารของลูกา ) ^{[ 23 ] [ 24 ]}ระหว่างทางไปเยรูซาเล็มพระเยซู ทรงเดินทางต่อจากที่ทรงเริ่มต้นไว้ใน ลูกา 9:51โดยทรงเดินทางไปตามชายแดนระหว่างสะมาเรียและกาลิลีขณะที่พระองค์กำลังเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชายสิบคนที่เป็นโรคเรื้อนได้มาพบพระองค์ พวกเขายืนอยู่ห่างๆ และร้องเสียงดังว่า “พระเยซูเจ้าข้า โปรดเมตตาพวกเราด้วย!” เมื่อพระองค์ทรงเห็นพวกเขา พระองค์ตรัสว่า “จงไปแสดงตัวต่อพวกปุโรหิตเถิด” และขณะที่พวกเขากำลังไป พวกเขาก็หายจากโรคเรื้อน ชายคนหนึ่งในนั้น เมื่อเห็นว่าตนหายแล้ว ก็กลับมาสรรเสริญพระเจ้าเสียงดัง เขาก้มลงแทบพระบาทของพระเยซูและขอบพระคุณพระองค์ ชายคนนี้เป็นชาวสะมาเรียพระเยซูตรัสถามว่า “ทั้งสิบคนหายจากโรคไม่ใช่หรือ? อีกเก้าคนอยู่ที่ไหน? ไม่มีใครกลับมาสรรเสริญพระเจ้าเลยนอกจากคนต่างชาติคนนี้หรือ?” แล้วพระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้นไปเถิด ความเชื่อของคุณได้ช่วยคุณให้รอดแล้ว”

ปาฏิหาริย์นี้ได้รับการอธิบายว่าเป็นการเน้นย้ำถึงความสำคัญของศรัทธา เพราะพระเยซูไม่ได้ตรัสว่า “พลังของเราได้ช่วยเจ้าให้รอด” แต่ทรงยกความดีความชอบในการรักษาให้แก่ศรัทธาของผู้รับประโยชน์^{[ 25 ] [ 26 ]}

เมื่อพวกฟาริสีถามพระองค์ว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมาเมื่อไร พระองค์จึงตรัสตอบพวกเขาว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้มาด้วยการสังเกต” ^{[ 27 ]}

พวกเขาจะไม่พูดว่า ดูนี่สิ! หรือ ดูนั่นสิ! เพราะดูเถิด อาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในตัวท่าน^{[ 28 ]}

จอร์จ ลีโอ เฮย์ด็อกเสนอว่าคำถามของพวกฟาริสีนั้นถูกถาม "ในลักษณะเยาะเย้ยและดูหมิ่น" ^{[ 29 ]}บูลส์ตั้งข้อสังเกตว่าคำถามนั้นเป็นคำถาม "เมื่อไหร่?" ในขณะที่คำตอบของพระเยซูเป็นคำตอบ "อะไร?" พวกฟาริสี "คาดหวังว่าอาณาจักรของพระเจ้า...จะมาถึงในไม่ช้า" ซึ่งเป็น "ความคิดที่ผิดพลาดเกี่ยวกับลักษณะของอาณาจักร" พระเยซูตอบว่าอาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้มา "ด้วยการสังเกต " หรือ "ด้วยการแสดงที่มองเห็นได้" ^{[ 30 ]}คำภาษากรีก : παρατηρήσεως ( paratērēseōsการสังเกตอย่างระมัดระวัง) ปรากฏเพียงที่นี่ในพันธสัญญาใหม่^{[ 31 ]}

ในภาษากรีก : η βασιлεια του θεου εντος υμων εστινคำว่า εντος ( เอนโทส ) อาจแปลได้ว่า "ในหมู่" หรือ "ภายใน" ^{[ 32 ]}ความหมายที่เป็นธรรมชาติมากกว่าคือ "ภายใน" ^{[ 7 ]}และนักศาสนศาสตร์แบ๊บติสต์จอห์น กิลล์อธิบายอย่างละเอียดว่าอาณาจักรของพระเจ้าอาจ "อยู่ภายใน" คุณได้อย่างไร:

ในหมู่ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรในหมู่ชาวยิว ในใจของพวกเขา ซึ่งเป็นธรรมชาติฝ่ายวิญญาณ และอยู่ในความชอบธรรม สันติสุข และความยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์ในการขับไล่ซาตาน ผู้แข็งแกร่งที่ติดอาวุธ ในการโค่นล้มคนเก่า บาป พร้อมด้วยตัณหาอันหลอกลวงจากบัลลังก์ และในการสถาปนาหลักการแห่งพระคุณเป็นหลักการปกครอง^{[ 33 ]}

อย่างไรก็ตาม การอ้างอิงถึงอาณาจักรของพระเจ้าในที่อื่นว่าเป็นสิ่งที่ผู้ที่ตอบสนองสามารถ "เข้าไป" ได้ (ดูลูกา 18:17 , 24-25) แสดงให้เห็นว่าคำนี้ควรเข้าใจว่า "อยู่ท่ามกลางพวกท่าน" ^{[ 7 ] : 949} บรรณาธิการของพระคัมภีร์เยรูซาเล็มแนะนำว่า "ท่ามกลางพวกท่าน" ดีกว่า "ภายในพวกท่าน" เพราะ "ภายในพวกท่าน" ไม่ได้ "ให้คำตอบโดยตรงต่อคำถามของพวกฟาริสี" ^{[ 34 ]}

บทสนทนาในลูกา 17:22–37นั้นเหมาะสมกับพระกิตติคุณนี้ “วันแห่งบุตรมนุษย์” สะท้อนถึงการแปลของ Jerusalem Bible ^{[ 35 ]}เทียบกับการแปลของJB Phillips ^{[ 36 ]} “วันหนึ่งของบุตรมนุษย์” เป็นการแปลที่แม่นยำกว่า แต่เป็นรูปแบบคำพูดที่ “แปลก” ^{[ 7 ] : 949} ลูกาจัดการกับ “วาระสุดท้าย” ในลักษณะที่แตกต่างจากมัทธิวซึ่ง “ บทสนทนาเกี่ยวกับวาระสุดท้าย ” ใช้เนื้อหาที่คล้ายกัน ลูกาแยกแยะอย่างชัดเจนระหว่างคำพยากรณ์ของพระเยซูเกี่ยวกับการทำลายกรุงเยรูซาเล็ม (ดูลูกา 21:6–24 ) และการเสด็จมาอย่าง สง่าราศีของพระองค์ในวาระสุดท้าย^{[ 37 ]}

และพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกว่า “วันหนึ่งจะมาถึง เมื่อพวกท่านปรารถนาจะเห็นวันหนึ่งของบุตรมนุษย์ แต่พวกท่านจะไม่ได้เห็น” ^{[ 38 ]}

วลี "วันหนึ่งของพระบุตรของมนุษย์" เป็นการใช้คำในพันธสัญญาใหม่ที่ไม่ธรรมดา มันไม่ได้หมายถึง "ยุคสุดท้าย" หรือการเสด็จมาของพระเยซูในพระสิริ แต่หมายถึง "การเห็น" พระบุตรในพระกายของมนุษย์แก่ชุมชนของเหล่าสาวกที่พระเยซูทรงรวบรวมไว้เพื่อดำเนินพันธกิจของพระองค์ต่อไป เพื่อค้ำจุนพวกเขา แฟรงคลินตั้งข้อสังเกตว่าสเตเฟนเห็นนิมิตของพระบุตรของมนุษย์ในพระสิริก่อนที่ผู้กล่าวหาจะเริ่มขว้างหินใส่เขา ( กิจการ 7: 55-6) และแนะนำว่าพระเยซูอาจหมายถึงช่วงเวลาเช่นนี้^{[ 7 ] : 950}

เช่นเดียวกับในสมัยของโนอาห์ ก็จะเป็นเช่นนั้นในสมัยของพระบุตรของมนุษย์^{[ 39 ]}

“สมัยของโนอาห์ ” มีระยะเวลาทั้งหมด 950 ปี^{[ 40 ]}แต่ระยะเวลาที่กล่าวถึงคือช่วงเวลาก่อนน้ำท่วม “สมัยของบุตรมนุษย์” อาจสะท้อนถึงถ้อยคำในข้อนี้^{[ 7 ] : 949} และการอ้างอิงที่คล้ายกันถึง “สมัยของโลท ” ในข้อ 28

• โรคเรื้อน
• มาก
• พันธกิจของพระเยซู
• ปาฏิหาริย์ของพระเยซู
• โนอาห์
• ชาวสะมาเรีย
• อาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในตัวคุณ
• ส่วนอื่นๆ ของพระคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 6 , ปฐมกาล 7 , ปฐมกาล 19 , เลวีนิติ 14 , 2 พงศ์กษัตริย์ 5 , มัทธิว 24

• ลูกา 17พระคัมภีร์คิงเจมส์ – วิกิซอร์ซ
• คำแปลภาษาอังกฤษพร้อมฉบับภาษาละตินวัลเกตคู่ขนาน
• พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version , Bible in Basic English )
• มีพระคัมภีร์หลายฉบับให้เลือกชมที่Bible Gateway (เช่น NKJV, NIV, NRSV เป็นต้น)