ลูกา 16
←  บทที่ 15 บทที่ 17  →
ข้อความภาษาละตินของลูกา 14:30–19:7 ในCodex Gigas (ศตวรรษที่ 13)
หนังสือ	พระวรสารของลูกา
หมวดหมู่	พระกิตติคุณ
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์คริสเตียน	พันธสัญญาใหม่
ระเบียบในส่วนของคริสเตียน	3

ลูกา บทที่ 16เป็นบทที่สิบหกของพระวรสารลูกาในพันธสัญญาใหม่ของพระคัมภีร์คริสเตียน บันทึกคำสอนและคำอุปมาของพระเยซูคริสต์รวมถึงเรื่องราวของ “ เศรษฐีกับลาซารัส ” ^{[ 1 ]}ในบทนี้มีการ “ให้ความสำคัญอย่างมากกับความร่ำรวย” แม้ว่าจะกล่าวถึงหัวข้ออื่นๆ ด้วย^{[ 2 ]}ประเพณีคริสเตียนยุคแรกยืนยันเป็นเอกฉันท์ว่าลูกาผู้เขียนพระวรสาร เป็นผู้แต่ง พระวรสาร บทนี้ เช่นเดียวกับกิจการของอัครทูต [ ^{3 ] ความ} คิดเห็นเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับประเพณี นี้แบ่งออกเป็นสองฝ่ายเท่าๆ กันในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ^{[ 4 ]}

ต้นฉบับเดิมเขียนด้วยภาษากรีกโคอิเน่เอกสารต้นฉบับยุคแรกๆ บางฉบับที่บรรจุเนื้อหาของบทนี้ ได้แก่:

• ปาปิรัส 75 (ค.ศ. 175–225)
• คัมภีร์วาติกัน (325–350)
• Codex Sinaiticus (330–360)
• คัมภีร์เบซาเอ (~400)
• Codex Washingtonianus (~400)
• โคเด็กซ์ อเล็กซานดรินัส (400–440)

บทนี้แบ่งออกเป็น 31 โองการ

คำอุปมาของพระเยซูนี้ปรากฏในพระธรรมลูกา แต่ไม่ปรากฏในพระกิตติคุณ อื่น ๆ ในพันธสัญญาใหม่ข้อ 1 ยืนยันว่าคำอุปมานี้มีไว้สำหรับสาวกของพระเยซู^{[ 5 ]}และข้อ 8a มีเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ดูแลที่กำลังจะถูกไล่ออก แต่เขา "เอาใจ" ลูกหนี้ของเจ้านายโดยการยกเว้นหนี้ บางส่วนให้พวกเขา ฉบับแปลนานาชาติใหม่ ( NIV ) เรียกเรื่องนี้ว่า "คำอุปมาของผู้จัดการที่ฉลาด" ^{[ 6 ]}ซึ่งสะท้อนถึงถ้อยคำในข้อ 8a ที่ "เจ้านายยกย่องผู้จัดการที่ไม่ซื่อสัตย์เพราะเขาทำอย่างชาญฉลาด" ^{[ 7 ]}ตามที่เอริค แฟรงคลินกล่าว คำอุปมานี้ "น่าสนใจเพราะความคลุมเครือ" ^{[ 2 ]}ฮาโรลด์ บูลส์แย้งว่า ในขณะที่คำอุปมานี้ "ถูกเรียกว่าเป็นคำอุปมาที่ยากที่สุดของพระเยซู แต่มันก็ไม่ยากนักหากบุคคลศึกษาถ้อยคำอย่างระมัดระวัง" ^{[ 5 ]}

“เศรษฐีคนหนึ่ง” ที่กำลังจะไล่ผู้ดูแลทรัพย์สินของเขาออกนั้น ไม่ได้ถูกระบุตัวตนFriedrich Schleiermacherเชื่อมโยงเขากับชาวโรมันและChristian Grossmannอ้างถึงจักรพรรดิโรมันที่ไล่ผู้ว่าราชการจังหวัดออกHeinrich Meyerยังอ้างถึง “คำอธิบายทั่วไป” ที่ว่าเศรษฐีคนนั้นคือพระเจ้า แต่เขาวิจารณ์การตีความทั้งสามนี้^{[ 8 ]}

เพราะผู้คนในโลกนี้ฉลาดแกมโกงในการจัดการกับพวกเดียวกันเองมากกว่าผู้คนแห่งแสงสว่าง^{[ 7 ]}

ส่วนหนึ่งของข้อความนี้และข้อความถัดไปอาจถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของอุปมาหรือเป็นการเพิ่มเติมแยกต่างหาก: ผู้แปลและผู้วิจารณ์มีความเห็นแตกต่างกันในการประเมินว่าอุปมาจบลงที่ใด^{[ 2 ]}ตัวอย่างเช่นพระคัมภีร์อเมริกันฉบับปรับปรุงใหม่เริ่มต้น "การประยุกต์ใช้อุปมา" อย่างชัดเจน ณ จุดนี้^{[ 9 ]}

“และเราบอกท่านทั้งหลายว่า จงสร้างมิตรให้แก่ตนเองด้วยทรัพย์สินเงินทองที่ไม่ชอบธรรม เพื่อว่าเมื่อท่านล้มเหลว พวกเขาจะได้ต้อนรับท่านเข้าสู่บ้านอันเป็นนิรันดร์” ^{[ 10 ]}

" ทรัพย์สิน ที่ไม่ชอบธรรม " ( ภาษากรีก : του μαμωνα της αδικιας , tou mamōna tēs adikias ) หมายถึงความมั่งคั่งหรือ "เงิน" ในการตีความเช่นของJB Phillips [ ^{11 ]}แม้ว่าหนี้สินที่เขียนไว้ในข้อ 6 และ 7 จะถูกแสดงเป็นหนี้ที่ต้องชำระเป็นหน่วยวัดน้ำมันและข้าว^{สาลี[ 12 ]}

พวกฟาริสีผู้รักเงินทองก็ได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้และเยาะเย้ยพระองค์^{[ 13 ]}

คำอุปมาและคำแนะนำที่ตามมานั้นมุ่งตรงไปยังเหล่าสาวก (ดูข้อ 1) แต่พวก ฟาริสีก็ได้ยินด้วยเช่นกันพวกเขาเป็น φιλάργυροι ( philarguroiซึ่งหมายถึง "ผู้รักเงิน" หรือ "ผู้โลภ") ^{[ 14 ]}

โยฮันน์ เบงเกลเสนอแนะว่า นอกเหนือจากธรรมชาติที่ "โลภ" ของพวกเขาแล้ว "พวกเขายังคิดว่าตนเองมีความเชี่ยวชาญ (มี) ความรอบคอบ มาก พอที่จะสามารถผสมผสานการรับใช้พระเจ้าและการรับใช้เงินทองได้อย่างน่าชื่นชม" ในขณะที่คำสอนของพระเยซูต้องการ " ความแน่วแน่ในใจ " ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่พวกเขาดูถูกเหยียดหยามเช่นกัน^{[ 15 ]}

บิชอปแองกลิกันฮาร์วีย์ กูดวินแสดงความคิดเห็นว่าการเยาะเย้ยที่พวกฟาริสีแสดงออกมานั้นยืนยันว่าพวกเขา "ได้รับอิทธิพลจากคำสอนของพระเจ้า พวกเขาดำเนินตามวิถีของคนโง่โดยการเยาะเย้ยสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเป็นความจริง แต่พวกเขาไม่ชอบที่จะปฏิบัติตามผลที่ตามมาของความจริงนั้น" ^{[ 16 ]}

พระบัญญัติและบรรดาผู้เผยพระวจนะ [มี] จนกระทั่งถึงยอห์น^{[ 17 ]}

ไม่มีคำกริยาในภาษากรีกดั้งเดิม: โดยทั่วไปแล้วจะมีการเพิ่มคำว่าwereเพื่อให้ประโยคมีความหมาย^{[ 18 ]} ISV กล่าวว่าสิ่งเหล่านี้สำเร็จสมบูรณ์ ในสมัย ของยอห์น^{[ 19 ]} NIVกล่าวว่าสิ่งเหล่านี้ได้รับการประกาศในสมัยของยอห์น^{[ 20 ]}ข้อความใน มัทธิว กล่าวว่า:

บรรดาผู้เผยพระวจนะและพระบัญญัติได้พยากรณ์ไว้ (ἐπροφήτευσαν, eprophēteusan) จนถึงยอห์น^{[ 21 ]}

เรื่องราวของเศรษฐีและลาซารัส (เรียกอีกอย่างว่าไดฟส์และลาซารัสหรือลาซารัสและไดฟส์ ) เป็นคำสอนที่รู้จักกันดีควบคู่ไปกับคำอุปมาของพระเยซูที่ปรากฏในพระวรสารลูกา เรื่องราวนี้บอกเล่าถึงความสัมพันธ์ทั้งในชีวิตและหลังความตายระหว่างเศรษฐีนิรนามคนหนึ่งกับขอทานยากจนชื่อลาซารัส ชื่อดั้งเดิมไดฟส์ นั้นไม่ใช่ชื่อจริง ๆ แต่เป็นคำที่หมายถึง "เศรษฐี" ^{[ 22 ]}ไดฟส์ในพระคัมภีร์ภาษาละตินวัลเกต [ ^{23 ] เศรษฐี}ผู้นี้ยังได้รับชื่อว่านอยส์ (เช่นนินิเวห์ ) ^{[ 24 ]}และฟิเนียส (เช่นฟิเนียส ) ^{[ 25 ]}ในศตวรรษที่ 3 และ 4 ^{[ 22 ]}

พร้อมกับอุปมาเรื่องหญิง พรหมจารี ทั้งสิบ บุตรชายที่หลงผิดและชาวสะมาเรียผู้ใจดีเรื่องนี้เป็นหนึ่งในคำสอนที่มีการวาดภาพประกอบบ่อยที่สุดในศิลปะยุคกลาง [ ^{26 ]}อาจเป็นเพราะการบรรยายชีวิตหลังความตาย ที่ชัดเจน แม้ว่าบางคนจะเรียกมันว่าเป็นอุปมา ^แต่ในบันทึกของลูกาไม่มีคำนำใดที่รับรองว่ามันเป็นเพียงอุปมา

ชื่อลาซารัส มาจากภาษาฮีบรูว่า אלעזר, Elʿāzār, Eleazar —"พระเจ้าทรงเป็นผู้ช่วยของข้าพเจ้า" ^{[ 27 ]}ยังเป็นชื่อของลาซารัสแห่งเบธานี ตัวละครในพระคัมภีร์ที่มีชื่อเสียงกว่า ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ลาซารัสแห่งสี่วัน" ^{[ 28 ]}ผู้ซึ่งเป็นหัวข้อของปาฏิหาริย์ที่โดดเด่นซึ่งกล่าวถึงพระเยซูในพระวรสารของยอห์นซึ่งพระเยซูทรง ทำให้เขา กลับมามีชีวิตอีกครั้งหลังจากเสียชีวิตไปแล้วสี่วัน^{[ 29 ]}

• อับราฮัม
• ลาซารัส
• พันธกิจของพระเยซู
• โมเสส
• คำอุปมาของพระเยซู
• พระคัมภีร์ ส่วน อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง: เฉลยธรรมบัญญัติ 1 , มาระโก 10 , ลูกา 4 , ลูกา 24 , โรม 7

• ลูกา 16พระคัมภีร์คิงเจมส์ - วิกิซอร์ซ
• คำแปลภาษาอังกฤษพร้อมฉบับภาษาละตินวัลเกตคู่ขนาน
• พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English )
• มีพระคัมภีร์หลายฉบับให้เลือกชมที่Bible Gateway (เช่น NKJV, NIV, NRSV เป็นต้น)