เธอร์โซ ( ออกเสียง/ ˈ θ ɜːr z oʊ / ; สกอต: Thursa , สก็อตแลนด์ เกลิค: Inbhir Theòrsa [ ˈiɲɪɾʲ ˈhjɔːrˠs̪ə ] ) เป็นเมืองและอดีตเมืองบนชายฝั่งทางเหนือของพื้นที่สภาไฮแลนด์ของสกอตแลนด์ตั้งอยู่ในเขตประวัติศาสตร์ของCaithnessเป็นเมืองทางเหนือสุดบนเกาะบริเตนใหญ่ จากจุดยืนละติจูด เธอ ร์ โซอยู่ ห่างจากลอนดอน^{ไป ทาง เหนือ}มากกว่า500 ไมล์ (800 กม.) ^และไกลออกไปทางเหนือมากกว่าจุดใต้สุดของนอร์เวย์ 

ตั้งอยู่บริเวณทางแยกของถนน A9 ที่วิ่งจากเหนือจรดใต้ และ ถนน A836 ที่วิ่งจาก ตะวันตกจรดตะวันออกเชื่อมต่อกับ Bridge of Forss ทางทิศตะวันตก และCastletownทางทิศตะวันออกแม่น้ำ Thurso ซึ่ง มีความยาว 34 ไมล์ (55 กิโลเมตร)ไหลผ่านเมืองและลงสู่Thurso BayและPentland Firthปากแม่น้ำทำหน้าที่เป็นท่าเรือขนาดเล็ก จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2011 Thurso มีประชากร 7,933 คน ประชากรของเขตปกครอง Thurso ที่ใหญ่กว่า ซึ่งรวมถึงตัวเมืองและชนบทโดยรอบ คาดว่ามี 12,057 คนในปี 2021 ^{[ 3 ]} 

เมืองเธอร์โซเคยเป็นท่าเรือสำคัญของชาวนอร์สและต่อมาได้ทำการค้ากับท่าเรือต่างๆ ทั่วภาคเหนือของยุโรปจนถึงศตวรรษที่ 19 เธอร์โซเป็นศูนย์กลางการประมงที่เจริญรุ่งเรือง และยังมีชื่อเสียงในด้านการผลิตผ้าลินินและการฟอกหนังอีกด้วย (ข้อมูลณ ปี 2015)ถึงแม้ว่าสถานวิจัยนิวเคลียร์ดอนเรย์ ( Dounreay Nuclear Research Establishment ) จะถูกปิดใช้งานไปส่วนใหญ่ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 แต่ก็ยังคงจ้างงานคนในพื้นที่จำนวนมากโบสถ์เซนต์ปีเตอร์เก่า (St. Peter's Kirk) ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานประเภท A เป็นหนึ่งในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในสกอตแลนด์ โดยมีอายุอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1125 โบสถ์ปัจจุบันคือโบสถ์เซนต์แอนดรูว์และเซนต์ปีเตอร์ (St Andrew's and St Peter's ) สร้างขึ้นในปี 1832 ตามแบบของวิลเลียม เบิร์น (William Burn)ในสไตล์โกธิก

เมืองนี้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตหลักของวิทยาลัยนอร์ธไฮแลนด์และโรงเรียนมัธยมเธอร์โซซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมที่อยู่เหนือสุดบนแผ่นดินใหญ่ของอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในปี 1958 ปราสาทเธอร์โซซึ่งสร้างขึ้นในปี 1872 ปัจจุบันเหลือเพียงซากปรักหักพัง เธอร์โซเป็นที่ตั้งของทีมฟุตบอลเธอร์โซ เอฟซีซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1998 และเล่นในลีกนอร์ธคาเลโดเนียนรวมถึงทีมรักบี้เคธเนส ครูเชอร์ส และเคธเนส อาร์เอ ฟซี

สถานีรถไฟเธอร์โซซึ่งเปิดให้บริการในปี 1874 เป็นสถานีรถไฟที่อยู่เหนือสุดของสหราชอาณาจักร ท่าเรือสแครบสเตอร์ ที่อยู่ใกล้เคียง มีบริการเรือเฟอร์รี่ไปยังหมู่เกาะออร์กนีย์โดย เรือเฟอร์รี่ นอร์ธลิงก์ ( MV Hamnavoe  ) ให้บริการระหว่างสแครบสเตอร์และสตรอมเนส

เดิมที Thurso เป็นที่รู้จักในชื่อภาษาเซลติกว่าtarvodubronซึ่งหมายถึง "น้ำวัว" หรือ "แม่น้ำวัว" เช่นเดียวกับDunnet Headที่ มีชื่อ tarvedunumซึ่งหมายถึง "ป้อมวัว" และชื่อเมืองอาจมีรากศัพท์มาจากที่นั่น อิทธิพลของชาวนอร์สได้แปลชื่อเป็นThjorsáจากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นThorsáโดยอิงจากเทพเจ้าThorและแปลว่า (สถานที่บน) แม่น้ำของ Thor ^{[ 4 ] [ 5 ]}

ชื่อชาวสก็อตในท้องถิ่นThursa [ ^{6 ]}มาจากภาษานอร์ส เช่นเดียวกับ^ภาษาเกลิคInbhir Theòrsaของ ชาวสก็อตสมัยใหม่ Inbhirหมายถึงปากแม่น้ำ และโดยทั่วไปจะพบว่าเป็นInverในหลายชื่อภาษาอังกฤษ

ประวัติศาสตร์ของเธอร์โซย้อนกลับไปอย่างน้อยถึงยุคการปกครองของชาวนอร์สแห่งออร์เคดในเคธเนสซึ่งสิ้นสุดลงอย่างเด็ดขาดในปี 1266 กองหินยุคหินใหม่ที่มีเขาซึ่งพบในเนินเขาเชบสเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งใช้สำหรับการฝังศพและพิธีกรรม มีอายุย้อนหลังไปประมาณ 5,000 ปี^{[ 7 ]}เมืองนี้เป็นท่าเรือสำคัญของชาวนอร์ส และมีประวัติศาสตร์การค้าขายกับท่าเรือต่างๆ ทั่วภาคเหนือของยุโรปจนถึงศตวรรษที่ 19 ในปี 1330 หน่วยวัดน้ำหนักมาตรฐานของสกอตแลนด์ถูกปรับให้สอดคล้องกับของเธอร์โซตามพระราชกฤษฎีกาของพระเจ้าเดวิดที่ 2แห่งสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความสำคัญทางเศรษฐกิจของเมือง^{[ 8 ]}กล่าวกันว่าโบสถ์เซนต์ปีเตอร์เก่ามีอายุย้อนไปถึงประมาณปี 1220 ในสมัยของบิชอปกิลเบิร์ต เมอร์เรย์แห่งเคธเนส ซึ่งเสียชีวิตในปี 1245 ^{[ 9 ]}

ในปี ค.ศ. 1649 ชาวเกลจากไอร์แลนด์ นำโดยโดนัลด์ แมคคาลิสเตอร์ มัลลัค ได้โจมตีเธอร์โซ และถูกชาวบ้านซึ่งนำโดยเซอร์เจมส์ ซินแคลร์ ขับไล่ออกไป ชาวบ้านคนหนึ่งซึ่งเป็นคนรับใช้ของซินแคลร์ กล่าวกันว่าได้ฆ่ามัลลัคโดย "ตัดกระดุมจากเสื้อโค้ทของเจ้านายและยิงจากปืนคาบศิลา" ^{[ 10 ]}ในปี ค.ศ. 1811 ตำบลนี้มีบ้าน 592 หลัง มีประชากร 3,462 คน^{[ 11 ]}ซึ่งลดลงเหลือ 2,510 คนในปี ค.ศ. 1841 ^{[ 12 ]}หลังจากพระราชบัญญัติกฎหมายคนยากจน ค.ศ. 1845 มีผลบังคับ ใช้^{[ 13 ]}ได้มีการสร้างบ้านพักคนยากจนแบบผสมผสานขึ้นงานก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2497 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2499 อาคารหลังนี้สามารถรองรับผู้พักอาศัยได้ 149 คน^{[ 14 ]}ตั้งอยู่บน พื้นที่ 5 เอเคอร์ (2 เฮกตาร์)ทางทิศตะวันตกของถนนเธอร์โซ และให้ความช่วยเหลือผู้ยากไร้แก่เมืองเธอร์โซและตำบลโบเวอร์ , คานิสเบ ย์ , ดันเน็ต , ฮัลเคิร์ก, ออลริก , เรย์และวัตเทน [ ^{15 ] บ้านพัก}คนยากจนหลายแห่งในสกอตแลนด์มีการใช้งานน้อย^{[ 16 ]}และในปี พ.ศ. 2467 อาคารหลังนี้ว่างเปล่ามาหลายปีแล้วจึงถูกขายไป ต่อมาได้ถูกนำมาใช้เป็นที่อยู่อาศัย แต่ในปี พ.ศ. 2544 ก็ถูกทิ้งร้างอีกครั้ง^{[ 15 ]} 

พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองเป็นพื้นที่ที่วางแผนไว้สำหรับการพัฒนาในศตวรรษที่ 19 ในปี 1906 ได้มีการเปิดโรงเก็บเรือและท่าเทียบเรือ ของสถาบันกู้ภัยทางทะเลแห่งชาติ แห่งใหม่ ใกล้กับท่าเรือสแครบสเตอร์ เกิดเหตุเพลิงไหม้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 1956 ทำลายอาคารและเรือกู้ภัยชั้นวัตสันขนาด 47 ฟุตและได้มีการสร้างอาคารและเรือลำใหม่ขึ้น ซึ่งเปิดตัวในปีถัดมา^{[ 17 ]}เรือกู้ภัยลำใหม่ชื่อ "The Three Sisters" ได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการในปี 1971 โดยสมเด็จพระราชินีนาถพระราชมารดาการขยายตัวครั้งใหญ่เกิดขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 เมื่อโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ Dounreay ก่อตั้งขึ้นที่Dounreayในปี 1955 ^{[ 18 ]} ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองไปทางทิศตะวันตก 9 ไมล์ (14 กม.)การมาถึงของคนงานที่เกี่ยวข้องกับโรงไฟฟ้าทำให้ประชากรของ Thurso เพิ่มขึ้นสามเท่า จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 1951 พบว่ามีประชากร 3,000 คน แต่จำนวนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 9,000 คนในปี 1971 ^{[ 19 ]}ส่งผลให้มีการสร้างบ้านใหม่ประมาณ 1,700 หลังในเมืองเธอร์โซและเมืองคาสเซิลทาวน์ ที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างบ้านของหน่วยงานท้องถิ่นกับบ้านส่วนตัวและอพาร์ตเมนต์ที่สร้างโดยองค์การพลังงานปรมาณูแห่งสหราชอาณาจักร^{[ 19 ]} โรงไฟฟ้า นิวเคลียร์ถูกปิดใช้งานในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และคาดว่าขยะจะไม่ถูกกำจัดออกไปจนหมดจนถึงปี 2070 ดังนั้นจึงจะยังคงเป็นแหล่งจ้างงานต่อไป^{[ 20 ]} 

Thurso ยังเป็นชื่อของเขตปกครองที่ตระกูล Sinclair ถือครองในฐานะขุนนางแห่งสหราชอาณาจักร^{[ 21 ]} Thurso เป็นเจ้าภาพจัดงานNational Mòdในปี 2010 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เทศกาลภาษาและวัฒนธรรมเกลิกนี้จัดขึ้นทางตอนเหนือสุด^{[ 22 ] [ 23 ]}

การปกครอง

เมืองเธอร์โซมีประวัติศาสตร์เป็นเมืองบารอนีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1633 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงสถาปนา เมืองนี้ขึ้น ^{[ 24 ]}ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1870 สภาเมืองตั้งอยู่ที่ศาลาว่าการเมืองเธอร์โซ [ ^{25 ] ใน}ปี ค.ศ. 1975 ภายใต้พระราชบัญญัติการปกครองท้องถิ่น (สกอตแลนด์) ค.ศ. 1973เมือง การ ปกครองท้องถิ่น ถูกรวมเข้ากับ เขต เคธเนส ของ ภูมิภาคไฮแลนด์แบบสองระดับในปี ค.ศ. 1996 ภายใต้พระราชบัญญัติการปกครองท้องถิ่น ฯลฯ (สกอตแลนด์) ค.ศ. 1994เขตดังกล่าวถูกยกเลิกและภูมิภาคกลายเป็นพื้นที่สภาแบบรวมศูนย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 จนถึงปี ค.ศ. 2007 เมืองเธอร์โซถูกแบ่งออกเป็นสองหรือสามเขตเลือกตั้งโดยแต่ละเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาหนึ่งคนด้วย ระบบการเลือกตั้ง แบบผู้ชนะได้ทั้งหมด ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการสร้าง เขตเลือกตั้งเธอร์โซเดียวขึ้นเพื่อเลือกสมาชิกสภาสามคนด้วยระบบการลงคะแนนแบบโอนได้^{[ 26 ]}ในปี 2017 เขต Thurso ถูกรวมเข้ากับเขตเลือกตั้งใหม่ที่มีสมาชิกหลายคน พร้อมกับส่วนตะวันตกของ Landward Caithness ^{[ 27 ]}เขตเลือกตั้งใหม่นี้มีชื่อว่าThurso and Northwest Caithnessและมีการแข่งขันกันเป็นครั้งแรกในการเลือกตั้งสภา Highland ในปี 2017สมาชิกสภาที่ดำรงตำแหน่งอยู่ ได้แก่ Cllr Matthew Reiss (อิสระ), Provost Struan Mackie ( พรรคอนุรักษ์นิยมสกอตแลนด์ ), Cllr Ron Gunn ( พรรคเสรีประชาธิปไตยสกอตแลนด์ ) และ Cllr Karl Rosie ( พรรคชาตินิยมสกอตแลนด์ ) ^{[ 28 ]}

การเลือกตั้งสมาชิกสี่คนในเขตเลือกตั้งใหม่นี้ เป็นหนึ่งในสองเขตเลือกตั้งภายในพื้นที่บริหารจัดการเขตเลือกตั้งเคธเนสของสภาไฮแลนด์และเป็นหนึ่งในเจ็ดเขตเลือกตั้งภายใน พื้นที่บริหารจัดการองค์กรเคธเนส ซัทเธอร์แลนด์ และอีส เตอร์รอสส์ ของสภา ^{[ 29 ]}

สภาชุมชนเธอร์โซก่อตั้งขึ้นในปี 1975 เมื่อเมืองถูกยุบ^{[ 17 ]}สภาชุมชนไม่ใช่หน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นระดับหนึ่ง แต่ได้รับการยอมรับว่าเป็นระดับ การเป็นตัวแทน ตามกฎหมายสภาชุมชนเป็นตัวแทนของพื้นที่ที่มีขนาดเล็กกว่าพื้นที่ที่สมาชิกสภาเขตเป็นตัวแทน พื้นที่เขตยังรวมถึงบางส่วนของพื้นที่สภาชุมชนอื่นๆ ด้วย

เธอร์โซเป็นเมืองที่อยู่เหนือสุดบนแผ่นดินใหญ่ของอังกฤษ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางเหนือที่มองเห็นหมู่เกาะออร์กนีย์ [ ^{30 ] ตั้ง}อยู่ทางเหนือสุดของถนน A9ซึ่งเป็นถนนสายหลักที่เชื่อมเคธเนสกับทางใต้ของสกอตแลนด์ และอยู่ห่างจากจอห์น โอ โกรตส์ ไปทางตะวันตก 19.5 ไมล์ (31.4 กม.)และ ห่างจาก วิกซึ่งเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ20.4 ไมล์ (32.8 กม.) ^{[ 31 ]}สถานีรถไฟเธอร์โซ เป็นสถานที่ที่อยู่เหนือสุดที่ให้บริการโดย เครือข่ายรถไฟของอังกฤษซึ่งเชื่อมเมืองนี้โดยตรงกับวิกเมืองหลวงของเคธเนส และกับอินเวอร์เนส เธอร์โซมีอาณาเขตติดกับตำบลออลริกและโบเวอร์ทางตะวันออกฮัลเคิร์กทางใต้ และเรย์ทางตะวันตก และทอดยาวจาก แหลม โฮลบอร์นและอ่าวครอสเคิร์กทางตะวันตกไปจนถึงแหลมดันเน็ตและอ่าวดันเน็ตทางตะวันออก^{[ 32 ]}ตั้งอยู่ทางเหนือของจูโน เมืองหลวงของอะแลสกาเล็กน้อย และอยู่ทางใต้ของสตอกโฮล์ม เมืองหลวงของสวีเดนเล็กน้อย  

แม่น้ำเธอร์โซ ซึ่ง มีความยาว 34 ไมล์ (55 กม.)มีชื่อเสียงด้านการจับปลาแซลมอน^{[ 33 ]}ไหลผ่านเมืองและเข้าสู่อ่าวเธอร์โซและช่องแคบเพนท์แลนด์ [ ^{34 ] ปาก}แม่น้ำทำหน้าที่เป็นท่าเรือขนาดเล็ก เธอร์โซมีท่าเรือและชายหาดที่สวยงาม และมองเห็นช่องแคบเพนท์แลนด์ไปยังเกาะฮอยของหมู่เกาะออร์กนีย์และหินโอลด์แมนออฟฮอย ที่สูงตระหง่าน (กองหินที่ยื่นออกมาจากเกาะหลัก) ^{[ 35 ]} 

ในอดีต Thurso เป็นที่รู้จักในด้านการผลิตผ้าลินินและมีธุรกิจฟอกหนังที่เฟื่องฟู^{[ 11 ]}การประมงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินงานของเศรษฐกิจท้องถิ่นมาโดยตลอด และสมาคมเจ้าของเรือ Thurso ดูแลกิจกรรมการเดินเรือส่วนใหญ่^{[ 37 ]}ท่าเรือScrabster ตั้งอยู่ ห่างจากปากแม่น้ำ Thurso ไปทางทิศตะวันตกประมาณ1 + 1 ⁄ 2ไมล์ (2.4 กม.) และมีบทบาทสำคัญในอุตสาหกรรมปลาเนื้อขาวในสกอตแลนด์ ^{[ 38 ]} Scrabster มีน้ำลึกในบริเวณที่กำบังของ Holborn Head ท่าเรือมีท่าเทียบเรือสำหรับMV Hamnavoeซึ่ง เป็น เรือเฟอร์รี่แบบโรลออน/โรลออฟที่ดำเนินการโดยNorthlinkเชื่อมต่อแผ่นดินใหญ่ของสกอตแลนด์กับStromnessบนเกาะ Orkney นอกจากนี้ยังมีตลาดปลาขนาดใหญ่และเรือช่วยชีวิตท้องถิ่นก็ประจำการอยู่ที่นั่นด้วย ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 บริการเรือข้ามฟากรายสัปดาห์เฉพาะช่วงฤดูร้อนที่ดำเนินการโดยบริษัทSmyril Line ของหมู่เกาะแฟโร ได้เปิดให้บริการอีกครั้ง^{[ 39 ]}โดยเชื่อมต่อ Scrabster กับหมู่เกาะแฟโรไอซ์แลนด์และนอร์เวย์ แต่ปัจจุบันได้ยุติการให้บริการแล้ว^{[ 40 ]} 

เมืองเธอร์โซมีพิพิธภัณฑ์ ขนาดเล็ก ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวชายฝั่งตอนเหนือ โรงแรมและบาร์หลายแห่ง ร้านขายอุปกรณ์เล่นเซิร์ฟ/คาเฟ่ที่จำหน่ายแบรนด์ดัง และสนามสเก็ตบอร์ดขนาดเล็ก นอกจากนี้ยังมี ศูนย์บริการลูกค้า ของ British Telecom ขนาดใหญ่ และโรงงานผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนสำหรับกระทรวงกลาโหมทางฝั่งตะวันตกของเมือง ซึ่งร่วมกับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ Dounreayทำให้เกิดการจ้างงานจำนวนมากในเคธเนส เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2010 ได้มีการอนุมัติให้สร้างฟาร์มกังหันลม Baillie ใกล้กับเธอร์โซ ซึ่งจะมีกังหันลม 21 ตัว และผลิตกระแสไฟฟ้าได้ 52.5  เมกะวัตต์ เพียงพอสำหรับบ้าน 25,000 หลัง^{[ 41 ]}

โบสถ์เซนต์ปีเตอร์เก่า (St. Peter's Kirk) ที่อยู่ในรายชื่อประเภท A ซึ่งปัจจุบันเป็นซากปรักหักพัง เป็นหนึ่งในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในสกอตแลนด์ มีอายุอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1125 และครั้งหนึ่งเคยเป็นโบสถ์หลักของเขตปกครอง ซึ่งบริหารโดยบิชอปแห่งเคธเนส[ 10 ] ^{โบสถ์แห่งนี้}ใช้เป็นสถานที่พิจารณาคดีเกี่ยวกับกิจกรรมทางอาญาและกำหนดวิธีการลงโทษผู้ที่ถูกจับได้ ในปี 1701 หญิงคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับกะลาสีชาวดัตช์ถูกโกนผมและถูกประจานต่อสาธารณะ ถูกแห่ประจานไปทั่วเมืองโดยเพชฌฆาตท้องถิ่น^{[ 10 ]}

โบสถ์ปัจจุบันเซนต์แอนดรูว์และเซนต์ปีเตอร์สร้างขึ้นในปี 1832 ตามแบบของวิลเลียม เบิร์นในสไตล์โกธิก มีกำแพงค้ำยันและหอคอยทรงสี่เหลี่ยม^{[ 42 ]}ออร์แกนท่อถูกเพิ่มโดยนอร์แมนและเบียร์ดในปี 1914 และในปี 1922 ออสการ์ แพเตอร์สันได้บริจาคหน้าต่างกระจกสีบางส่วน เช่น 'คนหว่านเมล็ด' ในปี 2013 หลุมศพถูกทำลายในสุสาน^{[ 10 ]}ประภาคารโฮลเบิร์นเฮดซึ่งอยู่ในเขตของตำบล สร้างเสร็จในปี 1862 ตามแบบของเดวิดและโทมัส สตีเวนสัน และตั้งแต่นั้นมาก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ประเภท B ^{[ 43 ]}

หอศิลป์ Swanson แห่ง Thurso จัดนิทรรศการตลอดทั้งปี และจัดแสดงงานศิลปะแก้วโดย Ian Pearson ^{[ 44 ]}ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวชายฝั่งเหนือก็จัดนิทรรศการเช่นกัน โรงแรมที่น่าสนใจ ได้แก่ โรงแรม Royal Hotel ที่มี 103 ห้อง^{[ 45 ]}โรงแรม Pentland Hotel, Waterside House, Murray House และโรงแรม Forss House Hotel ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ประเภท B ซึ่งอยู่ห่างจาก Thurso ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 4 ไมล์ ในคฤหาสน์ชนบทสไตล์จอร์เจียน^{[ 46 ]}ที่จัตุรัส Sir John's Square มีสวนประดับและรูปปั้นซึ่งบริจาคให้กับเมืองโดยSir Tollemache Sinclairเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ปู่ของเขาSir John Sinclairซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในท้องถิ่นที่รับผิดชอบ "การรวบรวมบัญชีสถิติฉบับแรกของสกอตแลนด์และการบุกเบิกการปฏิรูปการเกษตรใน Caithness" ^{[ 47 ]}น้ำพุที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ประเภท C สร้างขึ้นในปี 1894 โดยลูกชายของ Sir George Sinclair สิ่งที่ควรทราบอีกประการหนึ่งคือบ่อน้ำ Meadow Well ที่จุดตัดระหว่างถนน Traill Street และ Manson's Lane ซึ่งเป็นแหล่งน้ำหลักของเมือง Thurso มานานหลายศตวรรษ บ่อน้ำปัจจุบันที่มีหลังคาทรงกรวยสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2366 ^{[ 48 ]}

อนุสรณ์สถานสงครามในเมืองเธอร์โซสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2465 และออกแบบโดยเพอร์ซี พอร์ตสมัธ^{[ 49 ]}

วิทยาเขตหลักของวิทยาลัยนอร์ธไฮแลนด์ซึ่งเดิมชื่อวิทยาลัยเธอร์โซ เป็นหนึ่งในวิทยาลัยพันธมิตรหลายแห่งที่ประกอบ กันเป็น มหาวิทยาลัยไฮแลนด์และหมู่เกาะ (University of the Highlands & Islands ) วิทยาลัยแห่งนี้เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตร อนุปริญญา และปริญญาในหลากหลายสาขา เช่น การรื้อถอนโรงงานนิวเคลียร์ การทำผม การดูแลสัตว์ป่า และการจัดการสนามกอล์ฟ ติดกับมหาวิทยาลัยไฮแลนด์และหมู่เกาะคือโรงเรียนมัธยมเธอร์โซ (Thurso High School)ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมที่อยู่ทางเหนือสุดบนแผ่นดินใหญ่ของอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในปี 1958 เมืองนี้ยังมีโรงเรียนประถม 3 แห่ง ได้แก่ เพนนีแลนด์ (Pennyland) โรงเรียนประถมมิลเลอร์อะคาเดมี (Miller Academy Primary) ^{[ a ]}และเมาท์เพลเซนต์ (Mount Pleasant) ^{[ 51 ]}โรงเรียนประถมเมาท์เพลเซนต์มี หน่วยการเรียนการสอนเป็นภาษา เกลิกสก็อตซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูภาษาในเคธเนส (Caithness) ^{[ 22 ]}จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 พบว่ามีผู้อยู่อาศัยในเมืองอายุ 3 ปีขึ้นไปจำนวน 110 คน (1.43%) ที่พูดภาษาเกลิก ในขณะที่โดยรวมแล้วมีผู้อยู่อาศัย 181 คน (2.35%) ที่สามารถใช้ภาษานี้ได้บ้าง^{[ 52 ]}โรงเรียนอนุบาลภาษาเกลิค Cròileagan Inbhir Theòrsa ถูกสร้างขึ้นในเมืองในปี พ.ศ. 2539 ^{[ 53 ]}

ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวชายฝั่งเหนือเป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กที่เปิดทำการในปี 2021 หลังจากที่ Caithness Horizons ปิดตัวลงในปี 2019 ^{[ 54 ]}พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังคงจัดแสดงแผงควบคุมจากห้องควบคุมของเครื่องปฏิกรณ์ทดสอบวัสดุ Dounreay (DMTR) ซึ่งในปี 1958 ได้กลายเป็นเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เครื่องแรกของสกอตแลนด์ที่เริ่มดำเนินการ^{[ 55 ]}

ด้วยคลื่นลมแรง Thurso จึงเป็นสถานที่ที่โดดเด่นสำหรับการเล่นเซิร์ฟและพายเรือคายัคโดยมีการจัดการแข่งขันเซิร์ฟชิงแชมป์ระดับนานาชาติในพื้นที่นี้เป็นประจำ^{[ 56 ]}ดึงดูดนักเล่นเซิร์ฟจากทั่วโลก^{[ 57 ]}และทั้งการแข่งขันเซิร์ฟชิงแชมป์ยุโรปและการแข่งขันพายเรือคายัคเซิร์ฟชิงแชมป์สกอตแลนด์ก็เคยจัดขึ้นใน Caithness โดยมี Thurso East เป็นศูนย์กลางกิจกรรมหลัก นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งขันเรือแพประจำปีโดยสาขาชายฝั่งเหนือของสมาคมยามชายฝั่ง^{[ 58 ]}

ทีมฟุตบอลThurso FC (ฉายา "ไวกิ้ง") ก่อตั้งขึ้นในปี 1998 และเล่นในNorth Caledonian League Caithness Crushers เป็น สโมสร รักบี้ลีกที่เล่นในScotland Rugby League Conference Division 1 ในขณะที่Caithness RFCเป็น สโมสร รักบี้ยูเนียนที่เข้าร่วมในCaledonia One ^{[ 59} ] สโมสรกรีฑาท้องถิ่นคือ Caithness Amateur Athletics Club (CAAC) ^นักวิ่งข้ามรั้ว Moira Mcbeath เป็นนักกีฬาในกีฬาเครือจักรภพปี 1986 ^{[ 60 ]} Thurso มีสโมสรว่ายน้ำที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่ไฮแลนด์ คือ Thurso Amateur Swimming Club (TASC) ซึ่งมีสมาชิกมากกว่า 250 คน^{[ 61 ]} Thurso Bowling Club ตั้งอยู่ติดกับซู เปอร์มาร์เก็ต Tescoนอกจากนี้ยังมี Caithness Motocross Club ซึ่งจัดการแข่งขันทุกสองสัปดาห์ในช่วงฤดูร้อนบนสนามแข่งทั่วเขต^{[ 62 ]}

สถานีรถไฟเธอร์โซเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2417 เป็นสถานีที่อยู่ทางเหนือสุดของ ทางรถไฟซัทเธอ ร์แลนด์และเคธเนส^{[ 63 ]}สถานีนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทรถไฟไฮแลนด์ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ^{[ 64 ]}ก่อนที่จะถูกควบรวมเข้ากับทางรถไฟลอนดอน มิดแลนด์ และสก็อตติชในปี พ.ศ. 2466 ^{[ 65 ]}และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสายฟาร์นอร์ท^{[ 66 ]}

ท่าเรือScrabster ที่อยู่ใกล้เคียง ให้บริการเรือข้ามฟากไปยังหมู่เกาะ Orkneyถนน สายหลัก A9ซึ่งเชื่อมต่อ Thurso กับInverness , Perth , ทางหลวง M90และCentral Beltสิ้นสุดที่ท่าเรือเฟอร์รี่^{[ 67 ]} Stagecoachให้บริการรถโดยสารจาก Thurso ไปยังWickและJohn o' GroatsและบริการระยะไกลไปยังHelmsdaleและInverness ^{[ 68 ]}

เมืองเธอร์โซเป็นเมืองคู่แฝดกับเมืองบริลอนประเทศเยอรมนี

• แอนดรูว์ เกดเดส เบน (1797–1864) — นักธรณีวิทยา วิศวกรถนน นักบรรพชีวินวิทยา และนักสำรวจ^{[ 69 ]}
• โคลิน เบิร์ส (เกิดปี 1964) — ผู้พิพากษาชาวอังกฤษ
• เดวิด ออร์สัน คาลเดอร์ (1823–1884) — นักวิชาการและผู้บุกเบิกการตั้งถิ่นฐานในยูทาห์^{[ 70 ]}
• จอห์น ชาร์ลส์ "จ็อค" แคมป์เบลล์ (1894–1942) — นายทหารกองทัพบกอังกฤษ ผู้ได้รับเหรียญวิกตอเรียครอส^{[ 71 ]}
• มาร์ติน คาร์ (เกิดปี 1968) — นักเขียนและนักดนตรี^{[ 72 ]}
• โรเบิร์ต ดิ๊ก (1811–1866) — นักธรณีวิทยา อาศัยอยู่ในเมืองเธอร์โซตั้งแต่ปี 1830 จนกระทั่งเสียชีวิต^{[ 73 ]}
• จอห์น ฟินไลสัน (1783–1860) — ข้าราชการพลเรือนและนักคณิตศาสตร์ประกันภัยของรัฐบาล^{[ 74 ]}
• จอร์จ ฟินเลย์สัน (1790–1823) — นักธรรมชาติวิทยาและนักเดินทาง^{[ 75 ]}
• ไบรอัน กันน์ (เกิดปี 1963) — ผู้รักษาประตูและผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพ^{[ 76 ]}
• โรบิน ฮาร์เปอร์ (เกิดปี พ.ศ. 2483) — นักการเมือง^{[ 77 ]}
• วิลเลียม เฮนเดอร์สัน (ค.ศ. 1810–1872) — แพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านโฮมีโอพาธี^{[ 78 ]}
• คริสตินา คีธ (ค.ศ. 1889–1963) นักวิชาการและนักเขียนชาวสกอตแลนด์
• จ็อก แมคโดนัลด์ (1897–1960) — จิตรกรและนักการศึกษาศิลปะชาวแคนาดา^{[ 79 ]}
• แกรี่ แม็คเคย์-สตีเวน (เกิดปี 1990) — นักฟุตบอลอาชีพ ตำแหน่งปีก เคยเล่นให้กับสโมสรดันดี ยูไนเต็ด , ฮาร์ท ออฟ มิดโลเธียน , อเบอร์ดีนและเซลติก
• ทอมมี่ แมคกี (เกิดปี 1979) — นักฟุตบอลรักบี้ลีกและรักบี้ยูเนียนชาวสกอตแลนด์^{[ 80 ]}
• แอนน์ แมคเควิตต์ (เกิดปี 1967) — ผู้ประกอบการ บุคลิกภาพทางโทรทัศน์ นักเขียน และผู้ใจบุญ^{[ 81 ]}
• มาร์ติน เรนนี (เกิดปี 1975) — ผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพ^{[ 82 ]}
• เซอร์ วิลเลียม เดวิด รอสส์ (1877–1971) — นักปรัชญาด้านศีลธรรม บรรณาธิการและผู้แปลงานของอริสโตเติล^{[ 83 ]}
• อาร์เธอร์ เซนต์แคลร์ (1737–1818) — ทหารและนักการเมืองในสงครามปฏิวัติอเมริกา^{[ 84 ]}
• เซอร์ วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ สมิธ (ค.ศ. 1854–1914) — ผู้ก่อตั้งหน่วยยุวชนบอยส์บริเกด^{[ 85 ]}
• Donald Swanson (1848–1924) — เจ้าหน้าที่ตำรวจอาวุโสในกรมตำรวจนครบาลในช่วงคดีฆาตกรรม Jack the Ripper ^{[ 86 ]}
• บาทหลวงวอลเตอร์ รอสส์ เทย์เลอร์ (ค.ศ. 1805–1896) ประธานสภาคริสตจักรเสรีแห่งสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1884 และบุตรชายของเขา บาทหลวงวอลเตอร์ รอสส์ เทย์เลอร์ (ค.ศ. 1838–1907)ประธานสภาคริสตจักรเสรีแห่งสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1900

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับเธอร์โซที่วิกิมีเดียคอมมอนส์
• คำแนะนำเกี่ยวกับ Thursoที่ Travelscotland.co.uk