Secretum SecretorumหรือSecreta Secretorum ( ภาษาละตินแปลว่า 'ความลับแห่งความลับ') หรือที่รู้จักกันในชื่อSirr al-Asrar ( ภาษาอาหรับ : كتاب سر الأسرار , แปลตรงตัวว่า ' หนังสือลับแห่งความลับ' ) เป็นตำราที่อ้างว่าเป็นจดหมายจากอริสโตเติลถึงอเล็กซานเดอร์มหาราชศิษย์ของเขาครอบคลุมหัวข้อหลากหลายอย่างครอบคลุม รวมถึงการปกครองประเทศ จริยธรรมโหราศาสตร์การเล่นแร่แปรธาตุ เวทมนตร์และ การแพทย์ ฉบับพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ระบุว่ามาจากฉบับแปลภาษา อาหรับในศตวรรษที่ 9 ซึ่งแปลมาจาก ฉบับแปลภาษา ซีเรียคของ ต้นฉบับ ภาษากรีก ที่สูญหาย ไปเป็น งานเขียน ที่อ้างว่าเป็นงานของอริสโตเติลนักวิชาการสมัยใหม่พบว่าน่าจะเขียนขึ้นในศตวรรษที่ 10 ในภาษาอาหรับได้รับการแปลเป็นภาษาละตินในช่วงกลางศตวรรษที่ 12 และมีอิทธิพลอย่างมากในหมู่นักปัญญาชนชาวยุโรปในช่วงยุคกลางตอนปลาย

ที่มาของตำราเล่มนี้ยังคงไม่แน่นอน ฉบับภาษาอาหรับอ้างว่าเป็นงานแปลจากภาษากรีกโดยนักวิชาการในศตวรรษที่ 9 ชื่ออบู ยาห์ยา อิบนุ อัล-บาตริก (เสียชีวิต ค.ศ. 806) ซึ่งเป็นหนึ่งในนักแปลหลักของงานปรัชญาภาษากรีกให้กับอัล-มามูนโดยใช้ ฉบับภาษา ซีเรียคซึ่งแปลมาจาก ต้นฉบับ ภาษากรีก อีกทีหนึ่ง ตำราเล่ม นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับจดหมายที่อริสโตเติล เขียนถึง อเล็กซานเดอร์มหาราชศิษย์ของเขา แต่ยังไม่มีการค้นพบเอกสารต้นฉบับดังกล่าว และดูเหมือนว่างานเขียนนี้แท้จริงแล้วเขียนเป็นภาษาอาหรับ ดังนั้นจดหมายเหล่านั้นอาจมาจาก ตำนาน อิสลามและเปอร์เซียที่เกี่ยวกับอเล็กซานเดอร์ตำราภาษาอาหรับเล่มนี้ได้รับการเก็บรักษาไว้สองฉบับคือ ฉบับยาว 10 เล่ม และฉบับสั้น 7 หรือ 8 เล่ม โดยฉบับสั้นนี้เก็บรักษาไว้ประมาณ 50 เล่ม

นักวิชาการสมัยใหม่เชื่อว่าข้อความนี้มีอายุหลังจากสารานุกรมของเหล่าพี่น้องแห่งความบริสุทธิ์และก่อนงานของอิบนุ จุลจูลในช่วงปลายศตวรรษที่ 10 ส่วนที่เกี่ยวกับโหงวเฮ้งอาจมีการเผยแพร่มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 940 ^[ก]ฉบับภาษาอาหรับได้รับการแปลเป็นภาษาเปอร์เซีย (อย่างน้อยสองครั้ง) ภาษาตุรกีออตโตมัน (สองครั้ง) ภาษาฮีบรูภาษาสเปน และภาษาละติน สองครั้ง (ฉบับภาษาฮีบรูยังเป็นพื้นฐานสำหรับการแปลเป็นภาษารัสเซียด้วย) การแปลภาษาละตินครั้งแรกของส่วนหนึ่งของงานทำขึ้นสำหรับราชินีโปรตุเกสราวปี ค.ศ. 1120โดยจอห์นแห่งเซบียาผู้เปลี่ยนศาสนา เป็นคริสต์ ปัจจุบันมีการเก็บรักษาไว้ประมาณ 150 ฉบับภายใต้ชื่อEpistola Aristotelis ad Alexandrum de regimine sanitatis ("จดหมายของอริสโตเติลถึงอเล็กซานเดอร์เกี่ยวกับสุขภาพที่ดี") การแปลครั้งที่สอง ซึ่งเป็นการแปลงานทั้งหมด ทำขึ้นที่ เมืองแอ นติโอคราวปี ค.ศ. 1232โดยบาทหลวงฟิลิปแห่งตริโปลีสำหรับบิชอปกายแห่งตริโปลีมีการเก็บรักษาไว้ในจำนวนมากกว่า 350 ฉบับ บางฉบับที่ตีพิมพ์ในศตวรรษที่ 13 มีส่วนเพิ่มเติมเข้ามาด้วย

หนังสือSecretum Secretorumอ้างว่าเป็นตำราที่อริสโตเติล เขียน ถึง อเล็กซาน เด อร์มหาราช ระหว่างการพิชิตเปอร์เซียของ ราชวงศ์อะเคเม นิด หัวข้อต่างๆ ครอบคลุมตั้งแต่คำถามทางจริยธรรมที่ผู้ปกครองต้องเผชิญ ไปจนถึงโหราศาสตร์คุณสมบัติทางการแพทย์และเวทมนตร์ของพืช อัญมณี และตัวเลข รวมถึงการอธิบายวิทยาศาสตร์ที่เป็นเอกภาพซึ่งเข้าถึงได้เฉพาะนักวิชาการที่มีพื้นฐานทางศีลธรรมและสติปัญญาที่เหมาะสมเท่านั้น การแปลภาษาอังกฤษของคอปแลนด์แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ได้แก่ บทนำของงานเขียน มารยาทของกษัตริย์ สุขภาพ ฤดูกาลทั้งสี่ ความร้อนตามธรรมชาติ อาหาร ความยุติธรรม การดูโหงวเฮ้ง และพฤติกรรม

ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติมในศตวรรษที่ 13 ประกอบด้วยข้อมูลอ้างอิงเกี่ยวกับเล่นแร่แปรธาตุและ แผ่นศิลามรกตฉบับแรกเริ่ม

ถือเป็นหนึ่งในตำราที่อ่านกันอย่างแพร่หลายที่สุดในยุคกลางตอนปลายหรืออาจจะเป็นตำราที่อ่านมากที่สุดด้วยซ้ำ[ ^{2 ] ท่ามกลาง}การฟื้นฟูอริสโตเติลในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการศตวรรษที่ 12ผู้อ่านในยุคกลางถือว่าการระบุว่าเป็นผลงานของอริสโตเติลโดยตรง และถือว่างานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่แท้จริงของอริสโตเติล โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีความเกี่ยวข้องกับนักวิชาการชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 13 อย่างโรเจอร์ เบคอนซึ่งอ้างอิงถึงงานชิ้นนี้บ่อยกว่าคนร่วมสมัยของเขา และยังได้จัดทำต้นฉบับที่แก้ไขแล้วพร้อมคำนำและหมายเหตุของตนเอง ซึ่งถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง สิ่งนี้ทำให้นักวิชาการในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 เช่นสตีลอ้างว่าการที่เบคอนได้สัมผัสกับSecretum Secretorumเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ผลักดันให้เขาหันมาสนใจวิทยาศาสตร์เชิงทดลอง งานวิจัยล่าสุดไม่ได้กล่าวอ้างอย่างกว้างขวางนัก แต่ก็ยังให้ความสำคัญกับงานชิ้นนี้ในการวิจัยผลงานในภายหลังของเขา^{[ 3 ]}

ในที่สุด Secretum Secretorum ฉบับ ภาษาละตินก็ได้รับการแปลเป็นภาษาเช็กรัสเซียโครเอเชีย ดัตช์เยอรมันไอซ์แลนด์อังกฤษอารากอน [ ^{4 ] คา}ตาลัน [ ^{5 ] สเปน}โปรตุเกสฝรั่งเศสอิตาลี และเวลส์^{[ 6 ]}การแปลภาษาอังกฤษในปี 1528 โดยRobert Coplandอ้างอิงจากฉบับภาษาละตินของ Philip of Tripoli

ความสนใจทางวิชาการต่อหนังสือSecretum Secretorumเริ่มลดลงราวปี ค.ศ. 1550 แต่ความสนใจของคนทั่วไปยังคงมีมาจนถึงทุกวันนี้ในหมู่นักศึกษาด้านไสยศาสตร์นักวิชาการในปัจจุบันมองว่าหนังสือเล่มนี้เป็นเหมือนหน้าต่างที่เปิดให้เห็นถึงชีวิตทางปัญญาในยุคกลาง เพราะมันถูกนำไปใช้ในบริบททางวิชาการที่หลากหลาย และมีบทบาทในข้อถกเถียงทางวิชาการในยุคนั้นด้วย

• มาห์มูด มานซาลาอุย, "คิตาบ ซีร์ อัล-อัสราร์ อริสโตเติลปลอม: ข้อเท็จจริงและปัญหา", Oriens , vol. 23-24 (1974), หน้า 146–257.
• Regula Forster, Das Geheimnis der Geheimnisse: die arabischen und deutschen Fassungen des pseudo-aristotelischen Sirr al-asrar / Secretum Secretorum , วีสบาเดิน, ไรเชิร์ต, 2006, ISBN 3-89500-495-2.
• Steven J. Williams, "การเผยแพร่ 'ความลับแห่งความลับ' ฉบับปลอมที่อ้างอิงอริสโตเติลในยุคแรกในโลกตะวันตก", ในMicrologus , ฉบับที่ 2 (1994), หน้า 127–144
• สตีเวน เจ. วิลเลียมส์, ความลับแห่งความลับ: เส้นทางการศึกษาของตำราที่อ้างว่าเป็นอริสโตเติลในยุคกลางของละติน , แอนน์ อาร์เบอร์, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมิชิแกน, 2003, ISBN 0-472-11308-9.

• Lewis E 16 Secreta secretorum ( Secrets of Secrets ) ที่ OPenn
• Secretum secretorumของหลอก-อริสโตเติล: e-text (เป็นภาษาอังกฤษ ลงวันที่ 1528)
• คำแปลภาษาอังกฤษยุคปลายสมัยกลาง 3 ฉบับของSecreta Secretorumจากต้นฉบับ مخطوطانية ยุคปลายสมัยกลาง ซึ่งมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ในฐานะที่เป็นการอนุรักษ์ภาษาอังกฤษยุคปลายสมัยกลาง