มาครานี
مکرانی
ชาวพื้นเมือง	ปากีสถานอิหร่าน[ 1 ]​
ภูมิภาค	มาคราน
ผู้พูดภาษาแม่	9 ล้าน[ 2 ]
ตระกูลภาษา	อินโด-ยุโรป อินโด-อิหร่าน อิหร่าน อิหร่านตะวันตก ตะวันตกเฉียงเหนือ บาโลชี บาโลชี ตะวันตก -ใต้ ภาคใต้– โคโรชิบาโลจิ มาครานี
ภาษาถิ่น	ชายฝั่ง ลาชารี เคชิ การาจี
ระบบการเขียน	อักษรบาโลชี
รหัสภาษา
ISO 639-2	bcc
ISO 639-3	bcc– รหัสรวมรหัสเฉพาะบุคคล: bcc –  บาโลชีใต้
กลอตโตล็อก	sout2642 บาโลชีใต้makr1243 มาครานี
ลิงกัวสเฟียร์	(South Balochi) 58-AAB-ac (South Balochi)

Makrani ( Balochi : مکرانی ) หรือBalochi ตอนใต้ (Balochi: جنوبی بلوچی ) ^{[ 3 ]} เป็น ภาษา Balochiที่หลากหลาย^{[ 4 ]}ที่พูดกันในภูมิภาคประวัติศาสตร์ของMakranในBalochistanในปากีสถานและอิหร่าน^{[ 5 ] [ 6 ]}ภาษา Makrani พูดโดยชาว Balochและได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาเปอร์เซีย

Makrani เป็นภาษาถิ่น Balochi ที่พูดมากเป็นอันดับสองรองจากRakhshaniในภาษาBalochistan ของอิหร่าน^{[ 7 ]}

หลังจากทำการ ศึกษา ด้านสัทศาสตร์สัณฐานวิทยาวากยสัมพันธ์และคำศัพท์แล้วเอลเฟนไบน์ได้แบ่งภาษาถิ่นบาโลชีออกเป็นหกสาขาเป็นครั้งแรก^{[ 8 ] [ 9 ]}

• 1. ชาวบาโลชีแห่งเนินเขาตะวันออก
• 2. ภาษา Rakhshani (รวมถึง Kalati, Chagai-Kharani, Afghani, Sarhaddi และ Panjguri)
• 3. สาราวานี
• 4. เคชิ
• 5. ลาตูนิ หรือ ลาชารี

แต่หลังจากทำการวิจัยเพิ่มเติมและละเอียดถี่ถ้วนยิ่งขึ้น เขาก็ได้เสนอการแบ่งประเภทอีกแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นพื้นฐานในการแบ่งประเภทของภาษาถิ่นบาลูชี ดังนี้:

• 1. Rakhshani (มี 3 สาขาย่อยหลัก: Kalati, Panjguri และ Sarhaddi)
• 2. สาราวานี
• 3. ลาชารี
• 4. เคชิ
• 5. ภาษาถิ่นชายฝั่ง
• 6. ชาวบาโลชีแห่งเนินเขาตะวันออก

Carina Jahaniเห็นว่าการแบ่งภาษาบาลูชีออกเป็นสองสาขาหลัก คือ สาขาตะวันออกและสาขาตะวันตก เป็นที่ยอมรับได้มากกว่า ในความเห็นของเธอ สาขาตะวันตกเองก็แบ่งออกเป็นสองสาขาย่อย คือ Makrani และ Rakhshani สาขาย่อย Makrani ประกอบด้วยสำเนียงชายฝั่ง Kechi และ Lashari และสาขาย่อย Rakhshani ประกอบด้วยสำเนียง Rakhshani และ Saravani ^{[ 10 ]}

• บาโลชีตะวันตก
  • 1.Rakhshani (ภาษา Rakhshani และ Saravani)
  • 2.มักรานี^{[ 11 ]} (ภาษาถิ่นชายฝั่ง เกจิ และลาชะรี)
• บาโลชีตะวันออก (ซึ่งไม่ใช่ภาษาถิ่นที่เป็นเอกภาพ แต่เป็นกลุ่มภาษาถิ่นที่มักเรียกกันตามชื่อเผ่าของผู้พูด เช่นMarrī , Bugṭī , Leghārī , Mazārīเป็นต้น) ^{[ 3 ]}

โดยทั่วไป จากการศึกษาวิจัยหลายครั้ง ภาษาบาลูชีมีสำเนียงหลัก 3 สำเนียง การแบ่งสำเนียงหลักคือ บา ลู ชีตะวันตก บาลูชี ใต้ และบาลูชีตะวันออก^{[ 12 ] [ 13 ] [ 9 ] [ 3 ] [ 14 ] [ 15 ]}

มาครานีเป็นสาขาหลักของภาษาบาโลชีตอนใต้

ภาษาถิ่นย่อยบาโลชีตอนใต้ได้แก่ ลาชารี ซาร์บาซี เคชี การาจี และภาษาถิ่นชายฝั่ง ภาษาถิ่นเหล่านี้พูดกันในภูมิภาคมาคราน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมภาษาถิ่นเหล่านี้โดยทั่วไปจึงเรียกว่าภาษามาครานี^{[ 16 ] [ 12 ]}

มีการพูดกันในพื้นที่ทางตอนใต้ของบาลูจิสถาน รวมถึงพื้นที่ชายฝั่ง เช่นกวาดาร์ชาบาฮาร์และปากีสถานตอนใต้^{[ 3 ]} รัฐ ในอ่าวเปอร์เซียขยายไปถึงอิรันชาห์ในอิหร่าน และหุบเขาเคช และ คาราชีในปากีสถาน^{[ 15 ] [ 8 ]}

Kechi ^{[ 12 ]} ภูมิภาค Kich ใน Balochistan รวมถึงTurbat ^{[ 8 ] [ 6 ]}

Lashari ^{[ 8 ]} มีศูนย์กลางอยู่ที่หมู่บ้าน Lashar ทางใต้ของ Iranshahr ซึ่งภาษา Balochi ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซียและ Baskardi ^{[ 6 ]}ภาษาถิ่น Lashari ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาถิ่น Balochi แบบดั้งเดิม เป็นภาษาถิ่นเดียวที่พูดกันเฉพาะในอิหร่านเท่านั้น^{[ 8 ]}

ภาษาถิ่นชายฝั่ง^{[ 17 ] [ 18 ]} รวมถึงQasr-e Qand , Nikshahr, Raskและพื้นที่ชายฝั่งทางใต้ของ Balochistan จากใกล้^Bandar Abbasไปจนถึงท่าเรือ Karachi รวมถึงท่าเรือChahbahar , Gwadar , Pasni ^{[ 8} ]

ภาษาถิ่นมาครานีใช้โครงสร้างทั้งแบบทำเครื่องหมายหัวคำและทำเครื่องหมายส่วนพึ่งพาในภาษาถิ่นนี้ กลุ่ม คำกริยา สามารถรับ ส่วนเติมเต็มได้สี่ประเภทได้แก่กลุ่มคำนาม กลุ่ม คำคุณศัพท์กลุ่มคำบุพบทและอนุประโยคส่วนเติมเต็มภาษาถิ่นบาโลชีมาครานีใช้คำวิเศษณ์บอกปริมาณและกลุ่มคำบุพบทเป็นตัวอธิบายคำคุณศัพท์หลักในกลุ่มคำคุณศัพท์ กลุ่มคำ บุพบทถูกอธิบายด้วยคำวิเศษณ์ คำวิเศษณ์เหล่านี้อยู่หน้าคำบุพบทหลัก^{[ 21 ]}ภาษาบาโลชีใต้มีกรรมเอกพจน์ -ē และกรรมถูกทำเครื่องหมายด้วย -ānā(rā), -ânā หรือ -ānrā

• ภาษาถิ่นราคชานี
• บาโลชีตะวันออก