พวกโทซา ฟิสต์คือบรรดารับบีจากฝรั่งเศสเยอรมนีโบฮีเมียและออสเตรียซึ่งมีชีวิตอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 12 ถึงกลางศตวรรษที่ 15 ในยุคของริชอนิม พวกโทซาฟิสต์ได้เขียน คำอธิบายและข้อคิดเห็นเชิงวิพากษ์(คำถาม บันทึก การตีความ คำตัดสิน และแหล่งที่มา) เกี่ยวกับ ทั ล มุด ซึ่งเรียกรวมกันว่า โทซาฟอต ("ส่วนเพิ่มเติม") โทซาฟอตมีความสำคัญต่อการประยุกต์ใช้กฎหมายยิว ในทางปฏิบัติ เพราะกฎหมายขึ้นอยู่กับความเข้าใจและการตีความทัลมุด

ไม่ใช่ว่านักปรัชญาโทซาฟิสต์ทุกคนจะเป็นที่รู้จักในนาม ต่อไปนี้คือรายชื่อเรียงตามลำดับตัวอักษร อย่างไรก็ตาม หลายคนเป็นที่รู้จักผ่านการอ้างอิงเท่านั้น

อ้างอิงใน Tosafot ฉบับแก้ไขถึงMo'ed Katanข้อ 14b, 19a, 20b, 21a เป็นต้น

รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า อาวิกดอร์ เบน เอไลจาห์ ฮา-โคเฮน มีชีวิตอยู่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 13 และเป็นนักปราชญ์คัมภีร์ทัลมุดยุคแรกๆ ของออสเตรีย คัมภีร์โทซาฟอตของเขาถูกกล่าวถึงในคัมภีร์โทซาฟอตฉบับแก้ไขของเคทูวอต 63b

นักปราชญ์ทัลมุดชาวฝรั่งเศส อาศัยอยู่ในเมืองออร์เลอ็องและอาจจะลอนดอน ในศตวรรษที่ 12 เขาเป็นหนึ่งในนักตีความทัลมุดรุ่นเก่า การตีความทัลมุดของเขาถูกอ้างถึงหลายครั้งในหนังสือโทซาฟอต เขาถูกกล่าวถึงว่าเป็นบิดาของลูกสาวสามคน เขาเป็นพ่อตาของยูดาห์ เบน ไอแซค เมสเซอร์ เลออนและด้วยเหตุนี้จึงเป็นบุคคลร่วมสมัยกับรับเบนู แทมแห่งราเมรูหัวหน้าสำนักตีความทัลมุดในช่วงกลางศตวรรษที่ 12

เขาพำนักอยู่ในเมืองโคโลญจน์และต่อมาในเมืองโตเลโด ประเทศสเปนบทแปลของเขาที่มีชื่อว่าTosefot haRoshหรือTosefei Tosafotปรากฏในยุคสมัยและงานเขียนต่างๆ มากมาย หลายบทแปลของเขาถูกแทรกโดยเบซาเลล อัชเคนาซีในShitah Mekubetzetบทแปลที่เกี่ยวกับYebamotและKetubotปรากฏแยกต่างหากที่เมืองลิวอร์โนปี 1776 บทแปลที่เกี่ยวกับSotahปรากฏบางส่วนที่เมืองปรากปี 1725 และบางส่วนในMar'eh haOfannimของยาคอบ ไฟตู ซี (ปี 1810) บทแปลที่เกี่ยวกับMegillahและShevuotอยู่ในMigdanot Natanของเอไลจาห์ บอร์เกล (ปี 1785) และบทแปลที่เกี่ยวกับKiddushinอยู่ในMa'aseh Rokem (ปิซา ปี 1806) บทแปลของเขาที่เกี่ยวกับNiddahรวมอยู่ใน ฉบับ Vilna Rommของ Talmud ด้วย

เขาเกิดที่เมืองเวิร์มส์ และอาศัยอยู่ที่เมืองเรเกนส์บูร์ก

ผู้เขียน tosafot ถึง Baba Kamma สารสกัดที่พบในShitah MekubetzetของBezalel Ashkenazi

ท่านมีชื่อเสียงในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 คำสอนของท่านได้รับการกล่าวถึงโดยอับราฮัม บุตรแห่งดาวิด (RABaD) ในหนังสือ "Temim De'im" และในคำสอนที่แก้ไขแล้วของ Bava Metzia 11b และ Shevuot 28a คำสอนของท่านที่ส่งถึง Nedarim ได้รับการอ้างถึงโดย Joseph Colon (Responsa, No. 52) คำสอนที่ส่งถึง Megillah ได้รับการอ้างถึงใน " Ha-Makria " ของ Isaiah di Trani the Elder (No. 31, p. 19d) และคำสอนที่ส่งถึง Avadah Zarah ได้รับการอ้างถึงใน "Mordechai" (No. 1364)

เจริญรุ่งเรืองในช่วงต้นศตวรรษที่ 13 ในเยอรมนี ผู้เขียน tosafot ถึงบทความหลายฉบับ^{[ 1 ]}และถึงSefer Ra'avyah

เขียนเกี่ยวกับเหตุการณ์การเบียดเบียนในปีค.ศ. 1096

ผู้เขียนบทความหลายชิ้น ซึ่งบทความที่เขียนถึงฮัลลินนั้นอาซูไลได้ เห็นแล้ว

นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศสในช่วงต้นศตวรรษที่ 13 ซึ่งผลงานของพวกเขาได้รับการกล่าวถึงในShibbolei HaLeket

ตำราแพทย์แผนฝรั่งเศสสมัยปลายศตวรรษที่ 13

โทสะฟอตของพระองค์มีกล่าวถึงไว้ใน “ ฮัคคโฮต ไม้มุนียอด ” คินนิม ฉบับที่ 20.

นักปรัชญาชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 12 ผู้ร่วมสมัยและคู่โต้แย้งกับรับบีนู แทม

Rabbeinu Haim ben Hananel HaCohen (ศตวรรษที่ 12) เป็นนักเรียนและเพื่อนร่วมงานของ Rabbeinu Tam

RI (น่าจะเป็น R. Isaac แต่ไม่ควรสับสนกับIsaac ben Samuelซึ่งมักปรากฏเป็น RI) โทซาฟอตของเขาซึ่งมีการอ้างอิงถึง RI รุ่นเก่า ได้รับการกล่าวถึงโดยSamson ben Zadok ^{[ 2 ]}

น้องชายของแซมซัน เบน อับราฮัม แห่งเซนส์สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าโรงเรียนดัมปิแยร์ต่อจากอาจารย์ของเขาอิสอัค เบน ซามูเอลและด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่รู้จักในนามรับบีอิสอัค ฮาบาฮูร์ ("รับบีอิสอัคผู้เยาว์") หรือ RIBA (อักษรย่อของรับบีอิสอัค เบน อับราฮัม)

นักปรัชญาโทซาฟิสต์ที่เก่าแก่ที่สุดเท่า ที่ ทราบ คือศิษย์ของราชิ

ศิษย์ของ Rabbeinu Tam และเป็นหนึ่งใน tosafists รุ่นแรกๆ ("ba'ale tosafot yeshanim") เขาเป็นผู้เขียนคำอธิบายเกี่ยวกับ Ketubot ที่Or Zaruaอ้าง ถึง ^{[ 3 ]}เขาถูกอ้างถึงบ่อยครั้งใน tosafot ที่แก้ไขแล้ว (Yevamot 5b; Bava Kamma 72a; และอื่นๆ)

ชาวฝรั่งเศสที่นับถือลัทธิโทซาฟิสต์ อาศัยอยู่ที่เมืองเซนส์น่าจะในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 13 ^{[ 4 ]}

หลานชายของราชี และพี่ชายของราชบัมและรับเบนูแทม เสียชีวิตก่อนบิดา โดยทิ้งลูกไว้สี่คน^{[ 5 ]} แม้ว่าเขาจะเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย อิสอัคก็ได้เขียนโทซาฟอต ซึ่ง เอลีเอเซอร์เบนโยเอลฮาเลวีกล่าวถึง[ ^{6 ] ใน}บทความหลายบทของทัลมุด อิสอัคเองก็มักถูกอ้างถึงในโทซาฟอตที่แก้ไขแล้ว (ชับบัต 138a; เคทูวอต 29b และอื่นๆ)

เจริญรุ่งเรืองในศตวรรษที่ 12 เป็นศิษย์ของไอแซค เบน อาเชอร์ ฮา-เลวีเขาติดต่อกับยาโคบ แทม และเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับโมเสส บิน โจเอล และเอฟราอิม บิน ไอแซค โทซาฟอตของเขาถูกอ้างถึงโดยเอลีเอเซอร์ เบน โจเอล ฮาเลวี^{[ 7 ]}และเมียร์แห่งโรเทนเบิร์ก [ ^{8 ] เขา}ยังถูกอ้างถึงบ่อยครั้งในโทซาฟอตที่แก้ไขแล้ว^{[ 9 ]}

มีการกล่าวถึงคำอธิบายของเขาในShitah Mekubetzet , Ketubot 43a เขาอาจเป็นคนเดียวกันกับ Isaac b. Reuben ที่ให้ความเห็นเกี่ยวกับ Rashi ใน Bava Kamma 32d

นักปรัชญาและนักวิจารณ์คัมภีร์ไบเบิลชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงศตวรรษที่ 12

นักประพันธ์เพลงสวดชาวอิตาลีในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 13 เพลงสวดส่วนใหญ่ของเขาได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "Tosefot R. Yesha'yahu" (Lemberg, 1861–69) และหลายเพลงสวดถูกแทรกโดยBetzalel AshkenaziในShitah Mekubetzet

มีชีวิตอยู่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 13; กล่าวถึงในฐานะผู้เขียน tosafot ใน "Mordechai" ^{[ 10 ]}และ "Haggahot Mordechai" (ถึง Shabbat 14) ข้อความที่ตัดตอนมาจาก tosafot ของนักเรียนชาวอิสราเอลได้รับการตีพิมพ์ซ้ำโดย Bezaleel Ashkenazi (lc)

กล่าวกันว่าเป็นบุคคลร่วมสมัยกับเมียร์แห่งโรเทนเบิร์กและอาจเป็นคนเดียวกับยูดาห์ ฮา-โคเฮน ญาติของเมียร์ ในข้อความที่ตัดตอนมาจาก tosafot ของเขาถึงบาบา คัมมา ซึ่งแทรกอยู่ในชิตาห์ เมคูเบตเซตเขาอ้างถึง (ในบรรดาผู้มีอำนาจอื่นๆ อีกมากมาย) อาจารย์ของเขาที่ยังมีชีวิตอยู่ โคเฮน ซึ่งซุนซ์^{[ 11 ]}สันนิษฐานว่าเป็นคนเดียวกับอวิกดอร์ โคเฮนแห่งเวียนนาจากชิตาห์ เมคูเบตเซตถึงบาบา เมตเซีย จะเห็นได้ว่า เจ. โคเฮน เขียน tosafot ถึงบทความเดียวกัน

มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 13; ศิษย์ของไอแซค เบน อับราฮัม ผู้เขียน "ชิฏฏะฮ์" ^{[ 12 ]}ตัวเขาเองถูกอ้างถึงใน tosafot ที่แก้ไขแล้ว (เบราคอต 12a; นาซีร์ 53a; และอื่นๆ)

เจริญรุ่งเรืองที่สเปเยอร์ราวปี ค.ศ. 1130 เป็นศิษย์ของคาโลนีมัส บิน ไอแซคผู้เฒ่า^{[ 13 ]}เขาเป็นผู้แต่ง tosafot ^{[ 14 ]}และคำตัดสิน (" pesakim ") ^{[ 15 ]}เขายังถูกอ้างถึงใน tosafot ที่แก้ไขแล้ว (ถึงKinnim 23a)

นักปรัชญาโทซาฟิสต์ชั้นนำผู้มีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 12 หลานชายของราชี

นักปรัชญาชาวยิวชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 13 ผู้ปกป้องศาสนายูดายในการโต้วาทีที่ปารีสมีรายงานว่าเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเคอร์ ประเทศอิสราเอลราวปี ค.ศ. 1258 ประมาณสิบปีก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

ตามที่ Zunz กล่าวไว้^{[ 16 ]} เจริญ รุ่งเรืองราวปี 1150 Zunz ระบุว่าโจเซฟคนนี้คือศิษย์ของRashbamซึ่งมีคำอธิบายเพิ่มเติมอยู่ใน tosafot ที่แก้ไขแล้ว (ถึง Ket. 70a) และคิดว่าเขาอาจเป็นคนเดียวกับโจเซฟแห่งออร์เลอ็องที่มักถูกอ้างถึงใน tosafot ที่แก้ไขแล้ว (Shabbat 12a และอื่นๆ) ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาจะต้องถูกระบุตัวตนตามที่Henri Grossกล่าว ไว้ ^{[ 17 ]}ว่าเป็นJoseph ben Isaac Bekhor Shorอย่างไรก็ตาม Weiss แนะนำว่าโจเซฟคนนี้อาจเป็นJoseph Bonfilsอาจารย์ของRabbeinu Tam หรือ Joseph b. Isaac แห่ง Troyes หนึ่งในศิษย์ของ Rashiดังนั้นดูเหมือนว่าไม่ว่าในกรณีใด tosafist ที่กล่าวถึงใน " Sefer haYashar " จะต้องแตกต่างจาก tosafot ที่กล่าวถึงใน Tosafot Ketuvot 70a เนื่องจากคนหลังเป็นศิษย์ของ Rashbam

เนื้อหาหลายส่วนจากบทสวดภาวนาวันสะบาโตของเขาถูกนำมารวมไว้ในบทสวดภาวนาที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

ศตวรรษที่ 12-13; นักปรัชญาโทซาฟิสต์ชาวฝรั่งเศสที่เกิดในปารีส เขาเป็นผู้ก่อตั้งสำนักปรัชญาโทซาฟิสต์ที่สำคัญ ซึ่งมีผู้ฝึกฝนหลายคน เช่นเยชีเอลแห่งปารีส (ผู้สืบทอดตำแหน่งของเซอร์เลออน), ไอแซค เบน โมเสส แห่งเวียนนา (ผู้ประพันธ์หนังสือ ออร์ ซารัว), ซามูเอล เบน โซโลมอน แห่งฟาเลส์และโมเสส เบน จาคอบ แห่งคูซี

ลูกเขยและศิษย์ของราชี และเป็นผู้สืบทอดต่อจากราชีในระดับหนึ่ง ยูดาห์เป็นผู้ที่เขียนคำอธิบายของราชีเกี่ยวกับมักโคต (ตั้งแต่ 19b จนถึงตอนท้าย) จนเสร็จสมบูรณ์ และเป็นผู้เขียนคำอธิบายเกี่ยวกับนาซีร์ ซึ่งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของราชี นอกจากนี้ เขายังเขียนคำอธิบายอิสระเกี่ยวกับเอรูวิน ชับบัต เยบาโมต^{[ 18 ]}และเปซาชิม^{[ 19 ]}สุดท้าย ต้นฉบับฮัลเบอร์สแตมหมายเลข 323 มีส่วนหนึ่งของคำอธิบายของยูดาห์เกี่ยวกับเนดาริม โดยทั่วไปถือว่ายูดาห์ บุตรของนาธาน เขียนคำอธิบาย (tosafot) สำหรับบทความหลายบทในทัลมุด และเขาถูกกล่าวถึงว่าเป็นผู้เขียนคำอธิบาย (tosafist) ใน "ฮักกาโฮต มอร์เดไค" (ซานเฮดริน หมายเลข 696) เขามักถูกอ้างถึงในคำอธิบาย (tosafot) ที่ได้รับการแก้ไข

แรบไบชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 11

คำพูดของเขาถูกอ้างถึงใน "มอร์เดไค" (บาว่า เมตเซีย 4, ตอนจบ)

นักบวชโทซาฟิสต์ชั้นนำของเยอรมนีในศตวรรษที่ 13 ถูกคริสเตียนลักพาตัวไปและเสียชีวิตในคุก

ลูกเขยของราชี คำอธิบายของเขาถูกกล่าวถึงโดยยาโคบ แทม บุตรชายของเขา (" เซเฟอร์ ฮา-ยาชาร์ " หมายเลข 252) และมักปรากฏในคำอธิบายที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

นักปรัชญาชาวฝรั่งเศสในต้นศตวรรษที่ 13 ผู้เขียนหนังสือSefer Mitzvot Gadol

นักแปลคัมภีร์ชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 13 ซึ่งคัมภีร์ของเขาถูกใช้โดยผู้รวบรวม "ฮักกาโฮต ไมมูนียอต" โมเสสเองก็ใช้คัมภีร์ของยูดาห์ บุตรของไอแซค เมสเซอร์ เลออนแม้ว่าจะไม่แน่ใจว่าเขาเป็นศิษย์ของยูดาห์หรือไม่ก็ตาม

รูปปั้นโทซาฟิสต์ของฝรั่งเศส ต้นศตวรรษที่ 13

นักปรัชญาโทซาฟิสต์จากโบฮีเมียในศตวรรษที่ 13

ตำราแพทย์แผนฝรั่งเศส ศตวรรษที่ 13

มีการกล่าวถึงในBaba Kama 2b sv "umilta" เช่นเดียวกับที่Hagahot Maimoniyotกล่าวถึงกฎของRambam เกี่ยวกับ chametzและmatzahบทที่ 6 หมายเหตุ 9

ประเทศฝรั่งเศส ปลายศตวรรษที่ 12 ถึงต้นศตวรรษที่ 13 รู้จักกันในชื่อย่อว่า "Rash" และในหนังสือ Tosafot เรียกว่า "Rashba"

เจริญรุ่งเรืองในช่วงศตวรรษที่ 13 และ 14; ผู้เขียน " Sefer Keritut " ในงานนี้^{[ 20 ]}แซมซันอ้างถึงคำอธิบายของเขาเกี่ยวกับ Eruvin และ Avodah Zarah; ดูเหมือนว่าเขาจะเขียนคำอธิบายเกี่ยวกับบทความทัลมุดอื่นๆ ด้วย

เจริญรุ่งเรืองในช่วงศตวรรษที่ 12 และ 13

ผู้เขียนคำอธิบาย (tosafot) สำหรับบทความหลายเรื่อง โดยคำอธิบายที่ส่งถึงโซตาห์นั้นอยู่ในกลุ่มคำอธิบายที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

หลานชายของราชีและผู้แต่งคำอธิบาย (tosafot) ของอัลฟาซี ภายใต้การดูแลของเขา ลูกศิษย์ของเขาได้เตรียมคำอธิบาย (tosafot) สำหรับบทความหลายเรื่อง ("Sefer ha-Yashar," หน้า 85d)

นักตัลมุดชาวเยอรมันในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 ผู้เขียน tosafot ถึง Avodah Zarah ^{[ 21 ]}

ภาพวาดโทซาฟิสต์ของฝรั่งเศส ศตวรรษที่ 12-13

เจริญรุ่งเรืองในศตวรรษที่ 13; เบียร์แห่งโรเทนเบิร์ก ได้กล่าวถึงโทซาฟอ ต ของเขา ^{[ 22 ]}

แรบไบชาวฝรั่งเศสในศตวรรษ ที่ 11 หลานชายของแรชี

• หมายเหตุ จาก Tosafotโดยศาสตราจารย์ Eliezer Segal

 บทความนี้ได้นำข้อความจากสิ่งพิมพ์ที่อยู่ในสาธารณสมบัติ มาใช้ ได้แก่  Joseph JacobsและM. Seligsohn (1901–1906). "Tosafot"ในSinger, Isidoreและคณะ (บรรณาธิการ). สารานุกรมชาวยิว . นิวยอร์ก: Funk & Wagnalls.