เซียนเซี่ย (ภาษาจีนตัวเต็ม :仙俠;ภาษาจีน ตัวย่อ :仙侠;พินอิน : xiānxiá ;แปลตรงตัวว่า ' วีรบุรุษ อมตะ ') เป็นประเภทวรรณกรรมแฟนตาซีของจีนที่ได้รับแรงบันดาลใจอย่างมากจากตำนานจีนและได้รับอิทธิพลจากปรัชญาเต๋าพุทธศาสนาฉานลัทธิขงจื๊อศิลปะการต่อสู้ของจีนการจีน โบราณ ศาสนา พื้นบ้านของจีนการเล่นแร่แปรธาตุของจีนและองค์ประกอบคลาสสิกอื่นๆ ของวัฒนธรรมจีน^{[ 1 ]}นอกจากนี้ยังมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ วรรณกรรม วูเซียและเสินโมเนื่องจากพัฒนาขึ้นเป็นประเภทวรรณกรรมย่อยของวูเซียและในขณะเดียวกันก็เป็นประเภทวรรณกรรมย่อยของเสินโมก่อนที่จะแตกแขนงออกไปเป็นประเภทวรรณกรรมศิลปะการต่อสู้ที่แตกต่างในปลายศตวรรษที่ 19 ^{[ 2 ] [ 3 ]}มักถูกพิจารณาว่าคล้ายคลึงกับ วรรณกรรม แฟนตาซีชั้นสูง อื่นๆ เช่น เรื่องราว ดาบและเวทมนตร์ในวรรณกรรมตะวันตกและนิยายแฟนตาซีนินจาในวรรณกรรมญี่ปุ่น

ตัวเอกใน นิยาย เซียนมักเป็นผู้ฝึกฝนหรือผู้ฝึกหัดเวทมนตร์และการทำนายดวงชะตาเช่นผู้บำเพ็ญสัจธรรม (修真者) หรือเรียกง่ายๆ ว่าผู้บำเพ็ญ เพียร (修士) ที่แสวงหาการตรัสรู้ทางจิตวิญญาณความเป็นอมตะ และพลังปาฏิหาริย์ เหนือธรรมชาติ หรือไม่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ที่เรียกว่า เซียน (仙) ซึ่งอาจบรรลุ ถึงขั้นสูงสุดแล้ว หรือเชี่ยวชาญในด้านดังกล่าวในระดับต่างๆ กัน ส่วนตัวร้ายใน นิยาย เซียนมักมีพลังคล้ายคลึงกัน และมักเป็นสมาชิกของตระกูล/สำนักผู้บำเพ็ญเพียรที่เป็นศัตรูกัน หรือเผ่าหรือแก๊งค์ที่ซุกซน/มุ่งร้ายของหลิง ( นางฟ้าและภูตผี ) เหยา (อสูรกาย) โม ( ปีศาจ ) กุ้ย (ผีและ สิ่งมีชีวิต ที่ตายแล้วเช่นซอมบี้และแวมไพร์ ) และสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาที่ไม่ใช่มนุษย์ในประเภทเดียวกัน ตัวละครในแนวเซียนเซี่ย มักแสดงให้เห็นถึงความสามารถ เหนือมนุษย์หรือพลังวิเศษที่ท้าทายหลักฟิสิกส์เช่น การบิน/ การลอยตัวการเทเลพอร์ตการเคลื่อนย้าย สิ่งของ ด้วยพลังจิตการทำนาย / การ ล่องหนของวิญญาณการ แปลงร่าง การสร้าง วัตถุ และสนามพลังการควบคุมพลังงานและธาตุต่างๆ เป็นต้น

แนวคิดจากปรัชญาจีน โบราณ เช่นการเล่นแร่แปรธาตุภายในและการเล่นแร่แปรธาตุภายนอกปรากฏอยู่ในแนววรรณกรรมนี้เทพเจ้า เซียนเซียนปีศาจและวิญญาณต่างๆต่างฝึกฝนการทำสมาธิและบริโภคสารหรือสิ่งมีชีวิตหายากเพื่อพัฒนาทักษะหรือเพิ่มพลังอำนาจ การดำเนินเรื่องมักเกิดขึ้นในหลายมิติ ซึ่งจำนวนมิติขึ้นอยู่กับผู้เขียนหรือโลกที่กล่าวถึง แต่โดยทั่วไปแล้วจะรวมถึงโลกอมตะ โลกมนุษย์ และโลกใต้พิภพ แนววรรณกรรมเซียนยังมักมีสิ่งมีชีวิตวิเศษที่ไม่ใช่ทั้งเซียนหรือปีศาจรวมถึงสิ่งประดิษฐ์เหนือธรรมชาติที่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานะที่เป็นอยู่ได้

ตัวอักษรที่ประกอบกันเป็นคำว่าเซียนเซี่ย (xianxia) คือเซียน (仙) และเซียะ (侠) เซียนคือ สิ่งมีชีวิตในตำนานจีนโดยเฉพาะ ตำนานลัทธิ เต๋าซึ่งอาจเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งหรือมากกว่านั้น ได้แก่ วิญญาณทรงพลังเทพเจ้าเจินเหรินและ/หรือ ผู้ที่ได้รับความเป็นอมตะหรือมีอายุยืนยาว เป็นพิเศษ ผ่านการฝึกฝนตนเองจนกลายเป็นผู้เหนือกว่า

บางครั้งคำว่า เซี่ย (xia)แปลว่า 'วีรบุรุษ' หรือ ' ผู้พิทักษ์ความยุติธรรม ' แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมายถึงบุคคลที่กล้าหาญ มีคุณธรรม ชอบธรรม และท้าทาย^{[ 1 ]}เดิมทีตัวอักษรนี้ถูกใช้เป็นหนึ่งในตัวอักษรในคำว่าwuxiaและถูกถ่ายโอนไปยังคำว่าxianxiaเพื่อให้เห็นชัดเจนว่า แนว xianxia สมัยใหม่ ได้รับแรงบันดาลใจจากความนิยมและองค์ประกอบอื่นๆ อีกหลายอย่าง รวมถึงพลังที่ได้รับจากการ ควบคุม พลังชี่ของwuxia

เรื่องราวเหล่า นี้มักจะวนเวียนอยู่กับการผจญภัย/การเติบโตของนักปฏิบัติเวทมนตร์หรือมนุษย์ธรรมดาที่เข้าไปพัวพันกับ เรื่อง เหนือธรรมชาติและรวมถึงองค์ประกอบต่างๆ เช่นเทพเจ้าและอมตะวิญญาณปีศาจผีและสิ่งมีชีวิตในตำนาน เรื่องราวเหล่านี้มักจะ เป็น"แฟนตาซีจีนที่มีรากฐานมาจาก...ลัทธิเต๋าพุทธศาสนา " องค์ประกอบและรูปแบบเทพนิยายจีนอื่นๆ^{[ 4 ]}และนิยาย เสินโม

นิยายเซียนเซี่ย มักมี เนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกฝนที่เป็นคู่แข่งและสิ่งเหนือธรรมชาติ^{[ 5 ]}รวมถึงการหักมุมของพล็อตที่เกี่ยวข้องกับการแย่งชิงอำนาจความรักเหนือธรรมชาติความยุติธรรมแบบแก้แค้นและ/หรือการพลิกผันของ ตัวเอก ที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ ( diaosi ) ทำให้นิยายประเภทนี้เป็นหนึ่งในประเภทนิยายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในหมู่ผู้อ่านชาย นอกจากนี้ยังมีนิยายMary Sue ที่มีตัวเอกหญิง ที่สมบูรณ์แบบซึ่งกำลังได้รับความนิยมจากผู้อ่านหญิง^{[ 6 ]}

เนื่องจากความนิยมของแนวนี้เซียนเซี่ยจึงกลายเป็นส่วนสำคัญของละครโทรทัศน์ภาพยนตร์เว็บซีรีส์มังฮวา (การ์ตูน) ตงฮวา ( การ์ตูน อนิเมชั่น ) และวิดีโอเกม ของจีน เช่นเดียวกับที่วูเซียประสบความสำเร็จในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ตัวอย่างของการดัดแปลงทางศิลปะ ดัง กล่าว ได้แก่บันทึกการเดินทางสู่ความเป็นอมตะของมนุษย์ (2008–2013) โดย Wangyu และการโจมตีสวรรค์ (2005) โดย Xiao Ding ซึ่งทั้งสองเรื่องเริ่มต้นจากนวนิยายและต่อมาถูกดัดแปลงเป็นตงฮวา มั งฮวาละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์^{[ 7 ] [ 8 ]}และ ซีรีส์ ตำนานดาบและนางฟ้าซึ่งเริ่มต้นจาก เกมคอมพิวเตอร์ ผจญภัยและได้ขยายไปสู่แฟรนไชส์สื่อ ขนาดใหญ่ ที่รวมถึงละครโทรทัศน์ เว็บซีรีส์ ภาพยนตร์ ละครเวทีมังฮวา ต งฮวานวนิยาย/นิยายแฟนฟิกชั่นหนังสือเสียงเกมการ์ดสะสม และของสะสมฟิก เกอร์

แนว นิยาย เซียนเซี่ยมีแนวย่อยที่ได้รับความนิยมอย่างหนึ่งคือ "การฝึกฝน" หรือ "การบำเพ็ญเพียร" ( ภาษาจีน :修炼/修煉; พินอิน : xiūliàn ;修真; xiūzhēn ; 'การฝึกฝนเพื่อบรรลุถึงสภาวะ "ที่แท้จริง" ';修行; xiūxíng ; 'การฝึกฝนในฐานะ พระ ภิกษุ ';修仙; xiūxiān ; 'การฝึกฝนเพื่อเป็นเซียน (อมตะ) ') แนวการฝึกฝนนี้เริ่มเป็นที่นิยมในทศวรรษ 1990 โดยวิดีโอเกมสวมบทบาทซึ่งได้นำแนวคิดเรื่อง " ระดับ " เข้ามาใช้ใน การพัฒนาตัวละครของแนวนี้หลังจากที่ได้ผสมผสานองค์ประกอบของปรัชญา เต๋า เน่ยตา นเข้าไปด้วย ในศตวรรษที่ 21 แนววรรณกรรมย่อยนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นด้วยการเกิดขึ้นของนิยายออนไลน์โดย เว็บไซต์ เผยแพร่ออนไลน์เช่นQidian.com [ ^{9 ]} Zongheng.com และ 17k.com ได้มอบแพลตฟอร์มที่สะดวกสำหรับนักเขียนในการเข้าถึงผู้ชมจำนวนมากด้วยเนื้อหาแบบต่อเนื่องที่มีปริมาณมาก^{นอกจาก}นี้ยังได้รับความนิยมนอกประเทศจีนโดยส่วนใหญ่มาจากการแปลโดยแฟนๆในช่วงต้นทศวรรษ 2000 นิยายเช่นStellar Transformations , Coiling Dragon , Martial God AsuraและI Shall Seal the Heavensทำให้เกิดการแปลโดยแฟนๆ จำนวนมาก^{[ 10 ]}

ในเรื่องราวเหล่านี้ ตัวเอกมักจะเป็น "ผู้ฝึกฝน" หรือ "ผู้ปฏิบัติ" (修心者; xiūxīnzhě ;修士; xiūshì ; หรือ修仙者; xiūxiānzhě ) ที่แสวงหาการเป็นอมตะที่เรียกว่าเซียนระหว่างทาง พวกเขาจะได้รับชีวิตอมตะ พลังเหนือธรรมชาติ และความแข็งแกร่งในระดับที่เหลือเชื่อ ธีมเรื่องสมมติเกี่ยวกับการฝึกฝนหรือการฝึกฝนศิลปะแห่งความเป็นอมตะในนิยายเซียนนั้นอิงจากหลักปฏิบัติการทำสมาธิในชีวิตจริงอย่างชี่กงเป็น อย่างมาก

• วิชาดาบ (劍法) — ศิลปะการต่อสู้และทักษะการต่อสู้มือเปล่า ที่มีรูปแบบคล้ายกับศิลปะการต่อสู้ แบบวูเซียแต่บ่อยครั้งมีการผสมผสานเวทมนตร์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการโจมตีเป้าหมาย
• การกลั่นพลังชี่ (煉氣) — การควบคุมและบำรุงพลังชี่ภายในร่างกายผ่านการทำสมาธิและการดูดซับพลังงานภายนอก โดยมีจุดประสงค์เพื่อบ่มเพาะและเสริมสร้างแก่นแท้ภายในเพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางกายภาพของผู้ปฏิบัติและเร่งการยกระดับจิตวิญญาณ
• การปรุงยา (煉丹) — การต้มและหลอมสมุนไพรและแร่ธาตุวิเศษหายากในหม้อขนาดใหญ่เพื่อสร้างยา ต่างๆ ยาอายุวัฒนะและยาอมตะซึ่งสามารถนำไปใช้เพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้ รักษาบาดแผล ขจัดพิษเร่งการ ฝึกฝน พลัง ปราณ หรือช่วยป้องกันการรุกรานของวิญญาณชั่วร้ายได้
• ฟู่ลู่ (符籙) — การโยนธนบัตรเครื่องรางธงและอุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมอื่นๆ ที่จารึกอักษรไร้ความหมายเพื่อฉายพลังเวทมนตร์ไปยังเป้าหมาย
• รูปแบบเวทมนตร์ (陣法) — การจัดเรียงอุปกรณ์เวทมนตร์เป็นรูปแบบต่างๆที่สามารถเพิ่มพลังความสามารถของตนเองเทเลพอร์ตบุคคลและ/หรือสิ่งก่อสร้าง สร้างสนามพลังประตูมิติหรือมิติอื่นหรือสร้างกับดักเวทมนตร์ที่ทำให้ศัตรูสับสน อ่อนแอ กักขัง หรือแม้กระทั่งฆ่าศัตรูได้
• ฟูจิ (扶乩) —เวทมนตร์ที่อัญเชิญพลังศักดิ์สิทธิ์มาสู่ร่างกายหรือเครื่องดนตรีของตน
• การบังคับภูต (御灵) — การควบคุมการทำให้เชื่องและการฝึกฝนสิ่งมีชีวิตวิเศษและสิ่งเหนือธรรมชาติที่สามารถเรียกมาเพื่อปฏิบัติภารกิจหรือใช้เป็นผู้พิทักษ์ในการต่อสู้

มีตำราจีนโบราณจำนวนมากที่สามารถจัดอยู่ในประเภทเซียนเซี่ยในความหมายสมัยใหม่ได้ เช่นคัมภีร์ภูเขาและทะเลจากยุคสงครามระหว่างรัฐ [ ^{11 ] นวนิยาย}สมัยราชวงศ์หมิงเช่นการปราบปรามการกบฏของปีศาจการเดินทางสู่ตะวันออกและตำนานอินทผลัมอาคม เป็นต้นแบบ ของนวนิยาย เซียนเซี่ยในยุคแรกแม้ว่าตามธรรมเนียมแล้วจะถูกมองว่าเป็น นิยาย แนว เสินโม ก็ตาม จนกระทั่งถึงยุคสาธารณรัฐจีน ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 วรรณกรรม เซียนเซี่ยสมัยใหม่จึงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย โดยนวนิยายเรื่อง ตำนานนักดาบแห่งภูเขาซู่โดยหวนจูโหลวจู ( หลี่ โชวหมิน ) ในปี 1932 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นนวนิยาย เซียนเซี่ยเรื่องแรกที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย^{[ 12 ]}

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนคอมมิวนิสต์ ในปี 1949 วรรณกรรมแนว เซียนเซี่ย (xianxia)พร้อมกับแนวแฟนตาซีอื่นๆ ถูกมองว่าเป็น"สมุนไพรพิษ" ที่งมงาย และถูกห้ามอย่างเด็ดขาดใน จีนแผ่นดินใหญ่โดยหลี่โชวหมินเองก็ถูกโจมตีทางการเมือง ถูกบังคับให้หยุดเขียน และต่อมาก็เป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี 1958 อันเป็นผลมาจากเหตุการณ์นี้ หลังจากการปฏิวัติวัฒนธรรมสิ้นสุดลง วรรณกรรมแนวนี้ก็กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้งในช่วง " การปฏิรูปและการเปิดประเทศ " ในช่วงปลายทศวรรษ 1970, 1980 และ 1990 รวมถึงการนำเข้า ละครโทรทัศน์และวิดีโอเกมแนว วูเซีย (wuxia ) จากฮ่องกงไต้หวันและสิงคโปร์ ซึ่งหลายเรื่องมีลักษณะเป็นเซียนเซี่ยมากกว่าวูเซียเสียอีก

ในศตวรรษที่ 21 การมีสำนักพิมพ์หนังสือเชิงพาณิชย์เพิ่มมากขึ้นและการเกิดขึ้นใหม่ของ แพลตฟอร์ม การเผยแพร่ทางออนไลน์เช่นQidianและJinjiang Literature Cityทำให้แนววรรณกรรมนี้มีความหลากหลายมากขึ้น และ นวนิยาย กำลังภายในและเซียนเซี่ย จำนวนมาก ที่เขียนขึ้นในช่วงปี 2010 และ 2020 ได้ทดลองพูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อต่างๆ เช่นลัทธิเสรีนิยมใหม่และทางเลือกอื่นๆ สำหรับสิ่งที่ถูกมองว่าเป็นระเบียบโลกที่หยุดนิ่งซึ่งเกิดจากเวทมนตร์และ/หรือองค์กรทางศาสนา^{[ 9 ]}การเกิดขึ้นของduanju ( ละครวิดีโอสั้น ) บนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ยังเป็นตัวเร่งให้ แนว วรรณกรรม เซียนเซี่ยเป็นที่นิยมมากขึ้นอีกด้วย

บางที ภาพยนตร์ เซียนเซี่ย ที่ประสบความสำเร็จในช่วงแรกๆ อาจเป็นภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องZu Warriors from the Magic Mountain ในปี 1983 ซึ่งตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่อง The Legend of Zuใน ปี 2001 ^{[ 13 ]}

โดยรวมแล้ว รายการโทรทัศน์มีจำนวนมากกว่าภาพยนตร์เมื่อพูดถึงการดัดแปลงนิยายเซียนเซี่ย^{[ 14 ]}

ซีรีส์โทรทัศน์จีนที่ได้รับความนิยมและประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาบางเรื่องเป็น แนว เซียนเซี่ยเช่นเถ้าแห่งรักการเดินทางแห่งดอกไม้รักนิรัน ดร์ ผู้ไร้การควบคุมรักระหว่างนางฟ้าและปีศาจจนถึงปลายดวงจันทร์และเกมรักในดินแดนแฟนตาซีตะวันออก [ 15 ^{] [ 16 ]เป็นที่}น่าสังเกตว่าละครที่มีชื่อเสียงเหล่านี้หลายเรื่องดัดแปลงมาจากนวนิยายยอดนิยมที่ตีพิมพ์บนเว็บไซต์Jinjiang Literature Cityนอกจากนี้ยังมีละครที่ดัดแปลงมาจากวิดีโอเกมยอดนิยม เช่นChinese Paladin , Chinese Paladin 3และSwords of Legends [ ^{17 ] ฐาน}แฟนคลับที่มีอยู่แล้วของ เนื้อหา เซียนเซี่ยทำให้มีการเปิดเผยและความคาดหวังเพิ่มมากขึ้น

เซียนเซี่ยมักถูกเปรียบเทียบกับวูเซียและทั้งสองก็มีความคล้ายคลึงกันหลายประการ ทั้งสองเรื่องมีฉากหลังเป็นประเทศจีนโบราณที่อิงประวัติศาสตร์ มีตัวเอกที่เป็นมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่กว่าชีวิตจริง และมีการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่วความแตกต่างหลักคือเซียนเซี่ยโดยทั่วไปจะมีธีมเกี่ยวกับอภิปรัชญามากกว่า ประเภทนี้เน้นหนักไปที่การเติบโตทางจิตวิญญาณและการเชี่ยวชาญพลัง เหนือ ธรรมชาติการแสวงหาโชคชะตาและ การ เกิดใหม่ โลก แห่งความเป็นจริงหลายมิติและการปฏิสัมพันธ์กับและวิญญาณในตำนาน ในทางตรงกันข้าม วูเซียจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของโลกมนุษย์ มีองค์ประกอบเหนือธรรมชาติน้อย และเน้นไปที่ศิลปะการต่อสู้การแก้แค้นส่วนตัวการล่าสมบัติความยุติธรรมทางสังคม^{[ 9 ]}การเมืองหัวรุนแรง [ ^{9 ]}และต่อสู้ ^{แย่ง ชิง}อำนาจ

นอกจาก นี้ยังมีวรรณกรรมแฟนตาซีชั้นสูงของจีนประเภทอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน เช่นเสินโมซึ่งโดยทั่วไปหมายถึงวรรณกรรมแฟนตาซีชั้นสูงที่เน้นเทพเจ้าปีศาจและสิ่งเหนือธรรมชาติอื่นๆ มากกว่ามนุษย์ซวนหวน (玄幻; 'แฟนตาซีตะวันออก') ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึงวรรณกรรมแฟนตาซีเวทมนตร์ชั้นสูงที่ละทิ้งองค์ประกอบของลัทธิเต๋าและมีฉากที่ไม่สมจริง และฉีหวน (奇幻; 'แฟนตาซีแปลก' หรือ 'แฟนตาซีแปลกใหม่') ซึ่งเป็นวรรณกรรมจีนที่มีฉากแฟนตาซีแบบตะวันตกอย่างชัดเจน แม้ว่าจะยังคงอิทธิพลของตำนานจีนอยู่บ้างก็ตาม^{[ 18 ]}

เนื่องจาก นิยาย เซียนเซี่ยได้รับความนิยมมากขึ้นทั่วโลก แนววรรณกรรมอื่นๆ จึงได้รับอิทธิพลจากนิยายประเภทนี้ เช่นแฟนตาซีความก้าวหน้าและลิตอาร์พีจีนักเขียนอย่างWill Wight ( Cradle ) และAndrew Rowe ( Arcane Ascension ) ได้นำเอาธีมทั่วไปที่พบในนิยายเซียนเซี่ยมาใช้^{[ 19 ] [ 20 ]}

• จู้เสียน
• " ระวังไก่ "
• " บาทหลวงวิกลจริต "
• " ยอดเขาแห่งศิลปะการต่อสู้ "
• " การยกระดับสู่ความเป็นเทพ: การขึ้นสู่ความเป็นเทพ "
• คำอวยพรจากเจ้าหน้าที่สวรรค์
• บันทึกการเดินทางของมนุษย์สู่ความเป็นอมตะ
• " อมตะนอกรีต "
• " การแสวงหาความจริง "
• " เราจะผนึกสวรรค์ "
• " เจตจำนงนิรันดร์ "
• " อินฟินิตี้ บลัดคอร์ "

• ถนนรักษาสะ

• ราชวงศ์หยก

• ชุดดาบซวนหยวน
• ซีรีส์ตำนานดาบและนางฟ้า
• ซีรีส์กู่เจี้ยน
• ตำนานดำ: วูคง
• ซีรีส์ Sword Heroes Fate
• 凡人修仙傳Mหรือ Mortal Cultivation of Immortal M Android
• มรดกแห่งความศักดิ์สิทธิ์ Mแอนดรอยด์

ลองค้นหาคำว่า "xianxia"ใน Wiktionary ซึ่งเป็นพจนานุกรมออนไลน์ฟรี

• วูเซีย (Wuxia ) เป็นแนวแฟนตาซีระดับต่ำ ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ ไม่มากนัก
• กู่จวง – เครื่องแต่งกายสไตล์จีนโบราณ นิยมใช้ในละครเซียน